Gleðilegt nýtt ár!!!

Kæru vinir og vandamenn! Gleðilegt nýtt ár!!!

Svo er ég farin aftur í faðm fjölskyldunnar að njóta jóla og áramóta. Lofa pistli um veru ammanna tveggja og afa hér hjá okkur um jólin. Næst á dagskrá er hins vegar að steikja Rúdolf!

Gleðileg jól!

Umm, jóladagarnir að líða í þvílíkum rólegheitum og vellíðan.

Það voru sko Þorlákur og Hallgrímur sem undirbjuggu jólin hér á Þorláksmessukvöld. Eftir að Kjartan var sofnaður ákváðum við að taka góðan skurk í undirbúningnum. Ég skellti mér í smákökubaksturinn, flatti út deigið nema ég komst að því að ég átti auðvitað engin kökumót. Af einmitt þeirri ástæðu hafði ég aflýst piparkökubakstri. Þannig að ég stóð í því að skera út allar kökurnar, þvílíkt dúllerí. Þær verða vonandi betri fyrir vikið!
Síðan skelltum við upp jólatrénu. Fóturinn sem fylgdi með trénu var heldur skakkur á svo það hallaði undir flatt. Við gátum sem betur fer bjargað því með bunka af dagblöðum svo það varð nokkurn veginn beint. Þá fórum við að greiða úr fínu seríunum okkar og skella þeim á tréð. Nema tréð er svo stórt og umfangsmikið að seríurnar duga ekki á það allt. Þrautalendingin var sú að hafa bara svona þrjú ljósabelti á trénu og restina fylltum við svo af skrauti! Lokaútkoman er nú bara nokkuð snotur, ég er amk svo ánægð með tréð okkar.
Síðasta verkefni kvöldsins var svo að útbúa púrtvínshlaup fyrir morgundaginn. Uppskriftin var nú ekki flókin en eitthvað klikkuðu Þorlákur og Hallgrímur á matarlíminu, því morguninn eftir hafði það alls ekki hlaupið, ekki svo mikið sem skokkað!!!

Á aðfangadagsmorgun vaknaði familían ekki fyrr en rúmlega ellefu. Mennska vekjaraklukkan okkar rumskaði ekki fyrr!!! Og foreldrarnir göptu af undrun! Þegar við komum niður varð Kjartan hálfsmeykur við jólatréð, leist ekkert á þetta fyrirbæri á miðju stofugólfinu og var lengi að taka það í sátt. En það glaðnaði mjög yfir litlum manni þegar hann sá skóinn sinn við arininn og að Kertasníkir hafði skilið þar eftir lítinn Doddabíl.
Við skelltum okkur síðan á markaðinn, birgðum okkur upp af ýmsu góðgæti og fengum okkur svo kaffi og croissant á Pain Quotidien. Síðan voru sérverslanirnar heimsóttar, keypt úrvalskonfekt, öndin sótt til fuglaslátrarans og Phil heimsóttur til að fá ráðleggingar varðandi vín með öndinni. Og klukkan var um 2 þegar við skriðum heim.
Undirbúningurinn gekk svo með besta móti, Kjartan tók sér góðan lúr á meðan foreldrarnir hófu lífgunartilraunir á púrtvínshlaupinu, byrjuðu að elda Andrés og pökkuðu inn þríhjólinu. Við klikkuðum auðvitað á því að eiga nóg af jólapappír svo pakkinn var í bútasaumsstíl (okkur verður fyrirgefið þetta árið)! Eftir að familían hafði farið í jólabaðið og snurfusað sig til, mamman í rauða síðkjólinn og gæjarnir hennar í smóking, hélt tilraunastarfsemin áfram í eldhúsinu.
Á slaginu sex lék mamman jólabjöllurnar í útvarpinu og við skáluðum í Eiswein og eplasafa. Kjartani þótti það mikið sport að skála, enda hljóðeffektarnir hafðir með, og hann vildi helst vera í því allt kvöldið! Hvernig verður hann? Fljótlega kom svo foie gras og púrtvínshlaup á borðið, himneskt! Að lokum var púrtvínshlaupið svo almennilegt að hlaupa aðeins, meira svona skokk, eftir ákafa hvatningu húsmóðurinnar (Hlauptu Hlaup, hlauptu!!!). Kjartan borðaði með bestu lyst og heimtaði meira.
Eftir hundakúnstir í eldhúsinu - sem innibar bráðinn sykur, Grand Marnier og furðulegar akróbat-stellingar við ofninn - var önd í appelsínusósu borin á borð, með steiktum kartöflum og salati. Að ráði Phil, rann Búrgúndar-hvítt, Viré-Clessé 2002, ljúflega niður með öndinni. Þótt ég segi sjálf frá þá heppnaðist öndin frábærlega, góð byrjun hjá kokkunum í andavitleysu. Verður eflaust endurtekið! Kjartani þótti þetta alls ekki slæmt og hámaði í sig önd. Í eftirrétt heimtaði hann svo að fá sinn jóla-banana!
Að máltíð lokinni var svo ráðist í pakkana. Kjartan hafði sko alveg á hreinu þetta árið þetta með pakkana. Þegar leyfið var komið réðst Kjartan á þann fyrsta og þurfti ekki mikla aðstoð. Fyrsti pakkinn var trukka-legó frá ömmu og afa, og þeir feðgar voru ekki lengi að komast í trukkaleik. Svo fékk hann sögur H.C. Andersen á geisladisk frá frændum sínum og Latabæ á DVD frá langömmu. Litla sjónvarpsdýrið vissi alveg hvar diskurinn átti heima og vildi ólmur fara að horfa á sjónvarpið. Loks fékk hann að taka upp stóra pakkann - þríhjólið - frá foreldrum sínum og það var sko ekki amalegt. Rifið og tætt og var svo kominn ofan í kassann þegar hann var opnaður. Auðvitað var hjólið ekki samsett svo pabbinn þurfti að byrja á því að taka sér skrúfjárn í hönd og skrúfa allt saman. Kjartan reyndi mikið að hjálpa pabba sínum en að lokum brast honum þolinmæðin. Hann tók þó nokkur frekjuköst yfir því að pabbinn tæki af honum hina ýmsu parta í hjólið. Það tók allverulega á þolinmæðistaugarnar í pabbanum að reyna að skrúfa húllumhæið saman með litla eigandann argandi af óþolinmæði við hliðina á sér. Ég veit ekki hvor var fegnari þegar hjólið var loksins skrúfað saman og tilbúið til notkunar! Þá þurfti sko að taka nokkra hringi um stofuna, helst að láta mömmu og pabba rúnta með sig!
Það var svo uppgefinn ungur maður sem fór í háttinn um 10. Foreldrarnir hins vegar gæddu sér á heimagerðum romm og rúsínuís áður en þau skriðu í koju.

Jóladagur var svo kyrrlátur og fagur. Ótúlega fallegt veður og algjör kyrrð. Að sjálfsögðu fór dagurinn í algjöra leti. Við Kjartan fórum snemma niður, sátum og lásum bækur, lékum með legóið, tókum nokkra hringi á hjólinu og svo þurfti að horfa á stubbana. Mamman datt á meðan ofan í nýju bókina hans Viktors Arnars Ingólfssonar, Aftureldingu, sem var svo spennandi að hún var búin fyrir kvöldmat! Eftir lúrinn hans Kjartans fórum við svo í göngutúr og prufuðum hjólið góða. Lengivel sat Kjartan grafkyrr á hjólinu og alveg andaktugur, hvorki datt af honum né draup. Heilög stund fyrir ungan mann. Notalegur göngutúr í fallegu veðri.
Um kvöldið var svo annar í stórveislu. Græjuðum upp hörpudisks-prosciutto-salat í forrétt, algjört nammi. Í aðalrétt var svo nautasteik með béarnaise-sósu húsbóndans og gratíneruðum kartöflum, algjört eðalnammi. Við höfðum dustað rykið af einni Corton - Le Rognet ´96 sem reyndist fullkominn ferðafélagi fyrir steikina þannig að allt rann ljúflega niður. Og romm-rúsínuísinn í desert! Skriðum ekki í bólið fyrr en seint eftir ljúfan mat og ljúft spjall.

Í dag er svo annar í letidegi. Ég svaf til hádegis á meðan þeir feðgar dúlluðu sér. Hrafnkell er svo dottinn í Aftureldingu, verður eflaust búinn fyrir kvöldið. Hann reyndar skellti sér út að þvo bílinn og ég tók til í eldhúsinu, svo við erum nú ekki svo löt. Hins vegar verða engar hundakúnstir í eldhúsinu í kvöld, frí frá stórsteikum næstu daga.
Svo fer að styttast í að ömmurnar og afi komi, 29. des, og þau verða með ýmislegt meðferðis, bæði góðgæti og pakka. Það verður hér annar í pakkadegi þegar þau koma og svo gúrmet-veisla á gamlárskvöld því fregnir herma að afinn ætla að lauma Rúdolf með í ferðatöskuna!

Þollákur

Haldiði bara að ég hafi ekki lagst í rúmið líka!! Bölvaðir vírusar, allsstaðar að angra mann. Fékk magakveisu og var varla ofanjarðar í heilan sólarhring. Skjögraðist svo loksins á lappir seinnipartinn í gær og hressist er leið á kvöldið. Grey fjölskyldan er orðin svo þreytt á að innipúkast, meira að segja Kjartan fór í gærkvöldi og reyndi að klæða sig í skó. Þegar ekkert gekk heimtaði hann að mamma klæddi sig í skóna, dró mig svo að útihurðinni og heimtaði út. ÉG VIL ÚT! Svo við ákváðum að henda öllum slappleika út um gluggann og fórum öll familían í bæjarleiðangur í morgun. Fyrsta stopp var auðvitað Pain Quotidien að fá sér kaffi og súkkulaðibrauð, ekkert eins gott til að byrja daginn.

Þessi veikindi hafa heldur betur sett strik í jólaundirbúninginn. Ég á enn smákökudeig inn í ísskáp sem á eftir að fletja út, skera og baka. Ýmislegt sem var á prjónunum hefur verið hent út af listanum og einungis því nauðsynlegasta verður reddað í dag og á morgun. Sæti passaði sig nú samt á því að framkvæma mikilvæga hluti, eins og að panta önd hjá fuglaslátraranum. Þemað í jólamatnum í ár var að hafa eitthvað sem væri belgískt og passaði vel með góðu Búrgúndar eða Rónarvíni... og appelsínu-önd varð fyrir valinu! Að sjálfsögðu verður foie gras í forrétt - nema hvað - og heimagerður ís í eftirrétt - sem minnir mig á það, ég þarf að koma ísvélinni inn í pínulitla, troðfulla frystinn okkar. Sönn gúrmet jól, en þannig eiga líka jól að vera!
Jólagjafirnar verða hins vegar fáar. Við sæti ætlum að skiptast á loforðum.... og efna þau þegar gott tækifæri gefst. Svo verður annar í pakkadegi þegar ömmurnar og afi koma 29. des en flestir íslensku pakkarnir verða með í för. Ekki að það komi að sök, litli stubbur er enn svo lítill að honum er eflaust alveg sama þótt hann fái ekki fleiri pakka fyrr en þá. Það er ekki komin mikil alvara í málið ennþá!!! Foreldrarnir ætla að gefa honum þríhjól og það verður spennandi að sjá hann opna þann pakka, því honum þykja hjól mjög spennandi! Sá pakki á eflaust eftir að duga honum á aðfangadagskvöld!

It's the season...

Ekki til að vera jollý, heldur til að vera lasinn. Ójá! Við Kjartan erum bæði í þeirri deildinni þessa dagana, hann búinn að vera slappur, með hita og mjög vælinn síðan á föstudaginn. Þegar hann fór svo að gubba í gær þótti okkur ráð að kíkja með hann til doksa og kom þá í ljós að litla greyið er með öndunarfærasýkingu. Svo hann er kominn með meðöl og verður bara heima hjá sér fram að jólum. Ég varð nú líka að vera með og ákvað að fá aftur hálsbólgu, svo við innipúkumst þessa dagana.
Segir manni bara að plana ekki of mikið, því Hrafnkell er kominn í jólafrí og við ætluðum að njóta þessara viku, slæpast í bænum og jólast, barnlaus! En það er ekki mikið gert af því núna. Hrafnkell þurfti svo reyndar að vinna aðeins, er þar núna að ganga frá síðustu spottunum. Og svo verða bara öll jólainnkaupin í sitt hvoru lagi.
Þetta er að verða að trendi hjá Kjartani, hann var líka lasinn fyrir jólin í fyrra. Kosturinn núna er að Hrafnkell er í fríi og því auðveldara að komast frá, þegar annað okkar getur alltaf verið heima.

Kosturinn við að innipúkast er að maður er í algjörum rólegheitum og jólafíling. Ekkert stress eða mikið búðarráp, ekki að það sé mikið stress hér í Brussel. Þeir eru afskaplega rólegir fyrir jólin enda búnir með aðalpakkadaginn strax í byrjun des. Ætli við verðum ekki bara búin að baka 10 sortir af smákökum og jólaföndrast heilmikið fyrir þessi jólin. Erum bara með jólalögin á fóninum (Haukur Morthens þessa stundina að syngja gömlu góðu jólalögin), kveikt á kertum og bökunarilmur í húsinu. Gerist ekki betra!

Jólin nálgast eins og óðfluga...

