Við erum farin í frí... aftur!!

Í þetta sinn ætlum við að skella okkur í Móseldalinn.... aftur! Það er svo gaman þar, en dulinn tilgangur ferðarinnar er að fylla skottið af hvítvíni. *Stórt glott* Hins vegar er opinber tilgangur ferðarinnar að hitta Ástu og Einar og eiga með þeim góða daga í fallegu umhverfi. Og fyrst 2/3 hlutar kanöstuklúbbsins verða samankomnir á einum stað fara spilastokkar og kanöstureglurnar líka með!
Við erum bara á skrilljón að pakka, með góðri aðstoð frá Kjartani. Ýmislegt sem hann vill bæta við í ferðatöskuna. Áðan var hann í því að bera allskonar föt úr kommóðunni sinni í ferðatöskuna. Í leiðinni tók hann svo allskonar föt upp úr ferðatöskunni og setti í kommóðuna sína. Ég var t.d. að grafa nærbuxurnar mínar upp úr kommóðunni hans!! Veit ekki alveg hvernig ég á að túlka þetta... En næsta mál á dagskrá er að fóðra barnið og smella því svo bara út í bíl. Ætlum að leyfa honum að sofa á meðan við keyrum.

Svo er framhald á vespusögunni minni! Haldiði að ég hafi ekki fengið sýkingu í fótinn í framhaldinu. Oj oj oj. Ég hef verið með smá roða og kláða á tásunum síðan um helgina en svo í fyrrakvöld fór mig þvílíkt að svíða og gat lítið sofið um nóttina fyrir því. Í gær var ég svo orðin bólgin og hölt. Komst til doksa í gærkvöldi og þá kom þetta í ljós, sýking í fætinum, svo ég er komin á einhver ofursýklalyf og á að vera með fótinn upp í loft! Stuð! Svo Hrafnkell verður að keyra og ég í framsætinu með fótinn á mælaborðinu. Verður skrautlegt! Ég má nú eitthvað ganga um en verð að vera með teygjubindi um fótinn en helst hvíla hann sem mest. Svo þetta verður mikið letifrí, hangs á kaffihúsum og biergartens, vínsmakk og almenn leti!

Hafið það gott elskurnar... ég mun sannarlega njóta þessarar löngu helgar!

Ferðasaga, óheppni Kjartans og heitavatnsraunir

Ummm.... við komum alveg endurnærð úr heilli helgi í Ardennafjöllunum. Alveg yndisleg helgi og ég held ég pikki bara ferðasöguna inn svona til tilbreytingar. Ég ætlaði að myndskreyta með myndunum okkar en ég kem þeim ekki á netið eftir breytingarnar hjá Nenna frænda. Svo þær koma bara síðar.

En á laugardaginn brummuðum við upp í Ardennafjöllin, ef fjöll má kalla, ég held að það hæsta fari ekki yfir 800 metrana! Gistum á bændagistingu í litlu þorpi Chéoux, rétt hjá hinu fræga La Roche-en-Ardennes. Vorum í þvílíkt góðu yfirlæti. Ótrúlega fallegt og sjarmerandi hús sem eigendurnir hafa gert upp mjög smekklega, í alveg týpískum sveitastíl. Í kringum húsið var risastór garður og nóg fyrir Kjartan að gera. Þarna voru geitur, kanínur og kisa og hann hafði ekki undan að heilsa upp á öll dýrin. Hann var alveg ótrúlega óhræddur við dýrin, reif upp gras og fíflablöð og hreinlega tróð upp í geiturnar. Geitunum fannst Kjartan líka mjög álitlegur og reyndu hreinlega að éta hann ef hann var ekki nógu snöggur með grasið. Kisa var líka mjög vinsæl og hún var hreinlega elt út um allt og henni klappað. Manni leist nú ekkert á blikuna því aðfarirnar voru nú ekki beinlínis mjúklegar. Enda fór svo að lokum að kisa gafst upp, sló til litla mannsins og lét sig hverfa. Þarna í garðinum áttum við náðugan tíma, amk þeir sem ekki hlupu á eftir litla stubbi! Og það var voða notalegt að sitja þarna úti á kvöldin og smakka á local bjórnum, því auðvitað er bruggaður bjór í hverju krummaskuði.
Dögunum eyddum við svo bara í leti, smá skoðunarferðir og labbitúra. Tókum einn góðan göngutúr um sveitina, í ótrúlega fallegu landslagi og grillandi sól. Kjartan undi sér vel í bakpokanum og hreinlega sofnaði síðasta spottann. Við gengum um tún og engi og inn í skóg, sem var eiginlega best því þá var maður í skugga. Fundum víða meðfram göngustígnum hindber og það var mikið smjattað á þeim.
Við skoðuðum La Roche-en-Ardenne ásamt öllum hinum þýsku og hollensku túristunum. Kíktum á kastalann og skoðuðum þennan sæta bæ. Keyrðum meðfram ánni Ourthe og tókum smá labbitúr upp að fallegu vatnslóni, þar sem fólk notaði tækifærið í hitanum til að baða sig. Svo vorum við í því að smakka local cuisine. Fundum okkur notalega veitingastaði á kvöldin í næstu þorpum og það var setið úti á terrössu að njóta matarins og blíðunnar. Kjartan var ótrúlega þolinmóður en það var nú samt svolítið erfitt fyrir litla stráka að vaka svona lengi. Á heimleiðinni kíktum við svo til Rochefort, en þaðan kemur uppáhalds smjörið okkar... og voða góður bjór. Við keyrðum upp að munkaklaustrinu sem bruggar bjórinn en þeir auðvitað taka ekki á móti gestum. Svo áttum við voða notalegt piknik í Ciney, með allri skinkunni og pylsunum sem við keyptum í ferðinni. Ardennahéraðið er t.d. frægt fyrir skinkuna sína!
Og brunuðum svo í bæinn! Voða notaleg helgi og hún verður eflaust endurtekin við tækifæri.

