Annað vá!

Ég hefði betur þagað um rigninguna því 10 mínútum eftir að ég bloggaði þá dimmdi þvílíkt yfir og byrjaði þetta líka svakalega þrumuveður. Eldingarnar voru bara hérna fyrir ofan okkur. Það lá við að maður heyrði í þrumunum um leið og eldingarnar komu. Rigningin var svo öflug að það var meiri kraftur í henni en sturtunni okkar, enda held ég að það sé allsstaðar komið vatn inn undir hurðarnar, sérstaklega inn í bílskúr. Svo bættist við haglél og sumt haglið var sirka 1 cm í þvermál! Þvílíkt og annað eins!
Í öllum látunum fór rafmagnið af Wezembeek og Kraainem og það er búið að vera rafmagnslaust núna í allaveganna klukkutíma. Ég byrjaði á að hringja í rafmagnsfyrirtækið og þeir voru voða næs. Létu mig taka af aðalöryggið og svo þurfti ég að henda út öllum öryggjunum og setja inn aftur. Þá sendu þeir mig að tékka á nágrönnunum og ég var hlaupandi hérna um í götunni að spyrja hvort það væri líka rafmagnslaust hjá þeim. Sem það var. Sumstaðar flæddi inn í kjallara og læti. Svo þegar ég hringdi aftur fékk ég að vita að það væri rafmagnslaust á stærra svæði! Þá var ekkert að gera í málinu nema setjast upp í sófa með góða bók! Sem betur fer hafði ég keypt mér nýja krimma í gær og var rétt nýbúin að laga mér kaffi þegar rafmagnið fór! Heppin! Og ennþá heppnari að hafa ekki verið niðri í bæ, regnhlífalaus á pilsi og bol, þar sem ég ætlaði nú ekki að taka mikið mark á veðurspánni!
Ævintýri í suburbiu!

Vá!

Það er bara alltaf garðpartý hérna! Mikið stuð á þessum bæ.
En fyrst ég er heima og fyrir framan tölvuna ætli það sé ekki betra að bæta úr bloggleysinu.

Við erum enn að kafna, hér er heitt, heitt, heitt. Að vísu hafa gráðurnar á hitamælinum aðeins fært sig neðar en það er enn sama mollan. Og enn eru þeir að lofa okkur rigningu en ekki kemur dropi úr lofti. Að vísu var rigning og þrumuveður í nótt en ég svaf í gegnum það alltsaman svo það er ekkert að marka. Held samt að blómin séu mjög ánægð!!!! Og vonandi lifnar grasflötin okkar við aftur. Þetta er í fyrsta sinn á ævinni sem ég hreinlega bíð eftir rigningu, hef alltaf verið mikill sóldýrkandi og er það enn, en fyrr má nú rota en dauðrota. Kominn tími á að fríska upp loftið svo maður geti nú sofið almennilega!

Það er samt ekki að sjá á Kjartani að hann láti hitann á sig fá. Er alltaf sama sjarmatröllið, bara í færri fötum!
Hann þvílíkt stækkar og þroskast þessa dagana. Farinn að skilja svo miklu meira. Einn daginn var hann eitthvað að kvarta út á svölum, gekk illa að troðast með kerruna inn eða eitthvað álíka, svo ég sagði við hann hvort við ættum ekki bara að hætta þessu og fara frekar og lesa. "Farðu inn og sæktu bók og svo skal mamma lesa hana fyrir þig". Minn maður hvarf og kom aftur eftir smá stund, með Bingó, uppáhaldsbókina. Nú skildi lesið. Mamman var frekar hissa! Enda bjóst ég ekki við að hann skildi svona mikið!!!
Svo talar hann endalaust, út í eitt. Ég er alltaf í því að jánka honum og svara einhverju, spyrja og kommenta, en hef yfirleitt ekki hugmynd um hvað hann er að segja. Ef einhver á orðabók kjartaníska-íslenska má hinn sami senda hana í hraðpósti. Það koma samt orð inn á milli sem eru greinileg, "dida" - kisa- og "duda" sem ég er farin að skilja sem "þetta". Mikið notað! "Mi" er "ég" og "E-mi" er hreinlega "GEMMÉR". Ófá skiptin þar sem hann stendur æpandi fyrir framan ísskápinn "EMI EMI EMI"!!!! Þá eru menn svangir. "Ami" og "Abba" eru mamma og pabbi, en það er bara notað spari. Í gær datt svo upp úr honum "óvar" og við túlkuðum það sem "au revoir" því hann var að kveðja og loka hurðinni. Svo frönsku orðin fara greinilega að koma. En það er svo skemmtilegt að fylgjast með þessu, en það getur líka kostað talsverð heilabrot til að átta sig á hvað orðin virkilega þýða.
Þá eru litlir menn líka að átta sig á því að aðrir borða með hníf og gaflli en ekki höndunum, svo á matartímum er mikið bardúsast yfir því að láta gaffalinn rata upp í munninn með misjöfnum árangri. Góð helmingsprósenta sem lendir á gólfinu eða í smekknum, en tekst samt í ótrúlega mörgum tilfellum. Og þegar menn gefast upp er bara hægt að nota puttana. Þeir nýtast líka í að setja mat á gaffalinn og svo upp í munninn! Þyrfti að setja inn video af tilfæringunum inn á myndasíðuna.
Þessa dagana er mikið verið að kanna þyngdaraflið. Það vinsælasta í heimi er að henda hlutum fram af svölunum eða niður stigana. Sama hvað það er. Auðvitað er langskemmtilegast að láta bílinn eða vagninn húrra niður en svo eru mamma og pabbi svo leiðinleg að þau banna það alltaf! En nú orðið fylgir með í kvöldtiltektinni að týna upp leikföng úr grasinu. Að leika út í garði er alltaf gaman og búið að gera mikið af því í góða veðrinu undanfarið. Rólan er alltaf vinsælust en sandkassinn vinnur sífellt á. Þetta með að moka er nú reynt að einhverju marki, en mest eru ungir menn í sandflutningum. Enda eru komnar stórar hrúgur af sandi víða um garðinn. Svo er spurningin hversu oft yfir sumarið við þurfum að fylla á sandkassann???

