Andleysi og ömmuheimsókn

Kannski kominn tími til að láta í sér heyra? Humm...

Það eru eiginlega 3 ástæður fyrir litlum skrifum, andleysi sökum innipúka- og veikindastands, annríki þar sem senn koma jólin og heimsókn ömmu Siggu.

Megnið af síðustu viku héngum við inni í veikindum Tobba - doksi úrskurðaði ekkert alvarlegra en hálsbólgu og kvef en inni urðum við nú samt að vera. Svo passaði það alveg, þegar Tobbalingur var orðinn hraustur kom amma Sigga í heimsókn!

Amma var hjá okkur frá fimmtudagskvöldi fram á þriðjudagsmorgun og þá var nú margt brallað, aðallega leikið við litla gaura.

Eftir að við Tobbi sóttum Kjartan í skólann á fimmtudaginn, þá hlupum við í loftköstum niður í bæ að sækja ömmuna. Hún ákvað að fara í smá útsýnisferð um Holland svo ég bjóst ekki við henni í bæinn fyrr en seinna, en reyndist svo renna í hlað á brautarstöðinni 16:20. Drengirnir voru því bara drifnir út í bíl, og nesti tekið með, og brunaði niður á Gare Centrale... og vorum meira að segja ekkert svo sein. Það urðu miklir fagnaðarfundir og mátti amman varla sleppa Kjartani og varla heilsa okkur Tobba.

Á föstudeginum skildi ég ömmuna eftir heima með strákana og fór í megashopping niður í bæ. Tókst að powershoppa allar jólagjafirnar og meira til. Ég líka gersamlega gekk um bæinn þveran og endilangan, gekk af mér fæturnar og fór heim með blöðrur undan innkaupapokunum!!! Þegar ég var búin með listann minn hitti ég Hrafnkel í bænum og við fórum og keyptum nokkrar gjafir í sameiningu, settumst svo inn á Hótel Metropole og fengum okkur drykk. Einn af þessum gömlu góðu Belle époque stöðum, þar sem allt er með sama sniði og fyrir 70-80 árum... meira að segja fýlusvipurinn á þjónunum! Eftir drykkinn hélt ég svo heim á leið en skildi eiginmanninn eftir í bænum - til að kaupa gjöf handa mér ;-)!!!
Heima elduðum við svo dýrindis lúðu à la afi - enda í boði afans - og drukkum hundatennurnar góðu með.

Helgin var svo öll með svipuðu sniði. Amman lék sér að mestu við strákana, bæði inni og úti. Við vorum í ýmsum verkum og snatti, fórum og keyptum okkur bæði ísskáp og uppþvottavél, sóttum nýju fínu gleraugun mín - öll 3 sem ég hafði powershoppað laugardeginum áður - og versluðum í matinn. Seinnipart laugardagsins héldum við svo í aðventukaffi til Helgu og Sigurjóns og gæddum okkur á ýmsum jólakræsingum, síld og rúgbrauði, smákökum og tyrkneskri kryddköku, sem rann ljúflega niður með jólabjór eða kaffi. Á sunnudeginum vorum við svo voða dugleg og bökuðum piparkökur. Kjartan gafst nú fljótlega upp á útskurðinum og eftirlét mömmu sinni að klára degið! Hann var hins vegar öllu áhugasamari þegar við brettum upp ermar í gær og skreyttum kökurnar á glæsilegan hátt - ég í ný-barrokstíl en hann mun minimalískari!
Á sunnudagskvöldið höfðum við svo smá afmæliskvöldverð fyrir ömmuna og elduðum andarbringur með villibráðar-sveppasósu og grillaðar kartöflur með. Algjört nammi og tilvalið að renna því niður með eðal búrgund.

Á mánudeginum fór Kjartan aftur í skólann og á meðan héldum við Tobbi með ömmu í verslunarleiðangur. Við kíktum í nokkrar skemmtilegar búðir en fórum að lokum í matvörubúð og byrgðum ömmuna upp af nauðsynjum fyrir jólin - alvöru ostum og súkkulaði.
Þegar heim kom hituðum við okkur alvöru ekta Marcolini súkkulaði og fengum okkur smákökur með. Kósíuðumst saman og nutum þess að hafa ömmuna hjá okkur. Kvöldinu eyddi svo mamman í að pakka inn jólagjöfum og troðfylla tösku ömmunnar, sem var notuð sem burðardýr í jólagjafaflutninga.

