Strandferð

Við sóttum Kjartan til ömmu Síu eftir hádegið á laugardaginn. Þegar við komum var stráksi fljótur ða bjóða okkur í kaffi án þess að hafa ömmu sína með í ráðum, en hún sá alveg við því og bar á borð heljarinnar kræsingar með kaffinu. Kjartan hafi nefnilega gist hjá ömmu sinni á föstudagskvöldið og höfðu það gott saman, en á meðan héldu foreldrarnir matarboð og skemmtu sér vel.

Eftir kaffið héldum við í bíltúr út á Álftanes og fórum í fjöruferð. Létum vindinn ekkert aftra okkur, hann var bara hressandi.

Þeir bræður skemmtu sér hið besta, Kjartan óð um allt og tíndi fífla, leitaði uppi greinar og henti steinum í sjóinn.

Tobbi var yfir sig hrifinn af sjónum og vildi helst út í! Við vorum í fullri vinnu við að halda honum á þurru landi.

Eftir leikinn á ströndinni voru allir orðnir svangir svo haldið var aftur í Vestubæinn og komið við í Geimísbúðinni á Hagamel og þar sem allir fengu "gamla ísinn" og við gæddum okkur á ísnum í sólinni fyrir utan ísbúðina. Þeir bræður gátu að sjálfsögðu ekki setið kyrrir og voru að príla og klifra. Það endaði með því að Kjartan bæði flaug á hausinn og hruflaði á sér hnéð... og skömmu síðar féll hann fram af háum kanti sem þarna var, beint á ennið og fékk stærðarinnar kúlu. Eftir smá skæl og koss á meiddið var því lokið. Alveg ótrúlegt að hann hafi ekki meitt sig meira á síðara fallinu, ég var viss um að þar þyrftum við að fara með hann á slysó til að láta sauma hann saman.

Síðan héldum við heim á leið og tókum ömmu Síu með okkur. Heima elduðum við afasilung til að rýma fyrir meiri birgðum (afinn var nefnilega í veiðitúr). Marineruðum hann í olíu, sítrónusafa og kóríander, og grilluðum svo. Var þvílíkt góður, með kartöflum og salati.

Rólegheit - fjör - rólegheit

Undanfarna mánuði hefur þetta verið þróunin á helgunum hjá okkur, aðrahvora helgi er brjálað stuð og mikið sósíalíserað, hinar eru rólegheit höfð í hávegum. Kannski er maður orðinn svona gamall að maður þarf jafnvel helgina á eftir til að jafna sig eftir stuðið!!! ;-)

Helgin á undan þeirri síðustu var einmitt rólegheitahelgi og við gerðum sem minnst.

(Augnablik á meðan ég skoða myndirnar mínar og rifja upp helstu atriði).

Kjartan fór upp í sumarbústað að klippa með ömmu og afa á laugardeginum, svo við hin vorum í rólegheitum, fórum m.a. út á róló með Frey og Helgu Hrönn, þar sem þeir litlu guttarnir æfðu sig að vera á Sunnuborg, en þeir byrja þar saman í júní. Helgin var almennt notuð í leti og leiki, við tókum til og þrifum og nutum þess að vera til, elda góðan mat (jummí jummí maríneraða smálúðu) og stúta góðum vínflöskum með.

Síðasta helgi var heldur betur fjörug. Gamlir menntaskólavinir mínir hittust í kokteilapartýi, þar sem skverað var saman í heila hljómsveit á stofugólfi í Hafnarfirði, mikið spilað og sungið, hrisstir kokteilar og skemmt sér fram á morgun.

Á meðan foreldrarnir djömmuðu eins og þau væru í menntó, gisti Kjartan hjá ömmu Síu og höfðu þau það mjög notalegt saman. Lásu og lögðu leiðslur, fóru í göngutúr og bökuðu vöfflur. Tobbi fór í pössun til Halla frænda, og lék sér svo með ömmu Siggu allan sunnudaginn.

Á sunnudeginum sváfu foreldrarnir út, en héldu svo á flakk að safna saman eigum sínum, sækja bíl (hljóðfæri og trommusett) í Hafnarfjörð, einn strák í Vesturbæinn og annan inn í Sund. Á Grenimel voru amma Sía og Kjartan búin að leggja á borð vöfflur og kaffi, og þar hittum við fyrir Óskar og Sunnefu. Mættum Kjartani og Óskari í stiganum þar sem þeir lögðu rafmagn niður í kjallara. Kjartani þótti mjög skemmtilegt að hafa svona stóran frænda til að leika við.
Í Efstasundinu fannst Tobbi glaðbeittur út í garði að moka í sandkassanum og þar enduðum við í sunnudagsmat.

Þessi helgi verður svo með öllu rólegra móti. Tobbi varð lasinn í gær, kominn með 39° hita. Við ætluðum upp í sumarbústað í gær að hitta ömmuna en ekkert varð úr því. Kjartan var hins vegar að fríka út yfir innihangsi og mjög svekktur að missa af sumarbústaðnum, svo það varð úr að Tóta frænka kom að passa lasinn Tobba á meðan herra Kjartani var skutlað upp í sumó til ömmu sinnar. Hann ætlar að vera þar yfir helgina að hjálpa ömmu og afa að koma bústaðnum í stand fyrir sumarið. Það er því mjög rólegt yfir heimilinu. Tobbi er enn lasinn svo hann verður víst innandyra, ásamt foreldrunum, í góða veðrinu.

Í kvöld fáum við svo matargesti, Soffíu og Begga, og eigum eflaust eftir að kokka upp eitthvað skemmtilegt handa þeim. Svo spái ég áframhaldandi rólegheitum á morgun, með smá líkamsrækt á köflum.

Líf og fjör

Við heldur betur tókum okkur á síðustu helgi og sósíalíseruðum sem mest við máttum.