Garðpartý!

Hér var svaka stuð á föstudaginn, heljarinnar garðpartý! Það voru 44 fullorðnir og 10 börn samankomin í garðinum okkar og það var mikið fjör. Og gekk alveg ótrúlega vel.
Skipulagsnefndin með Frank í broddi fylkingar var mætt hérna um 2-leytið á föstudaginn, í góðum gír og voru mjög öflug. Kl. 5 var allt tilbúið, búið að setja upp tvö langborð í garðinum og skreyta þau, reisa tjald yfir matarborðin, stilla upp grillinu og fleira. Allt reddí! Fólk var auðvitað ekkert stundvíst, fæstir mættir á slaginu en það var að týnast inn allt kvöldið.
Við fengum þetta súperveður, 32 stig og sól, svo mikið að við vorum að stikna við undirbúninginn. Aðalmálið var að velja góðan skugga þar sem borðin áttu að vera. Hitinn var svo mikill að það hvarf mest niður af bjór og kældu hvítvíni, og merkilega mikið af vatni! Baðbalinn hans Kjartans kom sér vel, var notaður undir bjórinn! Grillmeistararnir sáu svo um að grilla allskonar spjót ofan í fólkið, hvort sem það var naut, kjúklingur eða sjávarréttir. Held að allir hafi bara skemmt sér konunglega. Setið við að kjafta eða leikið smá við krakkana, í badminton eða fótbolta. Og svo var bara setið við fram eftir kvöldi. Það var svo heitt úti að maður þurfti ekki einu sinni peysu. Fólk fór svo að týnast heim eftir miðnættið og síðstu gestirnir lentu í tiltekt leiddri af Frank áður en þeir sluppu heim. Við sáum nefnilega þrumuveður í fjarska og þegar fór að dropa þá var stokkið af stað að taka saman áður en veðrið kæmi. Um 3-leytið um nóttina leit garðurinn út eins og enginn hefði verið þarna. Og þrumuveðrið er ekki komið enn...

Kjartan var í essinu sínu. Leist að vísu ekkert á þetta þegar hann vaknaði eftir lúrinn, "hvað er verið að gera við garðinn minn???". En hann jafnaði sig fljótt á því og tók upp sitt venjulega sjarmahlutverk. Það komu líka fullt af krökkum til að leika við. Ein íslenska stelpan, Þóra, var voða dugleg að passa Kjartan, og svo kom líka lítill vinur, Ulrik. Hann er á svipuðum aldri og Kjartan og þeir voru góðir saman. Þar sem annar var þar var líka hinn, að baukast í sandkassanum, príla í kastalanum eða bara baukast um. Kjartani var alveg sama um allt þetta fólk. Kom að vísu reglulega til að tékka á mömmu og pabba, en var bara annars á vappi og sjarmeraði fólk. Við höfum samt smá áhyggjur af samneyti hans við grillarana því í eitt skiptið var hann gómaður með bjór yfirgrillarans þar sem hann hellti í sig af mikilli áfergju. Og hann var frekar heppinn því allir voru mjög duglegir að gefa honum brauð eða snakk af borðunum. Fann fljótt út úr því að það var nóg að standa við borðið og gefa til kynna löngun í matvælin á borðinu og þá kom einhver honum til bjargar! Góður!
Ég ætlaði svo bara að leyfa honum að vaka aðeins frameftir en það er ekki fyrir litla Kjartan. Hálf níu var hann alveg búinn á því og farinn að kjökra í fanginu á mömmu. Svo hann var þrifinn og skellt í náttföt, fékk pela og fór beint í háttinn. 2 mínútum síðar var hann dottinn í draumalandið! Tekur á að vera í svona partýum!
Foreldranir voru hins vegar að þar til síðustu gestirnir fóru....

Enda voru heimilismeðlimir frekar þunnir og þreyttir í gær. Öll familían svaf til 10, enda menn þreyttir, og svo leið dagurinn bara hjá í rólegheitum. Tókum aðeins til og lékum okkur í garðinum. Fórum í labbitúr út á róló og fengum ís á leiðinni heim. Og í allri letinni enduðum við á La Barchetta í kvöldmat! Ljúfur og góður dagur... svo er spurningin hvort andinn komi yfir okkur á þessum sunnudegi....

Gleymdi einu...

Það eru komnar nýjar myndir í myndasafnið! Munchen ferðin og fleira. Bara kíkið inn!

HEITT!!

Við Kjartan vorum að skríða heim og maður er á floti! Þvílíkur hiti!!! Og veðurspáin alltaf að draga í land hvenær hitinn lækkar aftur. Fyrst voru þeir búnir að spá rigningu á morgun og laugardaginn en líkurnar fara lækkandi með hverri mínútu sem líður. Sem er eins gott, hérna verða 50 manns + 10 börn í grillpartýi á morgun; ekki vill maður að það rigni á liðið. Annars væri nú lítið mál að færa liðið inn... stofan okkar er gerð fyrir annað eins!
Hér er búið að snurfusa allt. Skúrkurnar voru hér í dag og gerðu allt glansandi fínt og á meðan snurfusaði ég garðinn. Sló blettinn, klippti og sópaði. Tip-top fyrir garðpartýið. En ég komst að því að það er ekki sniðugt að slá og garðast í þessum hita. Ég er orðin eldrauð.... samt ekki eins bleik og eftir göngutúrinn okkar á sunnudaginn! Og svo varð ég fyrir barðinu á brenninetlu! Rak mig aðeins í hana og það var nóg til að svíða þvílíkt! Algjört eitur! Enda náði ég í klippur og fjarlægði helv... úr garðinum. En ætli hún komi ekki aftur...