Við kvöddum svo ömmuna alltof snemma á þriðjudagsmorguninn og lífið fór aftur í sömu gömlu góðu rútínuna, að vísu núna með smá jólastressívafi.

Ein snilldarsetning frá Kjartani að lokum. Þegar hann vaknaði á þriðjudaginn var amman farin. Á leiðinni niður stigann segir hann: "Það er ekki einhver í húsinu. Mér finnst gott að hafa einhvern í húsinu!"

Afi kraftaverkakall

Þorbjörn var kominn í mjög slæmar venjur með svefn og við foreldrarnir orðin frekar vansvefta og framlág, enda stundum að vaka upp í 1 og hálfan tíma á nóttu til að svæfa barnið.

Fyrstu nóttina sem afi var hérna stóð hann vaktina, 3svar sinnum fór hann til Tobba, klappaði honum og strauk, stakk upp í hann snuðinu og talaði við hann þar til Tobbi litli sofnaði aftur. Þegar við Hrafnkell vöknuðum um morguninn vissum við varla hvaðan á okkur stóð veðrið því við höfðum sofið heila nótt í fyrsta sinn í ég veit ekki hvað lengi! En höfðum ekki hugmynd um að afinn hafði staðið vaktina. Og eins fór næstu nætur.

Viti menn, þetta varð til þess að það varð rof á vítahringnum sem við vorum öll komin í, Tobbi að vakna og krefjast þjónustu, og við foreldrarnir, vansvefta og rugluð, létum það eftir honum. Fyrst afanum tókst að svæfa stubbinn aftur með klappi og tali ákváðum við að reyna það sama... og það gekk! Í gærnótt vaknaði hann einu sinni, þurfti bara snuðið og fór aftur að sofa. Og í nótt svaf hann alla nóttina!!!!

Ég get ekki sagt ykkur hvað það er mikill munur að fá heilan nætursvefn - algjört æði! Og nú vona ég bara að hann sé hættur þessu næturbrölti og farinn að sofa á nóttunni!!! Sjö, níu, þrettán!!!

Afi í heimsókn, pabbi í fríi og nóg af skemmtilegum hlutum til að gera

Við fengum langa helgi að þessu sinni. Á fimmtudaginn var Allra heilagra messa, svo Hrafnkell var í fríi í vinnunni og tók sér svo líka frí á föstudeginum. Tilefnið var koma afa. Afinn var nefnilega á ráðstefnu í Antwerpen í vikunni og kom svo yfir til okkar í smá heimsókn.

Við byrjuðum því daginn á fimmtudaginn (eftir morgunkaffið) að keyra til Antwerpen og sækja afa. Það urðu því gleðilegir endurfundir fyrir utan hótelið hans afa þann morguninn og Kjartani þótti ekkert verra að hafa afa hjá sér alla leiðina til baka.

Afinn kom að sjálfsögðu færandi hendi, með kaffi og hlynsíróp handa mömmu og pabba, afmælisgjöf og bækur. Litlu gaurarnir urðu þó ríkastir, fengu senda boli og ullarföt frá ömmu, leikföng og bækur. Kjartan er greinilega farinn að þekkja sitt fólk því hann óskaði eftir því að afinn færi strax í það að taka upp úr töskunum. Vissi greinilega að það leynist ýmislegt í afa-tösku. Það fyrsta sem kom upp var Bubba byggis legó og þar hitti amman algjörlega í gegn, því það var varla leikið með annað alla helgina. Og Tobbi skríkti af gleði þegar hann fékk gírafann sinn!

Eftir hádegismat héldum við svo í leiðangur með afa á sjóræningjaróló. Kjartan þurfti að sýna afa öll tækin og hvað hann væri duglegur að klifra og príla. En lang mesta lukku vakti vegasaltið. Kjartan gat setið þar endalaust og Tobba þótti alls ekki leiðinlegt að vega salt. Hann hló og hló í hvert sinn sem hann var settur á vegasaltið. Kjartani þótti það ennþá skemmtilegra og vildi ítrekað fá bróður sinn með á vegasaltið.