... og við lítið búin að gera í undirbúningi en þeim mun meira í að njóta aðventunnar. Á miðvikudagskvöldið fórum við Hrafnkell og hlustuðum á tónleika The Vocal Consort of Brussels, en þau Helga og Sigurjón eru að syngja með þeim. Ótrúlega fallegir tónleikar og komu mér alveg í jólaskap. Það var mjög viðeigandi að sitja og hlusta á falleg kórlög og jólalög í gamalli kirkju þar sem hitastigið var við frostmark. Kom manni alveg í jólaskap.
Á fimmtudaginn fórum við svo á jólaball EFTA og ESA. Voða skemmtilegt, fullt af skemmtilegum hlutum að gera fyrir krakkana, leira, lita og klippa út. Nóg af krásum í boði og lítið um sykurbombur, kex, ostar og ólífur, ávextir, kakó og piparkökur, glögg (fyrir fullorðna) og svo pylsur og jólagrautur! Ekki amalegt. Eftir naslið var svo dansað í kringum jólatréð og kallað á jólasveininn sem kom að vörmu spori. Karlinn sá var ansi góður, talaði fjölmörg tungumál, m.a. íslensku, og færði krökkunum góðar gjafir. Kjartan var óhræddur sem fyrr og settist í kjöltuna á sveinka til að taka við sínum pakka. Og sveinki sannaði hvað hann er alvitur því í pakkanum var Tígri með lestinni sinni, vissi bæði að Kjartan elskar bæði stór farartæki og Bangsímon og alla vini hans.

Þessi jólaböll sem við höfum farið á hafa sannað fyrir foreldrunum hvað Kjartan er óhræddur. Honum þótti ekkert mál að setjast í fangið á sveinka, þegar aðrir krakkar á svipuðum aldri voru gargandi af hræðslu. Um daginn var líka jólaboð á crèchinu þegar St. Nicholas kom í heimsókn og gaf öllum krökkunum gjafir og þá var Kjartan sá eini af öllum litlu grislingunum sem þorði að sitja í fanginu á honum. Reyndar var St. Nicholas þá búinn að gefa honum poka með góðgæði, mandarínu, speculoos og súkkulaði, sem Kjartan var mjög áhugasamur um. Spurningin er hvort það var bara græðgin sem hélt honum góðum?

Í gær var svo mikið fjör hjá okkur, Jóhanna, Nonni og Matthildur brunuðu í heimsókn frá Lux. Við tókum á móti þeim með ljúfum hádegisverði. Eftir gott spjall og pakkavíxl stubbanna héldum við svo í bæinn og kíktum aðeins á jólamarkaðinn. Sú ferð byrjaði þó ekki vel því bærinn var vel stappaður og það tók okkur klukkutíma að finna bílastæði! Sem betur fer heppnaðist það og við gátum aðeins komist í jólaskap ásamt hálfri Belgíu!!!! Kíktum á jólaskreytingarnar á Grand Place, fengum okkur vöfflu og röltum um og skoðuðum ljósin. Þegar öllum var orðið vel kalt var aftur haldið heim og gestirnir frískaðir upp áður en þeir héldu heim á leið.

Kitl - klukk

Hehe, þegar ég var í miðjum prófum gerði ég líka svona 7 sinnum 7 lista! Hér kemur hann:

1. Sjö hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey:
- Ganga Inca trail upp að Machu Pichu
- Heimsækja Kína
- Fara á tangónámskeið
- Læra að spila á klarinett
- Fara í fleiri gönguferðir á fjöll
- Eignast fleiri börn
- Flytja til Toscana og rækta ólífur

2. Sjö hlutir sem ég get:
- Tala frönsku
- Eldað góðan mat
- Ferðast ein
- Búið til gott kaffi
- Gengið um fjöll og fyrnindi
- Horft aftur og aftur á Friends
- Hlegið endalaust

3. Sjö hlutir sem ég get ekki:
- Lært nema undir pressu
- Verið reið út í fólk lengi
- Logið að fólki
- Hreyft eyrun
- Hlaupið langar vegalengdir
- Horft á hryllingsmyndir
- Hlegið að lélegum fimmaurabröndurum

4. Sjö hlutir sem heilla mig við hitt kynið:
- Blikandi augu
- Góður húmor (nb. Verður að vera kaldhæðinn)
- Innilegur hlátur
- Geislandi bros
- Hlýjar hendur
- Sjálfsöryggi
- Að vera þú sjálfur

5. Sjö frægir sem heilla:
- Antonio Banderas (að sjálfsögðu)
- Johnny Depp
- Brad Pitt (nema þegar hann lék í Legends of the Fall *æl*)
- Sean Connery
- Pierce Brosnan sem Bond
- Ewan McGregor
- Hrafnkell Óskarsson (hann er frægur, prufið bara að gúggla hann!!!)

6. Sjö orð eða setningar sem ég segi oft:
- Nei, þetta má ekki!
- Þetta er ekki í boði.
- Kjartan!
- Duglegur strákur.
- Skúbí.
- Sæti minn
- Oh, ég gæti alveg sofið lengur...

7. Sjö hlutir sem ég sé núna:
- Tölvuna
- Símann
- Ljósið
- Bækurnar sem ég á að vera að lesa
- Hrúgu af geisladiskum sem á eftir að ganga frá
- Jólakortalistann
- Kaffibollann

Ég kitla engan nema þá sem vilja vera kitlaðir!

Komin í jólagírinn...

Sælar elskurnar mínar, nær og fjær!
Afsakið pennaletina (kallast það lyklaborðsleti ef maður notast við tölvu?) en það hefur verið nóg að gera undanfarið... en sem betur fer er það búið! Ég sat við í síðustu viku og um helgina og kláraði prófin mín. Skilaði síðasta prófinu á mánudagskvöldið og það var mikill léttir! En ég var orðin svo þreytt að það gleymdist að halda upp á það.
Þriðjudeginum eyddi ég svo í einhverju tómi, vafraði um og vissi ekkert hvað ég ætti af mér að gera. Freiheitsshock par exellence! Í gær var mér hins vegar bjargað, fór í tennis með stelpunum, sem hressti mann vel við, og svo skelltum við Helga okkur í lunch og búðarráp. Ekkert betra til að halda upp á annarlok!

Hins vegar hefur heilsufar fjölskyldunnar verið með verra móti. Við Hrafnkell vorum bæði slöpp fyrir helgina og ég var frekar lasin á laugardaginn. Harkaði nú samt af mér og við skelltum okkur á jólaball ESA og EFTA. Klæddum okkur upp í smóking og síðkjól (brúðkaupsoutfittið) og skemmtum okkur bara konunglega. En við hefðum ekki átt að fara heldur halda okkur undir teppi fyrir framan sjónvarpið heima, því Hrafnkell lagðist í rúmið og stóð ekki upp fyrr en á þriðjudag. Kjartan tók svo þátt í þessu með okkur, en hann var með smá hita á sunnudaginn. Svo familían var heima í rúminu á sunnudaginn í staðin fyrir að fara á jólaball Íslendingafélagsins, borða kökur, dansa í kringum jólatré og hitta jólasveinana (sem voru víst algjörir jólasveinar)!

En við erum nú öll að hressast og ég laus við námið í bili, svo jólagírinn er að komast á fullt. Listinn minn fyrir daginn er langur, en ég þarf að koma út jólakortunum til ykkar, hengja upp jólaseríur, baka og föndra og bara vera í jólaskapi. Á eftir er svo jólaball ESA/EFTA fyrir börnin og foreldrana og það verður eflaust gaman til að koma öllum í jólaskap.

Jóla jóla jóla. Farin að jólast!

Margklukkaður

Ég á greinilega ekki að komast upp með að humma þessar klukkanir fram af mér. Þar sem ég hef nú verið klukkaður tvisvar vegna sama klukks (?) og sit auk þess heima í kvefpest og aumingjaskap (þetta er líklega 7. eða 8. skipti sem ég fæ magnað kvef/hálsbólgu eftir að við fluttum hingað - sýklaflóran hér er greinilega banvæn) er ekki um annað að ræða en að hefjast handa.

Sem sé, 7 sinnum 7:

Sjö hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey:

1.Læra að dansa almennilega
2.Eignast trommusett aftur
3.Gróðursetja tré
4.Smakka góðan árgang af Romanée-Conti
5.Standa á Macchu Picchu og horfa yfir Andesfjöllin
6.Gera son minn að erkigourmet
7.Flytja til Suður-Frakklands eða Ítalíu

Sjö hlutir sem ég get gert:

1.Skipt um vatnskassa í bíl
2.Búið til béarnaisesósu
3.Hermt eftir Valla í Fræbbblunum
4.Sofið mér til (r)óbóta
5. Klippt hekkið nokkurnveginn beint
6. Haldið fyrirlestur um samkeppnisreglur EES-samningsins
7. Pantað kaffi á 8 tungumálum

Sjö hlutir sem ég get alls ekki gert:

1.Komið upp ferðabarnarúmi án þess að taka amk. eitt blótsyrðakast
2.Sýnt skynsemi í bifreiðakaupum
3.Komið mér að verki nema vera með “deadline” á bakinu
4.Sungið skammlaust
5.Haft áhuga á því hvernig íslensku frjálsíþróttafólki vegnar á sk. erlendum stórmótum
6.Logið
7.Notið þess að versla í IKEA

Sjö frægar sem heilla:

1.Helen Hunt
2.Faye Dunaway
3.Gwyneth Paltrow
4.Cindy Wilson, söngkona úr B-52s
5.Ellen Kristjánsdóttir
6.Ellen Barkin (ég er mikið fyrir Ellur eins og sjá má)
7.Diana Krall

Sjö hlutir sem heilla mig við aðrar manneskjur:

1.Húmor
2.Frumleiki
3.Heiðarleiki
4.Að hugsa út fyrir kassann
5.Að horfa í augun á fólki
6.Víðsýni
7.Að alhæfa ekki (nokkuð sem ég þyrfti sjálfur að æfa mig í)

Sjö frasar sem ég nota mikið:

1.Gott og vel
2.Jájá!
3.Jesus Chrysler!
4.Vanillukeimur í nefinu, talsverð sýra, meðallangt eftirbragð
5.Kjart-AN!
6.Þarna sérðu, þarna sérðu
7.Ne-í

Sjö hlutir sem ég sé:

1.Belgacom símann okkar
2.Penna og merkipenna á víð og dreif
3.Hillu með B-deildinni af geisladiskasafninu okkar
4.Standlampa frá (***argh***) IKEA
5.Tölvuna með tilheyrandi fylgihlutum
6.Veggfóður með fiskbeinamynstri
7.Talandi trommuna hans Kjartans

Í ljósi nýlegra uppgötvanna...

... þá bíð ég eftir einhverju svona atviki!








Sem betur fer eru einhver ár í það...!!!

Kjartan og Jansen

Ég kveikti á perunni í morgun og sá að það sem ég skrifaði um þá félagana Kjartan og Jansen, gæti alveg átt við Calvin og Hobbes. Kjartan er Calvin, það er að koma betur og betur í ljós. Nema hann drusslast ekki um með tuskutígur heldur risastóra tuskumús... Nú verður spennandi að sjá hvernig þetta samband þróast!

Í tilefni jólanna þá eru þessir algjör snilld!

Ciao í bili, verð að vera dugleg að læra í dag, próf í kvöld!

Klukk

Við vorum víst klukkuð fyrir löngu síðan en höfum ekkert gert í að svara klukkinu. Fyrst ég er í letistuði við próflestur er víst ekkert betra en að svara því...

Hér með er klukkinu svarað fyrir hönd Kjartans og fara hér á eftir 5 tilgangslausar staðreyndir um Kjartan:

1. Kjartan er svefnpurrka eins og foreldrarnir, við þurfum að vekja hann á hverjum morgni.


2. Eina orðið sem hann hefur séð ástæðu til að læra vel og nota oftar en einu sinni er “Meira”.


3. Honum finnst lasagna vera langbesti maturinn.


4. Skemmtilegast er að lesa um litla skrímslið og Einar Áskel. Mimi kemur líka sterk inn.


5. Kjartan nennir ekki að horfa á sjónvarp.

Jansen

Tuskudýrið Jansen er í miklu uppáhaldi hjá Kjartani þessa dagana. Fyrir utan að geta ekki sofnað án þess að hafa Jansen hjá sér þá drösslast hann með tuskumúsina með sér út um allt. Þessa dagana fer hann ekki á crèche nema Jansen komi með og auðvitað var Jansen með okkur í Amsterdam (og þurfti gott bað þegar heim var komið, eftir slæma meðferð!) Allt sem Kjartan gerir það þarf Jansen líka að gera... en það besta er að það virkar öfugt, ef Kjartan vill ekki borða er nóg að gefa Jansen að borða og þá vill minn maður skófla í sig! Í morgun settust þeir félagarnir að morgunverðarborðinu með jógúrtið sitt og Kjartan hóf að mata Jansen á jógúrt. Vandaði sig mikið en tókst samt að maka smá jógúrt á nebban hans Jansen. Heyrist þá ekki í litla dýrinu: "tubbi" (sem mamman túlkar sem "subbi") og Kjartan heimtaði að fá tissjú til að þurrka subbið af Jansen. Svona gekk þetta þó nokkuð lengi, alltaf þurfti Jansen sína skeið og svo Kjartan. Síðan fékk Jansen að hafa snudduna og þeir félagarnir héldu á crèchið.