Kjartan var mjög óheppinn á mánudaginn. Dagurinn byrjaði á því að litla greyið var stungið af geitungi. Helv... óargadýrið var að elta okkur og réðst svo á saklaust barnið. Við auðvitað stukkum inn í næsta apótek og fengum smyrsli á sárið. Og greyið Kjartan var undir eftirliti allan daginn. En hann sem betur fer er ekki með ofnæmi fyrir geitungabitum og var tiltölulega fljótur að jafna sig.
En raunirnar voru ekki búnar. Hann datt 2svar á hausinn eftir að hafa flækjufótast aðeins en hresstist nú fljótt. Svo þegar hann fór í bað um kvöldið þá tókum við eftir því að typpið á honum var orðið rautt og þrútið. Við redduðum lækni í hvelli og hafði þá litla greyið fengið sýkingu undir forhúðina. Svo núna þarf að hreinsa bibbann og maka á hann smyrsli 4 sinnum á dag. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvað hann er ánægður með það!!!!
En þetta er allt á réttri leið aftur...

Og hvað haldiði að við höfum lent í??? Erum heitavatnslaus!!! Eins og það er skemmtilegt.
Í síðustu viku tókum við eftir því að einn þrýstingsmælirinn á hitunargræjunni var í botni og það hafði lekið vatn á gólfið. Kom þá í ljós að hluta af dæminu þurfti að skipta út og viðgerðarmaðurinn vildi meina að líklega væri boilerinn ónýtur. Ef þrýstingurinn héldi áfram að hækka eftir að hann væri búinn að skipta þessu út þyrfti að skipta út boilernum líka. Og viti menn... þegar við komum aftur úr fríinu hafði þrýstingurinn aukist svo núna sitjum við og bíðum eftir að viðgerðarmönnunum þóknast að birtast hérna og skipta þessu út. Auðvitað erum við á "besta" tíma, allir í fríi, svo það er spurning hvenær það verður! Þangað til megum við ekki nota heitavatnið því það hefur mengast af ofnavatninu. Getið ímyndað ykkur hvað þetta er skemmtilegt! Maður er kominn aftur í aldir, að hita vatn í potti til að vaska upp.... og nú hefur maður góða ástæðu til að mæta í ræktina, svo maður komist nú í sturtu! Við erum eiginlega farin að hlakka til að komast í burtu þessa helgina svo við getum farið í sturtu þegar mann langar og sett litla stubb í bað!

Myndasíðan er flutt!

Nýja slóðin er hér!

Close encounters of the worst kind!

Varúð! Hér á eftir fara vespusögur!! Ekki fyrir viðkvæma og hjartveika!

Hvað haldiði að ég hafi lent í??? enn einu sinni??? Ég var bitin af vespu! VOOOOOOOONT!!!
Við Kjartan vorum að hafa það notalegt hér út í garði á miðvikudaginn, ég lá úti í sólbaði og hann væbblaðist um í garðinum. Eitthvað skiptið var hann að vesenast í stiganum og ég hélt að hann myndi fara sér að voða, svo ég stökk af stað, berfætt og 3 skrefum síðar kom þessi hrikalegi sársauki! Þá hafði ég stigið á helv... vespuna og hún auðvitað varði sig og stakk mig undir ilina! Þar að auki var hún heillengi föst á mér og ég skræfan vildi ekki slá hana burt! Og hvað hefði hún gert, stungið mig aftur! Ekki séns, broddurinn varð eftir... *HROLLUR*
Svo haltraði ég um, emjandi og öskrandi, veit ekki hvað nágrannarnir halda! En Kjartan var frekar hissa á mömmu sinni til að byrja með en svo fannst honum þetta bara fyndið! Dýrið.
En mér tókst að haltra inn og finna ofnæmistöflur, hreinsa broddinn út og sótthreinsa. Skreið svo bara upp í sófa og lá þar þangað til sæti kom heim. Úff hvað þetta er vont og hrikalegur sársauki. Þar að auki varð ég svo vönkuð af ofnæmistöflunum. Sem betur fer minnkaði sársaukinn þegar leið á kvöldið, en ég var samt enn hálf haltrandi í gær, enda fóturinn smá bólginn.

