Eintómir lasarusar

Jæja, þá er stóru lasarusavikunni lokið og Kjartan kominn aftur á crèchið. Hann var yfirsig ánægður að komast út í morgun en ekki svo ánægður með að vera skilinn eftir ÁN mömmu sinnar, svo það var aðeins skælt. Mamman var hins vegar fegin því það hefur ekki verið auðvelt að sjá um lasinn og pirraðan strák þegar hún sjálf er hálf slöpp!!! Kjartan nefnilega smitaði mömmu sína af kvefinu og ennisholubólgum svo ég hef verið hálf slöpp yfir helgina líka! Endaði meira að segja hjá doksa á sunnudagskvöldið út af stíflum og eyrnaverk! Jukk, hata kvef!

Að ráði læknisins héldum við Kjartani inni yfir helgina og var hann alveg merkilega góður þrátt fyrir allt. Ef til vill af því hann fékk athygli beggja foreldra! En þegar honum leiddist þófið þá tók hann sig til við að myndskreyta veggi og gólf, svo foreldrarnir þurftu að hafa sig við að þrífa eftir hann tússið (takk takk Bref Power!!). Í einu listræna kastinu ákvað sá stutti að úlpan hans væri ekki nógu skrautlega og tússaði hana líka! Engin power efni dugðu á úlpuna svo drengurinn verður í grænni úlpu með svörtum tússstrikum á þar til það fer að hlýna! Ég fer að sækja um nafnabreytingu til Hagstofunnar, bæti við milli nafninu ORMUR. Kjartan ORMUR Hrafnkelsson hljómar vel!
Hins vegar er ekki hægt að kvarta yfir því að þegar barninu alveg drepleiðist þá tekur hann sig til við að þrífa! Sækir sér tuskur og þrífur öll borð, gólf og veggi. Og svo er drengurinn mjög myndarlegur við heimilisstörfinn. Eitt uppáhaldsherbergið hans þessa dagana er þvottahúsið, hann veit fátt skemmtilegra en að hjálpa mér að setja í eða taka úr þvottavélinni eða þurrkaranum. Dregur mann reglulega með sér niður og heimtar að opna þvottahúsdyrnar. Þá þarf auðvitað að setja í vél og gera svoleiðis skemmtilega hluti. Skilur ekkert í því að mamman nenni því ekki alltaf.
Ekki veit ég hvaðan hann hefur þenna svakalega þrifnaðaráhuga, því hvorugt foreldrið er mjög húslegt, við meira að segja borgum fólki til að koma og þrífa! Þarf að kanna þetta nánar, en ekki kvarta ég í bili, ágætt að fá smá aðstoð!


Reyndar vorum við ekki algjörir innipúkar um helgina. Fengum barnapíu handa Kjartani á laugardagskvöldið og fórum í partý! Fórum reyndar fyrst út að borða, á voða sætan stað og fengum hrikalega góðan mat. Skelltum okkur svo í innflutnings-afmælispartý til Einars, en hann keypti sér gamalt 400 fm hús á síðasta ári sem hann hefur verið að dunda sér við að gera upp. Búinn að gera heilmikið svo loksins var orðið partýfært, en á helling eftir. En húsið er flott og partýið var skemmtilegt!

Borgin eilífa

Við erum að fara til Rómar, jei!!!!

Aurelio vinur okkar hringdi í vikunni og var að rukka okkur um heimsókn, fannst ekki hægt að við værum ekki ENNÞÁ búin að sýna Kjartani borgina eilífu. Það þurfti svo sem ekkert mikið að sannfæra okkur, við erum búin að vera að spá í Rómarferð í nokkurn tíma. En símtalið við Aurelio inspíreraði okkur svo að við skelltum okkur á netið og tókst (eftir talsvert stapp) að finna ódýrt flug til Rómar. Svo fyrstu helgina í mars verðum við að spóka okkur á götum Rómar, leika í garðinum við Villa Borghese, borða pasta og sleikja ís hjá Giolitti. Hlökkum ekkert smá til!

Annars er lítið að frétta héðan, við Kjartan innipúkumst eins og aldrei fyrr. Hann var orðinn alveg ágætur til heilsunnar svo hann fór á crèchið í gær, nema þar gaus allt upp aftur, hiti, hósti og nefrennsli. Greyið litla var dauðlasið þegar ég sótti hann svo við pöntuðum tíma hjá barnalækninum. Vorum hjá henni í morgun og þar kom í ljós að hann er með sýkingu í hálsi, ennisholum og í eyrunum. Litla greyið. Svo við komum heim með stóran poka af lyfjum úr apótekinu og fyrirskipanir um að halda barninu heima fram yfir helgina. Ég veit ekki hvort ég vorkenni honum eða mér meira fyrir innipúkastandið. Kjartani er farið að dauðleiðast svo að hanga inni, var svo glaður í morgun þegar við fórum út!!! Þótt það væri bara í stutta bílferð til doksa. Við hliðina á apótekinu er leikvöllur og hann varð ekkert smá glaður að sjá hann, reyndi mikið að draga mömmu sína út! Hágrét svo og tók þvílíkt frekjukast þegar hann mátti ekki fara og leika sér þar. Og tók annað slíkt kast þegar við komum heim og hurðinni var lokað. Litli stubbur. Held ég þurfi að finna upp á einhverju skemmtilegu að gera þegar hann vaknar eftir lúrinn því hann er kominn með dauðleið á ÖLLU dótinu sínu!

Reyndar gerðust undur og frímerki hér í gær því barnið bað um að "Stórmynd Grísla" yrði sett í videotækið í staðin fyrir Stubbana. Ég mátti þó ekki spila Gríslamyndina lengur en 10 mín, en nóg til að hann sat andagtugur og skríkjandi yfir sprellinu í Bangsímon, Tuma Tígur og þeim félögum. Hann vildi svo aftur sjá þá í morgun svo ef til vill er sjónvarpssmekkurinn að þróast og verða fjölbreyttari!

Innipúkar og iðnaðarmenn

Við Kjartan erum að innipúkast enn einn daginn. Hann var ennþá með hita í gærkvöldi og í dag, hóstinn er samt skárri en núna rennur stöðugt úr nefinu á honum. Svo við innipúkumst, lesum bækur og byggjum legókastala, og vonum að hann fari að losna við þetta kvef.
En það er svo sem ágætt að innipúkast. Við erum líka í dag að passa iðnaðarmenn. Leigusalinn er að láta taka í gegn niðurföllin hjá okkur, því þessi sem eru eru æfagömul og ekki með neinn vatnslás eða neitt. Liggja bara beint út í ræsi með tilheyrandi lykt!. Eftir 2ja ára kvartanir mætti hann svo með verktaka og þegar sá maður var að setja sinn mann inn í verkið í morgun, fussaði hann og sveiaði yfir þessu ástandi. Leist sko ekkert á þetta!!! En þeir ætla að vera að dunda sér í þessu næstu dagana, við fáum vonandi þvottahúsið okkar aftur fyrir næstu helgi!