Á föstudaginn fóru strákarnir til ömmu og afa í næturpössun, en við hjónakornin klæddum okkur upp, fórum fyrst út að borða á hverfisveitingastaðinn okkar Laugaás. Þvílíkt góður matur á sanngjörnu verði. Mæli eindregið með honum. Enda var fullt út úr dyrum og biðröð eftir borðum! Við fengum okkur bæði fiskrétti sem voru hver öðrum betri... og drukkum með ástralskt hvítt húsvín sem var bara nokkuð gott.
Eftir matinn héldum við svo í Borgarleikhúsið þar sem við sáum allra síðustu sýninguna af Kommúnunni. Stykkið var algjör snilld og leikararnir fóru á kostum, staðfæringin góð, sviðsmyndin flott og ótrúlegt hvað þeim hefur tekist að grafa upp af "propsi" frá "hippatímanum" á Íslandi. Við skemmtum okkur konunglega, amk lá ég í hláturskasti allan tímann. Ef þið misstuð af þessu leikriti misstuð þið af miklu.

Á laugardeginum fengum við svo að sofa út.... Algjörlega langþráð. Á meðan skemmtu strákarnir sér konunglega í Laugardalnum með ömmu og afa. Tobbi reyndi víst mikið að faðma og knúsa gæsir en þær voru ekki eins hrifnar, flýðu í umvörpum undan barninu. Þegar við komum svo að sækja drengina um 2-leytið var Kjartan ennþá út í garði að leika sér og ætlaði varla að fást inn. Það eina sem dró hann inn að lokum voru vöfflurnar hennar ömmu.

Eftir vöfflukaffi héldum við svo heim á leið með viðkomu í búð. Búið var að rigga upp ræbbblahitting með engum fyrirvara. Það sem fyrst átti að vera grill-samkrull með börnum og allt endaði í barnlausu matarboði heima hjá okkur. Og fyrst það var svo gott veður urðum við að grilla. Því fóru Hrafnkell og Kjartan í það að redda gaskút og þrýstijafnara á meðan við Tobbi tókum aðeins til og hófum matseldina. Við keyptum tilbúið grillkjöt hjá Nóatúni - sem var mjög gott - og dessertinn áttum við til í frystinum. Því þurfti bara að rigga upp kartöflum, meðlæti og forrétti. Auk þess að fóðra strákana og koma þeim í bælið. Gestirnir mættu í sitthvoru lagi. Grímur kom snemma, fékk bjór og var settur í að tengja grillið. Helga Hrönn kom svo skoppandi klst síðar, beint af blakmóti. Hún fékk þá það hlutverk að fóðra Kjartan á meðan foreldrarnir bardúsuðu í eldhúsinu.

Þegar Tobbi var kominn í rúmið var borin fram forrétturinn, hörpuskel með sesamfræjum. Uppskrift sem ég rakst á í Gestgjafanum heima hjá mömmu fyrr um daginn og við urðum bara að prófa, hrikalega góð. Með var drukkinn riesling frá Joggerts vini okkar.

Milli rétta var svo Kjartani komið í rúmið og á meðan hann byllti sér og velti, endurraðaði í herberginu sínu, skipti um náttföt og skoðaði bækur, borðuðum við aðalréttinn, slaterskar kartöflur, grillað grænmeti með rauðvínsedikmarineringu og tómatrauðvínslegið lamb à la Nóatún. Mjög gott og rann ljúflega niður með Chateau Fombrauge 2001.

Í dessert var svo borið fram mangó-peru-speculoos "crumble" sem við áttum til í frystinum. Og það stóð alveg fyrir sínu. Eftir matinn var svo orðið algjörlega nauðsynlegt að fá sér einn amaro!
Svo var bara setið og kjaftað þar til syfjan varð öllu yfirsterkari og ræbbblar ákváðu að skríða í koju.

Feðgarnir fóru snemma á fætur á sunnudeginum en mamman lúrði áfram. Þegar hún loksins skreið út úr rúminu var pakkað í töskur og haldið í sund í blíðunni. Ólíkt fyrri sundferð þá var Kjartan mjög brattur og hlakkaði mikið til. Fór um alla barnalaugina alveg sjálfur og var alveg til í að hoppa út í, komst meira að segja upp á lagið. Vildi ólmur leika með dótið, busla og leika sér. Þegar leið á vildi hann prófa sundlaugina og pottana úti, stóð svo dolfallinn og fylgdist með krökkunum fara í stóru rennibrautina, en hann þarf aðeins að stækka - eða læra að kafa og synda áður en hann fær leyfi til að prófa hana!!! Tobba þótti mjög gaman í sundi, buslaði og spriklaði og skellihló þegar pabbi hans skvetti vatni á okkur Kjartan. Skríkti af kæti þegar hann fékk að prófa að hoppa út í og skemmti sér konunglega. Það voru þreyttir strákar sem komu upp úr - og vildu ólmir fá ís áður en haldið var heim.

Á meðan Tobbi lagði sig, kokkaði pabbinn kjötsósu en við Kjartan lékum okkur í rólegheitum. Um 5-leytið komu amma Sía og Svanhildur í lasagna og var heldur betur gaman að fá þær í heimsókn. Eftir matinn hélt Svanhildur svo á kóræfingu en amma sat lengur hjá okkur og horfði me okkur á Mannaveiðar.

Sem sagt, fjörug helgi og batteríin vel endurhlaðin þegar hversdagurinn tók við á mánudaginn.

Ekki eins fjörug helgi og upphaflega var planað!

Meira hvað kvefpestir geta sett mikinn strik í reikninginn! Tobbi var orðinn mjög kvefaður fyrir helgina og smám saman bættist öll familían í hópinn, þegar helgarfríið byrjaði voru allir komnir með kverkarskít og kvef. Ég hafði haft uppi mikil áform um helgina, enda veðurspáin góð; fara í sund með strákana, langan göngutúr í góða veðrinu, kíkja í húsdýragarðinn og fleira slíkt skemmtilegt. En öllum áformum um útivist var slaufað og við héldum okkur að mestu innandyra, með hausverk, rennandi nef og illt í hálsinum.