Amsterdamferð

Ég þykist hafa góða afsökun fyrir bloggletinni undanfarið.  Ég hef verið á haus.  Stóru verkefni var skilað á þriðjudaginn í síðustu viku, þ.e. 2 síðustu hlutunum af annar-verkefninu svo hér með er því formlega lokið, og á mánudeginum skilaði ég miðannarprófinu í hinum kúrsinum.  Þannig að nú er öllum verkefnum lokið en bara prófin eftir.  
Núna sit ég með annað prófið fyrir framan mig og er að krafsa mig áfram.  Hitt prófið verður hins vegar í tíma á fimmtudaginn svo ekki búast við miklu þessa vikuna.  Megið gera kröfur um blogg eftir að öllu hefur verið skilað!

Um helgina var hins vegar tekin pása og litla familían brá undir sig betri fætinum og hélt til Amsterdam.  Tilgangurinn var að slaka á, hitta frænkurnar, Jónu Dóru og Svanhildi, og afann.  Við skelltum okkur bara með lestinni og vorum búin að finna ágætis hótel rétt hjá þar sem Jóna Dóra og Svanhildur bjuggu.  Afinn var svo á ráðstefnu í Rotterdam og kom eftir hana og hitti okkur.  Það má með sanni segja að það hafi verið fagnaðarfundir með þeim tveim, Kjartani og afa.  Greinilegt að lítill maður mundi eftir afa sínum og voru þeir strax farnir að leika og sprella.  Við vorum komin það seint á föstudeginum að við gerðum ekki margt, röltum um hverfið og sprelluðum með afa.  Hittum svo frænkurnar og fórum út að borða á indónesískan stað, mjög góður matur, en litli Kjartan var orðinn svo svangur að hann var frekar óþolinmóður við biðina eftir matnum.  Að lokum fór svo afinn snemma heim með lítinn kall en foreldrarnir kíktu í night-cap með frænkunum.  

Á laugardeginum, eftir leit að góðum kaffibolla, fórum við á Van Gogh safnið.  Ekki það skemmtilegasta fyrir lítinn Kjartan og hann og afinn gáfust upp þegar safnverðirnir voru farnir að skamma okkur fyrir að leyfa barninu að brölta þarna um, togandi í reipi og prílandi um allt.  Þeir fóru í næsta garð og skemmtu sér konunglega þar á meðan foreldrarnir skoðuðu listaverkin.  Vorum ánægð með okkur að hafa farið en frekar svekkt yfir hvað það var lítið af myndum.  Nokkrar af uppáhalds myndunum mínum voru t.d. ekki þarna á meðal!!  En gaman að sjá margar þeirra og að sjá þær í návígi því meistari Van Gogh er m.a. frægur fyrir hvað hann notaði þykkt lag af málingu.  Notaði oft þá tækni að ná fram þrívídd eða dýpt í myndirnar með þykku lagi af málingu!!!
Eftir safnið hittum við afann og Kjartan aftur og fengum okkur hádegismat.  Fundum fínan ítalskan stað þar sem afinn gat fengið calamari fritti og lasagna pantað fyrir Kjartan.  Hann vildi hins vegar ekki lasagnað en hámaði í sig spaghetti móður sinnar!  Velúttroðin héldum við svo á hótelið þar sem Kjartan skyldi taka lúrinn sinn.  Kjartan hins vegar neitaði að sofa en afinn og pabbinn fengu sér góða siestu.  Eftir klukkutíma svefntilraunir gafst mamman upp, vakti afann og pabbann og dró alla strákana sína með sér í bæinn.  Við röltum um bæinn og sáum allskyns skrítnar og skondnar búðir eins og Amsterdam einni er líkt.  Enduðum svo á pöb þar sem Kjartan heillaði allar afgreiðsludömurnar.  Á heimleiðinni kíktum við á jólamarkaðinn á aðaltorginu og Kjartan fékk að fara í hringekju.  Hann sat dáleiddur allan tímann við stýrið á ansi skrautlegum bíl og hágrét þegar ferðin var búin.  Eftir smá rölt í viðbót kvöddu foreldrarnir svo afann og Kjartan og héldu á vit frænkanna.  Hittu þær yfir fordrykk á litlum og fögrum pöbb, og héldum svo á snilldarinnar veitingastað, þar sem Hemmafundur var haldinn og borðað og drukkið í anda félagsins.  Rúlluðum þaðan út seint um kvöld og héldum heim í bólið.  Afinn og Kjartan héldu hins vegar heim á hótel þar sem var mikið leikið og mikið sprellað, lesnar allar bækur sem voru meðferðis og hoppað á eftir súperbolta lon og don.  Kjartan lét afa sinn hins vegar hafa fyrir kvöldinu, því eftir kvöldmat og kvöldpela ældi hann öllu yfir rúmið sitt, svo afinn stóð í stórræðum fram eftir kvöldi!  En þetta var tilfallandi og morguninn eftir var eins og ekkert hefði gerst.  

Sunnudagurinn rann svo upp og þá þurfti að kveðja afa.  Eftir leik og sprell og morgunmat var afi klapp og klár og kvaddi.  Hélt á brott í leigubíl en litli afastrákur setti upp stóra skeifu og hágrét.  Hann var ekki að skilja þetta að afi bara færi strax.  Við vorum lengi að hugga hann og hann var frekar daufur í dálkinn fram eftir degi.  Við tékkuðum okkur út af hótelinu og fórum svo að hitta frænkurnar.  Röltum um Amsterdam, yfir síki og kanala og fundum okkur loks stað fyrir lunch.  Eftir vænan lunch og mikið spjall voru frænkurnar kvaddar og haldið heim á leið.  
Lestarferðin varð skrautleg.  Þegar við komum á lestarstöðina var mjög stutt í næstu lest og við ákváðum frekar að fórna nestiskaupum en að bíða klukkutíma í viðbót, vissum að í lestinni væri snarl og snakk sala.  Nema hvað, lestinni var breytt þannig að hún fór aðra leið en venjulega, auk þess sem ekkert starfsfólk virtist vera um borð, aldrei kom neinn að tékka á miðum né að selja snarl.  Sem betur fer var djús og kex með fyrir Kjartan en foreldrarnir voru orðnir glor þegar við loksins komum í bæinn.  Þegar lestin kom svo til Rosendaal og var þá komin aftur á rétta leið, þá troðfylltist lestin, en hún hafði verið hálftóm fram að því, og það lá við að maður sæti með fólk í fanginu!  Litla fjölskyldan var því fegin að komast heim til sín og allir glaðir og ánægðir með að sofa í sínu bóli.

Þegar maður á að vera að læra...

eru netpróf skemmtileg!


You are Freyja! Goddess of Love you are very
beautiful and very wise. Your knowledge of
magic rivals that of Odin himself. You have
loved and lost and your tears form the amber we
find here on earth.


Which Norse God are You?
brought to you by Quizilla

Kjartan og Hobbes

Ég hef alltaf verið mikill aðdáðandi Calvin og Hobbes og mikið hlegið að uppátækjum Calvins, þessa ofvirka 6 ára prakkara og vinar hans, tígrisdýrsins Hobbes. En ég held að þetta sé að koma mér í koll. Eitthvað hefur þessi aðdáðun osmósast yfir í Kjartan því baðtímarnir okkar eru að verða svona :

Að koma Kjartani í náttfötin jafnast alveg á við þetta:

Og matartímarnir gætu alveg verið svona:

Nú bíð ég bara eftir þessu:

þessu:

og ÞESSU!!!

Dönsk jól og stemming í Lúx!

Í kuldanum um helgina vorum við voða dugleg. Skelltum okkur á danskan jólamarkað á laugardaginn sem er haldinn árlega hér í bæ og fengum ekta danska jólastemmingu beint í æð. Röltum um á markaðnum og keyptum smotterí, smá jólaskraut, aðventukerti og jólasokka handa Kjartani. Hittum svo Helgu og Sigurjón og Steinu með skvísurnar sínar og fengum okkur smörrebröd og öl. Kjartan fékk auðvitað danskar pylsur og honum þóttu þær ljúfar. Hins vegar fékk hann ekkert öl og var því harðlega mótmælt!

Á sunnudaginn brugðum við svo undir okkur betri fætinum og brunuðum til Lúxembúrgar, en Jóhanna, Nonni og Matthildur eru búin að koma sér þar fyrir og ætla að búa hérna megin Atlantshafsins næstu árin. Nonni var nú ekki heima en þær mæðgur voru í góðum gír og tóku á móti okkur í stóra rauða húsinu sínu með glæsilegum hádegisverði. Kjartan og Matthildur voru fljót að rifja upp gömul kynni. Í fyrstu leist Matthildi ekkert á þennan gaur sem var að hertaka dótið hennar og standa í ýmsum skringilegheitum eins og að fara með dúkkukerruna í rennibrautina. Var sífellt að kalla á Kjartan "má ekki"! Algjör rófa! Og eins og krökkum sæmir þurfti auðvitað að berjast um sama dótið. En þau skemmtu sér nú ágætlega saman.
Við vorum svo voða dugleg og skelltum okkur í bæinn í kuldanum, tókum út miðbæinn í Lúx og leist bara vel á. Verslunardýrið kom upp í mér og mér sýnist að það sé hægt að skemmta sér konunglega þar í verslunarleiðöngrum. Kjartan og Matthildur voru svo heppin að finna skemmtilegan leikvöll á einu torginu og svo tókum við góðan göngutúr í "Gilinu" þar sem Kjartan fékk að eyða batteríinum. Áður en við brunuðum heim á leið aftur skelltum við okkur út að borða á ítalskan stað í næsta nágrenni við þau. Borðuðum pizzur og krakkarnir skemmtu sér konunglega við að hlaupa hring eftir hring um staðinn. Mikið stuð! Frábær dagur. Alveg yndislegt að hitta þær mæðgur aftur og mér þykir alveg ótrúlega gott að vita af þeim bara 2 tíma í burtu.

Annars eru bara rólegheit hjá okkur. Ég sit við að læra og dauðleiðist, langar miklu frekar að vera að jólast, kaupa gjafir, bara smákökur og föndra. Tek það með trompi loksins þegar ég fæ leyfi til! Svo hrannast inn jólaboðin og jólaböllin, verður nóg að gera í desember.

Kjartan var heima í dag, fékk niðurgang í gær og ég beðin vinsamlegast að halda honum heima til að passa upp á smit. En þetta hefur verið eitthvað tilfallandi því það amar ekkert að barninu. Svo hann hefur verið að gera mömmu sína gráhærða í allan dag. Við fórum nú í stóran göngutúr í morgun út á róló og á leiðinni heim komst Kjartan í feitt því við gengum framhjá vegavinnusvæði þar sem var nóg af gröfum og trukkum. Hann vildi helst ekki fara þaðan.
Núna situr hann svo í villidýrastólnum og les lögfræðidoðranta. Þarf að vísu að skipta um bók á 2 mínútna fresti, fara út úr stólnum, skila fyrri bókinni, sækja nýja, setjast aftur í stólinn og lesa. Algjör rófa!

Hver ætlar að vera 10.000 gesturinn?

Teljarinn nálgast þessa skemmtilegu tölu eins og óð fluga. Verður spennandi að sjá. 5.000 gesturinn hlaut heimsókn, koss og konfektöskju... aldrei að vita hvað verður gert!

Hér er aldeilis jólafílíngurinn, hitinn kominn niður við frostmark og allt hrímað. Húsið okkar er þ.a.l. ískalt enda erfitt að kynda það, við gætum alveg eins reynt að kynda allan heiminn. Svo lopapeysur og lopasokkar koma að góðum notum þessa dagana. Ég er meira að segja búin að draga fram kuldagalla fyrir Kjartan og hann verður eflaust vel notaður næstu mánuði.

Kjartan er kominn á crèche, alveg kominn yfir MEB tímabilið sitt (Mamma er best!). Núna verður hann svo glaður þegar við mætum, hoppar í fangið á fóstrunum og veifar mömmu sinni bless af miklum ákafa og sendir fingurkossa, er svo bara farinn að leika. Ólíkt betra að skilja barnið eftir í þessum ham en þegar hann er hágrátandi. Svo verður spennandi á laugardaginn en þá kemur St. Nicolas í heimsókn í crèchið og mun gefa öllum þægum börnum gjöf. Myndavélin verður með í för og fest á filmu hvernig fyrstu kynnum þeirra Kjartans fer fram. Hann hitti íslenska jólasveina í fyrra en leist ekki vel á. Skyldi honum líka betur við kallinn hann St. Nicolas?

Annars jafnast ekkert á við lærdóm og próflestur til að koma manni í jólaskap! Get ekki sagt að ég hafi saknað þess en næstu vikurnar verð ég að bretta hressilega upp ermar. Get hlakkað til þegar fyrri hlutanum líkur, þá mun ég líka halda upp á það með engum lærdómi heila helgi meðan við skreppum til Amsterdam að hitta frænkurnar, Svanhildi og Jónu Dóru, og svo mun afinn líka vera þar á ferð og við ætlum bara að draga hann með í fjörið. Dekurhelgi fyrir Kjartan... og foreldrana!

Á hvað hlustar þú?

Hallur fann upp á áhugaverðum klukkleik um daginn, etv. grundvöllur undir tónlistarlega sálgreiningu, m.ö.o.: Á hvað hlustar þú? Og hér fer á eftir það sem kemur upp í hugann hjá mér. Listinn er að sjálfsögðu aðeins í dæmaskyni enda er undirritaður þekktur fyrir að vera helst búinn að kveikja á græjunum áður en hann opnar augun á morgnana.

1. Þegar þú ert að ryksuga:
Ég læt yfirleitt eiga sig að spila tónlist meðan ég ryksuga enda heyrist lítið yfir ryksugugnýinn. Almenn tiltektarmúsik er t.d. Fræbbblarnir, Sniglabandið og Langi Seli.