Úff. Þetta bætir sko ekki álit mitt á vespum! Ekki var það gott fyrir eftir þó nokkur kynni af þeim kvikindum. Ég man ennþá eftir því eins og það gerðist í gær, þegar ég var 9 ára gömul, stödd með familíunni á bensínsstöð við hraðbraut í stóru Evrópureisunni okkar. Það var hitabylgja og við vorum að bráðna. Fengum öll gos í dós á bensínstöðinni og stóðum þar fyrir utan til að fá okkur að drekka. Þegar ég opnaði mína dós þá frussaðist smá gos út úr henni og það var eins og við manninn mælt, á 3 sekúndum varð hendin á mér þakin af vespum! *RISA HROLLUR* Þá var tekinn hinn frægi vespudans, ég henti frá mér dósinni (og allar vespurnar fylgdu á eftir henni auðvitað) og dansaði svo um bílastæðið til að losna við þessi kvikindi! Jakk. Það sem eftir var ferðarinnar vildum við frekar sitja inni í bíl sem var ekki með loftkælingu.

Sirka 15 árum síðar var ég svo stödd í frumskógum Tælands. Við Beta vinkona vorum á ferð í N-Tælandi og fórum með hópi í gönguferð inn í frumskóginn, þar sem við gengum á milli fjallaþorpa. Á degi tvö, þegar við vorum nýkomin frá þvílíkri paradís, risastórum bananatrjáskógi og fallegum fossi, erum að ganga yfir akur af risastóru grasi, þá raskaði einhver fremst í hópnum ró einhverra hlussu-geitunga sem höfðu búið sér til bú undir göngustígnum. Og þeir auðvitað hefndu sín og réðust á okkur. *MEIRI HROLLUR* Það var viðbjóðslegt. Það var eins og einhver kæmi og biti stykki úr manni... og sársaukinn sem fylgdi á eftir var hryllilegur. Það var ráðist á okkur öll, nema guidinn, og sumir urðu verr úti en aðrir. Ég fékk nú bara 4 bit en sumir fengu upp í 30!! Það skal tekið fram að það var ekki gert mikið meira þann daginn. Með aðstoð ofnæmis- og verkjalyfja tókst okkur að skrönglast í næsta þorp og þar lögðust menn bara út af. Síðan vorum við dregin út í á, en það hjálpaði mikið að kæla bitin. Það hjálpaði svo mikið að þegar vatnabuffali rölti sér út í ánna rétt fyrir ofan okkur og skeyt, þá upphófst miklar rökræður um hvort við ættum að fara upp úr eða ekki. Við fórum EKKI uppúr!

Jukk... Fyrir vikið hefur mér alltaf verið mjög illa við vespur, en eftir því sem lengra líður frá þessum atvikum hefur hatrið alltaf minnkað og ég get alveg lifað með þeim, ef þær koma ekkert of nálægt mér (og eru ekkert að suða í mín eyru). En núna fá þær aftur statusinn "enemy number one"!!!!

Sund og boðskort

Gærdagurinn var voða notalegur hjá okkur Kjartani. Steina hringdi í okkur um morguninn og dró okkur með í sund. Jepp, það eru sko til sundlaugar í Belgíu, við höfum bara verið afskaplega löt við að nota þær.
Þær mæðgur Steina, Hanna og Dísa komu og sóttu okkur um hálf tólf og við skelltum okkur í sundlaugina í Zaventem. Fyrst fórum við auðvitað í bíltúr með Steinu og stelpunum og þau Hanna voru saman í aftursætinu, sem þeim þótti voða sport. Komu skellihlátrar úr aftursætinu því þau voru bæði svo glöð að hafa ferðafélaga. Sundlaugin var voða fín sundlaug, nýleg, með 2 barnalaugum og fullt af skemmtilegu dóti. Kjartani fannst þetta allt voða skemmtilegt, klæða sig úr og fara í sundskýluna (sem enn er aðeins of stór). Og rölta svo út í stóra baðkarið. Við byrjuðum nú í litlu buslulauginni þar sem litlu krakkarnir geta alveg setið sjálf. Og það þótti honum ekki leiðinlegt, var mikið í því að príla upp úr og fara aftur ofan í. Reyndi svo sama trikkið og í baðinu heima, að moka vatninu á gólfið! Voða sport.
Síðan skelltum við handakútunum á og fórum út í stærri laugina. Litlir menn voru nú ekkert á því að vera eitthvað að fljóta sjálfir, þeim leið best í fanginu á mömmu. Fyrst var nú bara ríghaldið sér í!!! En þetta var allt voða spennandi og voða skemmtilegt. Það hjálpaði auðvitað mikið að bæði Hanna og Dísa skemmtu sér konunglega og busluðu allt í kringum hann. Það var mikið fjör að sulla og svetta, en mesta fjörið var rennibrautin, að fá að fara nokkrar salíbunur. Og hann sætti sig alveg við að mamma héldi í hann, leist ekkert á að lenda í öllu þessu vatni.
Mikil ævintýraferð og verður eflaust endurtekin fljótlega....
Eftir sundið var ég viss um að Kjartan myndi lognast út af í bílnum en hann var í þvílíku súperstuði. Hanna hins vegar sofnaði strax og hún kom í bílinn.... Kjartan endist heim til sín, í súperstuði, og stuðið var svo mikið að hann mátti ekkert vera að því að borða. En hann steinsofnaði um leið og hann lagðist á koddann og svaf í heila 3 tíma. Hann hefði sofið lengur ef ég hefði ekki vakið hann. Og fyrir vikið sofnaði hann ekki fyrr en að ganga 10 í gærkvöldi.