Þrátt fyrir heilsuleysið tókst góða veðrinu að draga okkur út úr húsi. Rétt fyrir hádegi á laugardaginn dúðuðum við okkur upp og héldum í smá göngutúr í Elliðaárdalinn. Tobbi var settur í burðarpokann (Tobba-carrier) en við hin ferðuðumst um á tveim jafnfljótum. Við röltum um í "skóginum", önduðum að okkur fersku (og köldu) lofti og uppgötvuðum ýmsa undraheima.
Kjartani fannst skógarferðin æðisleg og vildi helst aldrei ganga eftir stígnum, heldur inn á milli trjánna - fann þar ljón og tígridýr og ýmsa undraheima.
Heldur minna fór fyrir Tobba, hann undi sér vel í burðarpokanum enda sá hann vel yfir og var með besta útsýnið yfir uppátæki bróður síns. En þegar útihrossið Kjartan var farinn að kvarta yfir kulda og vildi helst láta mömmu halda á sér, var ákveðið að blása til undanhalds og halda heim á leið.

Restina af laugardeginum eyddum við í innipúkaleiki, púsl, lestur, og smá sjónvarpsgláp, byggðum hús-kastala úr legó-kubbunum og svo tók Kjartan alla familíuna í læknisskoðun. Um kvöldið elduðum við okkur svo góðan mat, steiktum lúðu og höfðum hana með salsa verde og bökuðum kartöflum. Afar ljúffengt! Við vorum meira að segja verið svo dugleg að kokka upp epla-mangó-speculoos crumble í eftirmat, sem var afar ljúffengt. Kjartan tók það hins vegar fram að hann vildi ekki "svona eftirmat úr ofninum, heldur venjulegan eftirmat". Hann fékk því ekkert crumble heldur bara ísinn. Og þeir bræður borðuðu vel af ísnum.

Sunnudagsmorguninn fór í áframhaldandi letilíf og innipúkastand. Um hádegið var Kjartani orðið nóg boðið og óskaði eftir því að fara út að leika með afa. Við hringdum því í afa sem kom fljótlega og sótti stráksa. Eftir lúrinn fór Tobbi líka til ömmu og afa á meðan við hjónakornin kíktum á 2 íbúðir. Eftir að hafa lesið fasteignaauglýsingar í nokkra mánuði ákváðum við að nú væri kominn tími á að fá smá fílíng fyrir þessu og ákváðum að skoða 2 íbúðir þar sem auglýst var opið hús. Hvorug þeirra reyndist nú draumaíbúðin svo það er engra mikilla breytinga að vænta á okkar högum! Við erum nú líka ekkert að flýta okkur, en ágætt að koma sér í gírinn, sjá íbúðirnar með eigin augum og gera sér grein fyrir hvað maður vill og vill ekki. Skemmtilegir tímar framundan í því....

Þegar við vorum búin að skoða íbúðirnar var svo tími til kominn að halda í Efstasundið aftur en þar var matarboð til heiðurs Tótu frænku, en hún á afmæli eftir tæpa viku. Afmælisbarnið verður fjarverandi í Finnlandi á afmælisdaginn svo hún fékk fyrirfram afmælisveislu. Þar var margt um manninn, auk okkar voru langamma og langafi, 2 ömmubræður og annar frændi. Að sjálfsögðu göldruðu Efstasundsbúar fram dýrindis veislurétti allt eftir óskum Tótu frænku. Og svo var boðið upp á afmælisköku. Kjartan var svo spenntur fyrir afmæliskökunni að hann borðaði ekki einu sinni "steinaís" (ís með daimkúlum) sem annars er hans uppáhaldseftirmatur. Eftir notalega stund í Efstasundinu héldum við heim á leið með þreytta gaura og komum þeim í bælið. Foreldrarnir héngu svo dauðþreytt í sitthvorri tölvunni fram eftir kvöldi... og misstu af Mannaveiðum!!!! Urr, hvernig átti mann að gruna að þættirnir yrðu á sunnudagskvöldi þegar þeir voru síðast sýndir á mánudagskvöldi!!!!

Tilraun til matarboðs

Í síðustu viku vorum við orðin langeygð eftir heimboðum (matarboð, partý, hvað sem er, hint, hint!!) svo við ákváðum að minna á okkur. Buðum vinum okkar í mat á laugardagskvöldinu, plönuðum næturpössun og fundum út afskaplega girnilegan matseðil sem fól í sér heilt lambalæri, úrbeinað og fyllt með kúskús og allskyns próvensölsku grænmeti...

Og við fórum að hlakka til vitleysingakvölds með góðu fólki, góðum mat, góðu víni og full full fullt af spilum!

Nema hvað, á föstudaginn boðuðu tilvonandi gestir pössunarleysi og þau kæmust því ekki út úr húsi. Samtímis uppgötvunum við að amman og afinn voru ekki heima þetta kvöld (eitt af 5 kvöldum ársins þar sem þau eru ekki heima) svo næturpössun var fyrir bí. Því var ekki einu sinni í boði að skundrast heim til vinafólksins með matinn með sér. Við tókum því til við að hringja í mögulega staðgengla sem gætu hjálpað okkur að hesthúsa lambalærinu. En með stuttum fyrirvara á tímum árshátíða og annars skemmtanahalds var ekki hlaupið að því að finna mögulega matarboðsgesti. Okkur tókst það samt og amma Sía og Gunnar Snorri frændi og vinur mættu hér galvösk á laugardagskvöldið og hjálpuðu okkur með próvensalska fyllta lærið og eplakrömblið. Hvoru tveggja mjög gott (þótt ég segi sjálf frá) og ekki sakaði Chateau Malescot St Exupery 2002 sem við drukkkum með. (Við erum mjög fegin að eiga fleiri flöskur!!!) Félagsskapurinn skemmtilegur og stubbarnir stóðu sig vel í fínu boði. Gott kvöld í alla staði.