2. Á sunnudagskvöldum:
Enya, Steely Dan, Miles Davis, Thelonious Monk.

3. Þegar þú ert ein(n) heima:
Ham, The Who, Black Sabbath, Sex Pistols, XXX Rottweilerhundar.

4. Þegar útvarpið er óþolandi:
The Clash – sérstaklega Capital Radio.

5. Þegar sjónvarpið sýnir þátt um hagfræði Belgíu:
Þá hlusta ég með athygli og slekk á græjunum.

6. Þegar þú vilt rifja upp gömlu dagana:
Fer eftir því hvaða tímabil er verið að rifja upp, en getur t.d. falið í sér Þey, Egó, Rolling Stones, Whitesnake, Dio, Simply Red, Thin Lizzy, Red Hot Chili Peppers, Spandau Ballet.

7. Á föstudagskvöldum:
Samuele Bersani, Diana Krall, Spilverkið, Elvis Costello.

8. Eftir erfiðan vinnudag:
Windmills of Your Mind, og auðvitað That´s Life með Sinatra.

9. Þegar þú þarft að losna undan heimilisverkum:
As Time Goes By með Bryan Ferry og reyni svo að senda eiginkonunni bræðandi augnaráð…

10. Þegar þér líður vel:
Frank Sinatra. Jafnvel Beach Boys ef ég er úti að keyra.

Þannúþa. Til að halda þessum ágæta bolta á lofti klukkast hér með Snjófus, Halli mágur og Giovanna.

Er leiðinlegt að læra?

Já, það get ég svo svarið. Sit hér og ber hausnum mínum við tölvuna. Er einhvern vegin lítið að komast áfram í þessu smásmugulega miðannarprófi í Risk og Cost Management. Það veit heilög hamingjan að ég ætla að finna mér eitthvað skemmtilegra að gera næsta vetur!

Hér gerðust undur og frímerki í gær. Það urðu mikil þáttaskil hjá Kjartani því allt í einu eru kisur farnar að mjálma í staðin fyrir að hneggja. Kisur mjálma en öll önnur dýr hneggja. Og hestar hneggja sérstaklega mikið. Hins vegar vill hann ekkert með fiska hafa og þegar mamma er eitthvað að reyna að leika eftir hvað fiskarnir segja er bara hlegið að henni. Hæst hló hann þegar mamman var eitthvað að reyna að leika ljón, en það var samt svo fyndið að Kjartan reyndi að herma eftir.

Svo er nei-skeiðið að byrja. Nú er gengið um og sagt "ekki" og "nei". Mikið sport. Og sjálfstæðisbaráttan er komin á fullan kraft. Ég held ég þurfi að tala hann til um að setjast í kerruna eða bílstólinn í hvert einasta skipti sem við förum eitthvað. Og það renna tár í hvert sinn. Litli þrjóskupúkinn ætlar að gera hlutina á sinn hátt. Bestu dæmin um sjálfstæðið er að aftur og aftur leggur hann á sig að labba sjálfur heim úr búðinni eða róló frekar en að sitja í kerrunni. Verður skemmtilegt að fylgjast með á næstunni... en það mun taka á taugarnar!

Vikufréttir

Ójú, það var sko til líf eftir verkefnið. Það var mikið fagnað og tímanum eytt í allskyns vitleysu, allt annað en að læra. Farnar bæjarferðir, shoppað, húsmæðrahittingar, tennisæfingar og fleira skemmtilegt. Á föstudaginn var svo frídagur í Belgíu og Kjartan því ekki á crèche. Við mæðginin nutum þess að dúllast saman, fórum í labbitúr um morguninn með viðkomu á róló, tússuðum og skelltum okkur svo á sandkassadeit eftir hádegið. Í sandkassanum í Cinquantenaire garðinum hittum við fleiri íslenska orma og foreldra þeirra og þar var mikið fjör.

Á laugardaginn upplifðum við svo í fyrsta skipti að sjá barnið okkar í sykursjokki. Það var sko upplifun!!! Við fórum í 2ja ára afmæli til hennar Hönnu og þar var boðið upp á allskyns kræsingar, súkkulaðiköku, pönnsur og fleira gott. Kjartan fékk auðvitað að smakka á öllu sem hann vildi og skemmti sér konunglega við að gaurast innan um allar skvísurnar. Þegar við fórum fékk Kjartan svo sleikjó sem hann saug af mikilli áfergju á leiðinni heim. Þegar heim var komið var barnið orðið alveg spinnegal. Hann hljóp út um allt, klifraði upp veggina og hreinlega hljóp í hringi. Við vorum svo orðlaus, það var alveg ótrúlegt að sjá barnið. En sem betur fer leið þetta hjá og hann sofnaði að lokum, en miklu seinna en venjulega. En í framtíðinni verður stjórnað betur hvað hann fær mikið af sykri!!!!

Annars var helgin okkar mjög viðburðarík. Á föstudagskvöldið skelltum við okkur í óperuna, og það var sko upplifun. Ótrúlega flott hús, byggt af honum Polla (Leopold II), allt í gulli og flúri. Það var alveg þess virði að fara bara til að sjá húsið. En sýningin var líka mjög skemmtileg, Il Viaggio a Reims, full af húmor og skrautlegum karakterum. Skemmtilegt kvöld og við sofnuðum ekki þrátt fyrir fyrri yfirlýsingar um að slíkt myndi gerast, enda þreyttir ungbarnaforeldrar á ferð.

Á laugardagskvöldið var svo matarboð og spilakvöld með Helgu og Sigurjóni. Popppunktur var dreginn fram og að sjálfsögðu sigraði Hrafnkell okkur. Ég fer að efast um að þau hjónakornin vilji spila við okkur aftur. Kannski er ég svona mikill masókisti en mér þykir mjög gaman að spila Popppunkt þó ég sjái fram á að vinna aldrei spilið!!!

Á sunnudaginn var svo enn eitt vínsmakkið. Fórum til hans Willy Goorden vinar okkar sem bauð upp á Búrgúndarsmakk. Sirka 15 vín öll frá árinu 2003. Þarna fann maður sko hvað það er mikill fjölbreytileiki í vínum... og við fundum nokkur góð!

Nú erum við svo bara farin að hlakka til næstu helgar. Ég sit við að læra, aftur!!! Enda eins gott, á að skila 3ja og 4ða hluta af annarverkefninu 29. nóv og "miðannarprófinu" í hinum kúrsinum 28. nóv! Hef tvær vikur svo það er eins gott að spíta í lófana. Hins vegar vildi ég miklu frekar vera komin á kaf í jólaundirbúning, föndur, smákökubakstur og jólagjafaleiðangra enda bara 37 dagar til jóla!

Næsti Jackson Pollock?

Eitt það skemmtilegasta sem Kjartan gerir þessa dagana er að lita. Hann hefur engan áhuga á vaxlitum eða málningu, en tússlitirnir eru bestir. Hann situr kannski ekki lengi við, sirka 10 mínútur eru nóg, og framleiðir listaverk. Þau eru mjög abstrakt, í anda Jackson Pollock. Einn afraksturinn má sjá hér til hliðar, en þarna notar listamaðurinn blandaða tækni, tússliti, banana og slef, á pappír.
Foreldrarnir eru auðvitað voðalega stolltir og geta ekki beðið eftir því að fjárfesta í römmum utan um listaverkin og koma þeim upp á vegg. Þið fáið auðvitað að fylgjast með framvindu mála, við birtum reglulega nýjustu listaverkin.



Hér má svo sjá listamanninn að störfum.

Er til líf eftir verkefni?

Jæja, ég get loksins farið að eiga mig sjálfa aftur! Ég er búin að sitja sveitt yfir annar-verkefninu mínu í marga daga. Hluti tvö af þessu risaverkefni og sá stærsti. Og ég valdi auðvitað ekki það auðveldasta. Ákvað að vera verkefnastjóri yfir umhverfismatsverkefni og skipuleggja það út í þaula. Úff púff. En nú er þetta alveg að verða búið. Sæti er að lesa yfir greinargerðina mína og hér við hliðina á mér bíður tímaplanið, prentað út á 8 síður og allt vel límt saman! Góða skemmtun fyrir kennarann að fara yfir! Ég er búin að þurfa að líma mig fyrir framan tölvuna til að mjakast áfram í þessu verkefni og hugsa í sífellu um allt það skemmtilega sem ég get svo gert þegar þetta er búið! Ég verð svoooooo fegin þegar ég skila þessu inn og það verður sko fagnað í kvöld!!!!

Að öðru leyti er allt við það sama hér í Brusslu. Hrafnkell í vinnu, ég fyrir framan tölvuna og Kjartan á crèche. Hann er búinn að komast yfir krísuna frá því í síðustu viku, tekur bara smá skælukast á morgnana en svo er það víst búið. Lítill maður kominn á fullt með hinum krílunum. Ætli ég sæki hann ekki snemma á eftir svo við getum leikið smá áður en ég fer í skólann. Rólóferðum hefur svolítið fækkað því hér er orðið dimmt rúmlega fimm og ég er að sækja hann um hálf fimm og yfirleitt þurfum við í búð fyrst. Þá er um að gera að nota helgarnar betur eða finna upp á skemmtilegum hlutum til að gera heima.

Nú þegar þetta stóra verkefni er frá þá get ég loksins farið að hlakka til jólanna. Bara 46 dagar. Þetta styttist! Og víst nóg að gera þangað til. Í hugsanapásum sat ég einmitt og hugsaði um jólagjafir og einhvern tíman þarf víst að gera ráð fyrir jólabakstri! Júhú, jólin eru að koma!

Berberamatur og helgarblogg

Ég fór með sæta á La maison berbère, marokkanskan veitingastað hér í bænum. Staðurinn er geggjaður og maturinn frábær. Myndin er tekin af loftinu í salnum, ótrúlega flott! Við fengum risa-menu, allskyns salöt og smárétti í forrétt, Hrafnkell fékk kúskús í aðalrétt en ég tajine, og svo fengum við allskyns ávexti og kökur í eftirrétt. Það eru meðmæli með matnum að Mohammad félagi minn úr BU náminu sagði að þarna fengist besti marokkanski matur í Brussel, hann ætti að vita það enda frá Marokkó! Þegar við ætluðum svo að stinga af eftir ljúfa kvöldstund þá stoppaði þjónustustúlkan okkur og bað okkur að bíða því magadansmær væri væntanleg. Svo við settumst bara aftur með fíkjubrennivín í glasi og fyrr en varði var dansmærin mætt. Þetta var skemmtilegt show hjá henni, hún gat vel dansað og var dugleg að draga gesti upp og pynta þá svolítið!!! En eftir að hafa lært smá magadans sjálf þá varð ég frekar fyrir vonbrigðum. Hún kunni alveg einhver spor en þetta var allt frekar auðvelt hjá henni og mikið af snúa-hárinu-hreyfingum og dilla brjóstunum, bara svona til að fela hvað hún kunni nú raunar lítið! Eftir að hafa séð kennarann minn í Kramhúsinu dansa magadans þá var þetta ekki neitt!!! Segi samt ekki að ég hafi getað betur...

Helgin er svo að verða svolítil innipúkahelgi þrátt fyrir góða veðrið. Ég þurfti að mæta í tíma í gærmorgun og lifði það af. Þeir feðgarnir notuðu tímann og fóru á kaffihús og kíktu á markaðinn. Seinnipartinn kíktum við svo í bæinn, tókum göngutúr í kringum St. Catherine torgið og komum við í kínahverfinu (sem er ein gata) og versluðum í kínverska súpermarkaðnum. Á heimleiðinni var svo kíkt í tvær búðir til að kaupa í matinn og það segi ég, aldrei aftur. Það verður að verslunarferð dauðans á laugardögum! Við komum því seint og síðarmeir heim til okkar, öll orðin pirruð og þreytt! En það læknaðist eftir eldhúsþerapíu, góðan mat og afslöppun. Þeir feðgarnir voru svo sætir í morgun að leyfa mér að sofa út og fóru á meðan í bakaríið. Svo hér var kaffi og súkkulaðibrauð í morgunmat. Núna er ég á fullu að læra, þarf að skila verkefni á þriðjudaginn. Og meðan ég vinn er Hrafnkell að snattast við ýmislegt smotterí sem þarf að gera fyrir veturinn. Hér er nefnilega að vetra, orðið miklu kaldara úti þrátt fyrir sól og eftir að við breyttum klukkunni er orðið dimmt um 5-leytið. Mér finnst fátt vetrarlegra en dimma og kuldi! En núna get ég líka látið mér hlakka til jólanna!

Góður afmælisdagur

Ég held bara að sæti hafi átt góðan afmælisdag í gær. Að vísu þurfti hann í vinnuna, mér finnst nú að maður eigi alltaf að fá frí í vinnunni á afmælisdaginn!
Við Kjartan sváfum nú á okkar græna þegar afmælisbarnið vaknaði þannig að hann fékk ekki morgunkaffi í rúmið, uss uss uss, en hann fékk stóran knús og afmæliskossa. Við reyndum nú að bæta honum það upp þegar hann kom heim, tókum á móti honum með pökkum! Fullt af þeim! Besta afmælisgjöfin var frá foreldrum mínum, ég er enn að hlæja að því! Við eignuðumst nefnilega forláta kaffikvörn, handsnúna, og hún hefur farið mikið í taugarnar á mér. Ég þoli ekki hvað það tekur langan tíma og mikla orku að snúa og mala til að fá sér almennilegt kaffi! Við hjónakornin höfum ólíkar skoðanir á kaffikvörnum og ég var alltaf á leiðinni að kaupa eina rafknúna þótt Hrafnkell væri ekkert hrifinn af þeim! Og svo kom rafmagnsknúin kaffikvörn upp úr pakkanum frá tengdaforeldrunum!!! Híhíhí, ég er enn að hlæja! En ég er búin að prófa græjuna og hún er alveg eðal.