Helgin síðasta var alveg yndisleg þótt það hafi verið mikið innipúkast. Á laugadaginn mættu Óli og Laurence ásamt aukagestinum Kristjáni Gunnari í kokkasamkrull. Kristján Gunnar, vinur þeirra og kunningi Hrafnkels, var veðurtepptur í Lúx en ákvað að skella sér í heimsókn til Brussel. Hann hefði ekki getað valið betra kvöld því Hrafnkell og Óli höfðu ákveðið að hafa kokkasamkrull þetta kvöld og elda dýrindis veislumat. Í boði voru tveir forréttir, foie gras með púrtvínshlaupi og svo prosciutto vafinn hörpudiskur með jummí sósu, í aðalrétt var önd í villibráðar-kóríandersósu með timianpúrtvíns-kartöflum og kaffi-kanil-ís í desert. Allt í boði gestgjafans nema ísinn, hann kom upp úr einni brúðkaupsgjöfinni okkar, ítalskri matreiðslubók. Allt var þetta mjög ljúffengt og borið fram með viðeigandi vínum, að sjálfsögðu! Svo var setið lengi frameftir við að kjafta og hjálpa húsráðendum með að ráða bót á uppsöfnun í barskápnum!

Í þreytu og leti á sunnudeginum var svo ákveðið að svindla aðeins blása til snemmbúins sólarkaffis, húsmóðirin stóð sveitt yfir eldavélinni, sveiflandi pönnukökupönnu, og sleif, bakaði pönnsur og lagaði kakó. Hingað mættu svo galvaskir Íslendingar, 8 manns og 4 börn, og hámuðu í sig pönnsurnar ásamt öðru gúmmilaði sem bættist í púkkið, heldur betur ánægð með óvænt boð. Krakkarnir skemmtu sér konunglega og Kjartan fékk góða aðstoð við að leggja stofuna í rúst. Jón William vinur hans var einn af gestunum og þeir voru hinir mestu mátar og skemmtu sér konunglega. Þeir eru greinilega að komast á þann aldur að hafa meira gaman af því að leika sér saman. Ótrúlega vellukkað og skemmtilegur eftirmiðdagur!

Urr, blogger neitar að leyfa mér að myndskreyta færsluna svo þið verðið bara að kíkja á myndasíðuna í staðin!

Mangó, mangó og veikindi

Á vafri mínu um bloggsíður nýrra og gamalla vina og kunningja rakst ég á þessa uppskrift og þar sem rækjur, mangó og cashew hnetur eru öll á uppáhalds-matar-listanum mínum varð ég auðvitað að prófa. Hins vegar er sá galli á gjöf Njarðar að mangó er ekki það sama og mangó. Mangó sem maður fær í súpermörkuðum er nefnilega óætur andskoti og ætti að banna. Þið sem hafið bara borðað þannig mangó hafið nefnilega aldrei smakkað alvöru mangó! Það er eitthvað sem ég kynntist fyrst á Kúbu og fékk svo líka í tonnatali bæði í Tælandi og Ástralíu og það er eitt það besta sem ég fæ, djúsí vel þroskað mangó. Ég var því ekkert smá glöð þegar ég uppgötvaði exótíska ávaxtasalann sem kemur stundum á markaðinn á Place Dumon. Ég segi exótískur, ekki af því maðurinn sé það, heldur selur hann exótíska ávexti á borð við mangó, papaya og fleira girnilegt. Hins vegar er maðurinn stórfurðulegur, velur fyrir mann hæfilega þroskaðan ávöxt með miklum tilþrifum og daðrar eins og honum sé borgað fyrir það. Svo það má kannski segja að maðurinn sé exótískur!!!
Nema hvað, í morgun átti ég leið á markaðinn og rakst á exótíska ávaxtasalann í fyrsta sinn eftir langt hlé og auðvitað varð ég að kaupa mangó! Því var tækifærið notað og búið til þetta girnilega salat, sem ég get vottað að er hrikalega gott. Enda var mangóið gott!!! Dökkappelsínugult og svo safaríkt að borðið var á floti eftir að ég skar mangóið. Bragðið bar mig alveg til baka til þeirrar stundar þegar ég var á ferð um sveitir Kúbu og okkur hafði tekist að heimta að rútubílstjórinn stoppaði, út í vegkanti einhversstaðar í miðri sveitinni. Ekki man ég af hverju, en allir voru voða fegnir að komast út! Út á einum akrinum voru menn að vinna og mjög fljótlega fóru þeir að tína ávexti af trjánum og komu með þá í fötu til okkar. Þetta var full fata af mangói sem við keyptum af þeim fyrir 1$. Ég get fullyrt að þetta er besti mangó sem ég hef fengið, djúsí og safaríkur, þetta var subbulegra en að borða appelsínu!!! Eftir þetta varð ég húkkt!

Mangósalatið kætti mig mjög á þessum innipúkadegi. Kjartan er heima lasinn í dag. Litla greyið vaknaði hóstandi og hefur varla stoppað síðan. Hann virtist samt hress svo ég fór með hann á crèchið, nema hálftíma seinna hringdi Isabelle í mig en þá var hann kominn með 38,5 og var frekar lasaralegur. Hann fékk svo stíl þannig að hann var í fullu fjöri í morgun en var orðinn frekar slappur og aumur um hádegið, steinsofnaði eftir matinn og sefur enn. Ég veit ekki hvað er að angra litla manninn, er búin að liggja í símanum að reyna að ná í doksa en ekkert gengur. Vonandi verður stubbur ekki lengi að hrissta þetta af sér!

Málþroski og hitatölur

Það hefur orðið ótrúleg framför á málþroska Kjartans frá því um jólin, orðaforðinn stórauks við það að einungis íslenska var töluð í kringum hann, auk þess að fá 3 í íslenskumælandi í viðbót inn á heimilið. Og stöðugt er hann að bæta við nýjum orðum, og alveg hreint ótrúlegustu orðum stundum! Mamman reyndir stöðugt að fá barnið til að endurtaka ný orð en hann er ekkert mikið fyrir að sýna kúnstir sínar þegar hann á að gera það. Frekar að hann laumi inn orðum þegar lítið ber á. "Já", "nei" og "jæja" eru öll komin í notkun, auk þess sem hann masteraði "hættu" á snilldarlegan hátt. "Nei" og "hættu" eru alveg notuð ef mamman er að reyna að láta hann gera eitthvað sem hann vill ekki (eins og að borða mat sem honum líkar ekki). Hann notar samt body-language alveg óspart, bendir á þá hluti sem hann vill fá og tekur svo frekju-grenjukast þegar mamman skilur ekki hvað sá stutti vill!
Afi kenndi honum að segja "fiskur" og núna þegar hann sér gardínurnar sínar þá er bent og sagt "fiskur", enda nóg af fiskum á þeim! "Bíla" er líka farið að heyrast, nema pabbi hans er búinn að koma honum upp á það að það er ekki nóg að segja bíll þegar maður sér bíl, heldur þarf að tilgreina tegundina! Mamman er að verða góð í að þekkja á milli bílategunda! Svo núna þegar við löbbum á crèchið eða niður á torg, þá er bent á alla bíla og mamman þarf að segja tegundina. Í gærmorgun benti Kjartan hins vegar á fyrsta bílinn sem við sáum og sagði "Volvo". Híhí, ég vissi ekki hvert pabbinn ætlaði þegar hann frétti af þessu, reyndi í kjölfarið mikið að kenna barninu nöfn á öðrum bílum, A-u-d-i, F-o-o-o-r-d og so videre. "Renó" (= Renault) er líka á orðalista Kjartans, en stórir trukkar og rútur ganga almennt undir orðinu "VÁ". Þeim mun stærri sem trukkurinn er, þeim mun stærra "vá" heyrist, jafnvel fleiri en eitt, "vá vá vá".
Já, það eru alveg ótrúlegustu orð að detta úr munni þessa unga manns þessa dagana. Hins vegar heyrist lítið af frönskunni, kannski af því hún einskorðast við crèchið. Nú hef ég ekkert heyrt hvort hann sé farinn að segja meira þar. Hins vegar uppgötvaði mamman eitt um daginn. Alltaf þegar hann bendir á hluti heyrist "da" eða "sa" og mamman var ekkert að kveikja. Svo rann upp fyrir henni ljós að auðvitað var barnið að segja "ça" eða "þetta" upp á frönskuna! Ýmislegt sem kemur í ljós.