Að blogga eða ekki blogga...

... það er spurningin!

Hei, hó, við erum á lífi! Erum bara löt við að blogga. Komum heim á mánudagskvöldið eftir góðan túr til Munchen og vorum frekar mikið þreytt, lákum bara ofan í rúm. Ég á eftir að setja inn ferðasöguna og myndir, lofa að það komi fljótlega.

Svo er lífið bara komið í sitt vanalega horf. Hrafnkell fór beint í vinnu aftur á þriðjudaginn, ekkert langt frí fyrir fólk sem ætlar að eyða fríinu í að gifta sig! Og við Kjartan erum bara búin að vera á fullu í okkar daglega amstri.

Fórum á markaðinn í gær og allsherjarinnkaupaleiðangur í Colruyt og Delhaize. Ættum ekki að svelta fjölskyldan næstu dagana. En það er alltaf jafn gaman að rölta á markaðinn. Þvældumst á milli sölubása og heilsuðum auðvitað upp á okkar reglulegu kaupmenn. Kjartan trompaðist í hvert sinn sem við gengum fram hjá jarðarberjasölum, svo á endanum gafst ég upp og keypti handa honum jarðarber. Meðan hann japlaði gat ég svo lokið öðrum viðskiptum. En mikið á ég eftir að sakna markaðarins. Ég fór til kvennanna 2ja sem við kaupum grænmeti af og keypti þar stóran poka með fullt af gúmmulaði, tómatar, paprikur, avókadó, bananar, appelsínur, hellingur af sítrónum og lime, salat og apríkósur og borgaði tæpar 9 evrur!!! Og það fyrir góða vöru! Ójá, ég á eftir að sakna markaðarins!

Svo er ég að hugsa um að leggja fyrir mig nýtt hobbý! Klippa runna í allskonar form! Ofur-garðyrkjumaðurinn og listamaðurinn komu fram í mér í gær. Ég tók mig til og mundaði hekkklipppurnar sem Hrafnkell hefur hingað til haft einkarétt á og réðst á alla skrautrunnana hér fyrir framan hús. Stóð mig svo vel að mér tókst að klippa 2 kúlulaga! Og það lítur bara sæmilega út. Hinir eru kannski ekki eins fínir... en ég vil meina að hráefnið hafi þar eitthvað að segja. Núna er hins vegar tunnan fyrir garðaúrgang full og því ekkert hægt að gera fyrr en búið er að tæma. Góð afsökun það! Svo er ég líka að deyja í harðsperrum í upphandleggjunum. Manni hegnist fyrir dugnaðinn!

Í morgun var ég svo svaka dugleg og skellti mér í ræktina. Kominn tími til, búin að vera dugleg að skrópa undanfarið. Mikið var gott að fara aftur, ég er öll endurnærð. Ætla að koma þessu aftur inn í reglulega dagskrá núna næstu vikurnar!

Hér er bara sól og sumaryl. Eiginlega of heitt. Maður er að bráðna. Ég var eitthvað að kvarta yfir skorti á gráðum um daginn, vildi fá nokkrar í viðbót því það var frekar svalt. Aldrei er maður ánægður því nú finnst mér þær vera of margar á hitamælinum, mætti alveg fækka. Glampandi sól, molla og loftið haggast ekki. Og þá er stór galli að vera í illa einangruðu húsi. Mollan á efstu hæðinni þar sem við sofum er þvílík að það er ekki sofið vel á þessu heimili. Vifturnar eru á fullu og það eru dæmi um að fólk skríði í sturtu um miðja nótt! Tja, maður getur ekki fengið allt. En það er samt ljúft að sumarið sé komið, enda er það óspart notað að sitja úti á svölum á kvöldin yfir drykk eða borða út í garði! Og enginn er kátari en Kjartan sem fær að leika sér úti eins og hann vill!

prufa

Ég er bara að prufa nýtt dót á blogger!

Nóg að gera!

Jæja, Kjartan kominn á crèche með öllum hinum rófunum og casalingan búin að taka smá til, vaska upp og setja í þvottavél! En nú er stefnan tekin út í góða veðrið. Það er nefnilega nóg að gera þessa dagana. Bæjarleiðangur númer 2! Eftir velheppnaðan skóleiðangur í gær þá er grillleiðangur í dag. Næsta föstudag eigum við von á sirka 50+ gestum í garðinn okkar, en þá verður haldin hin árlega grillveisla ESA í garðinum okkar! Og það er víst betra að eiga grill svo hægt sé að grilla ofan í alla þessa gesti! Og þar sem belgar eru ekki komnir svo langt á þróunarbrautinni að selja gasgrill á öllum bensínstöðvum þá tók það smá vinnu að leita uppi búðir sem selja gasgrill. Belgar eru nefnilega nýbúnir að uppgötva kolagrill, eiga langt í land að fara yfir í gasgrillin. En ég er komin með lista yfir 4 búðir víðsvegar um Brussel, svo ég verð í bílnum í dag!
Svo ætla ég nú líka að hitta sæta niðri í bæ og fara í smá fataleiðangur með honum. Kakíbuxur og fleira mikilvægt fyrir sumarið er á innkaupalistanum. Svo var ég að uppgötva að litla dýrið á ekki nema 3 stuttbuxur og þær voru allar skítugar í morgun. Sem betur fer eru þær með 1 aukapar á crèchinu og miðað við veðrið er hann eflaust kominn í þær! En ætli það sé ekki betra að bæta úr þessum skorti, sérstaklega í ljósi þess að spáin býður upp á 30° stiga hita og sól alla helgina.
Þegar heim er komið þá býður langur listi af hlutum sem þarf að undirbúa fyrir helgina, pakka og fleira svoleiðis skemmtilegt, því við ætlum að skreppa til Munchen, heimsækja góða vini og hana Theresu frænku! Gaman gaman!
Farin í bili, grillin bíða spennt!