Þeir feðgar skemmtu sér svo konunglega heima en ég þurfti að fara í skólann. Og akkúrat þegar heima beið afmælisbarn og fondue-veisla þá þurfti kennarinn að vera með málæði og í þvílíku stuði. Við vorum líka með gest, project manager frá European Space Agency, og hann hafði sko frá nóg af segja enda vorum við að ræða Risk Management. Þetta var eiginlega fyndið því þeir kepptust við að segja frá og koma með dæmi, kennarinn og gesturinn! Svo við sluppum ekki út fyrr en korter í tíu!!!
Fyrsti í afmælisveislu varð því frekar seint að kvöldi, bara á spænskum tíma. Voða notó hjá okkur með fondue og rauðvín! Annar í afmæli er svo í kvöld en ég ætla að bjóða sæta út að borða á mjög spes stað, algjört leyndó, hann fær ekkert að vita fyrr en í kvöld! Segi ykkur kannski frá því síðar...

Til hamingju með afmælið sæti minn!

Hann á afmæl'í dag,
hann á afmæl'í dag,
hann á afmæli hann Hrafnkeeeeeeeeelll,
hann á afmæl'í dag!

Hann er 36 ára í dag,
hann er 36 ára í dag,
hann er 36 ára hann Hrafnkeeeeeeeeellll,
hann er 36 ára í dag!

Til hamingju með daginn sæti minn!

Geislabaugur og kínamatur

Við hjónakornin vorum svo dugleg í gær. Þar sem haustið er gengið í garð og lítið spennandi veður fyrir skógartúr eða annað sniðugt þá innipúkuðumst við í gær og tókum til í skrifstofunni. Bunkum af blöðum og dóti hefur nú verið útrýmt, búið til skjalaflokkunarkerfi fyrir mikilvæga og ómikilvæga pappíra, og við hentum út heilum kassa af pappír! Geislabaugurinn er kominn til vegna þess! Þar að auki er búið að koma upp voða fínni aðstöðu fyrir vínáhugamanninn inni við vínskápinn. Svo núna heitir það ekki lengur "Kjartansbílskúr" heldur "vínkjallarinn". Ég bíð svo bara eftir því að vínáhugamaðurinn hendi kerrunum hans Kjartans út til að fá meira pláss (undir vín auðvitað).

Í gær var nefnilega frídagur hér í Belgíu, Allrarheilagrarmessa. Þið sjáið að við eyddum þeim frídegi mjög gáfulega. Við komumst svo að því að Belgarnir eru kaþólskari en páfinn. Húsmóðirin var nefnilega svo gáfuð að hugsa ekkert út í frídaginn á mánudaginn og steingleymdi að fara í búð og kaupa í matinn. Hún var of upptekin við að ákveða í hverju hún ætti að fara á stelpudjamm um kvöldið! Nema hvað, við ætluðum að redda okkur á því að finna eitthvað af þessum búðum sem eru opnar á sunnudögum! Við komumst hins vegar að því að á svona helgidögum eru ENGAR búðir opnar! Við enduðum niðri í bæ og sáum þar okkur til mikillar lukku að kínverski súpermarkaðurinn var opinn. Fórum og lögðum bílnum, nema á meðan lokuðu þeir búðinni! Svo við stóðum í kínahverfinu í Brussel (sem er ekki stærra en ein gata), matarlaus. Það vildi okkur til happs að kínverjarnir eru nú ekki svo kaþólskir og þarna var opinn lítill kínastaður. Þar gæddum við okkur á þvílíkum krásum og Kjartan var óvenju stilltur, sat eins og lítill herramaður í voðalega flottum kínverskum barnastól, og smjattaði á vorrúllum. Ekki amalegt að enda matarleytina á þennan hátt.

Vissuð þið að sniglar hneggja?

Hjá Kjartani hneggja öll dýr. Sérlega athyglisvert og ég hef mikið spáð í af hverju hann valdi hneggið. Kannski er það skemmtilegast? Við, eins og flestir, barnaforeldrar höfum verið dugleg við að útskýra fyrir honum hvað dýrin segja. Kötturinn segir mjá, hundarnir segja voff, bíbí segir fuglinn og allt þetta klassíska. Nema hneggið er skemmtilegast og öll dýr hneggja. Hvort sem hann sér hund, kött, eða fugl, þá hneggjar Kjartan. Maður getur bókað það að ef Kjartan fer að hneggja þá hefur hann einhversstaðar komið auga á dýr! Best var þó um helgina þegar við vorum út í garði að leika og ég fann snigla. Var að sýna Kjartani þessa skrýtnu skepnu, sem reyndar var svo kurteis að koma út úr skelinni og sýna sig aðeins fyrir okkur; nema hvað, Kjartan fór að hneggja! Ég hélt ég yrði ekki eldri, dó næstum úr hlátri! Þessi elska!

Kjartan tekur nú þvílíkum framförum í málinu. Hann talar enn mjög mikið en það skilst nú ekki nema 10% af því sem hann segir. Nema við erum núna að uppgötva að ýmsilegt sem hann er að segja eru "alvöru" orð ef betur er að gáð. Það uppgötvaðist um helgina að "éttee" sem heyrist alltaf þegar hann tekur einhvern hlut upp og hendir honum sem lengst frá sér (og er orðin frekar vinsæl iðja hjá ungum herramanni) er franska orðið "jetter", útleggst á íslensku "henda eða kasta". Jamms, orðin sem sagt skríða inn, en þau eru íslensk og frönsk í bland.

Framlenging á sumrinu

Hér er bara ekkert jólalegt svo ég er alveg búin að missa töluna á því hvað það eru margir dagar til jóla. Hér eru sól og rúm 20 stig og búið að vera svoleiðis veður síðustu vikuna. Við Kjartan erum þvílíkt búin að njóta þess í vikunni og núna um helgina drógum við Hrafnkel með okkur í að sleikja sólina.

Í gær fór familían í mega búðarferð. Fórum hist og bast um bæinn og birgðum okkur af ýmiskonar undarlegum tækjum og tólum. Fórum m.a. í húsgagnaverslun sem við rákum augun í um daginn í leit okkar að ísbúð. Húsgagnaverslunin var flott, full af allskyns Art Nouveau munum, m.a. einni kommóðu sem ég hef mikinn augastað á. Búðina rak alveg eldgömul kona, hún var eflaust að nálgast 100, elti okkur um búðina á meðan við skoðuðum. Og fyrst við vorum í nágrenninu fengum við okkur nú einn ís á mann. Fórum svo í George Henri garðinn og röltum þar um. Virkilega skemmtilegur garður og mjög skemmtilegt leiksvæðið. Kjartan var á milljón og fór óhikað í rennibrautina, sem var nú samt ansi löng og mjög há! Engin hræðsla á mínum manni.
Í dag tókum við röltið í bænum. Fengum okkur kaffi og bakkelsi á Grand Sablon, röltum svo um Mont des Arts og leyfðum Kjartani að leika sér í tröppunum og skúlptúrunum. Röltum aðeins neðar í bæinn og fundum eina uppáhalds te-búðina mína, fórum svo til baka rue Haute og upp að dómhúsinu. Voða notalegur labbitúr í góða veðrinu og bærinn var fullur af fólki að spóka sig í góða veðrinu.
Svo erum við búin að vera rosalega dugleg að taka til í garðinum. Nú er hann nýsleginn, búið að klippa alla kanta, eitra fyrir helv... brenninetlunum og sópa laufin. Kjartan hefur auðvitað notað tækifærið og leikið heilmikið úti. Við erum í boltaleik og bílaleik, rólum og rennum. Hann færir sig sífellt upp á skaftið, hann er farinn að reyna að senda ýmislegt fleira en sjálfan sig niður rennibrautina, boltarnir hafa flogið niður en erfiðara hefur reynst að koma bílnum upp stigann til að láta hann renna niður. Ýmis áhættuatriði eru sífellt að vera meira spennandi og ég bíð bara eftir því að þurfa að bruna upp á slysó einn daginn!

Ást á róló

Á þessu heimili var risið snemma úr rekkju. Heimilisfaðirinn henti okkur fram úr rúminu um 7-leytið og morgunverkin fóru á fullan skrið. Hér í Belgíu er nefnilega allsherjarverkfall í dag, enn eitt, og við Kjartan þurftum að leika strætó! Stóru verkalýðsfélögin eru nefnilega að mótmæla því að hæstvirtur forsætisráðherra Meen Heerrrr Guy Verhovflödeflapstad ætlar að hækka eftirlaunaaldurinn upp í 60 ár!!! Vá! Og Belgar flippa út! Hugsa sér, og greyið við Íslendingar sem þurfum alltaf að vinna til 67-70 til að fá okkar lífeyri. Sem betur fer eru til belgar sem sjá hvað þetta er heimskulegt og styðja breytinguna! Einn kennarinn minn fékk næstum því flogakast af bræði í gærkvöldi þegar verið var að tala um verkfallið, fussaði og sveiaði og vildi meina að þetta gengi gegn "the logic of Belgium" sem er víst það að Belgar séu harðduglegt og vinnusamt fólk. Ég held ég hafi verið á öðrum stað í Belgíu en hann, ég held ég hafi frekar hitt þessa sem vilja vera áskrifendur að kaupinu sínu og vilja komast á eftirlaun 58, helst fyrr! Eflaust eitthvað af þeim er meðal þessa 70 þúsund sem eru að mótmæla niðri í bæ!
Þrátt fyrir miklar viðvaranir um hræðilegar umferðarteppur þá var bara engin umferð í strætóferð okkar, frekar að hún væri minni en venjulega. Við höfum þá kenningu að þar sem þetta er löng helgi og flestir belgar í fríi á mánudag og þriðjudag, þá hafi flestir bara stungið af úr bænum degi fyrr. Svo við brunuðum um næstum auðar götur og Hrafnkell var mættur hálftíma of snemma! Kemur þá bara fyrr heim til okkar í kvöld!

Við Kjartan höfum hins vegar bara haldið okkur í hverfinu í dag. Röltum á kaffihús í morgun þar sem við gæddum okkur á croissant, kaffi fyrir mig og djús fyrir hann! Fórum svo á róló þar sem var mikið líf og fjör. Það er alltaf frekar alþjóðlegt andrúmsloft á róló. Í morgun voru þar auk okkar belgískir, japanskir, ítalskir og spænskir krakkar. Kjartan eignaðist þar litla sæta kærustu. Þangað kom lítil ítölsk stelpa með mömmu sinni, dökkhærð og hnellin og hún heillaðist strax af þessum ljóshærða íslenska strák. Hljóp á eftir honum, kallaði hann"bambino bambino" og var alltaf að kyssa hann. Nema hún bræddi Kjartan svo algjörlega að hann var yfirsig hrifinn og elti skvísuna um allan róló. Ef hún var í rennibrautinni var hann þar, fór með henni að leika í kofanum og ég veit ekki hvað. Svo var hún að hjálpa honum upp á ruggudýrin, kyssa hann mera og leika við hann. Í eitt skiptið var Kjartani boðið í mat í kofanum. Hún eldaði þar dýrindis þykjustupasta með tómatsósu og svo sátu þau sitthvoru megin við borðið og gæddu sér á. Algjörar rófur! Nema ég dró upp myndavélina alltof seint, rétt náði aftan á þau þegar hún var að knúsa hann! þegar þar var komið sögu dó ástin og Kjartan var greinilega kominn með nóg af kossalátum. Það sem eftir var rólóverunnar hélt hann sig í hinum enda róluvallarins. Skiptast á skin og skúrir í lífi þessara litlu mannvera.

Uss, barnið sefur!

Loksins sofnaði Kjartan! Og mamman fær smá frí.
Litla dýrið okkar er á einhverju orkubústi þessa dagana, þykist vera orðinn svo stór að hann þurfi ekki lengur að leggja sig á daginn. Alltaf sama kommentið þegar ég hef sótt hann á crèche, hann vildi ekki sofa og hélt partý í staðin. Tókst einn daginn að vekja alla hina krakkana!!! Ég er alveg farin að sjá fyrir mér heimsóknir til skólastjórans! Í nótt tók hann svo upp á því að vilja ekki sofa. Ekkert virtist ama að barninu, hann vildi bara partý og fara á fætur og var vakandi frá 1 til 5 í morgun þegar mér tókst loksins að svæfa hann! Ýmislegt var reynt á þessum tíma og fátt virkaði! Svo þið getið ímyndað ykkur hvað foreldrarnir eru glæsileg í dag. Og ég á að mæta í tíma í kvöld. Ég verð sú sem sefur fram á bókina!