Að öðru leyti er allt við það sama, ég á að sitja við og læra, en get verið ansi löt. Gladdist mjög þegar tímanum í gær var frestað og henti frá mér öllum bókum. Það var líka gott tækifæri til að eiga notalegt kvöld með feðgunum. Svo gleðst ég mjög þessa dagana því tölurnar á hitamælinum fara hækkandi, sýndu í gær í fyrsta sinn í langan tíma tveggja stafa tölu!!! Heilar 10 gráður... sem þýðir bara eitt, sumarið nálgast, og ég get ekki beðið. Komin með leið á lopapeysum og ísköldu húsi, rigningu og gráma. Hlakka til að fá sól og sumar, taka fram pils og sandala, leika í garðinum og sötra hvítvín á svölunum!

Kossar og stubbar

Kjartan hefur stækkað og þroskast þvílíkt síðustu vikurnar, miklar breytingar orðið hjá þessum unga manni yfir jólin. Nú er hann orðin algjört kelidýr, búinn að uppgötva þetta með að kyssa og knúsa. Hann þarf alltaf að vera að gefa mömmu sinni knús eða fá koss. Fyrst setti hann upp kossasvipinn sinn, reigðu hausinn upp á við og beyglaði varirnar saman. Þá átti mamma að kyssa hann. Síðan hefur hann færst upp á skaftið og núna fær maður stút næstum framan í sig, jafnvel tunguna út! Og þá á að kyssa. Einn eftirmiðdaginn þegar ég náði í hann úr crèchinu fórum við á róló. Um leið og hann var sloppinn úr kerrunni þurfti hann að fá koss og með reglulegu millibili kom hann til mömmu að fá sinn koss. Þegar hann kveður fóstrurnar á daginn er líka mikið kossaflens, þær þurfa allar að fá sinn "bisou" og sumum stelpunum er hreinlega sendur fingurkoss! Algjör sjarmör þessi drengur! Svo er hann líka í því að kyssa ýmsa hluti, dýrin í bókunum hans fá iðulega koss, sem og Jansen og önnur tuskudýr. Um daginn tók hann sig svo til og kyssti einn bíl sem honum leist vel á!!! Hins vegar er hann ekkert á því að leyfa pabba að kyssa mömmu. Nú gerist það iðulega þegar mamma og pabbi faðmast og knúsast að lítill drengur treður sér á milli þeirra og hreinlega reynir að ýta öðru hvoru í burtu. Hann vill nefnilega eiga mömmu einn!!!

Fyrir jólin tók Kjartan svo upp á því að glápa á sjónvarpið, og það var sko ekkert hvaða sjónvarpsefni sem er sem heillaði hann svona. Það voru sko Stubbarnir!
Þegar hann var lasinn fékk hann nú að horfa að vild og það gat farið upp í 5 sessjónir af Stubbunum yfir daginn. Svo fóru nú foreldrarnir að kontrólera sjónvarpsglápið og núna fara Stubbarnir ekki í nema 1 sinni á dag, oftast um kvöldmat þegar mömmur og pabbar eru bissí í eldhúsinu. Kjartan veit orðið alveg hvar spólan er geymd, með auknum málþroska er meira segja farið að heyrast "stubba" þegar hann vill glápa. Svo er hann alveg með á hreinu hvert spóla á að fara, hvar maður kveikir á tækjunum og á hvaða takka á að ýta.
Nema hvað, þessi sjónvarpsáhugi hefur ekki náð til neins annars en Stubbanna. Amma og langamma hafa verið duglegar að gefa Kjartani nýjar spólur og á hann orðið nokkrar Bangsímon myndir, Mikka og Latabæ. Við prófuðum í eitt skiptið að setja Bangsímon í tækið, nema barnið lagðist hágrenjandi í gólfið og hætti ekki fyrr en Stubbarnir voru komnir í tækið! En fyrir vikið eru foreldrarnir farnir að kunna (helv...) Stubbaspóluna utanbókar, fá lögin á heilann og geta þulið upp heilu textana.... Þetta er sýrðasta sjónvarpsefni sem ég hef nokkurntíman séð og ég get endalaust furðað mig á því að þetta skuli vera samið af barnasálfræðingum! Líklega barnasálfræðingum á sýru!!!! Ég vona bara að barnið fari fljótlega að þroskast yfir í annað sjónvarpsefni... eða hann eignist nýja Stubbaspólu!!!!

Síðastliðin vika

Síðastliðinn mánudag komst lífið í Hlynsstræti aftur í sínar hversdagslegu skorður. Kjartan fór aftur á crèchið, pabbinn í vinnuna og mamman settist niður við lærdóminn. Kjartan var þó ekki alveg sáttur við að byrja á crèchinu, búinn að vera mömmulaus alla helgina, og vanur því að vera heima hjá sér og hafa nóg af fólki að leika eftir 3 vikna jólafrí. Það var því háskælt þegar mamman var að fara og fóstrurnar voru hálfsvekktar yfir því að hann vildi ekki koma til þeirra. Það tók hann alveg alla vikuna að venjast crèchinu aftur, á fimmtudag og föstudag var hann farinn að leika aftur við krakkana og taka þátt í öllu fjörinu. Það var samt skælt þegar mamma eða pabbi fóru um morguninn, bara svona til að láta okkur hafa samviskubit.
Annars leið vikan bara í mestu rólegheitum, ég er aftur farin í skólann 2 kvöld í viku. Það verður mikil vinna á þessari önn, enda er einn kúrsinn "Advanced Project Management" og þar eigum við að læra að setja alla theoríuna sem við erum búin að læra í praksís! Og kennarinn hreinlega grillar okkur í tímum, svo það er eins gott að vera búin að læra heima!

Það voru því allir fegnir þegar aftur kom helgi og við gátum átt smá notalegan tíma saman. Á föstudagskvöldið fengum við góða gesti í heimsókn, Helga og Sigurjón mættu færandi hendi með pizzur og svo var setið við að spila og kjafta fram á nótt! Á laugardaginn brugðum við undir okkur betri fætinum og skelltum okkur til Lúx. Matthildur María varð tveggja ára á föstudaginn og það var haldið upp á afmælið með stórri veislu á laugardaginn. Mikið af krökkum og mikið fjör. Jóhanna bauð auðvitað upp á glæsilegt afmælisborð og allir fóru saddir og sælir heim á leið. Það var mjög skemmtilegt að fylgjast með þeim skötuhjúum, Kjartani og Matthildi. Í byrjun leist Matthildi nú ekkert á þennan dreng og passaði vel að hann færi ekki í dótið hennar. Svo gafst hún nú reyndar upp þegar komið var fullt af öðrum krökkum í partýið. Þau sýndu hvort öðru lítinn áhuga á meðan öllum hamaganginum stóð en þegar aðeins var farið að róast um voru þau hlaupandi á eftir hvort öðru, að þrífa! Voru með sitt hvorn blautklútinn og hlupu um og þurrkuðu af öllu. Voða dugleg. Svo var farið í eltingarleik og fleira skemmtilegt! Hins vegar vildi hvorugt þeirra sitja kyrrt þegar mömmurnar ætluðu að stilla þeim upp til myndatöku, svo þær myndir urðu ansi skrautlegar!

