mánudagur, nóvember 19, 2007

Leti, át og leikur - svona eiga helgar að vera!!!





Fyrsta helgin eftir veikindahelgina miklu fór nú bara í rólegheit og útréttingar. Dagskrá Kjartans komst öll í réttar skorður. Á laugardagsmorguninn fór hann í íslenska skólann þar sem hann hitti Steinu, Adelu og alla íslensku krakkana, lék með þeim, söng og föndraði þetta fína bókamerki. Á meðan nýttum við tímann og fórum í búðarleiðangur. Sá leiðangur varð reyndar með belgísku sniði, í fyrstu tveim búðunum fengum við ekki afgreiðslu fyrr en við tókum okkur til og drógum einn afgreiðslumann á eyranum til að aðstoða okkur og í þeirri þriðju var allt í miðjum framkvæmdum, engar útstillingar og þeir gátu ekki sýnt okkur nokkurn hlut... en samt gefið 20% afslátt!!!! Þá gáfumst við upp og héldum aftur í Skandinavíska skólann og sóttum Kjartan.

Það sem eftir lifði dagsins eyddum við svo í kósíheitum heima. Hrafnkell og Kjartan fóru út í garð og rökuðu saman laufin. Þeir ætluðu svo að slá grasið nema sláttuvélin neitaði að fara í gang. Þegar halla tók af degi hófumst við svo handa við að kokka heilan kjúlla með 40 hvítlauksrifjum. Kjúllinn lukkaðist þvílíkt vel og við sátum lengi við og smjöttuðum á honum, litlir sem stórir. Kvöldið endaði svo bara á enn meiri leti.

Sunnudagurinn var í svipuðum dúr, algjör leti. Hrafnkell hófst handa við að kokka kjötsósu fyrir lasagna strax um morguninn. Um hádegið fóru þeir feðgar svo í leikfimina þar sem Kjartan fékk smá útrás. Seinnipartinn vorum við mæðginin voðalega dugleg að leika okkur, byggðum þvílíku byggingarnar, með stigum, gangstéttum, og turnum og lögðum lestarteina um allt herbergið. Svo dugleg vorum við að leika okkur að mamman gleymdi að hún ætti að passa kjötsósuna, svo hún varð aðeins of konsentreruð (og brann aðeins við). En því var bjargað sem bjargað varð og við fengum dýrindis lasagna í kvöldmatinn.... og að sjálfsögðu ítalskt plonk með!

Engin ummæli:

Skrifa ummæli