Þegar heim kom var svo bara leikið og slappað af. Kjartan fór út í garð að leika og þegar hann kom aftur inn voru þeir afi duglegir að leika saman, lesa bækur og skemmta sér. Eitthvað fékk Tobbi líka að vera með. Um kvöldið göldruðum við svo upp steik, kartöflur og salat handa afa og höfðum það svo náðugt fram eftir kvöldi.

Á föstudaginn sváfu allir út... eða lengur en nokkru sinni. Fólkið í húsinu var ekki komið á fætur fyrr en um 8 (þótt Tobbi vaknaði 7). Afinn hljóp í bakaríið eftir morgunbrauðum og með'í og eftir langt og gott morgunkaffi héldum við öll á markaðinn. Allur kræklingur var búinn hjá fisksölunum svo matseðlinum var snarlega breytt og við keyptum bæði skötusel og villisveppi.

Heima fóru afi og Kjartan í það að leika Bubba byggi. Tóku fram skiptilykla og skrúfjárn, lím og spartsl og hófu viðgerðir á hinum ýmsu hlutum. Kjartan fylgdist vandlega með og fékk að reyna sig við að skrúfa og spartsla og mála. Honum þótti það ekki leiðinlegt!!! Þegar þeir tóku sér pásu frá verkunum fóru þeir á róló og léku sér heillengi. Um kvöldið kokkuðum við svo skötusel í villisveppasósu og þótt 3 kokkar hefðu komið að sósunni varð hún hrikalega góð.

Á laugardeginum, afmælisdegi pabbans, brugðum við okkur af bæ. Fyrst áttum við náðuga stund yfir morgunkaffinu og gáfum svo pabbanum pakkana sína. Síðan keyrðum við til Kessel-Lo, sem er risastór leikjagarður og þar var sko heldur betur hægt að leika sér. Foreldrarnir og afinn fundu líka barnið í sjálfu sér og voru ekkert síður dugleg en Kjartan að fara salíbunur í rennibrautinni, róla eða príla. Síðan héldum við í smá rölt um garðinn og sýndum afa sullugarðinn, þar sem krakkarnir geta prófað vatnspumpur, stíflað árfarveginn og sullað eins og þeim lystir. Eftir dágóða stund á róló keyrðum við til Leuven, röltum inn í miðbæinn þar sem við fundum okkur kósí brasseríu og fengum okkur góðan hádegismat. Mikið var gott að fá góðan mat í magann og strákarnir stóðu sig þvílíkt vel, hegðuðu sér eins og englar og borðuðu vel. Eftir smá rölt um Leuven keyrðum við svo aftur heim áður en síðustu sólargeislarnir hurfu.

Heima tók svo afi við völdum í kotinu. Við hjónakornin fórum og shænuðum okkur til og héldum út að borða á voða góðan og notalegan spænskan matsölustað. Fengum að sjálfsögðu gott að borða og drekka með. Á meðan kokkaði afinn kjötbollur fyrir strákana, svo léku þeir sér og héldu svo í draumalandið.

Snemma á sunnudagsmorgni hélt svo afinn í'ann á ný. Ég skutlaði honum á lestarstöðina strax 8 um morguninn, og eftir smá ævintýri komst afinn í lestina á leið til Schipol. Við hins vegar héldum okkar striki, sátum lengi yfir sunnudagsmorgunkaffinu og tókum því rólega. Seinnipartinn héldum við svo í túristastrætótúr um Brussel. Settumst um borði í tveggja hæða strætó og létum hann keyra okkur um borgina í fallegu haustveðri. Strákunum þótti þetta mikið sport, Kjartan sat andagtugur allan tímann og fylgdist með. Tobbi skríkti og hló og skemmti sér konunlega... lak að vísu út af og steinsvaf seinnihelming ferðarinnar... en þeir skemmtu sér vel.

Lífið eftir afmæli....

Ég veit nú ekki hvort það er hægt að tala um líf eftir barnaafmælisveislu, það var varla líf á þessum bæ. Á mánudaginn var ég algjörlega eftir mig, enda búin að eyða orkunni í að gera veisluna sem skemmtilegasta, nema dagurinn fór ekki í neina leti, heldur tiltekt og skúringar. En slík óskemmtilegheit fylgja víst í kjölfarið á skemmtilegheitunum.....