Í gær var svo alveg yndislegt veður svo við skelltum okkur út strax eftir morgunmatinn. Fórum í Cinquantenaire garðinn og löbbuðum þar um í góða veðrinu og leyfðum Kjartani að fara í landkönnuðarleik. Við tókum hjólið hans með og hann sat á því til að byrja með, en svo vildi han bara labba sjálfur og ekki sjá hjólið. Veit ekki hvenær hann tekur það í sátt!!! Við stoppuðum auðvitað í vöffluvagni eins og sönnum Belgum sæmir og gæddum okkur á vöfflum. Ég er búin að setja fullt af myndum úr gönguferðinni inn á myndasíðuna, ásamt öllum artí myndunum sem ég tók!
Restin af sunnudeginum fór svo bara í rólegheit og dundur. Það var smá tekið til, bílinn þrifinn, litað og leikið. Kjartan fór svo snemma í rúmið, orðinn dauðþreyttur því litli þrjóskupúkinn tók sér engan eftirmiðdagslúr eftir allan göngutúrinn. Foreldrarnir settust hins vegar að borðum og gæddu sér á ljúffengum lambalundum, með grilluðum kartöflum og parmesan-bökuðum endívum. Frekar ljúft og allt í boði Nigel Slater!

Árið, jólin og allt búið!

Ömmurnar, Sía og Sigga, mættu galvaskar ásamt afanum 29. des og þá hófst sko fjörið. Þau komu færandi hendi og hreinlega troðfylltu allt af pökkum undir jólatréinu. Það voru sko fleiri pakkar þá en á aðfangadagskvöld. Svo það var tekinn annar í pakkadegi og ég held að allir hafi verið ánægðir. Það bættist heldur betur í dóta og bókasafn Kjartans, meira legó og fleiri bækur, pabbinn fékk nýtt bílamódel og mamman slökunarkitt - veitir ekki af! Einnig fengum við góðar bækur og fleira skemmtilegt. Þá voru ömmur og afi einnig með ýmislegt góðgæti í farangrinum, kaffi frá Kaffitár, harðfisk, skötusel og lúðu, humar og Rúdolf. Og amma Sía kom með góðan bunka af nýjum Einars Áskels bókum. Nema Kjartan er enn að taka þær í sátt!! Svo gleði foreldrana varð skammvinn... en hann lærir eflaust að meta þær líkt og hina fyrstu!¨

Dvöl afa og ammanna tveggja var nú með rólegra móti, enda hrikalega kalt hérna og strákarnir tveir, Hrafnkell og Kjartan urðu aftur lasnir. Svo það var mikið innipúkast. Yfirleitt voru mikil rólegheit á morgnana, afinn búinn að fara í bakaríið og hella upp á kaffið, og svo var setið lengi yfir brauði, ostum og kaffi og spjallað fram undir hádegi. Hins vegar hafði þessi tími góð áhrif á Kjartan, hann hafði mikla athygli og alltaf einhvern leikfélaga. Hann heyrði bara íslensku allt í kringum sig og málþroskanum því mikið farið fram. Nú er hann farinn að nota miklu fleiri orð og er sífellt að endurtaka ný.

30. des mætti Sverrir móðurbróðir ásamt börnunum sínum í kaffi og mat. Það var mikið spjallað og mikið leikið. Karen var voða dugleg að leika við Kjartan og passa hann. Þau komu færandi hendi með köku með sér, nema við mamma höfðum staðið á haus og bakað súkkulaðiköku, svo úr varð kökuveisla. Kjartan þótti það ekki slæmt, hámaði í sig súkkulaðiköku en vildi sko ekki sjá skyrkökuna hans Sverris! Hrafnkell og amma Sía höfðu hins vegar skellt sér í bæjarleiðangur, kíktu á listasafn og kaffihús, en komu svo tímanlega heim í lasagna, frumraun húsmóðurinnar í þeim efnum. Held ég láti ítalska skítakokkinum það eftir í framtíðinni! Milli rétta fóru Sverrir og afinn með öll börnin út í göngutúr í snjókomunni, nema hvað Kjartan varð svona svakalega reiður út í snjóinn. Honum varð ekkert um hann gefið, vildi ekki fá þetta hvíta dót framan í sig og varð hreinlega reiður! Ég held að afinn sé enn að hlæja!

Gamlársdagur rann svo upp bjartur og fagur. Eftir verslunarleiðangur á markaðnum og aðrar viðeigandi búðir, leið dagurinn í rólegheitum og undirbúningi. Þegar kvöldið fór að nálgast hvarf afinn reglulega inn í eldhús og við fórum að punta okkur upp. Kjartan var sá eini sem fór í smóking en við hin reyndum nú að vera eins sæt og við gátum. Svo var humar borinn á borð, mallaður í hvítlauk og rjóma, og hann rann sko ljúflega niður. Kjartan lét sko ekki segja sér tvisvar að það væri kominn matur, var sestur á undan öllum, og svo hafði amma Sigga ekki undan við að skelfletta humar ofan í unga manninn. Fegna fjölda áskorana frá yfirkokkinum var Rúdolf snarlega endurskírður Hjörleifur, gengur ekki að hafa útlent nafn á íslenskri afurð. Eftir ýmsar kúnstir í eldhúsinu komst hann á borð ásamt kartöflum, salati og jummí púrtvíns-villisveppasósunni, og rann heldur betur ljúflega niður! Sá eini sem borðaði ekki var Kjartan sem var enn stútfullur eftir allan humarinn! Kvöldið var svo með rólegasta móti. Kjartan fékk að vaka eins lengi og hann þoldi við, sem varð eftir allt saman ekki svo lengi. Við fullorðna fólkið settumst við að skrafa og spjalla yfir kaffibolla og staupi. Síðan var boðið upp á hindberja-limoncello-semifreddo sem hitti beint í mark... og þá var nú farið að bíða eftir áramótunum. Hér voru nú mikil rólegheit, engir flugeldar og ekkert skaup (skilst að maður hafi ekki misst af miklu). Um miðnættið skáluðum við í kampavíni og uppgötvuðum að við eigum nokkra brjálaða nágranna, því einhverjum flugeldum var skotið á loft. Held við höfum talið sirka sjö! Eftir að hafa heyrt í ættingjum á víð og dreif um heiminn, sem margir hverjir voru í mjög sprengjuglöðu ástandi, var svo skriðið í bólið.

Á nýársdag var sofið út. Þá voru Kjartan og Hrafnkell orðnir lasnir svo þeir voru skildir eftir heima og ég hélt í bæinn með ömmurnar og afa. Við kíktum á Grand Place og röltum yfir á St. Catherine. Jólamarkaðurinn var enn opinn svo það var ýmsilegt að skoða. Við settumst svo inn á eitt gamalt og gróið kaffihús og fengum okkur hádegismat. Það er orðið pínu sjúskað en gamli sjarminn er þar enn, og við fengum gott að borða. Röltum svo aðeins meira um bæinn, upp Rue des Bouchers og skoðuðum Les Arcades og fleira.