Næturpössunina fengum við hins vegar sólarhring fyrr, svo á föstudaginn fóru strákarnir yfir til ömmu og afa í E81 og höfðu það gott, en við hjónakornin tókum gott barnlaust kvöld, fengum okkur borgara á Vitabar, kíktum í púrtara á Starhagann og fórum svo í bíó, sváfum svo út, fengum okkur morgun-hádegismat á Kaffitári (eins og í gamla daga) og kíktum aðeins í búð áður en við sóttum strákana og héldum heim í eldamennskuna.

Sunnudagseftirmiðdagur á sjóræningjaróló

Við gerðum mest lítið þessa helgina nema leika við strákana og stússast út af flutningunum. Á laugardaginn kom sá fyrsti til að skoða húsið og hann ætlar líklega að taka það, enda við búin að snurfusa allt og vorum mjög góðir sölumenn. Svo er allskyns snatt sem þarf að redda og græja og ganga frá öllum lausum endum áður en maður fer. Því var annað okkar í því að innipúkast með strákana á meðan hitt snattaðist um bæinn.

Eftir lúrinn hans Tobba á sunnudaginn ákváðum við að koma okkur út úr húsi. Fórum fyrst í labbitúr í litlu hverfis-gourmet-kjörbúðina sem alltaf er opin, líka á sunnudögum (allir ættu að hafa eina slíka) en röltum svo yfir á sjóræningjaróló í góða veðrinu og lékum okkur þar fram í rökkur. Kjartan brosti hringinn allan tíman á róló, enda er það hans uppáhaldsstaður, og Tobbi gaf bróður sínum ekkert eftir. Ég held að hann verði alveg jafn mikill útikall og bróðir hans.

Glaður í rólunni, en ég náði honum aldrei í fókus!

Mamman shutterböggaðist auðvitað! En það gengur sífellt verr að ná þeim bræðrum í fókus, þeir geta ekki setið kyrrir.

Feðgar um borð í Bounty.

Kjartan skipasmiður að störfum. Það þurfti að "hamra" skipið mikið að utan.

Kátur í rennibrautinni.

Andleysi og ömmuheimsókn

Kannski kominn tími til að láta í sér heyra? Humm...

Það eru eiginlega 3 ástæður fyrir litlum skrifum, andleysi sökum innipúka- og veikindastands, annríki þar sem senn koma jólin og heimsókn ömmu Siggu.

Megnið af síðustu viku héngum við inni í veikindum Tobba - doksi úrskurðaði ekkert alvarlegra en hálsbólgu og kvef en inni urðum við nú samt að vera. Svo passaði það alveg, þegar Tobbalingur var orðinn hraustur kom amma Sigga í heimsókn!

Amma var hjá okkur frá fimmtudagskvöldi fram á þriðjudagsmorgun og þá var nú margt brallað, aðallega leikið við litla gaura.

Eftir að við Tobbi sóttum Kjartan í skólann á fimmtudaginn, þá hlupum við í loftköstum niður í bæ að sækja ömmuna. Hún ákvað að fara í smá útsýnisferð um Holland svo ég bjóst ekki við henni í bæinn fyrr en seinna, en reyndist svo renna í hlað á brautarstöðinni 16:20. Drengirnir voru því bara drifnir út í bíl, og nesti tekið með, og brunaði niður á Gare Centrale... og vorum meira að segja ekkert svo sein. Það urðu miklir fagnaðarfundir og mátti amman varla sleppa Kjartani og varla heilsa okkur Tobba.

Á föstudeginum skildi ég ömmuna eftir heima með strákana og fór í megashopping niður í bæ. Tókst að powershoppa allar jólagjafirnar og meira til. Ég líka gersamlega gekk um bæinn þveran og endilangan, gekk af mér fæturnar og fór heim með blöðrur undan innkaupapokunum!!! Þegar ég var búin með listann minn hitti ég Hrafnkel í bænum og við fórum og keyptum nokkrar gjafir í sameiningu, settumst svo inn á Hótel Metropole og fengum okkur drykk. Einn af þessum gömlu góðu Belle époque stöðum, þar sem allt er með sama sniði og fyrir 70-80 árum... meira að segja fýlusvipurinn á þjónunum! Eftir drykkinn hélt ég svo heim á leið en skildi eiginmanninn eftir í bænum - til að kaupa gjöf handa mér ;-)!!!
Heima elduðum við svo dýrindis lúðu à la afi - enda í boði afans - og drukkum hundatennurnar góðu með.

Helgin var svo öll með svipuðu sniði. Amman lék sér að mestu við strákana, bæði inni og úti. Við vorum í ýmsum verkum og snatti, fórum og keyptum okkur bæði ísskáp og uppþvottavél, sóttum nýju fínu gleraugun mín - öll 3 sem ég hafði powershoppað laugardeginum áður - og versluðum í matinn. Seinnipart laugardagsins héldum við svo í aðventukaffi til Helgu og Sigurjóns og gæddum okkur á ýmsum jólakræsingum, síld og rúgbrauði, smákökum og tyrkneskri kryddköku, sem rann ljúflega niður með jólabjór eða kaffi. Á sunnudeginum vorum við svo voða dugleg og bökuðum piparkökur. Kjartan gafst nú fljótlega upp á útskurðinum og eftirlét mömmu sinni að klára degið! Hann var hins vegar öllu áhugasamari þegar við brettum upp ermar í gær og skreyttum kökurnar á glæsilegan hátt - ég í ný-barrokstíl en hann mun minimalískari!
Á sunnudagskvöldið höfðum við svo smá afmæliskvöldverð fyrir ömmuna og elduðum andarbringur með villibráðar-sveppasósu og grillaðar kartöflur með. Algjört nammi og tilvalið að renna því niður með eðal búrgund.