Það er til líf eftir U2!

Jepp, við erum búin að gera ýmislegt fleira undanfarið en að fara á U2 tónleika. Ég var bara að leyfa þessu að standa þarna svo þið vissuð örugglega hvað það var nú gaman!!!!! (Stórt glott).

Á laugardaginn var svona fjölskyldudagur. Hann byrjaði samt ansi hægt, foreldrarnir frekar slappir eftir tónleikabrölt og að hafa farið seint að sofa (tók mann laaaaaangan tíma að róa sig niður í svefn þarna aðfararnótt laugardagsins). Svo við sváfum til skiptis meðan hitt lék við Kjartan og fóðraði barnið. Eftir lúrinn hans Kjartans gerðumst við hins vegar fersk og skelltum okkur í göngutúr til að prófa fína flotta burðarbakpokann. Við komumst sem sagt að því að þessi risastóri skógur, fôret des Soignes, sem er í vestur-suðvestur útjaðri Brussel nær næstum því til okkar. Við þurftum ekki að keyra meira en 5 mín og þá vorum við komin í skógarsæluna. Þræddum þarna skógarstíga og nutum alls þessa græna umhverfis. Inn á milli dáðumst við líka að íkornum og og Kjartan að hundunum öllum sem við mættum. Hressandi tilbreyting. Á eftir skelltum við okkur svo niður á torg, komum við hjá eðalbakaranum Mahieu sem býr líka til ofboðslega góðan ís og fengum okkur kúluís. Kjartan fékk þarna í fyrsta sinn sitt eigið kramarhús og var mjög glaður með það. Hámaði í sig ísinn með öllu andlitinu eins og honum einum er lagið. Þegar heim var komið settum við svo í orkugírinn, Hrafnkell baðaði og háttað lítinn stubb og eldaði marsalakjúkling, en ég hélt út í garð og sló blettinn! Ofurduglegt fólk.

Sunnudagurinn var líka í rólegra lagi svona framan af. Fengum matargesti um kvöldið svo eitthvað fór nú í undirbúning. Fórum t.d. ferð númer tvö til Mahieu og keyptum ístertu og dúlluðumst svo við þetta. Við vorum svo róleg að við vorum frekar fegin þegar tafir urðu á gestunum. Um 7 voru allir mættir, Helga og Sigurjón, Margrét, Pétur og Benedikt, og skálað í mojito. Það átti að vísu að vera úti í garði en sólin ákvað að hverfa þegar fór að líða á daginn. Svo það var bara mojito inni. Og svo bara notið þess að borða góðan mat og spjalla. Margrét og Pétur eru einmitt á heimleið svo þetta var m.a. til að kveðja þau. Kjartan og Benedikt voru algjörir englar og ótrúlega góðir að leika sér. Það urðu auðvitað smá átök, báðir vildu hafa tígrisdýrið góða, eða báðir sitja á bílnum. Og Kjartan hefur sjaldan grátið jafn sárt og þegar Benedikt fékk að prufa róluna hans. En þrátt fyrir það voru þeir voða góðir. Litla familían fór svo snemma heim enda þurftu þau að vakna snemma til að skila íbúðinni. Helga og Sigurjón fóru hins vegar hvergi, það var dregið fram Popppunktsspilið og spilað fram á nótt! Að vanda vann Hrafnkell.... þrátt fyrir yfirlýsingar Helgu. Svo er spurning hvort þau þori aftur!!!

Aftur fórum við seint að sofa svo að mánudagurinn minn leið eiginlega hjá í einhverri móðu. Var frekar framlág eftir svona svefnlitla helgi. Kjartan var sem betur fer á crèche og skemmti sér konunglega. En ég bara svaf standandi mest allan daginn og lognaðist út af um svipað leyti og Kjartan.
Í gær var svo mikið stuð og mikil jarðarberjaveisla. Við Kjartan byrjuðum daginn á því að fara á markaðinn, þar sem við keyptum grænmeti og ávexti... og jarðarber að ósk Kjartans. Hann linti ekki látum þegar við röltum framhjá einum jarðarberjasölubásnum fyrr en hann var kominn með ber í munninn. Og allan tímann var ég að gefa honum jarðarber.
Eftir hádegið fórum við svo í mömmuklúbb til Steinu og hún bauð upp á jarðarber. Kjartan borðaði á sig gat af jarðarberjum þennan daginn! Segið svo að hann hafi ekki eitthvað frá mér! En við höfðum það voða notalegt í garðinum hjá Steinu, við fínu frýrnar kjöftuðum frá okkur allt vit og borðuðum á okkur gat af fínum veitingum og jarðarberjatertu, á meðan krakkarnir voru dugleg að leika sér. Voða notalegt. Og við vorum svo seint á ferðinni heim að Hrafnkell var kominn á undan okkur!!!! En svakalega var lítill maður þreyttur. Hann tók sér engan síðdegislúr því hann vildi ekki sofna í kerrunni á leiðinni til Steinu. Og þegar þangað kom var svo mikið af spennandi dóti að hann mátti ekkert vera að því að lúra. Svo hann steinsofnaði á leiðinni heim. Og þegar hann vaknaði af þeim lúr vildi hann bara fara í rúmið sitt!