Næstu daga var svo ýmislegt skemmtilegt brallað, kíkt í bæinn og í búðir. Fórum út að borða eitt kvöldið á lítinn týpiskan belgískan stað og það eru sko meðmæli með staðnum að Kjartan var eins og engill allt kvöldið. Hámaði að vísu bara í sig franskar kartöflur en hva, það er ekki oft sem litlir menn fara út að borða með ömmum og afa. Foie gras maison var í forrétt og svo fengu flestir sér fashana, ég prófaði dádýr og Hrafnkell fékk sér góða steik. Auðvitað var ís í desert og Kjartan lá sko ekki á liði sínu. Var duglegur að hjálpa mér með minn ís og aðstoðaði svo aðra eftir þörfum. Kjartan þurfti mikið að vera að sýna sig, dást að ljósum og skemmta sér vel. Ég var oft að banna honum að leika með jólaseríuna í glugganum og sagði oft "hættu þessu", nema litli púkinn pikkaði þetta upp og sagði "ættessu" þegar ég reyndi í eitt skiptið að setja upp í hann kjötbita. Viðbrögðin voru auðvitað mikil svo hann fór að endurtaka "ættessu" aftur og aftur, hreinlega æpti það yfir allan veitingastaðinn og hló svo mikið!

Einn daginn var svo farin frúarferð til Gent. Mamman fór með ömmurnar og við kíktum í blúndubúðir og eldhúsdótabúðir, settumst á kaffihús, röltum um bæinn og skoðuðum kirkjur og fleira. Voða notaleg ferð á meðan afinn og Kjartan brölluðu ýmislegt heima.

5. jan brummuðum við Kjartan svo með ömmurnar og afa til Schipol. Það varð mikil stressferð því við festumst í umferðarhnút við Rotterdam í heilan klukkutíma og vorum ekki komin að innritunarborðunum fyrr en 45 mín fyrir brottför. Check-inið gekk svo svakalega hægt en hafðist að lokum og ömmurnar og afi hlupu inn um öryggishliðið hálftíma áður en vélin fór í loftið. Þar veifuðum við Kjartan bless en ég held að hann hafi ekki verið að skilja hvað var í gangi. Það var ekki fyrr en heim var komið og næstu daga sem hann var að leita eftir þeim, kíkja inn í gestaherbergin og gá hvort þau væru nú ekki þar.

Gleðilegt nýtt ár!!!

Kæru vinir og vandamenn! Gleðilegt nýtt ár!!!

Svo er ég farin aftur í faðm fjölskyldunnar að njóta jóla og áramóta. Lofa pistli um veru ammanna tveggja og afa hér hjá okkur um jólin. Næst á dagskrá er hins vegar að steikja Rúdolf!

Gleðileg jól!

Umm, jóladagarnir að líða í þvílíkum rólegheitum og vellíðan.

Það voru sko Þorlákur og Hallgrímur sem undirbjuggu jólin hér á Þorláksmessukvöld. Eftir að Kjartan var sofnaður ákváðum við að taka góðan skurk í undirbúningnum. Ég skellti mér í smákökubaksturinn, flatti út deigið nema ég komst að því að ég átti auðvitað engin kökumót. Af einmitt þeirri ástæðu hafði ég aflýst piparkökubakstri. Þannig að ég stóð í því að skera út allar kökurnar, þvílíkt dúllerí. Þær verða vonandi betri fyrir vikið!
Síðan skelltum við upp jólatrénu. Fóturinn sem fylgdi með trénu var heldur skakkur á svo það hallaði undir flatt. Við gátum sem betur fer bjargað því með bunka af dagblöðum svo það varð nokkurn veginn beint. Þá fórum við að greiða úr fínu seríunum okkar og skella þeim á tréð. Nema tréð er svo stórt og umfangsmikið að seríurnar duga ekki á það allt. Þrautalendingin var sú að hafa bara svona þrjú ljósabelti á trénu og restina fylltum við svo af skrauti! Lokaútkoman er nú bara nokkuð snotur, ég er amk svo ánægð með tréð okkar.
Síðasta verkefni kvöldsins var svo að útbúa púrtvínshlaup fyrir morgundaginn. Uppskriftin var nú ekki flókin en eitthvað klikkuðu Þorlákur og Hallgrímur á matarlíminu, því morguninn eftir hafði það alls ekki hlaupið, ekki svo mikið sem skokkað!!!

Á aðfangadagsmorgun vaknaði familían ekki fyrr en rúmlega ellefu. Mennska vekjaraklukkan okkar rumskaði ekki fyrr!!! Og foreldrarnir göptu af undrun! Þegar við komum niður varð Kjartan hálfsmeykur við jólatréð, leist ekkert á þetta fyrirbæri á miðju stofugólfinu og var lengi að taka það í sátt. En það glaðnaði mjög yfir litlum manni þegar hann sá skóinn sinn við arininn og að Kertasníkir hafði skilið þar eftir lítinn Doddabíl.
Við skelltum okkur síðan á markaðinn, birgðum okkur upp af ýmsu góðgæti og fengum okkur svo kaffi og croissant á Pain Quotidien. Síðan voru sérverslanirnar heimsóttar, keypt úrvalskonfekt, öndin sótt til fuglaslátrarans og Phil heimsóttur til að fá ráðleggingar varðandi vín með öndinni. Og klukkan var um 2 þegar við skriðum heim.
Undirbúningurinn gekk svo með besta móti, Kjartan tók sér góðan lúr á meðan foreldrarnir hófu lífgunartilraunir á púrtvínshlaupinu, byrjuðu að elda Andrés og pökkuðu inn þríhjólinu. Við klikkuðum auðvitað á því að eiga nóg af jólapappír svo pakkinn var í bútasaumsstíl (okkur verður fyrirgefið þetta árið)! Eftir að familían hafði farið í jólabaðið og snurfusað sig til, mamman í rauða síðkjólinn og gæjarnir hennar í smóking, hélt tilraunastarfsemin áfram í eldhúsinu.
Á slaginu sex lék mamman jólabjöllurnar í útvarpinu og við skáluðum í Eiswein og eplasafa. Kjartani þótti það mikið sport að skála, enda hljóðeffektarnir hafðir með, og hann vildi helst vera í því allt kvöldið! Hvernig verður hann? Fljótlega kom svo foie gras og púrtvínshlaup á borðið, himneskt! Að lokum var púrtvínshlaupið svo almennilegt að hlaupa aðeins, meira svona skokk, eftir ákafa hvatningu húsmóðurinnar (Hlauptu Hlaup, hlauptu!!!). Kjartan borðaði með bestu lyst og heimtaði meira.
Eftir hundakúnstir í eldhúsinu - sem innibar bráðinn sykur, Grand Marnier og furðulegar akróbat-stellingar við ofninn - var önd í appelsínusósu borin á borð, með steiktum kartöflum og salati. Að ráði Phil, rann Búrgúndar-hvítt, Viré-Clessé 2002, ljúflega niður með öndinni. Þótt ég segi sjálf frá þá heppnaðist öndin frábærlega, góð byrjun hjá kokkunum í andavitleysu. Verður eflaust endurtekið! Kjartani þótti þetta alls ekki slæmt og hámaði í sig önd. Í eftirrétt heimtaði hann svo að fá sinn jóla-banana!
Að máltíð lokinni var svo ráðist í pakkana. Kjartan hafði sko alveg á hreinu þetta árið þetta með pakkana. Þegar leyfið var komið réðst Kjartan á þann fyrsta og þurfti ekki mikla aðstoð. Fyrsti pakkinn var trukka-legó frá ömmu og afa, og þeir feðgar voru ekki lengi að komast í trukkaleik. Svo fékk hann sögur H.C. Andersen á geisladisk frá frændum sínum og Latabæ á DVD frá langömmu. Litla sjónvarpsdýrið vissi alveg hvar diskurinn átti heima og vildi ólmur fara að horfa á sjónvarpið. Loks fékk hann að taka upp stóra pakkann - þríhjólið - frá foreldrum sínum og það var sko ekki amalegt. Rifið og tætt og var svo kominn ofan í kassann þegar hann var opnaður. Auðvitað var hjólið ekki samsett svo pabbinn þurfti að byrja á því að taka sér skrúfjárn í hönd og skrúfa allt saman. Kjartan reyndi mikið að hjálpa pabba sínum en að lokum brast honum þolinmæðin. Hann tók þó nokkur frekjuköst yfir því að pabbinn tæki af honum hina ýmsu parta í hjólið. Það tók allverulega á þolinmæðistaugarnar í pabbanum að reyna að skrúfa húllumhæið saman með litla eigandann argandi af óþolinmæði við hliðina á sér. Ég veit ekki hvor var fegnari þegar hjólið var loksins skrúfað saman og tilbúið til notkunar! Þá þurfti sko að taka nokkra hringi um stofuna, helst að láta mömmu og pabba rúnta með sig!
Það var svo uppgefinn ungur maður sem fór í háttinn um 10. Foreldrarnir hins vegar gæddu sér á heimagerðum romm og rúsínuís áður en þau skriðu í koju.