Jamms, langt síðan síðast elskurnar. Við erum bara búin að vera svo busy. Kláraði prófið mitt í síðustu viku og var svo busy í tennis (já ég sagði tennis) og sósíallífi á miðvikudaginn. Á miðvikudagskvöldið komu ræbbblarnir Helga og Grímur í heimsókn til okkar og voru yfir helgina. Virkilega skemmtilegt að fá þau og það var sko nóg brallað. Við Helga tókum 2 daga í power-shopping, Helga var sínu duglegri en ég, enda lengra þangað til hún kemst í þessar búðir aftur. En við erum búnar að pæja okkur upp í bili. Hrafnkell var í fríi svo hann og Grímur flökkuðu saman um borgina, fóru á bílasafn og gerðu aðra skrítna hluti á meðan við bræddum kortin! En auðvitað hittust ræbbblar í hádegismat, við drógum þau m.a. í krækling og franskar! Túristuðumst líka aðeins, kynntum þau fyrir bæði Hlandþór og Hlandþóru, lágmark að sýna þá kurteisi. Á laugardeginum drógum við þau auðvitað á markaðinn, til að leyfa þeim að slefa yfir öllu gúmmelaðinu, og komum við hjá fuglaslátraranum og keyptum fashana í sunnudagsmatinn! Fórum á vínsýningu og hjálpuðum íslensku ræbbblunum að fylla tilvonandi vínskáp! Eftir hektíska dagskrá var svo rólegheitagöngutúr og myndatökuæði um Ixelles á dagskrá á sunnudeginum ásamt uppgötvun á dásamlegri ísbúð! Ræbbblar fóru auðvitað út að borða. Kynntum Helgu og Grím fyrir ítölunum okkar á La Barchetta, en þangað komu líka vinafólk þeirra sem er að fara að flytja hingað til Brussel. Skemmtileg tilviljun! Og á laugardagskvöldið var farið fínt út að borða, í 3ja rétta matseðil, önd, hörpudisk og fleira girnilegt! Uppgötvuðum þar vel geymt leyndarmál! Á sunnudagskvöldið var svo fashani í boði hússins, sem heppnaðist svona líka vel. Í eftirrétt voru svo jummí súkkulaðikökur og ís úr nýju fínu ísvélinni, sem einmitt Helga og Grímur voru svo góð að gefa okkur í brúðkaupsgjöf! Mér tókst nefnilega að draga sæta í Inno á föstudeginum þegar Grímur þurfti fataráðgjöf frá frúnni og við pöntuðum stellið okkar og hnífapörin og sóttum þær gjafir sem hægt var! Gaman!
Ræbbblahelgin var alveg brill, nóg að gera og nóg að borða. Sötrað smá rauðvín með! En höfðum það í hófi fyrst ræbbbl #4 er þorstahefur í bili. Því miður var helgin alltof fljót að líða og þau stungin af í lestina. En maður bara lætur sig hlakka til Ræbbblaferðar til Ítalíu og Róna(r)ferðar Ræbbbla sem mun fylgja fast á eftir!

Eftir að gestirnir fóru lagðist ég hreinlega í rúmið, fékk flensu og var frekar slöpp. En fékk hins vegar lítið að hvíla mig því ég þurfti að klára verkefni sem ég átti að skila á þriðjudaginn. Getið rétt ímyndað ykkur hvernig ég var, með fartölvuna og bækurnar upp í rúmi, bryðjandi panodil og drekkandi te. Tókst nú samt að klambra einhverju saman og senda en ég hrópa nú ekki stórt húrra fyrir þessu verkefni!
Kjartani tókst svo að næla sér í niðurgang á crèchinu á þriðjudaginn, en var nú samt fljótur að komast yfir það. Orðinn fullfrískur í gærdag en þarf samt að vera heima næstu daga. Það er búið að vera í gangi faraldur og yfirfóstran neitar að taka við börnunum aftur fyrr en þau hafi verið laus við þetta í 48 tíma! Svo við erum bara heima að dúllast. Heilsan mín var nú sem betur fer orðin mikið betri í gær svo við gátum farið á róló seinnipartinn og í morgun skelltum við okkur í kaffihúsahitting í góða veðrinu. Ég held ég fari jafnvel og veki barnið fljótlega, því hér er sól og 20 stiga hiti. Um að gera að njóta veðursins og fara á róló!

Labbitúr og lærdómur!

Við familían vorum voða dugleg og menningarleg á sunnudaginn. Héldum í bæinn um eftirmiðdaginn, vopnuð skemmtilegri gönguleiðabók um Brussel og héldum á við ævintýra við Sablon-torgin og í Marolles-hverfinu. Röltum þarna um, túristuðumst og ég tók helling af myndum.
Byrjuðum á því að skoða dómhöllina sem Leopold II lét reisa á 19. öld. Hún er risastór, víst svo stór að sagan segir að í húsinu sé eitt "gleymt" herbergi sem rakari hér í Brussel notaði í mörg ár án þess að nokkur vissi! Við röltum síðan um Marolles-hverfið og skoðuðum mannlífið. Skoðuðum Jeu de Balle torgið þar haldinn er flóamarkaður daglega og langamma var fastagestur þar þegar hún var í Brussel. Fundum fullt af skrítnum og skondnum húsum, misfrægum og misfallegum. Lékum okkur á Sablon torginu og fundum leynigötur og leynigarða. Voða skemmtilegur sunnudagur. Ég er búin að setja inn myndir á myndasíðuna, er of löt til að linka!!!

Annars hefur mest lítið gerst undanfarna daga. Ég er bara búin að vera með nefið ofan í námsbókunum að læra og læra og vinna í miðsvetrarprófinu. Og það hefur borgað sig því ég er búin!!!! Jibbí! Það verður sko haldið upp á það í kvöld!
En svo tekur bara næsta verkefni við! Og næsta próf!

Í millitíðinni verður hins vegar smá pása og skemmtun. Helga Hrönn og Grímur koma til okkar á morgun og verða fram yfir helgina. Dagskráin er óðum að fyllast, þetta verður sko engin hvíldarferð fyrir þau. Shopping, udflugt, vínsmakk og veitingahúsaferðir er meðal þess sem verður á dagskrá! Gaman!

Svo vil ég minna á að það eru 67 dagar til jóla! Ég er strax farin að plana jólagjafirnar og ákveða hvað verður bakað og föndrað eftir að ég slepp í jólafrí 13. des!! Veitir ekki af að plana það vel!

Það sem maður leggur ekki á sig

Klukkan er ægilega snemmt og ég er samt sest niður við tölvuna og er að reyna að koma mér í lærdómsgírinn. Mín bíður að tækla þetta próf mitt, en því á að skila á þriðjudaginn! Úff. Helst vildi ég nú bara vera komin aftur undir sæng en það er ekki í boði eins og sagt er reglulega við Kjartan.
Þeir feðgarnir röltu hins vegar niður í bakarí, líklega með viðkomu á róló. Þeir koma eflaust heim á eftir með croissant og súkkulaðibrauð með kaffinu. Ekki leiðinlegt það á sunnudagsmorgni. Og mér veitir ekki af kaffi, er frekar mygluð.

Við létum hins vegar ekki lærdóm aftra okkur frá því að skella okkur í partý í gærkvöldi. Hér í Raufarhöfninni þá áttu 5 nýlendubúar stórafmæli í ár og þau héldu sameiginlegt boð fyrir aðra nýlendubúa í château hér í sveitinni. Matur og drykkur og skondin skemmtiatriði. Líka gaman að sjá framan í fólk sem maður sér ekki oft. Mikið kjaftað og hlegið. En við vorum nú ekki lengi, stungum af um miðnættið, enda ætlaði ég að vera í góðum gír núna í morgunsárið.

Í gær bárust mér kvartanir yfir því að ég bloggaði ekki nógu oft núorðið. Tja, ef ykkur langar að heyra oftar í mér og okkur og fá fleiri fréttir, þá megið þið endilega bara hringja eða kíkja í heimsókn! Og hananú!

Föstudagur og nóg að gera

Ok, smá blogg bara til að kæta ykkur!

Ég er á fullu að læra, er alveg í ofurgír. Búin að massa eitt verkefnið, nú er það komið í hendurnar á þeirri sem er að vinna það með mér og hún ætlar að setja lokahöndina á verkið. Jei! Svo er bara eftir að kynna það í tíma í fyrramálið!
Næst á dagskrá er að klára þetta fína próf mitt og helst að komast í að vinna aðeins í öðru verkefni sem ég á að skila daginn eftir að Helga og Grímur fara. Jepp, allri vinnu er raðað þannig að ég geri sem minnst þegar gestirnir eru hjá okkur! Sá tími mun fara í að kjafta, shopping, að túristast, vínsmakk og borða góðan mat. Enginn lærdómur!!!

Svo það er busy helgi framundan. Í fyrramálið þarf ég að mæta í tíma, galinn við að hafa svona busy kennara að þeir þurfa að flytja til tíma fram á laugardagsmorgna. Svo þarf ég helst að koma inn vænum skammti af lærdómi líka. Og líka slaka aðeins á með strákunum mínum.

Við Kjartan fórum í leiðangur í gær eftir crèche að kaupa á hann nýja skó. Hann er nefnilega að vaxa upp úr skónum sem hann fékk í vor, er kominn alveg fram í tána og er orðinn frekar pirraður á þeim. Hann var farinn að vera voða súr þegar hann átti að fara í þá og heimtaði sí og æ að ég tæki hann úr þeim, sem er alveg öfugt við hvað hann er mikill skóáhugamaður og vill helst alltaf vera í skóm. Svo við fórum í fínu skóbúðina niðri á torgi og fundum voða sæta vetrarskó. Nema minn maður var ekkert glaður yfir því að vera dreginn þangað inn og neitaði að fara í nýju skóna. Ég endað á því að troða honum í þá nema þá gerðist hann ennþá þrjóskari og neitaði að labba í þeim! Sama hvað við reyndum að lokka hann, afgreiðslustúlkan bauð honum meira að segja blöðru, þá neitaði hann að labba eitt skref! Ég keypti nú samt skóna og hann fór í þeim út (sitjandi í kerrunni), en það var ekki fyrr en við komum á róló sem hann samþykkti að labba í skónum. Þá voru of spennandi hlutir í boði til að sleppa því. Eftir smá stund var hann farinn að labba um eins og herforingi og mér sýndist hann nú vera nokkuð ánægður með skóna í morgun, fór og sótti þá sjálfur þegar við vorum á leiðinni út.
Jamms, stundum er þetta keppni um hvor er þrjóskari, stubbur eða mamma!

Ljúft haustveður, próf og fleira

Ég sit hér við tölvuna að rembast við að einbeita mér að prófinu mínu. Fékk fyrsta miðsvetrarprófið í gærkvöldi, 12 spurningar, ekki langar, og ég á alveg að vita svörin við þessu. Maður er ekki lengur í skóla þar sem verið er að plata mann eða pynta, eða neyða mann til að troða öllu námsefninu inn í hausinn á sér, svara nokkrum spurningum á klukkutíma og gleyma svo öllu. Bara nota "common sense" eins og kennarinn minn segir eeeeen..... ég er ekki í skriftarstuði. Ákvað að blogga til að koma mér í stuð en ætti eiginlega að vera að blogga á ensku, um verkefnastjórnun, en ekki röfla á íslensku um þetta próf! En hver mundi nenna að lesa það ?(eða nennir að lesa röfl um próf???)

Við erum búin að vera svo yndislega heppin með veður undanfarið, fengið nokkra daga með tuttugu stiga hita og sól. Ég fór bara snemma og sótti Kjartan í gær og við fórum heim að leika í garðinum. Honum þótti það sko ekki leiðinlegt.
Það var rólað og rólað. Svo farið í rennibrautina og gleðin var mikil þegar hann fann aftur alla bílana og sanddótið sem var búið að parkera undir svölunum. Mikil gleði enda við búin að vera lítið út í garði að undanförnu.

Jæja, ég þarf víst að halda áfram með prófið mitt. Hef að vísu viku til að svara því en það er nóg annað að gera, 2 verkefni sem þarf að skila líka. En ég get glatt mig við það að þegar ég er búin með prófið og búin að skila þá koma Helga og Grímur í heimsókn. Þau ætla að koma að taka út yfirlýsingar okkar um að Brussel sé gourmet höfuðborg Evrópu. Eins gott að fara að bóka borð og svona á réttu stöðunum!

Og svo eru bara 75 dagar til jóla! (Hana, ég sagði það. Gat ekki hamið mig lengur, er búin að vera að hemja mig frá því í september!!!!)

Belgar og brúðkaupsgjafir

Ég er lengi búin að ætla að blogga um hvað hlutirnir gerast hægt í Belgíu, þeir eru bara í öðrum gír en á Íslandi. Sem dæmi þá fengum við senda brúðkaupsgjöf frá Kanada, ávísun í kanadískum dollurum. Ég hélt að það gæti nú ekki verið mikið mál að skipta henni, tæki kannski nokkra daga ef ég þekkti belgana rétt. Mig minnir að þegar ég þurfti að standa í svona fyrir löngu síðan á Íslandi þá hreinlega fékk ég ávísunina borgaða út strax, eða eftir 2 daga. Ég labbaði mig því niður í banka og ræddi við afgreiðsludömurnar. Þær gátu nú skipt þessu í útibúinu EN það tæki 3-4 vikur!!! Og ég þyrfti að borga einhver gjöld sem þær vissu ekki hver væru fyrr en þær fengju gengið og nákvæma upphæð o.s.fr. Þær reyndu hins vegar mikið að fá mig til að taka bara ávísunina og láta frekar senda mér peningana með millifærslu. Miklu þægilegra! Alveg yndislegir þessi belgar.
Sama var upp á teningnum með sendinguna okkar frá Íslandi. Öllum óbrothættum brúðkaupsgjöfum var pakkað í kassa og þeir sendir til okkar. Mamma og pabbi stóðu í þessu fyrir okkur og þegar mamma fór á pósthúsið og sendi bögglana með skipapósti sögðu þeir að þetta tæki sirka viku. Jamms, við áttum bágt með að trúa því, enda komu þeir ekki fyrr en í gær, eftir 3 vikur! Það hefur eflaust tekið viku að koma bögglunum til Belgíu en hinar tvær vikurnar hafa belgarnir verið að bögglast við að koma þessu til okkar! Sama er mér, pakkarnir skiluðu sér í heilu lagi, ekkert brotið og enginn tollur!