Jæja elskurnar, þið megið eiga von á glaðningi fljótlega. Við hjónaleysin dunduðum okkur við það hérna á mánudaginn að prenta út boðskortin og skrifa á umslög. Við kláruðum upp birgðir bókabúðarinnar af pappír og umslögum svo ég þurfti að fara í næsta sveitarfélag í leit að meira!!! Og það hafðist allt saman í gærkvöldi... En ég segi bara guð sé lof fyrir internetið. Hvað gerði fólk hérna áður fyrr??? Þjóðskrá og símaskráin voru mikið notuð til að grafast fyrir um heimilisföng (og stunda aðrar persónunjósnir!!!). Svo fór ég með alltsaman í póst áðan og ég verð nú bara að segja að það var mikill léttir! Eitt atriði komið út af listanum!

Jæja jæja jæja...

Jæja er orðið uppáhaldsorðið hans Kjartans, hann er sem sagt orðinn alvöru íslendingur, segir jæja hvenær sem tækifæri gefst. Og núna er víst gott tækifæri til að segja "jæja", kominn tími á að við látum heyra frá okkur. Við erum bara svo upptekin þessa dagana og öllum lausum tíma er eytt úti í garði í góða veðrinu. Duglegheit í blogginu eru í beinu samræmi við veðrið úti.

En þetta er búið að vera afskaplega annasöm vika. Kjartan var nú ekki veikur lengi, var bara með hita á fimmtudaginn en við vorum samt heima á föstudaginn líka. Ég slapp nú samt út úr húsi. Kjartan fékk hana Melanie í heimsókn en hún passaði hann á föstudagskvöldið. Þau eru góð saman og skemmta sér vel, enda var stofan í rúst þegar við komum aftur heim. Við hjónaleysin fórum nefnilega í vínsmakk hjá honum Willy Goorden þar sem við lærðum allt um Bordeaux vín og fengum að smakka! Hann var að vísu ekki með Cheval Blanc '61 á boðstólum en margt annað gott frá ýmsum svæðum, St Emilion, Margaux, Pomerol og Pauillac, sem okkur þótti nú best og var samt ekki dýrasta vínið! Mjög gaman og maður lærði alveg heilmikið.

Á laugardaginn var svo ekkert sofið út. Bara skelltum í okkur morgunmat og brummuðum til Antwerpen. Þetta var nefnilega stór dagur, við fórum að sækja hringana. Voða fínir og sætir, ekki laust við smá fiðring þegar við fengum að máta. Lá við að afgreiðslustúlkan þyrfti að draga þá af fingrunum okkar til að geta komið þeim fyrir í kassanum. Spennandi, spennandi, nú finnur maður brúðkaupið nálgast!!!
Eftir ljúfan hádegisverð þar sem Kjartan skemmti öðrum gestum með uppátækjum sínum í góða veðrinu í Antwerpen og smá rölt í skemmtilegar búðir, brunuðum við aftur í bæinn. Kjartan var ekkert á því að lúra eftir vænan lúr í bílnum (enda viltumst við á leiðinni út úr Antwerpen, það er verið að gera við hraðbrautarhringinn utan um bæinn og ekkert verið að eyða í of mikið af skiltum). Við eyddum því eftirmiðdeginum í sólbaði í garðinum og skelltum okkur svo í grillpartý til Bjössa og Gunnu, þar sem Helga, Sigurjón og Örn vinur þeirra voru líka mætt. Þar var Kjartan auðvitað aðalstjarnan og Gunna dekraði við hann, gaf honum heilan íspinna sem hann borðaði alveg sjálfur og voru litlir menn ánægðir með það. Þau hjónakornin Bjössi og Gunna göldruðu fram þvílíka grillveislu, íslenskt lamb og grís og allskyns góðgæti, og var setið úti í garði í veðurblíðunni langt fram á nótt. Óopinber tilgangur kvöldsins var að klára allar vínbirgðir í húsinu þar sem þau eru á leið til Íslands í lok mánaðarins. Við ákváðum fljótt að taka boði húsráðenda að gista á svefnsófanum svo það var vel tekið á því og kláraðar nokkrar flöskur! Mikið stuð fram eftir nóttu... og seint farið að sofa!
Kjartan var svo almennilegur að vakna ekki fyrr en 10 um morguninn enda fór hann ekki í rúmið sitt fyrr en rúmlega 9 um kvöldið. Þá skröngluðumst við partýdýrin á fætur en fengum ekki að yfirgefa svæðið fyrr en eftir að þau skötuhjú höfðu skverað upp glæsilegum morgunverði! Litla familían kom því ekki heim fyrr en um hádegið... þvílíka útstáelsið á smábarni og foreldrum þess!
Hins vegar er lítið að segja frá restinni af sunnudeginum... hann var frekar þreyttur og sjúskaður. Við foreldrarnir lögðum okkur hreinlega þegar Kjartan fékk sér kríu en vorum annars bara í sólbaði út í garði. Grilluðum okkur svo góðan kvöldmat og fórum snemma að sofa. Góð helgi í alla staði!