Jóladagur var svo kyrrlátur og fagur. Ótúlega fallegt veður og algjör kyrrð. Að sjálfsögðu fór dagurinn í algjöra leti. Við Kjartan fórum snemma niður, sátum og lásum bækur, lékum með legóið, tókum nokkra hringi á hjólinu og svo þurfti að horfa á stubbana. Mamman datt á meðan ofan í nýju bókina hans Viktors Arnars Ingólfssonar, Aftureldingu, sem var svo spennandi að hún var búin fyrir kvöldmat! Eftir lúrinn hans Kjartans fórum við svo í göngutúr og prufuðum hjólið góða. Lengivel sat Kjartan grafkyrr á hjólinu og alveg andaktugur, hvorki datt af honum né draup. Heilög stund fyrir ungan mann. Notalegur göngutúr í fallegu veðri.
Um kvöldið var svo annar í stórveislu. Græjuðum upp hörpudisks-prosciutto-salat í forrétt, algjört nammi. Í aðalrétt var svo nautasteik með béarnaise-sósu húsbóndans og gratíneruðum kartöflum, algjört eðalnammi. Við höfðum dustað rykið af einni Corton - Le Rognet ´96 sem reyndist fullkominn ferðafélagi fyrir steikina þannig að allt rann ljúflega niður. Og romm-rúsínuísinn í desert! Skriðum ekki í bólið fyrr en seint eftir ljúfan mat og ljúft spjall.

Í dag er svo annar í letidegi. Ég svaf til hádegis á meðan þeir feðgar dúlluðu sér. Hrafnkell er svo dottinn í Aftureldingu, verður eflaust búinn fyrir kvöldið. Hann reyndar skellti sér út að þvo bílinn og ég tók til í eldhúsinu, svo við erum nú ekki svo löt. Hins vegar verða engar hundakúnstir í eldhúsinu í kvöld, frí frá stórsteikum næstu daga.
Svo fer að styttast í að ömmurnar og afi komi, 29. des, og þau verða með ýmislegt meðferðis, bæði góðgæti og pakka. Það verður hér annar í pakkadegi þegar þau koma og svo gúrmet-veisla á gamlárskvöld því fregnir herma að afinn ætla að lauma Rúdolf með í ferðatöskuna!

Þollákur

Haldiði bara að ég hafi ekki lagst í rúmið líka!! Bölvaðir vírusar, allsstaðar að angra mann. Fékk magakveisu og var varla ofanjarðar í heilan sólarhring. Skjögraðist svo loksins á lappir seinnipartinn í gær og hressist er leið á kvöldið. Grey fjölskyldan er orðin svo þreytt á að innipúkast, meira að segja Kjartan fór í gærkvöldi og reyndi að klæða sig í skó. Þegar ekkert gekk heimtaði hann að mamma klæddi sig í skóna, dró mig svo að útihurðinni og heimtaði út. ÉG VIL ÚT! Svo við ákváðum að henda öllum slappleika út um gluggann og fórum öll familían í bæjarleiðangur í morgun. Fyrsta stopp var auðvitað Pain Quotidien að fá sér kaffi og súkkulaðibrauð, ekkert eins gott til að byrja daginn.

Þessi veikindi hafa heldur betur sett strik í jólaundirbúninginn. Ég á enn smákökudeig inn í ísskáp sem á eftir að fletja út, skera og baka. Ýmislegt sem var á prjónunum hefur verið hent út af listanum og einungis því nauðsynlegasta verður reddað í dag og á morgun. Sæti passaði sig nú samt á því að framkvæma mikilvæga hluti, eins og að panta önd hjá fuglaslátraranum. Þemað í jólamatnum í ár var að hafa eitthvað sem væri belgískt og passaði vel með góðu Búrgúndar eða Rónarvíni... og appelsínu-önd varð fyrir valinu! Að sjálfsögðu verður foie gras í forrétt - nema hvað - og heimagerður ís í eftirrétt - sem minnir mig á það, ég þarf að koma ísvélinni inn í pínulitla, troðfulla frystinn okkar. Sönn gúrmet jól, en þannig eiga líka jól að vera!
Jólagjafirnar verða hins vegar fáar. Við sæti ætlum að skiptast á loforðum.... og efna þau þegar gott tækifæri gefst. Svo verður annar í pakkadegi þegar ömmurnar og afi koma 29. des en flestir íslensku pakkarnir verða með í för. Ekki að það komi að sök, litli stubbur er enn svo lítill að honum er eflaust alveg sama þótt hann fái ekki fleiri pakka fyrr en þá. Það er ekki komin mikil alvara í málið ennþá!!! Foreldrarnir ætla að gefa honum þríhjól og það verður spennandi að sjá hann opna þann pakka, því honum þykja hjól mjög spennandi! Sá pakki á eflaust eftir að duga honum á aðfangadagskvöld!

It's the season...

Ekki til að vera jollý, heldur til að vera lasinn. Ójá! Við Kjartan erum bæði í þeirri deildinni þessa dagana, hann búinn að vera slappur, með hita og mjög vælinn síðan á föstudaginn. Þegar hann fór svo að gubba í gær þótti okkur ráð að kíkja með hann til doksa og kom þá í ljós að litla greyið er með öndunarfærasýkingu. Svo hann er kominn með meðöl og verður bara heima hjá sér fram að jólum. Ég varð nú líka að vera með og ákvað að fá aftur hálsbólgu, svo við innipúkumst þessa dagana.
Segir manni bara að plana ekki of mikið, því Hrafnkell er kominn í jólafrí og við ætluðum að njóta þessara viku, slæpast í bænum og jólast, barnlaus! En það er ekki mikið gert af því núna. Hrafnkell þurfti svo reyndar að vinna aðeins, er þar núna að ganga frá síðustu spottunum. Og svo verða bara öll jólainnkaupin í sitt hvoru lagi.
Þetta er að verða að trendi hjá Kjartani, hann var líka lasinn fyrir jólin í fyrra. Kosturinn núna er að Hrafnkell er í fríi og því auðveldara að komast frá, þegar annað okkar getur alltaf verið heima.