Svo hér var veisla í gærkvöldi, við að taka upp úr kössunum og taka upp fullt af gjöfum (þ.e. úr umbúðunum), svaka fjör. Ég meira að segja datt í það aftur að lesa kortin sem við fengum og heillaskeytin. Voða sætt og rómó. Takk fyrir okkur enn og aftur.

En restin af brúðkaupsgjöfunum er ekki komin í hús, því miður. Við þurfum að fara í Inno og sækja þær, plús að við fengum svo mikinn pening (þið eruð alltof stórtæk) en hann ætlum við að nota til að kaupa okkur stellið og hnífapörin. Í svona mikilvægan leiðangur þurfum við auðvitað að fara bæði og hann hefur verið á dagskrá lengi en frestast alltaf. Við vorum því harðákveðin að fara núna á laugardaginn nema greyið Hrafnkell varð lasinn svo það varð ekkert úr því. Verður bara ennþá skemmtilegra þegar að því kemur!

Jamms, svo laugardagurinn fór í heimahangs og lasleika. Kjartan var líka að kvefast svo ég vildi halda honum inni, nema seinnipartinn gáfumst við upp og fórum í smá ferð út á róló. Sama gerðum við á sunndagsmorguninn, vorum heillengi á róló og komum svo við í bakaríinu á heimleiðinni. Þegar heim kom var hins vegar Hrafnkell skriðinn fram úr og var voða hress, svo það var hætt við að aflýsa dagskránni. Barnapían kom kl. 2.30 og við skelltum okkur á stórt vínsmakk sem einn súpermarkaðurinn heldur árlega. Haldið í voða fínu hóteli/châteaux í nágrenni bæjarins. Þarna voru framleiðendur að kynna vínin sín og við smökkuðum alveg heilan helling. Öllu spítt! Maður er orðinn svo forframaður í vínsmökkuninni. Þrátt fyrir það var maður orðinn smá tipsí í restina og ég viðurkenni alveg að á tímabili var ég hætt að finna mun, þetta var bara allt rauðvín! En við smökkuðum mörg góð og erum komin með góðan innkaupalista!
Um kvöldið fórum við svo í mat til Óla og Laurence. Tókum bara Kjartan með og hann skemmti sér konunglega að valsa um íbúðina, róta og tæta. Hitti góða vini Jansens og Jakobs og fleira skemmtilegt. Kjartan fékk svo að vera merkilegur maður og sitja til borðs með fullorðna fólkinu, var meira að segja svo dekraður af húsráðendum að þegar hann vildi ekki borða þá fékk hann jógúrt í staðinn sem hann borðaði sjálfur með mikilli lyst. Óli bar á borð fyrir okkur alveg dýrindis skötusel, sjaldan fengið skötusel sem er jafn fullkomlega eldaður. Óli, þú mannst að gefa okkur uppskriftina! Og svo kom Laurence með jummí jummí moelleux au chocolat, svona hálfbakaða súkkulaðiköku. Þvílíkt gott! Yndislegt kvöld.

Smá útúrdúr frá brúðkaupsgjafapælingum. Svo má ekki gleyma því að síðustu gjöfina (og alls ekki þá sístu) verðum við að sækja ofan í kjallara í Lyon.

Haust og traffík

Hér er komið haust. Það er á hreinu. Það er kalt úti og ég er alla daga í nýju fínu lopapeysunni minni, annars krókna ég við lærdóminn.
Í dag er samt extra kalt, það er þvílík þoka að maður sér varla næstu hús. Og út í þessa þoku fórum við fjölskyldan af stað extra snemma í morgun. Það eru nefnilega verkföll í Belgíu í dag, engir strætóar, lestir, metró, allir bankar, pósthús og súpermarkaðir lokaðir! Voða fjör!
Svo við fórum af stað í morgun um 20 mínútur í 8 að skutla Hrafnkatli í vinnuna. Umferðin var nú ekki svo slæm, við vorum bara 50 mínútur þessa leið sem venjulega tekur korter. Svolítil stappa en mjakaðist þó áfram. Svo voru göturnar auðvitað auðar á leiðinni til baka svo Kjartan var alveg kominn tímanlega á crèche. En einmitt á leiðinni til baka var ég fegin að við vorum snemma á ferðinni, því þá voru komnar miklu lengri raðir! Það verður svo fjör að sjá hvernig þetta verður í kvöld. Við Kjartan förum að sækja Hrafnkel og svo ætla þeir feðgar að skutla mér í tíma. Þriðjudagstíminn minn var nefnilega færður í þessari viku. Venjulega er alveg heví traffík á þeim tíma sem ég fer í skólann, veit ekki hvernig það verður þegar engar almenningssamgöngur eru og ALLIR á bílum! Úff púff!

Kjartan er kominn í fína rútínu á crèchinu. Nú bara hoppar hann glaður og kátur í fangið á fóstrunum á morgnana. Stundum þarf hann nú að hafa með sér snuð eða bangsa. Í morgun voru menn frekar súrir, vöknuðu snemma og höfðu verið að vakna í nótt, svo hann fór bæði með snuddu og bangsa með sér. Algjör rófa. Eflaust miklu skemmtilegra að vera þar en einn heima hjá mömmu, í dag ætluðu þau að fara að mála og baka pönnukökur. Í gær var afmælisveisla og lítill stubbur kom heim úttroðinn af köku. Voða stuð.

En ég er farin í námsbækurnar... miðannarprófin bíða handan við hornið!

Er ekki viðeigandi...

... að blogga sirka vikulega? Smá lífsmark héðan úr Brusslu, við erum bara svo busy þessa dagana að við megum ekki vera að fréttaflutningi. Ég er samt alltaf að hugsa um innihald næsta bloggs, en svo gefst aldrei tími til að pára það niður.

Tíminn. Tíminn líður líka hratt. Allt í einu er bara kominn október, mér fannst september vera að byrja í gær! Og ég sé á teljaranum að Kjartan er 20 mánaða í dag. Vá! Mér finnst svo stutt síðan hann var pínulítill ungi sem lá bara og hjalaði. Nú er sko hlaupið um allt, kjaftað, sungið og leikið. Og er alltaf brosandi.
Nýjasta nýtt hjá litlum manni er að telja. Honum finnst voða gaman að telja. Ömmur hans byrjuðu á þessu í sumar, að telja tásurnar og puttana. Nú réttir hann manni tásurnar svo maður geti talið þær og það þykir alltaf jafn fyndið. Hann og pabbi hans eru svo alltaf að telja tröppurnar þegar þeir fara upp og niður stigana. Og núnar er lítill maður farinn að telja sjálfur. Það heyrist alltaf eeen, vei, dí, vjo, .... Algjör rófa. Orðin eru líka öll að koma meir og meir. "Meia" er mjög vinsælt, sérstaklega þegar súkkulaðikaka á í hlut.

Aftur að busíinu. Við vorum áfram heima á fimmtudaginn en komumst út úr húsi á föstudaginn, svo sá dagur fór í stúss, leita að afmælisgjöf fyrir litla vinkonu, kaupa í matinn fyrir helgina og fleira skemmtilegt. Hef sjaldan séð barnið jafn ánægt yfir að komast í bílinn og út að keyra. Við fjárfestum líka í koppi því nú á að fara að prófa það. Koppurinn varð strax að vinsælu leikfangi og minn maður vissi alveg að maður átti að setjast þarna á. Næsta skref er svo að læra að pissa í koppinn.

Á laugardaginn fórum við á markaðinn eins og venjulega og í búðir. Húsmóðirin var m.a. kom í snyrtivöruþrot eftir langa inniveru og svona ýmislegt smálegt sem þurfti að redda. Örkuðum klyfjuð heim, m.a. með síðustu leifarnar af góðu "hversdagsvíni" sem við römbuðum á um daginn hjá Phil. Seinnipartinn fórum við svo í 2ja ára afmæli til Hönnu skvísu. Það var voða stuð, fullt af litlum (og stærri) krökkum, og Kjartan hafði nóg að gera. Hitti þar m.a. Jón William en þeim þykir orðið svo gaman að hittast og eru alltaf að bralla eitthvað. Foreldrarnir gátu hins vegar kjaftað og kjaftað við gamla vini og kynnst nýjum.

Á sunnudagsmorguninn brugðum við undir okkur betri fætinum og skelltum okkur í dagsferð til Þýskalands. Sverrir frændi minn býr í Krefeld ásamt fjölskyldu sinni en þar voru langamma og langafi stödd. Þau eru í Evrópureisu með Nenna frænda og Olgu konunni hans. Svo það var margt um manninn í Krefeld, hið fínasta ættarmót. Við kjöftuðum heilmikið, á íslensku, þýsku, ensku og norsku. Krakkarnir léku sér heilmikið og börnin hans Sverris voru voða dugleg að passa Kjartan og leika við hann. Okkur var svo boðið í vöfflukaffi og svo sunnudagssteik. Við mættum svo með belgískar kökur í eftirrétt en þær vöktu mikla lukku. Það var voða notalegt að hitta alla og mikið gaman, en það var þreytt fólk sem kom heim til sín um 10-leytið á sunnudagskvöldið.

Á mánudaginn fór allt í sinn vanagang. Hrafnkell í vinnu, Kjartan á crèche (og var svo feginn að komast þangað) en ég skellti mér í skemmtiferð með Helgu Ferd. svona til að bæta upp fyrir alla inniveruna. Við kíktum í búðir og sátum á kaffihúsum, kjöftuðum og versluðum. Voða gaman. Bætir og kætir sálina. Nenni og Olga komu svo hingað á mánudagskvöldið. Þau skildu langömmu og langafa eftir í Þýskalandi og skelltu sér í smá borgarhopp. Þau eyddu þriðjudeginum í bænum á meðan ég baslaði við námið, en um kvöldið slógum við upp smá veislu. Elduðum "hana í víni" (coq au vin), drukkum rauðvín og kjöftuðum fram á nótt. Norskan er búin að vera mál málanna enda talar Olga ekki íslensku. Og ég er bara að verða helv... góð í norskunni. Tala hana náttúrulega danskt afbrigði af norsku og vantar alveg syngjandann, en það skilst! Eini gallinn er að þetta virðist hafa ýtt út frönskunni tímabundið svo þegar ég kom á crèchið í morgun með Kjartan þá byrjaði ég að tala norsku!!!!

Svo er prógrammið þéttskipað á næstunni. Nóg að læra, fullt af hittingum og matarboðum og mikil plön um fjölskylduskemmtanir. Svo fer að styttast í gesti októbermánaðar. Fyrst ætla Helga og Grímur að koma og gúrmeiast með okkur í Brusslu. Svo ætlar afi (og vonandi amma með) að koma og leika við Kjartan í nokkra daga. Og áður en við vitum af verða komin jól!!!!

Meiriháttar bloggleti eða lítið fréttaefni???

Það er stóra spurningin. Ég hef amk verið löt við að blogga um afrek fjölskyldunnar undanfarna daga því þau hafa nú ekki verið mikil eða merkileg. Við Kjartan erum bara búin að hanga heima, að gera okkur bæði geðveik. Ég hef lítið getað lesið og lært, en Kjartan verið þeim mun duglegri að láta mömmu lesa fyrir sig. Litla skrímslið sem lærir að segja nei er alltaf jafn vinsælt sem og aðrar uppáhaldsbækur. Ég er farin að bíða spennt eftir kössunum okkar frá Íslandi, í þeim leynast nefnilega nokkrar nýjar bækur fyrir litla bókaorminn. Vonandi fæ ég að lesa einhverjar fleiri bækur á næstunni. Nú, svo eru alltaf húsgagnaflutningar í gangi. Eftir daginn er stofan í rúst, öll leikföngin út um allt, litla stofuborðið komið inn í eldhús og stólar og hægindastólar á víð og dreif. Að vísu var Kjartani mjög annt um það í gær að raða öllum borðstofustólunum upp við vegginn í röð, stóð í þessu í langan tíma, færa alla til svo sá síðasti kæmist fyrir og svona. Mikið dútl. Og 4 stóðu þeir við vegginn! Svo hefur hann verið mjög duglegur að taka til í eldhússkápunum, jafnvel tæma þá upp á stofuborðið og fleira skemmtilegt. Hann var svo duglegur í gær að hann mátti ekki vera að því að leggja sig um miðjan daginn, svo móðir hans var orðin frekar þreytt á því í gærkvöldi. Ég passaði mig hins vegar á þessu í morgun og var í því að þreyta hann, við dönsuðum um alla stofuna, tókum fótbolta og hlupum um í feluleik. Nágrannarnir halda eflaust að ég sé geðveik!!! En það virkaði, hann steinsefur enn!!!

Við fórum með Kjartan til doksa í gær og honum leist bara vel á. Bronkítisinn er farinn, bara smá nefrennsli eftir. En hann bað okkur samt að halda barninu heima fram yfir helgina. Ég veit ekki hvort okkar verður glaðara yfir að hann komist aftur á crèche. Bara það að fara út í gær og í bíltúr til doksa, hann varð svo glaður og kátur. Allt annað barn. Hann langar svo út grey litla stubb, enda tók hann grenjukast í gær þegar hann slapp út á svalir og ég kippti honum aftur inn. Ekki sáttur við það! En þessu fer að ljúka og þá verður sko farið út að leika!!!