Reyndar get ég ekkert kvartað því ég fékk skemmtilega pásu á mánudagskvöldið. Stebba frænka kom til okkar í 3 nætur, því hún var á fundi hér í borg, og á mánudagskvöldið fórum við stelpurnar saman út að borða og skemmtum okkur konunglega í slúðri og öðru spjalli.

Nema hvað, á þriðjudagsmorgun vöknum við Tobbi bæði með magapest. Litla greyið byrjaði daginn á því að æla yfir allt eldhúsgólfið og hafði þar að auki ælt í rúmið sitt um nóttina, nema svefndrukknir foreldrarnir höfðu ekki tekið eftir því í myrkrinu - og þið getið rétt ímyndað ykkur samviskubitið sem mamman hefur yfir því!!!! Svo við Tobbi eyddum deginum heima, sofandi mest allan daginn. Ég var svo slöpp að ég þurfti að kalla Hrafnkel heim til að passa strákana og hreinlega lá í móki í rúminu langt fram á kvöld.

Og þetta var dagurinn þar sem nóg var á dagskrá, kaffihúsadeit við stelpurnar í morgunkaffi, hádegismatur og búðarráp með Stebbu eftir hádegið... og svo ætlaði Stebba að passa strákana fyrir okkur á meðan við færum á Police-tónleika í Antwerpen!!! Svo ég lá heldur súr í rúminu yfir að missa af öllu þessu og þá sérstaklega tónleikunum!!!! Seinnipartinn reyndum við nú að koma miðunum út þar sem augljóst var að ég færi ekki langt, nema enginn gat stokkið inn og nýtt sér miðana með svo stuttum fyrirvara.....

Haldið ekki að Óli hafi þá ekki hringt með mjög gleðilegar fréttir, amk fyrir okkur! Laurence hafði séð í fréttunum að Sting hafi líka orðið veikur svo það var búið að aflýsa tónleikunum!!!! Ekki skemmtilegt fyrir hann... en gleðifréttir fyrir okkur!!!! Ætli greyið hafi ekki bara fengið í magann?

Svo þriðjudagskvöldinu eyddum við í rólegheitum og spjölluðum við Stebbu um alla heima og geima. Hún hélt svo aftur heim til Íslands á miðvikudagsmorgun. Kjartani finnst hún vera svo skemmtileg að hann hágrét við útidyrnar eftir að hún var farin!

Óvænt heimsókn afa, skólahátíð og sunnudagspiknik

Síðasta helgi var mjög fjölbreytt og skemmtileg.

Á föstudaginn mætti afinn galvaskur í bæinn eftir fund í Amsterdam. Við mæðginin fórum öll á lestarstöðina og sóttum afa. Við vorum mætt aðeins á undan lestinni en Kjartan var svo spenntur og gat hreinlega ekki beðið eftir afa sínum. Hann stóð því í miðju Gare Centrale og æpti "afi afi" yfir allt! En við fundum afa að lokum og það voru miklir fagnaðarfundir. Það fyrsta sem Kjartan sagði við afa sinn var: "Afi, þú átt að halda á mér!"

Við fórum svo með afann heim, lékum við hann og gáfum honum gott að borða.

Á laugardaginn fóru afi og Kjartan í bakaríið svo það var heljarinnar morgunverðarveisla hjá okkur. Um hádegið var svo arkað af stað í skólann hans Kjartans, en þar var haldin skólahátíð. Hátiðin hafði hafist á íþróttaleikum um morguninn en litlu krakkarnir fengu að sleppa þeim lið. Við byrjuðum því á hádegisverði nemenda, foreldra og kennara þar sem boðið var upp á grillaðan kjúlla og rif, og ýmsu góðu meðlæti. Eftir kaffi og kruðerí hófust svo leikirnir en settir voru upp allskyns leikir og skemmtilegheit. Kjartan fór bæði í hoppukastala og trampólín og þótti sko ekki leiðinlegt. Annað var meira ætlað eldri krökkum svo við héldum fljótlega heim á leið, settumst út í garð og nutum veðursins.

Um kvöldið var svo komið að aðaltilgangi afans, passa strákana á meðan foreldrarnir fóru út að borða. Og pössunin gekk glimrandi vel, strákarnir ánægðir að hafa afa, léku sér, elduðu kjötbollur og fóru þægir í háttinn.