Í dag var svo bara crèche dagur, fótbolti í garðinum í góða veðrinu og fleira skemmtilegt. Á meðan skellti mamman sér í bæinn í góða veðrinu og gerði megaleit að skóm við brúðarkjólinn. Úff! Ég er búin að fara í ALLAR skóbúðir í miðbæ Brussel! Og mér tókst að finna skó! Voða fína og sæta, í réttum lit, og með opna tá, svo það er hægt að vera með eitthvað fönkí naglalakk!!! Svaka gaman!
En eftir alla hitasvækjuna í dag þá kom bara hellirigning á okkur þegar við vorum á leiðinni heim svo það varð ekkert úr rólóferð, komum frekar heim að hanga við tölvuna! Við sjáumst ekki hérna nema veðrið sé vont!!!!

Það var svooooooooo gaman!!!!!

Geggjaðir tónleikar hreint út sagt, fyrir þá sem vilja vita!!! Ótrúlega skemmtilegt. Ég fékk meira að segja svona nærbuxna throwing moment og kikknaði í hnjánum þegar fyrstu tónarnir af "New Years Day" heyrðust strax í 3ja lagi. Nú veit ég alveg hvernig gömlu kvensunum líður á Tom Jones tónleikum! Alveg geggjað!
Þessir 4 herramenn sýndu og sönnuðu að þeir hafa engu gleymt. Byrjuðu strax af miklum krafti, Vertigo í botni, og maður var strax farinn að hoppa! Svo voru þeir rosalega duglegir að spila gömul lög, hafa eflaust ekki spilað nema helminginn af nýju plötunni, restin var allt gamalt og gott. Vantaði nú ýmist uppáhald en maður getur ekki fengið allt!
Við vorum nú ekki upp við sviðið en rétt hjá einum rampinum svo alltaf þegar Bono eða einhver þeirra fékk sér labbitúr þá sá maður þá vel. Annars upplifði ég tónleikana eins og venjulega, með vegg af fólki í kringum mig! En ef maður stóð á tám þá sá ég oft glitta í einhvern. Sérstaklega fékk ég oft sjónlínu við The Edge og Clayton. Flottast var samt þegar þeir byrjuðu á "Where the streets have no name", þá fékk ég að sjá alla hljómsveitina í einu í þó nokkurn tíma. Frekar flott móment!
Annars kom það ekki að sök þótt maður sæi stundum lítið, mest var maður að upplifa tónlistina og stemminguna og gleðina í fólkinu. Svo voru líka risaskjáir þar sem maður gat fylgst með öllu. Það var Bono-cam, Larry-cam, Edge-cam og Clayton-cam, gast bara ákveðið hverjum þú vildir helst fylgjast með! Það er greinilega mesta vinnan að vera á Bono-cam... greyið tökumaðurinn þarf að vera á fullu að elta Bono um sviðið! Svo voru þeir auðvitað með svaka ljósashow og læti á risastórum skjá! Mjög duglegir að koma með vísanir í gamla túra, það kom oft ýmislegt sem minnti á það gamla. Og auðvitað komu þeir á framfæri uppáhalds góðgerðarverkefninu. Þessa dagana er það að fella niður lán Afríkuríkja. Bono hélt langa ræðu um það mál og svo var látið rúlla yfir skjáinn Mannréttindayfirlýsingunni. Mér fannst þeir reyndar aðeins fara of langt, kemur ekki alveg rokktónleikum við, en eflaust erfitt að hemja sig að nota ekki tækifærið til að koma skilaboðunum áleiðis. Þrátt fyrir þetta, þá var þetta geggjað! Og allra aura virði!

Svo var nú bara upplifun að koma á svona stóran atburð í Belgíu sem þeim tókst að skipuleggja alveg ágætlega. Það var aldrei neinn troðningur eða læti, allt bara í jolly fíling. En það voru svona smávægilegir belgisims. Eins og ef maður vildi kaupa sér eitthvað að borða eða drekka þá þurfti maður fyrst að fara í laaaaaaaanga röð til að kaupa miða. Svo fórstu í drykkjarröðina og gast skipt 2 miðum fyrir stellu (ekki-bjór), kók eða vatn. Í næstu röð gastu svo fengið hamborgara eða pylsu og í þeirri þriðju franskar. Og auðvitað var líka röð fyrir vöfflur! Ég eyddi drjúgum tíma í þetta vesen en það hafðist fyrir rest. Þegar við vorum orðin svöng létum við okkur hafa belgískan skyndimat. Hrafnkell fékk sér pulsu sem var víst alveg ágætt en ég ákvað að prufa hamborgara. Humm... belgísk upplifun. Kjötfarsborgari, skringilega kryddaður, djúpsteikur, settur í e-r brauð sem líktist í engu hamborgarabrauði og slumma af tómatsósu ofan á. Get ekki mælt með þessu en þetta var upplifun!
Svo var nú enn eitt dæmið þegar tónleikunum var lokið. Við höfðum tekið metróið til að lenda nú ekki í því að sitja föst í bílnum í 2 tíma. Nema þegar við komum út þá voru allar metróstöðvarnar lokaðar. Okkur var nú ekkert farið að lítast á blikuna, höfðum endað á því að ganga einhverja langa leið þar sem við héldum að væri ein önnur stöð, sem reyndist svo ekki vera. Gátum gómað eina löggu sem sagði okkur að þetta væri gert fyrir "security reasons" og stöðvarnar yrðu opnaðar eftir 5-10 mín. Svo við fórum til baka og þá rákum við augun í skilti sem vísaði á réttan inngang. Þá hafði öllum inngöngum í þær 2 stöðvar sem eru við leikvanginn verið lokað nema einum sem var hvað lengst í burtu. Þvílíkt skipulag! Þegar við loksins komum þangað þá var bara tekið á sprettinn og reynt að troða sér inn í pakkfulla lestina! Og við komumst heim að lokum... en við vorum virkilega farin að halda að við yrðum strandaglópar!