Asian BBQ

Ég var víst búin að lofa uppskriftinni af asíska grillinu. Þar sem ég var búin að pikka hana upp fyrir einn gestinn frá síðasta laugardegi ákvað ég að skella henni bara inn hérna líka.

Thai grill kjúklingur

8 kjúklingalæri, úrbeinuð
handfylli af ferskum kóríander, til skrauts

Marinering:
6 rif hvítlaukur, skorinn gróflega
4 msk kókosmjólk
2 msk fiskisósa (nam pla)
1 msk kínverskt hrísgrjónavín eða þurrt sérrí
2 tsk rautt karrímauk (Thai red curry paste)
2 litlir thai chillí, fræhreinsað og skorið smátt
2 tsk sykur
1 tsk túrmerik
börkur af 1 lime
handfylli af ferskur kóríander

Þerrið kjúklinginn með eldhúsrúllu. Setjið kjúklinginn í stóra skál og hellið marineringunni yfir. Látið marineringuna þekja vel. Setjið filmu yfir og geymið í ísskáp yfir nótt.

Maukið saman öllu hráefninu í marineringuna í mixer eða með mortéli. Saltið og piprið eftir smekk.

Takið kjúklinginn út 40 mínútum áður en hann verður eldaður. Hitið grillið. Setjið kjúklinginn á heitt grill í 10-12 mínútur á hverri hlið, eða þar til þeir eru eldaðir í gegn. Setjið á fat og dreifið fersku kóríander yfir. Berið fram.

Geeeeggjað goooooott!

ARG GARG!

Við mæðginin erum enn einn daginn saman heima, og bæði jafn pirruð yfir því að komast ekki út.
Jepp, Kjartan er enn með bronkítis. Mér fannst hann vera svo hress í gær, hóstaði miklu minna, að ég sleppti að gefa honum verkjalyfin í morgun nema þá rauk hitinn upp. Var svo að tala við doksa og hann taldi mig full bjartsýna, þetta tæki alveg viku til 10 daga! Og það þýðir víst lítið að gefa sýklalyf við þessu, er langoftast veirusýking. Svo við Kjartan verðum áfram heima...

Nema Kjartan er ekkert minna leiður á ástandinu en ég. Hann er farinn að standa við útihurðina og öskra af því hann langar svo út. Þegar pabbi hans var út í garði á laugardaginn ÁN hans þá var hann ekki kátur. Grey barnið er komið með svo dauðleið á dótinu sínu og finnst miklu skemmtilegra að leita að "dóti" í skápunum hjá mömmu og pabba. Útrás fyrir sína orku fær hann svo með því að klifra upp um allt. Ég er að draga hann ofan af stólum og borðum í gríð og erg, og meðan ég skrifa þessi orð er hann búin að príla upp á skrifborðið, stendur ofan á prentaranum og dansar. Tekur smá Elvis og prílar svo niður. Þetta er svo endurtekið aftur og aftur með smá tilbrigðum. Stundum er snuddan sett fyrst ofan í prentarann, honum lokað, og þá klifrað upp og tekið til við að dansa. Vá! Það sem barninu dettur í hug. Og alltaf er mamman með hjartað í buxunum.

Þannig að helgin okkar var með rólegra móti og öll í þessum dúr. Héldum okkur innan dyra og vorum löt. Lékum heilmikið við Kjartan. Legó, bílar og bækur eru auðvitað langskemmtilegust. Okkur var trekk í trekk skipað að setjast í stólinn til að lesa um "Litla skrímslið" eða setjast á gólfið og byggja úr legó. Kjartan hafði nú mjög ákveðnar skoðanir á því hvernig húsagerðin ætti að fara fram, skipaði fyrir með harðri hendi, svo nú hallast ég að því að hann verði arkitekt. Mjög súrar útfærslur af húsagerð.

Í letilífinu var hinsvegar eldað mikið af góðum mat. Við prufuðum kornhænur frá fuglaslátraranum, voða gott með hvítvíni og vínberjum (þar sem þau eru í season). Og svo var skellt í eina létta ítalska köku með brómberjum (þau eru líka í season). Óxla gott. Steinbíturinn hennar Hófíar var svo prufaður á sunnudaginn og ég mæli með honum. Þvílíkt góðgæti! Hér eftir mun hann heita "Rauður fiskur à la Hófí"!

Letilífið var að vísu aðeins brotið upp með tiltekt í garðinum. Hekkið var sett í klippingu og rósunum nærri slátrað, ég var svolítið ofvirk við að klippa þær. Á það ekki að gera þeim gott að klippa þær niður??? Vonum það bara, annars verður bara farin ferð í garðyrkjustöð og leitað að nýjum.

Farin að toga barnið niður úr loftinu...

Og já, við vorum víst klukkuð... erum enn að vinna í klukkufærslunni!!!

Lítill lasinn strákur

Lasni stubbalingur að sýna hvað hann er sterkur!

Við fórum til doksa í gær og þá kom í ljós að hann er með bronkítis. Komum heim með þvílíkar birgðir af lyfjum og litlum manni er farið að líða betur. Hann hóstar samt enn og rennur úr nefinu. Svo þetta verður rólegheitahelgi hjá familíunni, hangið inni og leikið sér.

Einmitt þessa dagana er þvílíkt gott veður, sirka 20 stig og sól, og við höngum inni. Ég vona að þetta fallega sumarlokaveður haldi áfram í næstu viku þegar stubbar mega aftur fara út.

Lasinn stubbur

Ég fékk símtal um hádegið í gær og var beðin að sækja Kjartan á crèchið, hann var orðinn lasinn litla greyið. Hann er búinn að vera kvefaður en það var orðið mun verra í gær og hann kominn með smá hita líka. Hóstar og hóstar, og það rennur þvílíkt úr nefinu á honum. Svo við vorum bara heima að kúldrast í gær og verðum það líka í dag. Hann er að vísu voða góður, kátur og glaður og leikur sér, en virðist þurfa mikið á mömmu sinni að halda. Pabbi hans mátti varla setja hann í náttfötin í gær.
Lasleikinn stoppar hann þó ekkert í framkvæmdaseminni. Í gær þurfti hann voða mikið að hjálpa mér í þvottahúsinu. Ég var að brjóta saman hreina þvottinn en hann bardúsaði mikið við að setja skítugu fötin í þvottavélina. Í morgun var hann svo voða duglegur að hjálpa mér að ganga frá hreinu fötunum í hillurnar. Skellti öllum sínum fötum ofan í nærfataskúffuna mína!!!! Algjör ormur.
Svo þetta verður rólegheitadagur og eflaust lítið lært, frekar en í gær. Ekki mikill friður fyrir slíkt, nema hugsanlega þegar litlir menn sofa. Sjáum svo til hvernig hann verður á morgun, hvort hann fari á crèche eða ekki. Kannski alveg eins gott að halda honum heima, það eru þvílíku pestirnar í gangi þar, ætli hann myndi ekki bara krækja í þá næstu.

Undur og frímerki!

Ætli það verði eitthvað úr þessu í þetta sinn???

Ég veit ekki hvað oft það er búið að taka skóflustungu af þessu blessaða íþróttahúsi MH! Þegar ég var í MH vorum við neydd til að skrölta yfir í íþróttahús Vals hvernig sem viðraði til að hlaupa þar um eins og vitleysingar. Þegar ríkið hætti svo að borga fyrir það vorum við send út að hlaupa, synda, í eróbikk, eða vorum dansandi upp á sal. Það var svo sem ekki það leiðinlegasta...
Ég man að við lögðum það til að það ætti bara að senda nemendurna út að moka í leikfimitímum, þá þyrfti amk ekki að borga fyrir að grafa grunninn fyrir blessaða íþróttahúsið!!!!

Kaaaaaaalt!

Ójá, hitastigið fer að nálgast frostmark hérna í húsinu. Það eru búnir að vera svo fallegir og heiðskýrir dagar undanfarið, sól og blíða, en með því fylgir alveg hrikalegur kuldi á nóttunni og morgnana, þessi raki, nístandi kuldi. Brrr.... Fyrir vikið erum við Kjartan bæði að kvefast, hann meira en ég. Litla greyið er hóstandi og sjúgandi upp í nefið. Sem betur fer eiga kyndingarkarlarnir að koma í dag og setja kyndinguna í lag. Það eina sem hefur bjargað mér undanfarið er fína nýja lopapeysan frá ömmu og eiginmaður sem virkar eins og hitapoki!

Nú sit ég við að klára fyrsta verkefni vetrarins. Nóg að gera. Og það hjálpar ekki að heilinn er ekki alveg kominn í gang með að læra. Frekar erfitt að segja sig í þessar stellingar. Ég komst svo að því í gær að þetta er bara toppurinn á ísjakanum, ég verð í því vikulega að skila verkefnum!!!! Fjör!

Ég gleymdi einu.

Í dýragarðinum fékk Hrafnkell loksins að sjá emúa!
Eins gott að hann þekki þá, nú ef hann skyldi fá ofnæmi!

Viðburðarík helgi

Hér í Brusslu var líf og fjör um helgina í fínu veðri. Á laugardaginn höfðum við boðið fólki í mat svo við byrjuðum daginn á markaðnum. Byrgðum okkur upp af grænmeti og keyptum blóm, fórum til fuglaslátrarans og fleira stúss. Um 5-leytið komu svo Silla, Ray og Jón William ásamt Einari. Jóni William leist strax vel á dótið hans Kjartans en Kjartan var ekki jafn hrifinn af þessum strák sem var að leika með dótið SITT! Það samt leið hjá mjög fljótt og fyrr en varði voru þeir farnir að leika sér saman. Langskemmtilegast var nú samt að komast út í garð í allt dótið, kastalann, rennibrautina og bílana. Þeir voru orðnir svo góðir vinir að þeir féllust í faðma reglulega og tilþrifin voru slík að aftur og aftur ultu þeir á hausinn! Frekar skondnir.
Við endurtókum leikinn með asíska grillið enda heppnaðist það svo vel síðast, og ekkert síður núna. Jumm jumm. Ég leyfi ykkur kannski að fá uppskriftina ef þið eruð góð. Í desert var svo hrikalega vel heppnuð hálfbökuð súkkulaðikaka upp úr nýju fínu súkkulaði-bókinni sem við fengum í brúðkaupsgjöf! Og ís með! Jón William var ekkert smá ánægður með að fá ís, en reyndar kallar hann víst allt ís ef honum þykir það gott. Þeir félagarnir sátu grafkyrrir og steinþögðu á meðan ísinn var borðaður upp til agna!
Silla og Ray fóru svo snemma heim með lítinn þreyttan gutta en við tókum Einar í gíslingu og héldum honum upp á snakki og með því fram eftir kvöldi.

Sunnudagsmorgninum tókum við svo rólega, settum Kjartan í klippingu eins og áður hefur komið fram. Vorum hins vegar voða duglega að taka til í garðinum meðan stubbur svaf, m.a. að skipta út sandinum í sandkassanum. Þegar við fengum sandkassann þá keyptum við bara einhvern sand og settum í hann. Nema þegar hann blotnaði þá komu þvílíku blettirnir í fötin hans Kjartans (og mín) og ómögulegt að ná þeim úr. (Neibb, bleika stöffið virkaði ekki heldur þótt ég notaði hálfa dolluna!!!) Ég var orðin svo þreytt á þessu að ég fór út í Brico og spurðist fyrir um málið. Þá fékk ég kennslustund í sandi svo við gátum fjárfest í forlátum Rínar-sandi sem er víst það besta í sandkassana. Og ég sem hélt að sandur væri bara sandur!!!
Seinnipartinn skelltum við okkur í Planckendael sem er dýragarður rétt norðan við borgina. Þar eyddum við nokkrum klukkutímum í að rölta um og skoða dýrin. Kjartan mátti nú stundum ekkert vera að þessu, fannst þetta voða lítið merkilegt. Zebrahestar, buffalóar og hvað þetta nú heitir var ekki jafn spennandi og að brölta um sjálfur! En það voru nokkrir sem stóðu upp úr. Allir fuglar voru t.d. mjög spennandi, við sáum þennan ara, voða flottur og litskrúðugur og Kjartan var mjög spenntur fyrir honum. Fyrir framan heilt búr af gárum og dísarpáfagaukum fékk barnið þvílíkt hláturskast, honum fannst þeir óendanlega fyndnir. Litlir ljón-apar sem hoppuðu og skoppuðu út um allt fannst honum líka gaman að fylgjast með. Toppurinn var þó að klappa geitunum og gefa þeim smá nammi. Geiturnar voru nú frekar agressífar og vildu ólmar fá nammi sem Kjartani þótti meira en lítið fyndið. Ein gerðist meira að segja svo frökk að hoppa upp í kerruna hans Kjartans og ætlaði að éta hana!
Skemmtilegur staður og við eigum eflaust eftir að fara oft! Á heimleiðinni gerðumst við svo bara algjörir belgar og komum við á frituuuuuuur og fengum okkur franskar! Þetta er svona belgíska útgáfan af "pylsu með öllu" og stundum bara verður maður að fá sér.

Núna er hins vegar byrjuð enn ein vikan og allt komið í sinn vanagang. Á crèchinu í morgun hoppaði Kjartan úr fanginu á mér , setti nú samt upp skeifu svona til málamynda en var svo bara farinn að leika. Og ég sest fyrir framan tölvuna að læra. Lærdómurinn mætti samt ganga betur og hraðar, en það hlýtur að koma með æfingunni. Heilinn er ekki vanur svona mikilli notkun.