Við Hrafnkell fórum út að borða í tilefni af afmælinu mínu á Comme chez soi, sem er víðfrægt veitingahús hér í Brussel. Staðurinn hefur 3 Michelin-stjörnur og við matarnördarnir höfum lengi ætlað að prófa þennan stað. Og kvöldið varð algjör upplifun. Eins og Hrafnkell orðaði það þá er þetta líkt og að fara með magann sinn á málverkasýningu. Umfjöllun um það kemur síðar! Eftir matinn ákváðum við að vera löt og héldum heim á leið. Spjölluðum við afann, settumst aðeins yfir lokin á júróvisjón og fylgdumst svo með fyrstu tölum úr íslensku kosningunum í tölvunni hans afa. Fljótlega fóru svo allir bara í bólið...

Næsta morgunn skutluðum við Tobbi svo afanum á lestarstöðina og tókum því svo rólega fram eftir degi. Kjartan var hins vegar ekki alveg sáttur við að afi væri farinn, leitaði að honum og spurði eftir honum allan daginn.

Seinnipartinn fórum við svo í Cinquantenaire garðinn og hittum þar Sillu, Ray, Jón William og Andra Thor, Siggu, Andra og Ísak, Sigurjón, Helgu og Sólrúnu í íslenskum pik-nik. Daginum áður höfðu Silla og Ray verið að kynna Ísland á alþjóðadegi í skólanum hans Jóns Williams og áttu þvílíka afganga af íslensku góðmeti, flatkökum og hangikjöti, kleinum, eplaköku og íslensku nammi. Við áttum ljúfa stund í garðinum, foreldrarnir að kjafta og krakkarnir að leika.

Nýjar myndir! Loksins!!

Ég vildi bara láta ykkur vita, einlægu aðdáðendur drengjanna okkar, að það eru komnar nýjar myndir á myndasíðunni. Ég er loksins búin að vinna mig í gegnum myndahrúguna (einungis 1062 myndir teknar í apríl) og er búin að setja inn allt úrvalið af bestu myndunum frá mars og ætla mér að pota aprílmyndunum inn áður en ég þarf að hlaupa af stað í matarinnkaup og ýmsar reddingar.

Við erum nefnilega að fá gesti í kvöld, Steinunn og Árni eru stödd hér í bænum, en Steinunn var ein af skvísunum sem var með mér í Montpellier um árið. Þau ætla að kíkja í mat í kvöld og þegar ég nefndi það við Jóhönnu að kíkja líka þá voru þau Lúxararnir ekki lengi að ákveða sig, svo þau ætla að koma brunandi. Svo hér verður mini-Mont-hittingur í kvöld. Það á bara að grilla, skála í frussi og hafa það gaman.

Varðandi myndirnar, þá hef ég búið mér til síðu á flickr, en þangað fara bara artí-fartí myndirnar mínar, það sem mér þykir flott úr tilraunastarfsemi minni með myndavélina. Megið kíkja ef þið viljð en ég lofa engum myndum af strákunum (þótt þær læðist alveg með enda eru þeir uppáhalds-myndefnið).

Ömmurnar í heimsókn

Við erum búin að eiga langa og góða helgi með ömmurnar í heimsókn. Amma Sigga og amma Sía ferðuðust með flugvél og lest frá Íslandi til Brussel og voru mættar í bæinn á fimmtudaginn. Við sóttum þær á lestarstöðina og það var ansi glaður lítill strákur sem fann báðar ömmurnar sínar inn á milli alls fólksins á Gare Centrale.



Helgin með ömmunum leið svo bara ljúflega. Við foreldrarnir sáum lítið af þeim fyrsta kvöldið, enda voru þær strax settar í að passa líkt og áður hefur komið fram, en þær höfðu ekkert á móti því. Örugglega bara glaðar að losna við foreldrana og fá að eiga strákana alveg einar!!!