Lítill prins er lasinn!

Þetta verður mikill innipúka og letidagur. Litli prinsinn í Hlynsstræti er lasinn, svo við höngum heima. Hann rauk upp í gærkvöldi með hita. Eftir að hafa verið í alveg súperskapi, kjaftandi af honum hver tuska og mikið stuð þá varð hann allt í einu svo lítill og rellinn og svo kom þetta í ljós, 38,5° sýndi mælirinn. Hann svaf hins vegar vel í alla nótt, vaknaði ekki fyrr en að ganga 10 í morgun en var samt enn með 38,1°, sem þýðir ekkert crèche og ekkert út að leika.
Litla greyið. Maður fann á honum í morgun að honum fannst þetta heldur ekkert skemmtilegt, greinilega orðinn hundleiður á dótinu sínu, þótt ég sæti inn í stofu, var hann á haus í eldhússkápunum, miklu skemmtilegra dót. Og núna hefur hann ofan af fyrir sér með stútnum af ryksugunni, gengur hér um allt og ýtir stútnum á undan sér. Ef ég bara gæti virkjað hann í hreingerningar þá væri það gott mál.

Talandi um hreingerningar, það verður víst ekkert gert fínt hjá okkur í dag, greyið ein skúrkan okkar lenti á spítala og ekki víst hvenær hann kemst á lappir aftur. Við vonum það besta, bæði hans vegna... og líka okkar. Maður er orðinn svo góðu vanur að maður kann varla að þrífa lengur. En ætli ég þurfi ekki að taka fram ryksugu og skúringamoppu í dag og renna yfir húsið.

Hins vegar er ágætt að fá einn letidag heima. Við Hrafnkell áttum þvílíkan powerdag í gær. Hann tók sér frí í vinnunni svo við gætum farið í hringaleiðangur til Antwerpen. Svo við skelltum stubbaling á crèche í gær, fengum okkur kaffi og croissant og skondruðumst svo til Antwerpen. Vorum nú fljót að þessu, keyptum hringa í fyrstu búðinni sem við fórum inn í, en við vorum líka búin að vera að hugsa málið lengi. Fórum einn hringaleiðangur um daginn og þá fékk maður smjörþefinn af því sem var til. Eftir langa umhugsun ákváðum við að vera ekkert fansí á því eða flækja málin og keyptum okkur bara klassíska gullhringa.
Eftir hádegismat brunuðum við svo tilbaka til Brussel, ákváðum að nota tímann og skella okkur í gleraugnaleiðangur. Við höfðum reynt að skoða slíkt um daginn með Kjartan með okkur en það var sko ekki að virka. Annað okkar þurfti alltaf að vera á hlaupum á eftir litla dýrinu svo hitt fékk ekki einu sinni second opinion! Án Kjartans gekk þetta hins vegar mjög vel. Kíktum í nokkrar búðir og svo var bara gæsin gripin. Hrafnkell hafði að vísu séð þessi sem hann keypti sér í fyrri leiðangrinum okkar og ákvað að smella sér á þau. Ég var hins vegar ekkert búin að sjá sem heillaði mig, 2 pör sem komu til greina, en ekkert meira. En í þessari ákveðnu búð fann ég ein sem bara voru málið svo ég smellti mér bara á þau! Satt að segja hef ég aldrei gert þetta áður, yfirleitt fer ég 2 hringi í allar búðirnar í bænum og fer svo heim með slatta af pörum til að máta og stend yfir því heila kvöldstund! Enda var ég enn í sjokki í gærkvöldi! Og þessi eru ekkert af því sem ég var að leita að, einmitt algjör andstaða, ferköntuð, furðuleg í laginu og rauð! Jamms... verður spennandi að sjá....!!!

Snilli, afmæli og fleira

Ég er svo mikill snillingur. Ætlaði þvílíkt að hafa það notalegt með kaffibolla yfir tölvunni á meðan Kjartan lúrir. Ég beið heillengi eftir að vatn síaðist og notaði tímann til að vaska upp. Setti svo vatnið í kaffikönnuna mína, trektina fyrir kaffið í, skrúfaði efra stykkið á og skellti þessu á helluna. Dundaði mér svo við tiltekt og símhringingar þar til ég heyrði lætin í kaffikönnunni. Kaffið til!!! Jei! Náði mér í bolla og helti í. Og það kom bara glært vatn!!!!! Byrjaði auðvitað á því að panika yfir því að kaffikannan væri biluð en áttaði mig svo á því að ég hreinlega gleymdi að setja kaffið í trektina! Algjör lúða!!! Núna er kannan að kólna svo ég geti endurtekið leikinn... með kaffi í það sinn!

Annars er stór dagur í dag, Kjartan er orðinn 17 mánaða. Ótrúlegt sem tíminn flýgur. Hver man eftir honum svona??? Núna labbar hann um allt eins og herforingi, kjaftar af honum hver tuska, borðar matinn sjálfur með skeið og hefur ótrúlega hæfileika í tætibuski! Það sást svo sem á honum strax frá upphafi að hann yrði aktífur ungur maður!!! Enda nýtur mamma hans hverrar mínútu þegar hann sefur! En svo skemmtum við nú okkur líka konunglega þegar hann er vakandi!