Kosturinn við að innipúkast er að maður er í algjörum rólegheitum og jólafíling. Ekkert stress eða mikið búðarráp, ekki að það sé mikið stress hér í Brussel. Þeir eru afskaplega rólegir fyrir jólin enda búnir með aðalpakkadaginn strax í byrjun des. Ætli við verðum ekki bara búin að baka 10 sortir af smákökum og jólaföndrast heilmikið fyrir þessi jólin. Erum bara með jólalögin á fóninum (Haukur Morthens þessa stundina að syngja gömlu góðu jólalögin), kveikt á kertum og bökunarilmur í húsinu. Gerist ekki betra!

Jólin nálgast eins og óðfluga...

... og við lítið búin að gera í undirbúningi en þeim mun meira í að njóta aðventunnar. Á miðvikudagskvöldið fórum við Hrafnkell og hlustuðum á tónleika The Vocal Consort of Brussels, en þau Helga og Sigurjón eru að syngja með þeim. Ótrúlega fallegir tónleikar og komu mér alveg í jólaskap. Það var mjög viðeigandi að sitja og hlusta á falleg kórlög og jólalög í gamalli kirkju þar sem hitastigið var við frostmark. Kom manni alveg í jólaskap.
Á fimmtudaginn fórum við svo á jólaball EFTA og ESA. Voða skemmtilegt, fullt af skemmtilegum hlutum að gera fyrir krakkana, leira, lita og klippa út. Nóg af krásum í boði og lítið um sykurbombur, kex, ostar og ólífur, ávextir, kakó og piparkökur, glögg (fyrir fullorðna) og svo pylsur og jólagrautur! Ekki amalegt. Eftir naslið var svo dansað í kringum jólatréð og kallað á jólasveininn sem kom að vörmu spori. Karlinn sá var ansi góður, talaði fjölmörg tungumál, m.a. íslensku, og færði krökkunum góðar gjafir. Kjartan var óhræddur sem fyrr og settist í kjöltuna á sveinka til að taka við sínum pakka. Og sveinki sannaði hvað hann er alvitur því í pakkanum var Tígri með lestinni sinni, vissi bæði að Kjartan elskar bæði stór farartæki og Bangsímon og alla vini hans.

Þessi jólaböll sem við höfum farið á hafa sannað fyrir foreldrunum hvað Kjartan er óhræddur. Honum þótti ekkert mál að setjast í fangið á sveinka, þegar aðrir krakkar á svipuðum aldri voru gargandi af hræðslu. Um daginn var líka jólaboð á crèchinu þegar St. Nicholas kom í heimsókn og gaf öllum krökkunum gjafir og þá var Kjartan sá eini af öllum litlu grislingunum sem þorði að sitja í fanginu á honum. Reyndar var St. Nicholas þá búinn að gefa honum poka með góðgæði, mandarínu, speculoos og súkkulaði, sem Kjartan var mjög áhugasamur um. Spurningin er hvort það var bara græðgin sem hélt honum góðum?

Í gær var svo mikið fjör hjá okkur, Jóhanna, Nonni og Matthildur brunuðu í heimsókn frá Lux. Við tókum á móti þeim með ljúfum hádegisverði. Eftir gott spjall og pakkavíxl stubbanna héldum við svo í bæinn og kíktum aðeins á jólamarkaðinn. Sú ferð byrjaði þó ekki vel því bærinn var vel stappaður og það tók okkur klukkutíma að finna bílastæði! Sem betur fer heppnaðist það og við gátum aðeins komist í jólaskap ásamt hálfri Belgíu!!!! Kíktum á jólaskreytingarnar á Grand Place, fengum okkur vöfflu og röltum um og skoðuðum ljósin. Þegar öllum var orðið vel kalt var aftur haldið heim og gestirnir frískaðir upp áður en þeir héldu heim á leið.

Kitl - klukk

Hehe, þegar ég var í miðjum prófum gerði ég líka svona 7 sinnum 7 lista! Hér kemur hann:

1. Sjö hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey:
- Ganga Inca trail upp að Machu Pichu
- Heimsækja Kína
- Fara á tangónámskeið
- Læra að spila á klarinett
- Fara í fleiri gönguferðir á fjöll
- Eignast fleiri börn
- Flytja til Toscana og rækta ólífur

2. Sjö hlutir sem ég get:
- Tala frönsku
- Eldað góðan mat
- Ferðast ein
- Búið til gott kaffi
- Gengið um fjöll og fyrnindi
- Horft aftur og aftur á Friends
- Hlegið endalaust

3. Sjö hlutir sem ég get ekki:
- Lært nema undir pressu
- Verið reið út í fólk lengi
- Logið að fólki
- Hreyft eyrun
- Hlaupið langar vegalengdir
- Horft á hryllingsmyndir
- Hlegið að lélegum fimmaurabröndurum

4. Sjö hlutir sem heilla mig við hitt kynið:
- Blikandi augu
- Góður húmor (nb. Verður að vera kaldhæðinn)
- Innilegur hlátur
- Geislandi bros
- Hlýjar hendur
- Sjálfsöryggi
- Að vera þú sjálfur

5. Sjö frægir sem heilla:
- Antonio Banderas (að sjálfsögðu)
- Johnny Depp
- Brad Pitt (nema þegar hann lék í Legends of the Fall *æl*)
- Sean Connery
- Pierce Brosnan sem Bond
- Ewan McGregor
- Hrafnkell Óskarsson (hann er frægur, prufið bara að gúggla hann!!!)

6. Sjö orð eða setningar sem ég segi oft:
- Nei, þetta má ekki!
- Þetta er ekki í boði.
- Kjartan!
- Duglegur strákur.
- Skúbí.
- Sæti minn
- Oh, ég gæti alveg sofið lengur...

7. Sjö hlutir sem ég sé núna:
- Tölvuna
- Símann
- Ljósið
- Bækurnar sem ég á að vera að lesa
- Hrúgu af geisladiskum sem á eftir að ganga frá
- Jólakortalistann
- Kaffibollann

Ég kitla engan nema þá sem vilja vera kitlaðir!

Komin í jólagírinn...

Sælar elskurnar mínar, nær og fjær!
Afsakið pennaletina (kallast það lyklaborðsleti ef maður notast við tölvu?) en það hefur verið nóg að gera undanfarið... en sem betur fer er það búið! Ég sat við í síðustu viku og um helgina og kláraði prófin mín. Skilaði síðasta prófinu á mánudagskvöldið og það var mikill léttir! En ég var orðin svo þreytt að það gleymdist að halda upp á það.
Þriðjudeginum eyddi ég svo í einhverju tómi, vafraði um og vissi ekkert hvað ég ætti af mér að gera. Freiheitsshock par exellence! Í gær var mér hins vegar bjargað, fór í tennis með stelpunum, sem hressti mann vel við, og svo skelltum við Helga okkur í lunch og búðarráp. Ekkert betra til að halda upp á annarlok!