Á föstudaginn fór Kjartan í skólann fyrir hádegið en við Tobbi áttum ljúfan morgun með ömmunum. Á hádegi sóttum við svo Kjartan og hann var ekkert lítið glaður. Óvæntur glaðningur að fá stuttan skóladag og koma svo heim og ömmurnar báðar heima. Það var því leikið aðeins og borðaður hádegisverður. Svo kom babb í bátinn... ég ætlaði rétt að skreppa í búð en lenti í því óhappi að konugrey bakkaði á bílinn okkar á bílastæðinu fyrir utan búðina. Nema konan hélt því fram að áreksturinn væri allur mér að kenna og harðneitaði að fylla út tjónaskýrslu. Konan var alveg óð, húðskammaði mig og jós yfir mig fúkyrðum. Sem betur fer var þarna nóg af fólki sem sá atvikið og reyndi að tala hana til með mér. Að lokum fór svo að ég hringdi á lögguna en konan hreinlega yfirgaf svæðið!! Skildi að vísu eftir nafn og símanúmer!! Svo ég sat heillengi og beið eftir löggunni og þegar þeir loksins komu hringdu þeir í konuna og þurftu hreinlega að hóta henni til að fá hana á svæðið. Skýrsluskrif, blása í blöðru og fleira tók svo tímann sinn - og allt undir fúkyrðum konunnar. Löggunum var varla skemmt! Undarlegt atvik allt saman. Fyrir vikið skrapp ég ekki út í búð í hálftíma, heldur tók það mig sirka 3 tíma! Og gleymdi helmingnum af því sem ég ætlaði að kaupa!!!

Á meðan þessu stóð voru strákarnir bara í góðum málum heima með ömmunum, léku sér og höfðu það notalegt. En klukkan var orðin margt svo við gerðum ekki mikið í því að spóka okkur þennan daginn. Til að bæta upp fyrir kvöldið áður, elduðum við svo góðan "kokk í víni" (coq au vin) með öllu tilheyrandi og buðum svo upp á afganginn af afmæliskökunni í desert, en hún hafði beðið í frystinum. Ömmurnar fengu svo að aðstoða við að koma strákunum í rúmið og svo áttum við foreldrarnir notalega stund með þeim áður en haldi var í koju.



Á laugardeginum skondraðist Hrafnkell í bakaríið og boðið var upp á pain au chocolat með morgunkaffinu. Eftir væna setu yfir kaffibollanum fórum við Kjartan í labbitúr með ömmurnar út á sjóræningjaróló, en honum var mikið í mun að sýna ömmunum þann dýrðarstað. Á meðan héldu Hrafnkell og Tobbi sig inni en fóru svo til kiné, enda Tobbi enn að losa sig við bronkítis. Við hin skemmtum okkur hins vegar konunglega á róló og Kjartani þótti alls ekki slæmt að hafa 3 konur til að skipa fyrir hvar þær ættu að sitja eða standa. Amma Sigga þurfti nú mest að hafa fyrir litlum manni, á meðan við amma Sía sátum og sóluðum okkur á bekk.

Eftir hádegismatinn fóru svo Kjartan og Hrafnkell í bíltúr með ömmurnar. Þau keyrðu aðeins um borgina, fóru svo í Basilíkuna, bæði skoðuðu kirkjuna og fóru upp í turninn, en þaðan er gott útsýni yfir borgina. Þau röltu svo um garðinn og amma Sía bauð upp á ís. Á meðan tókum við Tobbi því rólega heima. Þegar þau svo komu aftur heim elduðum við eina lúðuna sem afi hafði laumað í töskuna hjá ömmu Siggu, og áttum svo notalega kvöldstund saman.



Sunnudagurinn hófst með rólegra móti, yfir kaffibolla og morgunmat. Í hádeginu fór Hrafnkell með Kjartan í leikfimitíma, þar sem hann skemmti sér konunglega meðal sjóræningja í fjársjóðsleit. Á meðan var Tobbi einn heima í kvennafansi og þótti ekki slæmt. Þegar þeir feðgar komu svo aftur var sólin komin á terrössuna, svo þar var setið yfir hádegisverðinum. Dagurinn leið svo bara í leti í sólinni út í garði. Það var nógu hlýtt til að sitja úti og nóg fyrir Kjartan að bardúsast og leika sér. Foreldrarnir töfruðu svo fram notalegan kvöldmat og gerðu misheppnaða tilraun til að útbúa ís, tekst bara betur næst. (Mental note to self: Muna að setja ísvélina í frysti áður en reynt er að búa til ís). Síðan fóru allir snemma í háttinn því daginn eftir átti að fara í leiðangur!