Ok!

Allt klappað og klárt. Er komin í tónleikagallann (þægilegar buxur, bolur og skór með mjúkum sóla. Hefði farið í U2 bolnum mínum frá síðustu tónleikum ef ég hefði bara ekki týnt honum á Kúbu!! Djö..), búin að taka til lúdó og bók til að lifa biðina af (leikvangurinn opnar kl. 5 og höfðingjarnir byrja að spila upp úr 9!!!!), búin að taka til kvöldmat fyrir litla stubb og setja pela í ísskápinn, stilla upp tannameðalinu, raða náttfötum og bossakremi á sinn stað. Allt komið held ég, svo nú er bara að bíða eftir barnapíunni.
Ekki laust við að það sé kominn fiðringur í mig, ekki á hverjum degi sem maður fer á U2. Og sem einlægur aðdáðandi verður maður nú að mæta þegar þeir spila í heimabæ manns. Þetta eru nú reyndar U2-tónleikar númer 2 sem ég fer á í mínum heimabæ, tæknilega séð. Ég var nú bara nýflutt frá Montpellier þegar við skvísurnar fórum út AFTUR bara til að sjá þessa góðu menn. Og það var alveg þess virði. Skemmtileg ferð! Þá var ýmislegt lagt á sig til að vera fremst við sviðið, held ég standi ekki í því núna. En við ætlum samt að vera komin þegar húsið opnar.
Ég skil það ekki, húsið opnar kl. 5, fyrsta upphitunarband er 6.30, næsta byrjar sirka korter í 8 og svo koma heiðursmennirnir í U2 upp úr 9!!! Ég væri alveg til í að mæta bara rétt um hálf níu og sjá þessa kalla, nenni ekki að standa í öllu hinu veseninu. Það gerist þegar ég verð orðin ríkur landfræðingur og ofur-VIP. Þangað til lætur maður sig hafa það.... við skötuhjúin verðum í því að spila lúdó (og þá meina ég alvöru lúdó!!!). Á síðustu U2-tónleikum var það kani sem hélt okkur stelpunum gangandi, það voru kana-tónleikarnir... þessir munu ganga undir nafninu lúdó-tónleikarnir!

U2, umsóknir, sól og fleira

Með U2 í eyrunum sit ég við að hamra saman umsóknirnar mínar. Nú skal ég koma þeim út! Allaveganna einhverjum fyrir helgi. Ef þið þekkið mig ekki þá þykir mér fátt leiðinlegra en að "selja" mig svona, reyna að sýna einhverju fólki út í heimi fram á hvað ég sé gáfuð og sniðug, með nokkra galla en þeir eru samt svo smávægilegir, og hvað ég sé metnaðargjörn, með þvílíku framtíðarplönin, sem eru líka allt öðru vísi en allir hinir ætla að gera, og hvernig akkúrat þeirra kennsla muni hjálpa mér við að ná þessum háleitu markmiðum mínum. "Creative writing" kallar Naysa vinkona þetta og það er alveg rétt hjá henni. Úff púff! Er að verða búið, bara nokkrar línur í viðbót!!!

Á meðan ég svitna yfir þessu skín sólin úti og bakar alla. Ég gæti s.s. verið út í garði að dúlla mér við að klippa og reita arfa, slá gras, planta litlu sætu matjurtabeði eða bara liggja og sleikja sólina með góða bók. Mann langar alltaf að gera eitthvað allt annað þegar manni leiðist það sem maður er að gera. Þetta er sama tilfinning og kemur alltaf yfir mig í prófum, ég fer frekar að þrífa heldur en lesa!!! Þið sem þekkið mig ekki, þá þríf ég helst aldrei, er efst á listanum yfir hluti sem eru leiðinlegir. Enda fengum við okkur skúrkur þegar við komum hingað... og talandi um skúrkurnar, þau eru á fullu hérna eins og litlar vinnubýflugur og húsið er þegar farið að ilma af hreinlæti!

Kjartan hins vegar sleppur við allt svona leiðinlegt og er bara í skemmtilegheitum í dag. Hann er á crèche og þykir það ekkert leiðinlegt. Alexandra vinkona hans var mætt í morgun, mjög spennt yfir að Kjartan væri mættur. Hún er voða hrifin af Kjartani, mætir alltaf til að taka á móti honum. Barnið er að verða algjör kvennaljómi, í gær á leikvellinum var hann búinn að sjarmera 2 skvísur sem eltu hann út um allt og vildu allt gera eins og hann. Það átti að vera full dagskrá á crèche í dag, þangað á að koma sagnakona, sem segir þeim sögur og leikur hluta með brúðum, og svo átti að mála. Er einmitt að hlaupa út og sækja stubb og ætli hann sé ekki hæstánægður og dauðþreyttur eins og venjulega. Svo kíkjum við nú á leikvöllinn aftur, alltaf gaman þar í góðu veðri.

Bara 2 dagar!