Svo megið þið óska okkur til hamingju! Við erum orðnir stoltir eigendur að súpergrilli. Við fundum grill í fínu hverfis-garðbúðinni okkar. Fengum súperþjónustu og þurftum ekki að bíða nema viku eftir pöntuninni!! Við Kjartan fórum svo í morgun og sóttum gripinn. Svo nú er skottið fullt af súpergrilli og Kjartan fær að sitja í framsætinu, sem honum þykir alveg æðislegt. Það er ekki séns að ég nái grillinu ein út úr skottinu! Hins vegar fylgdi ekki með þrýstijafnari og gaskútur svo ég þarf í leiðangur á eftir að leita uppi gassalann sem er í hverfinu og fjárfesta í slíkum nauðsynjum svo hægt sé að prufukeyra gripinn!
Ykkur er svo velkomið að kíkja í grill!

Ljúf helgi

Þetta er búin að vera svo notaleg helgi hjá okkur litlu fjölskyldunni. Kaffihús, grill, skógarferð og almenn leti... og ýmis brúðkaupsundirbúningur!!!

Við Kjartan skriðum saman á lappir í gærmorgun og fórum í morgunmatinn. Það er þvílíkt sem barnið vaknar í góðu skapi þessa dagana og strax kominn í vinnuna um leið og við komum niður. Það var ótrúlegt hvað honum tókst að rústa stofunni á stuttum tíma. Nóg að gera hjá tætibuskum. Um 10 fórum við svo og drógum Hrafnkel út úr rúminu og plötuðum hann með okkur á kaffihús. Við röltum niður á Pain Quotidienne þrátt fyrir rigningarúða, sátum svo þar með kaffi og croissant og höfðum það notalegt. Um 4 leytið var svo brunað í grill til Sillu og Ray og litla Jóns Williams. Þar voru mættir nokkrir löffar, Einar Hannesson og Kolbeinn, Eva og litla Heiða, mikið fjör og mikið spjallað. Þrátt fyrir rigningu var grillað "texas beef" og íslenskar pulsur, sem rann svo ljúflega niður með rauðvíni og fleira tilheyrandi. Voða gott hjá þeim hjónum. Krakkarnir skemmtu sér hið besta. Heiðu fannst hún nú svolítið stærri en litlu gaurarnir og var nú ekki mikið fyrir að leika við þá, en Kjartan og Jón William skemmtu sér konunglega við að gaurast saman. Algjörir ormar þeir tveir!
Grillveislan byrjaði svo snemma að við vorum komin heim um 8, enda veitti ekki af. Kjartan var alveg uppgefinn og orðin frekar rellinn. Honum var bara snúið niður í rúmið og svo sátum við foreldrarnir í partýstuði og vissum varla hvað við ættum af okkur að gera! Svo við kveiktum á imbanum og lágum yfir Live 8! Voða gaman... en þvílíkt og annað eins. Ég fattaði hvað maður er að verða gamall. Allar þessar stjörnur sem maður er búinn að vera að hlusta á í gegnum tíðina eru að verða þvílíkir ellismellir! Vá! Ég bjóst við að það þyrfti að bera meðlimi The Who út á börum á eftir.... og mjög margir eru farnir að missa röddina. Mín skoðun eftir kvöldið er sú að það er eiginlega betra fyrir þessar stjörnur að þróa sjálfan sig út í eitthvað annað og gera eitthvað nýtt heldur en að endalaust halda í gamla góða dótið! En það var samt gaman að sjá Pink Floyd!

Í morgun skelltum við okkur svo í skógargöngu í góða veðrinu. Rigningin hætt í bili sem betur fer, því nú er ég komin með leið á henni! Sól sól sól og aftur sól. Við keyrðum í Tervurengarðinn og röltum okkur þar inn í skóginn. Kjartan skemmtir sér alltaf konunglega í bakpokanum sínum. Svo inn á milli leyfum við honum að hlaupa og honum fannst ekkert smá gaman að hlaupa eftir skógarbotninum. Hann fílar torfærur og helst sem mest af þeim, hundleiðinlegt að vera neyddur til að labba eftir einhverjum stígum. Torfærur eru góðar! Og í morgun var allt "adda ba". Hann benti á allt sem honum þótti athyglisvert eða spennandi og sagði "adda ba", hunda eða önnur dýr, tré, spýtur eða krakka á hjólum. Ef það var svo endurtekið við hann var þvílíkt hlegið. Hér vantar þýðingu en við höllumst að "áhugavert".
En skógargangan hafði þvílíkt góð áhrif. Hann borðaði á sig gat í hádeginu og steinsofnaði svo um leið og hann var lagður í rúmið! Fær eflaust góða hvíld.
Restin af deginum fer svo bara í leti, leika við Kjartan úti í garði og dúllast. Svo koma Óli og Laurence hingað á eftir. Koma fyrst í apero og síðan ætlum við að fara með þau á einn uppáhalds hverfisrestaurantinn og leyfa þeim að smakka dýrðina! Eigum pantað borð á terrössu og allt. Um að gera að njóta góða veðursins.