Sunnudagar til sælu

Helgin okkar var með rólegra móti, enda Tobbalingur lasinn og mamman slöpp. Því bar lítið til tíðinda og lítið brallað.


Reyndar var Stebba "frænka" í heimsókn hér í lok vikunnar, var á ráðstefnu hjá Evrópubandalaginu um vatn og gisti hjá okkur. Á föstudagskvöldið tókum við því okkur til og elduðum gott handa henni að borða, svona síðasta kvöldið á Hótel Kelle. Við notuðum hana eiginlega sem afsökun fyrir því að dusta af fondue-pottinum og göldruðum upp eðal fondue, sem við sátum yfir fram eftir kvöldi. Í desert var svo ís frá Häagen-Dazs, sem Stebba kom með færandi hendi eftir stutta bæjarferð.


Helgin leið svo bara með rólegra móti. Á sunnudaginn fór Kjartan eins og venjulega í gymið og skemmti sér vel við að príla, hoppa og fara kollhnísa. Þegar við komum aftur heim kláruðum við Kjartan að setja saman kökuna sem bökuð hafði verið deginum áður og fengum við okkur girnilega súkkulaði-appelsínuköku í kaffitímanum. Veitti ekki af að gleðja mannskapinn. Svo var leikið úti í góða veðrinu og almennt dundað sér. Við foreldrarnir settum síðan drengina í rúmið og áttum rólegheita rómantískan dinner bara tvö ein. Hrafnkell kokkaði steik, rauðvínssósu og fransk kartöflusalat, og með þessu drukkum við Côte-Rôtie frá Guigal. Vínið var reyndar ekki eins gott og steikin... en kvöldið var ljúft...

Fjörug helgi

Síðasta helgi var heldur betur fjörug.

Á föstudeginum fékk Kjartan frí eftir hádegið og hann kom með okkur Þorbirni í skoðun til O.N.E. Þar voru þeir bræðurnir mældir og viktaðir. Þorbjörn orðinn 7,8 kíló og 69 sm. Kjartan er heldur stærri, að verða 13 kíló og 93 sm. Við fórum svo og hittum lækninn og greyið Tobbi fékk sprautu í lærið. Kjartani þótti það allt saman mjög spennandi, talar enn um það og í hans huga er það núna orðinn hann sjálfur sem sprautaði Þorbjörn!!!

Seinnipartinn skellti Hrafnkell sér svo út á flugvöll og náði í Murvet vinkonu okkar, en þau voru saman í meistaranáminu í London hér um árið. Þau reyndar sátu föst í traffík á leiðinni til baka en komu í hús heilu og höldnu um 7-leytið. Þá var sest niður við að kjafta og "catch-up", sötra fordrykk og koma gestinum fyrir. Hún kom færandi hendi með rúgbrauð, lakkrís og skemmtilega gjöf. Síðan settumst við yfir kvöldmatinn, kjúlla Marengo sem er alltaf góður og sátum við að kjafta langt fram eftir kvöldi.

Á laugardagsmorgun fór Hrafnkell í bakaríið svo við fengum pain au chocolat með morgunkaffinu og danskt rúgbrauð í morgunmat. Eftir dýrindis morgunverð fórum við svo í bæjarleiðangur með Murvet í góða veðrinu. Keyrðum aðeins um miðbæinn, lögðu svo hjá dómhúsinu og röltum af stað. Þau Murvet, Hrafnkell og Kjartan kíktu inn í dómhúsið á meðan við Þorbjörn sleiktum sólina og ég reyndi að svæfa hann. Síðan tókum við lyftuna niður í Marolles hverfið og gengum þar um. Kíktum inn í spennandi búðir og skoðuðum umhverfið. Stoppuðum á friteriunni við Notre-Dame de la Chapelle og leyfðum Murvet að smakka belgíska þjóðarréttinn frönskur með majónesi. Eftir frekari göngu um hverfið settumst við svo inn á lítið kaffihús og fengum okkur snarl og drykki. Kaffihúsið er staðsett beint fyrir neðan lyftuna upp að dómhúsinu, allt úr gleri svo maður sá lyftuna og alla þá sem fóru með henni. Kjartan stóð ALLAN tímann sem við vorum á kaffihúsinu við lyftuna og fylgdist með henni fara upp og niður, upp og niður, upp og niður, alveg dolfallinn!! Því miður klikkaði ég á því að hlaða batteríið í myndavélinni svo það voru ekki teknar neinar myndir í þessum góða göngutúr.