Júbbí skúbbí!
U2 eftir 2 daga! Veit ekki hvort ég geti beðið, en mér hefur tekist að bíða svona lengi, ætti að geta lifað af 2 daga!!
Er sem sagt byrjuð að hita upp, bara safnið allt í botni, One, In the name of love, Beautiful day, Staring at the sun, In a little while, I will follow, I still haven't found what I am looking for..... Listinn er endalaus! Jei, ég verð í sæluvímu fram yfir helgi!!!!

Tala meira

Það eru komin fleiri orð í safnið hjá litlum manni. Í morgun fékk hann "nanana" í morgunmat og áðan var hann að lesa bók og var voða upptekinn af "dida", reyndi meira að segja að kyssa kisu. Svo skondinn, hann talar alveg heilmikið á sínu eigin tungumáli sem maður á nú alveg í vandræðum með að skilja, svo spyr maður hann að einhverju og þá kemur "djá" og haldið áfram að kjafta. Jánkar orðið öllu sem maður segir við hann. Stundum er hann í þeim gírnum að endurtaka allt sem ég segi, apar orðin upp eftir mér, en á öðrum tímum hefur hann engan áhuga. Nennir ekkert að standa í þessu og talar bara á sínu máli. Gaman að fylgjast með þessu.

Eitt er samt víst, hann verður alltaf betri og betri í því að tæta og trylla. Það er alveg ótrúlegt hvað hann getur rústað einu herbergi á stuttum tíma. Nú er allt dótið orðið frekar óspennandi, mest spennandi að leika með "dótið" sem mamma og pabbi eiga. Í gær var t.d. baðkarið orðið fullt af öllu snyrtidótinu sem var inn í skáp á baðinu. Hann er orðinn einstaklega laginn við að opna og tæma allar hirslur og dreifa því um gólfin. Stundum væri ágætt að hafa bötler sem myndi bara sjá um að tína upp eftir hann!!!!

Vá!

Það eru bara komnar rukkanir á bloggið!!!
Sorrí sorrí sorrí Tóta og Halli, ég veit, ég hef verið löt.... eða frekar busy... og ekki tekið tillit til tilfinninga ykkar! Biðst innilega afsökunar!

En við Kjartan vorum bara frekar busy á meðan Hrafnkell fundaðist í Noregi og bætti Nojarasögum í safnið.

Á miðvikudaginn meðan Kjartan skemmti sér á crèche fór ég í fyrstu kjólamátunina. Ferlega flottur! þarf að vísu smá að laga hann en hann verður geggjaður. Ég dró Margréti með mér, til að fá álit og taka myndir. Er búin að fela myndirnar vel svo Hrafnkell fær ekkert að sjá! Ef þið biðjið fallega gæti vel verið að ég sendi ykkur kópíu. Eftir mátunina skelltum við okkur svo á kaffihús og kíktum í búðir. Voða næs. Eftir crèche fórum við Kjartan út að leika og dunduðum okkur fram eftir kvöldi.

Á fimmtudaginn var meira búðarráp fyrir mömmuna og Kjartan aftur á crèche. Þar var mikið um að vera, stóru krakkarnir fengu að mála og voða stuð. Kjartan hefur hins vegar voða lítinn áhuga á að mála, ekki hans svið. Honum finnst miklu meira gaman að framleiða hávaða, músíkalskur þessi elska. Og þennan dag var fyrsti dagurinn sem hann fékk að sitja til borðs með stóru krökkunum og hann stóð sig bara vel, var sá eini sem stakk ekki af frá borðum! Voða gaman hjá honum. Ég hins vegar eyddi deginum í búðum með mínum sérlega brúðkaupsráðgjafa, henni Helgu. Við þræddum allskyns litlar og sætar búðir og skoðuðum skartgripi, skó og nærföt. Eins og kvenna er siður tókum við okkur líka langt morgunkaffi og langan hádegismat og helsta umræðuefnið var auðvitað BRÚÐKAUP! Það komu fram ýmsar góðar hugmyndir... en þetta kemur svo allt í ljós.

Á föstudeginum vorum við Kjartan saman að væbblast. Tókum því rólega um morguninn en skelltum okkur svo í helgarinnkaupin. Eftir lúrinn fórum við að hitta Sillu og Steinu og krakkana. Sátum út í garði hjá Steinu í voða ljúfu veðri og krakkarnir léku sér á meðan við plönuðum smá sprell fyrir Margréti. Hún er nefnilega að kveðja okkur og flytja til Íslands. Þar að auki ætlar hún að gifta sig í sumar svo við urðum að sprella svolítið í henni og var ákveðið að láta hana gangast undir húsmæðrapróf. Hún var nefnilega búin að bjóða okkur í meyjarboð á laugardeginum og ætluðum við að láta hana þreyta prófið þá. Voða gaman.
Yfir kvöldmatnum um kvöldið lauk svo góða veðrinu, það kom þessi þvílíka rigning og rosa þrumuveður, við sáum eldingunum ljóstra niður bara í næstu görðum! Svaka sjóv út um stofugluggann!
En púff hvað ég dáist að einstæðum mæðrum. Ég var ein með Kjartan þessa dagana og ég var alveg búin á því. Samt var hann á crèche 2 daga af þessum 3! Eftir að vera búin að koma honum í bólið og ganga frá eftir daginn þá hreinlega lak ég ofan í rúm! Svo við vorum bæði fegin að Hrafnkell kom heim á laugardaginn.