Á mánudeginum fór Kjartan aftur í skólann og á meðan héldum við Tobbi með ömmu í verslunarleiðangur. Við kíktum í nokkrar skemmtilegar búðir en fórum að lokum í matvörubúð og byrgðum ömmuna upp af nauðsynjum fyrir jólin - alvöru ostum og súkkulaði.
Þegar heim kom hituðum við okkur alvöru ekta Marcolini súkkulaði og fengum okkur smákökur með. Kósíuðumst saman og nutum þess að hafa ömmuna hjá okkur. Kvöldinu eyddi svo mamman í að pakka inn jólagjöfum og troðfylla tösku ömmunnar, sem var notuð sem burðardýr í jólagjafaflutninga.

Við kvöddum svo ömmuna alltof snemma á þriðjudagsmorguninn og lífið fór aftur í sömu gömlu góðu rútínuna, að vísu núna með smá jólastressívafi.

Ein snilldarsetning frá Kjartani að lokum. Þegar hann vaknaði á þriðjudaginn var amman farin. Á leiðinni niður stigann segir hann: "Það er ekki einhver í húsinu. Mér finnst gott að hafa einhvern í húsinu!"

Kölnarferð

Nú er netið aftur komið í lag, tók mig 2 daga að laga það og þá er hægt að segja frá ævintýrum helgarinnar.

Á föstudaginn pökkuðum við Tobbi í bílinn, sóttum svo Kjartan í skólann og pabbann í vinnuna. Héldum svo strax af stað í ferðalag, að taka inn jólastemminguna í Köln. Við vorum komin á hótelið í Köln eitthvað á undan ferðafélögum okkar, þeim Helgu, Sigurjóni og Sólrúnu, svo við bara slöppuðum af og komum okkur fyrir. Þegar ferðafélagarnir voru mættir, fórum við í það að finna okkur veitingastað til að borða kvöldmatinn. Hann fannst í Junkersdorf, smá úthverfi Kölnar, rétt hjá hótelinu, þar sem við gæddum okkur á ekta þýskum réttum sem rann ljúflega niður með sikileysku rauðvíni. Madömunni sem tók á móti okkur leist nú ekkert á þennan hóp til að byrja með, með 3 börn með sér og ætlaði varla að hleypa okkur inn... en hún mýktist öll og var undir lokin farin að kjá framan í börnin!

Eins og strákunum er einum lagið þá vöknuðu þeir eitthvað yfir nóttina svo við vorum ekkert vel út sofin... við sváfum því lengi og fórum seint í morgunmat, héldum að ferðafélagarnir hlytu nú að vera löngu komin af stað. Það reyndist ekki vera því aumingja Sigurjón varð ansi veikur þá um nóttina og þau eiginlega verr sofin en við. Því varð úr að þau urðu eftir á hótelinu en við héldum í bæinn að skoða jólastemminguna og dómkirkjuna sjálfa.

Í bænum röltum við um jólamarkaðina. Kjartan var fljótur að spotta hringekju og fengu þeir bræður báðir að fara í salíbunu. Og Kjartan var ennþá fljótari að sjá vöfflusalann svo við fengum okkur öll smá hressingu.

Við röltum svo áfram um bæinn í góða veðrinu, í leit að dómkirkjunni. Dómkirkjan fannst að lokum þrátt fyrir mannhafið (enda bara 157 metra há) og þá varð að taka nokkrar myndir, bæði að innan og utan.

Eftir kirkjuheimsóknina voru allir orðnir þreyttir og svangir - sérstaklega foreldrarnir á því að elta Kjartan um alla koppa og grundir og passa að hann týndist nú ekki í mannhafinu eða hlypi fyrir bílana. Og ákveðið var að setjast nú niður, fóðra mannskapinn og vona að það róaði fólk niður. Í þeim tilgangi vorum við tilbúin að leggjast svo lágt að borða á McDonalds!! Nema Maggi Dóni var troðfullur og ekki borð í sjónmáli. Því varð úr að setjast inn á næsta kaffihús. Nema þar tók á móti okkur þýsk "gestrisni" - þjónustustúlkurnar voru svo dónalegar og leiðinlegar við okkur þar sem strákarnir voru með í för. Við fengum reyndar að borða en þær rifu af okkur diskana um leið og hálfpartin stóðu yfir okkur að koma okkur út þegar þær sáu að við vorum að klæða okkur í útifötin! Það er því ekki hægt að segja að við hefðum verið endurnærð eftir þessa kaffihúsaferð. Við héldum því niður að Rínarbökkum þar sem strákarnir gátu fengið útrás við að príla í steinaskúlptúrum á meðan við hvíldum lúin bein. Við héldum síðan heim á hótel og tókum smá siestu fyrir kvöldið.

Um 6-leytið héldum við aftur í bæinn og hittum þar Helgu, Sigurjón og Sólrúnu. Sigurjón var þá kominn á kreik á ný og þau búin að vera í verslunarleiðangri í bænum. Þau voru ekki búin svo við settumst inn á litla krúttlega knæpu og fengum okkur fordrykk. Síðan hófst leiti að veitingahúsi. Við gerðum það klúður að hafa ekki bókað veitingahús fyrirfram, borgin pökkuð af túristum og allt upptekið! Með hjálp Donnu (gps tækis Sigurjóns) tókst okkur að ramba í átt að fjölda veitingastaða og fundum að lokum lítinn japanskan veitingastað sem átti borð og vildi taka við okkur þrátt fyrir öll börnin! Þetta var reyndar ekki staðurinn sem Donna lagði til en það kom alls ekki að sök því hjá Momotaro fengum við súperþjónustu og besta sushi sem ég hef fengið! Amman sem þjónaði okkur var alveg yndisleg við krakkana og þau fengu þvílíka súperþjónustu. Hún kom meira að segja með kex í desert fyrir þá sem væru duglegir að borða!!! Krakkarnir fengu líka að valsa um allt - reyndar ekki inn í eldhús - og voru þau orðnir góðir vinir kokkanna! Við hin fengum svo þetta líka frábæra sushi og eðal franskt hvítvín með. Kvöldið var svo toppað með viðkomu í ítalskri ísbúð áður en haldið var heim á leið með lestinni.