Svo er nóg spennandi framundan hjá okkur. Næstu helgi er vínsmökkun og við munum koma út miklu fróðari um Bordeaux. Bara varið ykkur, nú getum við farið að besserwissa um hvort vinstri eða hægri bakkinn séu betri og hvort það sé eitthvað varið í Cheval Blanc '61.
Helgina þar á eftir ætlum við með Óla og Laurence í Ardennafjöllin. Laurence er búin að finna einhvern voða kósí B&B fyrir okkur, þar sem eigendurnir jafnvel elda fyrir mann local cuisine og bjóða barnapössun svo maður geti nú skotist á þorpspöbbinn.
Helgina eftir það ætlum við svo að hitta Ástu og Einar í Móseldalnum. Rúnta þar um og njóta lífsins, hugsanlega draga þau í vínsmakk (og fylla skottið í leiðinni). Og svo er bara tími á Klakann. Verður sem sagt fjörugur júlímánuður.

Öfund og fleira

Það er ekki hægt að lesa annarra manna blogg þessa dagana, þau fjalla öll um Duran Duran tónleikana á Íslandi! Oh! Mig langaði líka....
Þeir voru svo sem að spila hérna líka, á upphitun fyrir Werchter rokkhátíðina nokkrum dögum eftir U2. Kannski svolítið mikið prógram, sérstaklega fyrir unga menn.... en mikið langaði mig samt að fara! Fer bara næst...

Eins og þið sjáið á teljaranum sem er aftur kominn upp erum við á leið á Klakann eftir örfáa daga! Við Kjartan verðum mætt þann 7. ágúst en Hrafnkell kemur til okkar viku síðar! Ástæðuna þekkið þið öll, en það verður heljarinnar partý þann 27. ágúst! Við förum svo aftur heim til Brusslu viku eftir þann fögnuð. Það mun taka nokkra daga að jafna sig!

Annars erum við bara á fullu í undirbúningi fyrir stóra daginn. Við ákváðum að skipta um hest í miðri á, erum á fullu að græja ný salarkynni fyrir gott partý og allt sem fylgir með því. Að því loknu munum við kukla fram hefndarseið til Viðeyjarmanna allra. En partýið verður gott hvar sem það verður!
Öll fatamál eru að mjakast áfram, kjólinn minn er að verða tilbúinn, voða flottur, og næst á dagskrá er að græja búninga á mennina mína, bæði þann stóra og smáa.
Og svo eru það boðskortin... nú er setið við tölvuna að föndra, það eina sem vantar er að vita í hvaða salarkynni á að senda boðsgesti eftir kirkjuna. Fljótlega eftir að það kemst á hreint fariði að fá föndrið okkar í hendurnar!
Stærsti hausverkurinn verður svo gjafalistarnir. Okkur langar svo að eignast fínt matarstell en það er ekki alveg hlaupið að því að velja slíka eðalgripi þegar maður er staddur í útlöndum og búðirnar upp á Íslandi!
Svo eru bara smáatriðin eftir og við eigum eftir að skemmta okkur við slíkt dundur í júlí!

Annað vá!

Ég hefði betur þagað um rigninguna því 10 mínútum eftir að ég bloggaði þá dimmdi þvílíkt yfir og byrjaði þetta líka svakalega þrumuveður. Eldingarnar voru bara hérna fyrir ofan okkur. Það lá við að maður heyrði í þrumunum um leið og eldingarnar komu. Rigningin var svo öflug að það var meiri kraftur í henni en sturtunni okkar, enda held ég að það sé allsstaðar komið vatn inn undir hurðarnar, sérstaklega inn í bílskúr. Svo bættist við haglél og sumt haglið var sirka 1 cm í þvermál! Þvílíkt og annað eins!
Í öllum látunum fór rafmagnið af Wezembeek og Kraainem og það er búið að vera rafmagnslaust núna í allaveganna klukkutíma. Ég byrjaði á að hringja í rafmagnsfyrirtækið og þeir voru voða næs. Létu mig taka af aðalöryggið og svo þurfti ég að henda út öllum öryggjunum og setja inn aftur. Þá sendu þeir mig að tékka á nágrönnunum og ég var hlaupandi hérna um í götunni að spyrja hvort það væri líka rafmagnslaust hjá þeim. Sem það var. Sumstaðar flæddi inn í kjallara og læti. Svo þegar ég hringdi aftur fékk ég að vita að það væri rafmagnslaust á stærra svæði! Þá var ekkert að gera í málinu nema setjast upp í sófa með góða bók! Sem betur fer hafði ég keypt mér nýja krimma í gær og var rétt nýbúin að laga mér kaffi þegar rafmagnið fór! Heppin! Og ennþá heppnari að hafa ekki verið niðri í bæ, regnhlífalaus á pilsi og bol, þar sem ég ætlaði nú ekki að taka mikið mark á veðurspánni!
Ævintýri í suburbiu!

Vá!

Það er bara alltaf garðpartý hérna! Mikið stuð á þessum bæ.
En fyrst ég er heima og fyrir framan tölvuna ætli það sé ekki betra að bæta úr bloggleysinu.