Laugardagsmorguninn stukkum við af stað að sækja Hrafnkel út á flugvöll... villtumst aðeins í öllum slaufunum á hraðbrautinni en komumst að lokum. Að finna bílastæði í bílastæðahúskraðakinu var svo annað mál þannig að Hrafnkell var kominn út með farangur og allt þegar við skondruðumst loksins inn í flugstöðina. Og vorum svo fegin að sjá hann.
Skelltum okkur svo beint í kaffi og croissant niður á torg, Kjartani til mikillar skemmtunar. Hann fékk sjálfur croissant sem er í miklu uppáhaldi og svo annað sem er miklu betra, djús í glasi með röri. Orðið voða sport að fá að drekka með röri. Enda hvarf djúsinn eins og dögg fyrir sólu! Við slæptumst svo aðeins í búðir en fórum svo heim í rólegheit. Um 5 leytið keyrðu þeir feðgar mig í meyjarboð. Þar vorum við mættar 6 skvísur, allar í kjólum til að skemmta okkur saman. Skáluðum í freyðivíni og svo bar Margrét á borð þvílíkar kræsingar. Eftir matinn var hún svo tekin í húsmæðrapróf. Látin setja í sig rúllur og hárnet yfir, setja upp svuntu og gúmmíhanska með blómum. Svo þurfti hún aðeins að staupa sig á vanilludropum (sem var reyndar skipt út fyrir sherry) og í þessari múnderingu þurfti hún að sauma út í skyrtu bóndans! Þetta vakti mikla lukku og mikið fliss og hlátur! Á meðan var lesið fyrir hana ýmis góð ráð úr húsmæðrahandbókum frá fyrri öldum. Og svo var haldið áfram gleðskap fram eftir kvöldi.
Þeir feðgar höfðu það mjög notalegt á meðan, fóru út að leika og auðvitað þurfti að róla LENGI! En Hrafnkatli tókst að plata Kjartan í kastalann þar sem farnar voru margar salíbunur. Þeir elduðu sér svo pasta í matinn og Kjartan át á sig gat.

Sunnudagurinn leið svo bara hjá í rólegheitum. Ég fékk að sofa út á meðan þeir feðgar fóru í morgunmat. Þeir helltu svo upp á kaffi þegar ég skreið fram úr. Þetta var meira að segja svo mikill sunnudagur að þegar Kjartan tók lúrinn sinn skriðu foreldrarnir aftur í bólið og lögðu sig! Alveg uppgefin. Seinnipartinn hringdi svo Bjössi í okkur en hann var að lækna fartölvuna mína og hafði tekist að gera kraftaverk á henni! Svo hún virkar aftur!! Jei. Við skruppum því til Gunnu og Bjössa eftir tölvunni, nema þegar við komum stóð Bjössi við að baka pönnsur svo við lentum í ekta sunnudagskaffi hjá þeim skötuhjúum. Voða notó og geggjaðar pönnsur hjá Bjössa. Á meðan gekk Kjartan sinn vanalega berserksgang, tætti og tryllti, bara svona til að venja þau við áður en krílið kemur. Takk fyrir okkur!
Heima skelltum við svo á okkur svuntunum og skveruðum upp einni sunnudagssteik. Boeuf bourgignonne með frönsku kartöflusalati og bökuðum sveppum fylltum með gráðosti! Jum jumm! Og auðvitað búrgúndur með! Svo þetta varð bara ekta sunnudagur upp á gamla móðinn með sunnudagskaffi og sunnudagssteik! Svo sofnuðu bara allir á sitt græna....

Er þetta nóg í bili elskurnar mínar??? Heldur ykkur uppteknum fram á þriðjudag kannski....

Grasatími!

Jæja, fyrsti dagur í grasinu! Hrafnkell floginn til Heja Norge! (honum til mikillar gleði eins og ykkur öllum er kunnugt). Við söknum hans nú þegar! En ætli við þraukum ekki fram á laugardag.

Kjartan er búinn að vera í súperstuði þessa dagana, svo glaður og kátur, og alltaf til í knús! Hann þarf reglulega að koma til manns og fá knús. Algjör rúsína. Þær á crèchinu eru svo ánægðar með hann því hann er svo glaður og kátur og duglegur að leika sér. Hann er að vísu enn að því að skæla aðeins þegar mamma yfirgefur hann á morgnana, bara til að láta hana hafa smá samviskubit, en það endist víst ekki lengi. Veit einhver hvenær þau hætta þessu?
En það er alltaf stórt bros á mínum manni þegar ég kem að sækja hann á daginn.

Hann er að stækka svo mikið og þroskast þessa dagana. Maður finnur fyrir greinilegum mun. Málþroskinn er allur að aukast og ég tek allt til baka um að hann hafi aldrei sagt neitt. Ava er búið að heyrast lengi og um daginn tók hann upp símann, bar hann upp að eyranu og sagði "ama, ava, ama, ava". Alveg á því að hringja í ömmu og afa. "Mamma" kom loksins en það er svona spari, það hefur ekki heyrst aftur. "Baba" heyrist oftar en hann hefur samt aldrei sagt það við pabba sinn. En núna eru að koma svona smáorð eins og "já" og "eta". Hann kemur til mín og segir "mam mam" og vill þá fá að borða. Og svo er hann farinn að segja "vava" þegar hann sér hund. Hundar eru mjög spennandi, sérstaklega eftir að hafa búið með Týra heima á Íslandi.
Svo er skilningurinn orðinn svo miklu meiri, maður segir við hann "eigum við að koma niður" og þá er farið að stiganum og mundast við að klifra niður stigann. Ef ég segi "eigum við að búa til mat" þá er farið inn í eldhús. Hann er farinn að fatta hvernig hlutirnir virka. En glaðastur er hann nú þegar maður stingur upp á því að fara út. Spái því að það verði næsta orð sem hann fari að nota!!!!