Aðfararnótt sunnudagsins varð hins vegar ekki skemmtileg. Tobbi litli varð lasinn, farinn að hósta og kominn með hita og þurfti mikið að sinna honum. Við vorum því frekar mygluð þegar við loksins skriðum á fætur. Í ljósi aðstæðna ákváðum við að stytta Kölnarferðina og halda heim á leið. Degi tvö á jólamörkuðunum var því fórnað fyrir heilsu litla stubbs. Eftir morgunmatinn var því pakkað í bílinn og keyrt sem leið lá heim til Belgíu.

Við vorum komin heim um 2-leytið og áttum því daginn fyrir okkur. Fórum í það að taka upp úr töskum og hafa það notalegt. Skreyta smá fyrir jólin, draga fram aðventukransinn, dagatalið og dagatalakertið. Svo setti mamman á sig hárgreiðslukonuhattinn og strákarnir fengu jólaklippinguna.

Veikindahelgi númer tvö

Algjör innipúkahelgi, en mamman samt með myndavélina á lofti!



Tobbi bóla!
Þarna var hann mikið að reyna að klifra upp í villidýrastólinn. Nú þegar hann er búinn að ná tökum á því að stíga upp á þrep eða koll þá vill hann alltaf vera að æfa sig. Fann m.a. út úr því um helgina að draga fram skúffurnar í sófaborðinu og standa upp á þeim!


Tobbi bóla orðinn þreyttur, ákvað að leggja sig á fína púðanum.

Kjartan vildi ekki að ég tæki mynd af sér, greinilega kominn með nóg!!!!

Ég mátti hins vegar taka mynd af Hrafnkatli!

Sem sagt, algjör leti-innipúka-veikindasunnudagur sem fór í mest lítið, nema smá flutningaundirbúning, smá tiltekt í geymslunni, leikfimitíma (Kjartan), leika, sofa út (mamman), borða eplaköku og elda Stroganoff í kvöldmatinn (pabbinn).

Leti, át og leikur - svona eiga helgar að vera!!!

Fyrsta helgin eftir veikindahelgina miklu fór nú bara í rólegheit og útréttingar. Dagskrá Kjartans komst öll í réttar skorður. Á laugardagsmorguninn fór hann í íslenska skólann þar sem hann hitti Steinu, Adelu og alla íslensku krakkana, lék með þeim, söng og föndraði þetta fína bókamerki. Á meðan nýttum við tímann og fórum í búðarleiðangur. Sá leiðangur varð reyndar með belgísku sniði, í fyrstu tveim búðunum fengum við ekki afgreiðslu fyrr en við tókum okkur til og drógum einn afgreiðslumann á eyranum til að aðstoða okkur og í þeirri þriðju var allt í miðjum framkvæmdum, engar útstillingar og þeir gátu ekki sýnt okkur nokkurn hlut... en samt gefið 20% afslátt!!!! Þá gáfumst við upp og héldum aftur í Skandinavíska skólann og sóttum Kjartan.

Það sem eftir lifði dagsins eyddum við svo í kósíheitum heima. Hrafnkell og Kjartan fóru út í garð og rökuðu saman laufin. Þeir ætluðu svo að slá grasið nema sláttuvélin neitaði að fara í gang. Þegar halla tók af degi hófumst við svo handa við að kokka heilan kjúlla með 40 hvítlauksrifjum. Kjúllinn lukkaðist þvílíkt vel og við sátum lengi við og smjöttuðum á honum, litlir sem stórir. Kvöldið endaði svo bara á enn meiri leti.

Sunnudagurinn var í svipuðum dúr, algjör leti. Hrafnkell hófst handa við að kokka kjötsósu fyrir lasagna strax um morguninn. Um hádegið fóru þeir feðgar svo í leikfimina þar sem Kjartan fékk smá útrás. Seinnipartinn vorum við mæðginin voðalega dugleg að leika okkur, byggðum þvílíku byggingarnar, með stigum, gangstéttum, og turnum og lögðum lestarteina um allt herbergið. Svo dugleg vorum við að leika okkur að mamman gleymdi að hún ætti að passa kjötsósuna, svo hún varð aðeins of konsentreruð (og brann aðeins við). En því var bjargað sem bjargað varð og við fengum dýrindis lasagna í kvöldmatinn.... og að sjálfsögðu ítalskt plonk með!

Afi í heimsókn, pabbi í fríi og nóg af skemmtilegum hlutum til að gera

Við fengum langa helgi að þessu sinni. Á fimmtudaginn var Allra heilagra messa, svo Hrafnkell var í fríi í vinnunni og tók sér svo líka frí á föstudeginum. Tilefnið var koma afa. Afinn var nefnilega á ráðstefnu í Antwerpen í vikunni og kom svo yfir til okkar í smá heimsókn.

Við byrjuðum því daginn á fimmtudaginn (eftir morgunkaffið) að keyra til Antwerpen og sækja afa. Það urðu því gleðilegir endurfundir fyrir utan hótelið hans afa þann morguninn og Kjartani þótti ekkert verra að hafa afa hjá sér alla leiðina til baka.

