Retail therapy og matvendni!

Oh, ekkert jafnast á við að komast aðeins í búðir! Kjartan fór á garderíið í morgun og ég ætlaði í mega-shopping niður í bæ. Síðustu dagar á útsölum og oft hægt að gera góð kaup. Nema garderíið lokað snemma í dag, ein fóstran var veik og sú sem leysti hana af gat bara verið til hálf tólf. Svo öllum plönum var breytt í skyndi og ég fór bara í stuttan powershopping í Woluwe verslunarmiðstöðina sem er rétt hjá garderíinu. Gat fundið mér sætan topp fyrir Þorrablótið á laugardaginn svo ég verð ekki alveg eins og jólasveinn, óklippt og allt!
En Kjartan er ekki alveg hress með garderíið þessa dagana, hann er eitthvað að fatta þetta með að mamma er ekki á staðnum. Var grátandi þegar ég fór en það entist víst stutt, sem betur fer. Fer alveg með móðurhjartað að heyra í barninu gráta þegar maður fer frá því!

Kjartan er að gera okkur gráhærð þessa dagana, hann er svo matvandur og mjög pikkí á það sem fer ofan í hann. Það verður allt að vera mjög vel maukað, það mega ekki vera neinir litlir bitar í maukinu hans. Svo það er útilokað að stappa ávexti eða grænmeti. Helst vill hann fá fjöldaframleiddan krukkumat frá Nestlé... og ekki sama hvaða krukka það er! Fúlsar alveg við heimatilbúnum mömmumat úr lífrænum hráefnum! Þar með fóru allar slíkar yfirlýsingar út um gluggan, að ætla að gera allan barnamat sjálf fyrir barnið. Fjöldaframleitt skal það vera. Hins vegar vill hann stundum borða bita sem ég læt fyrir framan hann, brauð með áleggi skorið í teninga, soðnar gulrætur og banana. Lengri er listinn ekki kominn. Kartöflum fúlsar hann við sama hvort þær eru í bitum eða stappaðar. Hann kúgaðist þvílíkt um daginn þegar ég ætlaði að gefa honum stappaðar kartöflur! Ég skil ekki hvaðan hann hefur þessa matvendni, ég man ekki eftir því að hafa verið svona matvönd (man kannski ekki nógu langt). Að vísu vildi ég aldrei þjóðlegan mat eins og svið eða saltkjöt. Man eftir einu atviki þar sem pabbi var að reyna að fá mig til að borða saltkjöt, faldi bitana í kartöflumúsinni og meira að segja blandaði sykri saman við, allt til að fá mig til að borða. Held ég hafi samt fúlsað við þessu! Svo ég hef ekki hugmynd fyrir hvað er verið að refsa mér! Mér skilst reyndar að Hrafnkell hafi verið svolítið matvandur... ætti kannski að fá hann heim til koma einhverjum mat ofan í litla stubbinn! En svo á Kjartan það til að koma okkur mjög á óvart. Í fyrrakvöld var til afgangur af moussaka og ég ákvað að prufa að hita það upp og gefa honum. Gæti alveg eins gert það eins og að henda honum strax. Vissi að ég yrði hvort sem er að sækja eina krukku fyrir Kjartan að lokum. Nema litla dýrið hámaði þetta í sig og fannst mjög gott! Þann mælikvarða má þekkja af því að hann opnar aftur munninn og biður um meira áður en maður er búinn að setja aftur á skeiðina. Yfirleitt er það þannig að maður er að reyna að gabba skeiðina ofan í hann! Þetta kvöld var það ég sem gapti og mataði barnið á moussaka! Næstu skref eru bara að prufa sig áfram í bita-fæðinu, hvað annað hann getur hugsað sér að borða (perur, epli, karföflur og brokkólí eru úti enn sem stendur) og hugsanlega prófa fleiri gourmet-uppskriftir á hann. Í dag er til afgangur af bouillabaisse, ætli ég prufi ekki að gefa honum af því og sjá hvað hann segir!