Þegar við komum heim aftur tóku allir því rólega, sumir fengu sér lúr en aðrir chilluðu. Um hálf átta kom barnapían til að passa stubbana en við Hrafnkell og Murvet fórum út að borða. Fórum á Les Deux Maisons, stað sem er í gamla hverfinu okkar. Hann var einu sinni með Michelin-stjörnu en missti hana. Ekki að það kæmi neitt niður á bragðinu. Við fengum alveg geggjaðan mat, fengum 5 rétta matseðil sem varð eiginlega 7 rétta með öllu smakkiríinu á undan. Og þetta kvöld smakkaði ég m.a. kanínu og dúfur í fyrsta skipti. Virkilega góður matur og skemmtilegur félagsskapur.

Á sunnudagsmorguninn tókum við aftur góðan morgunmat og sátum og spjölluðum yfir kaffibollanum. Um hádegið skutluðum við svo Murvet til vinkonu hennar sem býr hér í Brussel, en þar ætlaði hún að vera restina af dvöl sinni í borginni. Við hins vegar brunuðum í The Little Gym þar sem Kjartan fór í annan tímann sinn í krakkaleikfimi. Í þetta sinn fór Hrafnkell með honum inn en hann var enn frekar lítill í sér til að byrja með, en fékkst að lokum til að taka þátt. Stjórnandinnn að þessu sinni var líka duglegur að draga Kjartan með í spriklið.

Eftir spriklið fórum við heim og fengum okkur vænan hádegismat. Síðan röltum við út í góða veðrið. Kíktum á sjóræningjarólóinn sem að þessu sinni var pakkaður af fólki. Nú er vorið komið svo kaffihúsið á rólónum var búið að opna. Við gátum því sest niður með drykki á meðan Kjartan ærslaðist á rólónum. Reyndar var stubburinn svo þreyttur að hann hékk meira og minna bara í sjóræningjaskipinu, að stýra því eða moka sandi.

Á heimleiðinni löbbuðum við síðan framhjá Château Malou og svo í gegnum "skóginn" okkar. Litlir stubbar voru orðnir örmagna þegar hér var komið sögu og mamman alveg harðákveðin að fá tvöfalda kerru fyrir stubbana fyrir næsta langa göngutúr!!!

Góður gestur og óvæntur skyldleiki

Við fengum óvæntan en góðan gest í vikunni. Stebba vinkona úr landafræðinni er búin að koma sér í vinnuhóp á vegum Framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins og kom á fund út af því í vikunni. Mun þetta vera fyrsta skiptið af fleirum svo hún verður reglulegur gestur hér í borginni. Við hýstum hana þessa 2 daga sem hún var í Brusslu og gáfum henni að sjálfsögðu eitthvað gott að borða. Ekki var það mikið meira sem við komumst yfir að gera að þessu sinni, enda kom hún seinnipart á þriðjudaginn, var á fundi allan miðvikudaginn og fór svo snemma í morgun. En við náðum að spjalla heilmikið, um barnauppeldi, pólítík, umhverfismál og fleira.

Í gær höfðum við svo góðan mat, djúsí steik, kartöflusalat og gott rauðvín með (Vosne-Romanée 2003). Yfir steikinni kom svo í ljós að við vinkonurnar höfum gifst inn í sömu ættina, því þeir Hrafnkell og Snorri maðurinn hennar eru bara náfrændur... og synir okkar því frændur! Það var sko mikið hlegið að þessu í gær, ótrúlegt hvað Ísland er lítið!

Af öðru er mest lítið að frétta. Við Kjartan og Hrafnkell höfum eitthvað verið að lasaruast í vikunni, fengum öll kvef og kverkaskít. Kjartan fór verst úti, hann var orðinn lasinn í gær með 38,5 og frekar slappur, var mjög lítill og skælinn í gærkvöldi. Hann fór því ekki í skólann í dag. En hann er greinilega búinn að ná sér aftur því það hefur ekkert stoppað hann frá hoppi og skoppi í dag. Hitinn er líka farinn svo litlir guttar fara aftur í skólann á morgun.