Afinn kom að sjálfsögðu færandi hendi, með kaffi og hlynsíróp handa mömmu og pabba, afmælisgjöf og bækur. Litlu gaurarnir urðu þó ríkastir, fengu senda boli og ullarföt frá ömmu, leikföng og bækur. Kjartan er greinilega farinn að þekkja sitt fólk því hann óskaði eftir því að afinn færi strax í það að taka upp úr töskunum. Vissi greinilega að það leynist ýmislegt í afa-tösku. Það fyrsta sem kom upp var Bubba byggis legó og þar hitti amman algjörlega í gegn, því það var varla leikið með annað alla helgina. Og Tobbi skríkti af gleði þegar hann fékk gírafann sinn!

Eftir hádegismat héldum við svo í leiðangur með afa á sjóræningjaróló. Kjartan þurfti að sýna afa öll tækin og hvað hann væri duglegur að klifra og príla. En lang mesta lukku vakti vegasaltið. Kjartan gat setið þar endalaust og Tobba þótti alls ekki leiðinlegt að vega salt. Hann hló og hló í hvert sinn sem hann var settur á vegasaltið. Kjartani þótti það ennþá skemmtilegra og vildi ítrekað fá bróður sinn með á vegasaltið.

Þegar heim kom var svo bara leikið og slappað af. Kjartan fór út í garð að leika og þegar hann kom aftur inn voru þeir afi duglegir að leika saman, lesa bækur og skemmta sér. Eitthvað fékk Tobbi líka að vera með. Um kvöldið göldruðum við svo upp steik, kartöflur og salat handa afa og höfðum það svo náðugt fram eftir kvöldi.

Á föstudaginn sváfu allir út... eða lengur en nokkru sinni. Fólkið í húsinu var ekki komið á fætur fyrr en um 8 (þótt Tobbi vaknaði 7). Afinn hljóp í bakaríið eftir morgunbrauðum og með'í og eftir langt og gott morgunkaffi héldum við öll á markaðinn. Allur kræklingur var búinn hjá fisksölunum svo matseðlinum var snarlega breytt og við keyptum bæði skötusel og villisveppi.

Heima fóru afi og Kjartan í það að leika Bubba byggi. Tóku fram skiptilykla og skrúfjárn, lím og spartsl og hófu viðgerðir á hinum ýmsu hlutum. Kjartan fylgdist vandlega með og fékk að reyna sig við að skrúfa og spartsla og mála. Honum þótti það ekki leiðinlegt!!! Þegar þeir tóku sér pásu frá verkunum fóru þeir á róló og léku sér heillengi. Um kvöldið kokkuðum við svo skötusel í villisveppasósu og þótt 3 kokkar hefðu komið að sósunni varð hún hrikalega góð.

Á laugardeginum, afmælisdegi pabbans, brugðum við okkur af bæ. Fyrst áttum við náðuga stund yfir morgunkaffinu og gáfum svo pabbanum pakkana sína. Síðan keyrðum við til Kessel-Lo, sem er risastór leikjagarður og þar var sko heldur betur hægt að leika sér. Foreldrarnir og afinn fundu líka barnið í sjálfu sér og voru ekkert síður dugleg en Kjartan að fara salíbunur í rennibrautinni, róla eða príla. Síðan héldum við í smá rölt um garðinn og sýndum afa sullugarðinn, þar sem krakkarnir geta prófað vatnspumpur, stíflað árfarveginn og sullað eins og þeim lystir. Eftir dágóða stund á róló keyrðum við til Leuven, röltum inn í miðbæinn þar sem við fundum okkur kósí brasseríu og fengum okkur góðan hádegismat. Mikið var gott að fá góðan mat í magann og strákarnir stóðu sig þvílíkt vel, hegðuðu sér eins og englar og borðuðu vel. Eftir smá rölt um Leuven keyrðum við svo aftur heim áður en síðustu sólargeislarnir hurfu.

Heima tók svo afi við völdum í kotinu. Við hjónakornin fórum og shænuðum okkur til og héldum út að borða á voða góðan og notalegan spænskan matsölustað. Fengum að sjálfsögðu gott að borða og drekka með. Á meðan kokkaði afinn kjötbollur fyrir strákana, svo léku þeir sér og héldu svo í draumalandið.

Snemma á sunnudagsmorgni hélt svo afinn í'ann á ný. Ég skutlaði honum á lestarstöðina strax 8 um morguninn, og eftir smá ævintýri komst afinn í lestina á leið til Schipol. Við hins vegar héldum okkar striki, sátum lengi yfir sunnudagsmorgunkaffinu og tókum því rólega. Seinnipartinn héldum við svo í túristastrætótúr um Brussel. Settumst um borði í tveggja hæða strætó og létum hann keyra okkur um borgina í fallegu haustveðri. Strákunum þótti þetta mikið sport, Kjartan sat andagtugur allan tímann og fylgdist með. Tobbi skríkti og hló og skemmti sér konunlega... lak að vísu út af og steinsvaf seinnihelming ferðarinnar... en þeir skemmtu sér vel.

Matargatahelgi nr. 2

Þessi helgi varð að algjörri matargatahelgi, og það önnur helgin í röð!

Ég hafði verið á ferð í Stockel fyrr í vikunni og sá að fuglaslátrarinn góði var farinn að bjóða upp á villibráð, dádýr, rádýr, villiendur, villisvín (fyrir þá sem vilja fá Steinrík í mat) og allskyns furðulega fugla (kallast það furðufuglar???), fashana, villidúfur og annað slíkt. Eftir að hafa kannað kokkabækurnar var ákveðið að kaupa filet af dádýri og kokka með villisveppasósu og ýmiskonar bakað grænmeti.
Matarveislan byrjaði því með ferð á markaðinn. Fórum reyndar allra fyrst og fengum okkur kaffi og súkkulaðibrauð á "Hinu daglega brauði", heimsóttum svo fuglaslátrarann, en þar þurftum við að bíða heillengi í röð enda fleiri í sömu hugleiðingum. Að lokum lá leið okkar um markaðinn í leit að ýmsu góðgæti, grænmeti, villisveppum, ostum og fiski.