Hins vegar hefur heilsufar fjölskyldunnar verið með verra móti. Við Hrafnkell vorum bæði slöpp fyrir helgina og ég var frekar lasin á laugardaginn. Harkaði nú samt af mér og við skelltum okkur á jólaball ESA og EFTA. Klæddum okkur upp í smóking og síðkjól (brúðkaupsoutfittið) og skemmtum okkur bara konunglega. En við hefðum ekki átt að fara heldur halda okkur undir teppi fyrir framan sjónvarpið heima, því Hrafnkell lagðist í rúmið og stóð ekki upp fyrr en á þriðjudag. Kjartan tók svo þátt í þessu með okkur, en hann var með smá hita á sunnudaginn. Svo familían var heima í rúminu á sunnudaginn í staðin fyrir að fara á jólaball Íslendingafélagsins, borða kökur, dansa í kringum jólatré og hitta jólasveinana (sem voru víst algjörir jólasveinar)!

En við erum nú öll að hressast og ég laus við námið í bili, svo jólagírinn er að komast á fullt. Listinn minn fyrir daginn er langur, en ég þarf að koma út jólakortunum til ykkar, hengja upp jólaseríur, baka og föndra og bara vera í jólaskapi. Á eftir er svo jólaball ESA/EFTA fyrir börnin og foreldrana og það verður eflaust gaman til að koma öllum í jólaskap.

Jóla jóla jóla. Farin að jólast!

Margklukkaður

Ég á greinilega ekki að komast upp með að humma þessar klukkanir fram af mér. Þar sem ég hef nú verið klukkaður tvisvar vegna sama klukks (?) og sit auk þess heima í kvefpest og aumingjaskap (þetta er líklega 7. eða 8. skipti sem ég fæ magnað kvef/hálsbólgu eftir að við fluttum hingað - sýklaflóran hér er greinilega banvæn) er ekki um annað að ræða en að hefjast handa.

Sem sé, 7 sinnum 7:

Sjö hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey:

1.Læra að dansa almennilega
2.Eignast trommusett aftur
3.Gróðursetja tré
4.Smakka góðan árgang af Romanée-Conti
5.Standa á Macchu Picchu og horfa yfir Andesfjöllin
6.Gera son minn að erkigourmet
7.Flytja til Suður-Frakklands eða Ítalíu

Sjö hlutir sem ég get gert:

1.Skipt um vatnskassa í bíl
2.Búið til béarnaisesósu
3.Hermt eftir Valla í Fræbbblunum
4.Sofið mér til (r)óbóta
5. Klippt hekkið nokkurnveginn beint
6. Haldið fyrirlestur um samkeppnisreglur EES-samningsins
7. Pantað kaffi á 8 tungumálum

Sjö hlutir sem ég get alls ekki gert:

1.Komið upp ferðabarnarúmi án þess að taka amk. eitt blótsyrðakast
2.Sýnt skynsemi í bifreiðakaupum
3.Komið mér að verki nema vera með “deadline” á bakinu
4.Sungið skammlaust
5.Haft áhuga á því hvernig íslensku frjálsíþróttafólki vegnar á sk. erlendum stórmótum
6.Logið
7.Notið þess að versla í IKEA

Sjö frægar sem heilla:

1.Helen Hunt
2.Faye Dunaway
3.Gwyneth Paltrow
4.Cindy Wilson, söngkona úr B-52s
5.Ellen Kristjánsdóttir
6.Ellen Barkin (ég er mikið fyrir Ellur eins og sjá má)
7.Diana Krall

Sjö hlutir sem heilla mig við aðrar manneskjur:

1.Húmor
2.Frumleiki
3.Heiðarleiki
4.Að hugsa út fyrir kassann
5.Að horfa í augun á fólki
6.Víðsýni
7.Að alhæfa ekki (nokkuð sem ég þyrfti sjálfur að æfa mig í)

Sjö frasar sem ég nota mikið:

1.Gott og vel
2.Jájá!
3.Jesus Chrysler!
4.Vanillukeimur í nefinu, talsverð sýra, meðallangt eftirbragð
5.Kjart-AN!
6.Þarna sérðu, þarna sérðu
7.Ne-í

Sjö hlutir sem ég sé:

1.Belgacom símann okkar
2.Penna og merkipenna á víð og dreif
3.Hillu með B-deildinni af geisladiskasafninu okkar
4.Standlampa frá (***argh***) IKEA
5.Tölvuna með tilheyrandi fylgihlutum
6.Veggfóður með fiskbeinamynstri
7.Talandi trommuna hans Kjartans

Í ljósi nýlegra uppgötvanna...

... þá bíð ég eftir einhverju svona atviki!








Sem betur fer eru einhver ár í það...!!!

Kjartan og Jansen

Ég kveikti á perunni í morgun og sá að það sem ég skrifaði um þá félagana Kjartan og Jansen, gæti alveg átt við Calvin og Hobbes. Kjartan er Calvin, það er að koma betur og betur í ljós. Nema hann drusslast ekki um með tuskutígur heldur risastóra tuskumús... Nú verður spennandi að sjá hvernig þetta samband þróast!

Í tilefni jólanna þá eru þessir algjör snilld!

Ciao í bili, verð að vera dugleg að læra í dag, próf í kvöld!

Klukk

Við vorum víst klukkuð fyrir löngu síðan en höfum ekkert gert í að svara klukkinu. Fyrst ég er í letistuði við próflestur er víst ekkert betra en að svara því...

Hér með er klukkinu svarað fyrir hönd Kjartans og fara hér á eftir 5 tilgangslausar staðreyndir um Kjartan:

1. Kjartan er svefnpurrka eins og foreldrarnir, við þurfum að vekja hann á hverjum morgni.


2. Eina orðið sem hann hefur séð ástæðu til að læra vel og nota oftar en einu sinni er “Meira”.


3. Honum finnst lasagna vera langbesti maturinn.


4. Skemmtilegast er að lesa um litla skrímslið og Einar Áskel. Mimi kemur líka sterk inn.


5. Kjartan nennir ekki að horfa á sjónvarp.

Jansen

Tuskudýrið Jansen er í miklu uppáhaldi hjá Kjartani þessa dagana. Fyrir utan að geta ekki sofnað án þess að hafa Jansen hjá sér þá drösslast hann með tuskumúsina með sér út um allt. Þessa dagana fer hann ekki á crèche nema Jansen komi með og auðvitað var Jansen með okkur í Amsterdam (og þurfti gott bað þegar heim var komið, eftir slæma meðferð!) Allt sem Kjartan gerir það þarf Jansen líka að gera... en það besta er að það virkar öfugt, ef Kjartan vill ekki borða er nóg að gefa Jansen að borða og þá vill minn maður skófla í sig! Í morgun settust þeir félagarnir að morgunverðarborðinu með jógúrtið sitt og Kjartan hóf að mata Jansen á jógúrt. Vandaði sig mikið en tókst samt að maka smá jógúrt á nebban hans Jansen. Heyrist þá ekki í litla dýrinu: "tubbi" (sem mamman túlkar sem "subbi") og Kjartan heimtaði að fá tissjú til að þurrka subbið af Jansen. Svona gekk þetta þó nokkuð lengi, alltaf þurfti Jansen sína skeið og svo Kjartan. Síðan fékk Jansen að hafa snudduna og þeir félagarnir héldu á crèchið.