Um eftirmiðdaginn tókum við reyndar hlé frá matarpælingum og færðum okkur yfir í vínpælingar. Anne kom og passaði strákana á meðan við Hrafnkell kíktum í vínsmakk á Bourgogne vínum. Það var svo gaman hjá þeim að Kjartan háskældi þegar hún fór. Greinilegt að við verðum að fá hana aftur sem barnapíu. Í vínsmakkinu fengum við að smakka helling af góðum vínum, sæmilega góðum vínum, allt í lagi vínum en líka nokkur sem mér þóttu hreinlega ekki góð. Ágætt að fá þau inn á milli. Þegar heim var komið vorum við komin í svo mikið Bourgogne stuð að það lá beinast við að velja eðal-búrgúnd með dádýrinu. Hluti af brúðkaupsgjöfinni okkar varð fyrir valinu, Echezeaux 2001, frá Kapteininum.

Við tókum svo til við kokkeríið eftir að búið var að fóðra strákana á dýrindis kjötbollum með tvennu af kartöflum (sætum og eðal-normandí kyni) og koma þeim í bólið. Bökuðum allskyns grænmeti í ofni - gulrætur, sætar kartöflur og panais - krydduðu með timiani. Hrafnkell galdraði upp eðal villisveppasósu og steikti svo dádýrið. Algjör dýrindis máltíð og svo lögðumst við bara á meltuna.

Á sunnudaginn var algjör letidagur og við hreyfðum okkur varla út úr húsi. Reyndar fór Hrafnkell með Kjartan í leikfimi en annars gerðum við sem minnst, nema leika og hafa það notalegt. Til að auka á leti okkar var ákveðið að fara á La Barchetta í kvöldmat. Þangað höfðum við ekki komið lengi, en einhvern vegin tókum við pásu frá veitingahúsaferðum með strákana, bæði eftir að Kjartan komst á "ég get ekki setið kyrr" aldurinn, og Tobbi kom til sögunnar. Þetta var því nokkurs konar frumraun að fara út að borða með báða strákana.

Og það tókst svona glimrandi vel. Okkur var heilsað með virktum af öllum þjónunum (held þeir hafi saknað okkar) og það lá við að við gætum bara beðið um "það sama og venjulega". Við fengum okkur öll pasta, Kjartan vildi sitt með beikoni og fékk það auðvitað, Hrafnkell og Tobbi deildu lasagna og ég fékk mér spaghetti alle vongole. Maturinn var að sjálfsögðu góður og strákarnir stóðu sig eins og hetjur. Kjartan sat stilltur og prúður allan tímann í sætinu sínu, og borðaði svo eins og hestur þegar maturinn kom á borðið. Ég er ekki viss hvort það segi meira um matreiðslu þeirra á La Barchetta eða okkar foreldranna, þori ekki að spyrja einu sinni!!! Og það þurfti ekki að spyrja að Tobba, eins og ljós, enda er hann alltaf kátur og glaður þegar hann fær að borða. Í lokin var hann reyndar farinn að skæla en litli stubbur var líka orðinn dauðþreyttur og við höfðum klikkað á því að taka með svefntuskudýrið hans, en hann sofnar helst ekki án þess. Því var blásið til undanhalds að aðalrétti loknum, en veitingahúsaferðin tókst svo vel að við munum ekki hika við að taka strákana með aftur.


Svo tók nú við skrautlegt kvöld og nótt, því Tobba litla leið ekki nógu vel í maganum sínum. Var alltaf að rjúka upp á milli þess sem hann dormaði og þá helst í fanginu á okkur. Hann sofnaði að lokum á milli okkar (sem þýðir lítinn svefn fyrir foreldrana) en rauk upp tvisvar í nótt. Líkleg skýring er einhverslags vægt óþol fyrir mjólk. Okkur var farið að gruna eitthvað slíkt eftir að við hættum að gefa honum þurrmjólk og fórum út í að gefa honum soyamjólk í stað nýmjólkur. Í gær ætluðum við svo að prófa að gefa honum aftur nýmjólk en það endaði svona. Í nótt var hann svo líka kominn með smá hita svo þetta gæti þess vegna verið tennurnar. Maður veit aldrei og heldur bara áfram að giska.

Markaðurinn og sunnudagsmorgunkaffi

Á meðan Kjartan var í íslenskuskólanum á laugardagsmorguninn fórum við Hrafnkell og Þorbjörn á markaðinn í Stockel og keyptum inn þær nauðsynjar fyrir helgina sem einungis er að finna á markaðnum. Þar fær maður t.d. girnilegasta grænmetið og besta og ódýrasta fiskinn í bænum.

Myndavélin var með í för og ég reyndi að festa markað-stemminguna á myndpixla.





Nú er farið að hausta og kvikasilfrið nær ekki eins hátt á hitamælinum. Þá birtast vöfflu-bakararnir á markaðnum og við létum (að sjálfsögðu) freistast.

Með haustinu koma líka sveppirnir og það var ákveðið að næstu helgi yrðu keyptir sveppir.



Fisksalinn okkar góði var búinn með allan þann fisk sem okkur langaði í svo við neyddumst til að ræða við samkeppnis-aðilann. Hann seldi okkur stóra og væna "sóla" (f. sole) á 35 evrur!!! Það er ódýrara að fá sér góða steik.


Rauðleitt úrvalið í fiskborðinu.


Nóg af blómum og grænmeti.


Á sunnudags-morguninn vorum við Tobbi vöknuð snemma svo við fórum í bakaríið fyrir 9 og gátum því keypt súkkulaði-brauð með morgunkaffinu. Súkkulaðibrauðin eru yfirleitt búin eftir kl. 9 og þrátt fyrir eftirspurn dettur bakaranum ekki í hug að baka meira.

Kjartan var heldur betur ánægður með súkkulaði-brauðið.