Við erum enn að kafna, hér er heitt, heitt, heitt. Að vísu hafa gráðurnar á hitamælinum aðeins fært sig neðar en það er enn sama mollan. Og enn eru þeir að lofa okkur rigningu en ekki kemur dropi úr lofti. Að vísu var rigning og þrumuveður í nótt en ég svaf í gegnum það alltsaman svo það er ekkert að marka. Held samt að blómin séu mjög ánægð!!!! Og vonandi lifnar grasflötin okkar við aftur. Þetta er í fyrsta sinn á ævinni sem ég hreinlega bíð eftir rigningu, hef alltaf verið mikill sóldýrkandi og er það enn, en fyrr má nú rota en dauðrota. Kominn tími á að fríska upp loftið svo maður geti nú sofið almennilega!

Það er samt ekki að sjá á Kjartani að hann láti hitann á sig fá. Er alltaf sama sjarmatröllið, bara í færri fötum!
Hann þvílíkt stækkar og þroskast þessa dagana. Farinn að skilja svo miklu meira. Einn daginn var hann eitthvað að kvarta út á svölum, gekk illa að troðast með kerruna inn eða eitthvað álíka, svo ég sagði við hann hvort við ættum ekki bara að hætta þessu og fara frekar og lesa. "Farðu inn og sæktu bók og svo skal mamma lesa hana fyrir þig". Minn maður hvarf og kom aftur eftir smá stund, með Bingó, uppáhaldsbókina. Nú skildi lesið. Mamman var frekar hissa! Enda bjóst ég ekki við að hann skildi svona mikið!!!
Svo talar hann endalaust, út í eitt. Ég er alltaf í því að jánka honum og svara einhverju, spyrja og kommenta, en hef yfirleitt ekki hugmynd um hvað hann er að segja. Ef einhver á orðabók kjartaníska-íslenska má hinn sami senda hana í hraðpósti. Það koma samt orð inn á milli sem eru greinileg, "dida" - kisa- og "duda" sem ég er farin að skilja sem "þetta". Mikið notað! "Mi" er "ég" og "E-mi" er hreinlega "GEMMÉR". Ófá skiptin þar sem hann stendur æpandi fyrir framan ísskápinn "EMI EMI EMI"!!!! Þá eru menn svangir. "Ami" og "Abba" eru mamma og pabbi, en það er bara notað spari. Í gær datt svo upp úr honum "óvar" og við túlkuðum það sem "au revoir" því hann var að kveðja og loka hurðinni. Svo frönsku orðin fara greinilega að koma. En það er svo skemmtilegt að fylgjast með þessu, en það getur líka kostað talsverð heilabrot til að átta sig á hvað orðin virkilega þýða.
Þá eru litlir menn líka að átta sig á því að aðrir borða með hníf og gaflli en ekki höndunum, svo á matartímum er mikið bardúsast yfir því að láta gaffalinn rata upp í munninn með misjöfnum árangri. Góð helmingsprósenta sem lendir á gólfinu eða í smekknum, en tekst samt í ótrúlega mörgum tilfellum. Og þegar menn gefast upp er bara hægt að nota puttana. Þeir nýtast líka í að setja mat á gaffalinn og svo upp í munninn! Þyrfti að setja inn video af tilfæringunum inn á myndasíðuna.
Þessa dagana er mikið verið að kanna þyngdaraflið. Það vinsælasta í heimi er að henda hlutum fram af svölunum eða niður stigana. Sama hvað það er. Auðvitað er langskemmtilegast að láta bílinn eða vagninn húrra niður en svo eru mamma og pabbi svo leiðinleg að þau banna það alltaf! En nú orðið fylgir með í kvöldtiltektinni að týna upp leikföng úr grasinu. Að leika út í garði er alltaf gaman og búið að gera mikið af því í góða veðrinu undanfarið. Rólan er alltaf vinsælust en sandkassinn vinnur sífellt á. Þetta með að moka er nú reynt að einhverju marki, en mest eru ungir menn í sandflutningum. Enda eru komnar stórar hrúgur af sandi víða um garðinn. Svo er spurningin hversu oft yfir sumarið við þurfum að fylla á sandkassann???

Garðpartý!

Hér var svaka stuð á föstudaginn, heljarinnar garðpartý! Það voru 44 fullorðnir og 10 börn samankomin í garðinum okkar og það var mikið fjör. Og gekk alveg ótrúlega vel.
Skipulagsnefndin með Frank í broddi fylkingar var mætt hérna um 2-leytið á föstudaginn, í góðum gír og voru mjög öflug. Kl. 5 var allt tilbúið, búið að setja upp tvö langborð í garðinum og skreyta þau, reisa tjald yfir matarborðin, stilla upp grillinu og fleira. Allt reddí! Fólk var auðvitað ekkert stundvíst, fæstir mættir á slaginu en það var að týnast inn allt kvöldið.
Við fengum þetta súperveður, 32 stig og sól, svo mikið að við vorum að stikna við undirbúninginn. Aðalmálið var að velja góðan skugga þar sem borðin áttu að vera. Hitinn var svo mikill að það hvarf mest niður af bjór og kældu hvítvíni, og merkilega mikið af vatni! Baðbalinn hans Kjartans kom sér vel, var notaður undir bjórinn! Grillmeistararnir sáu svo um að grilla allskonar spjót ofan í fólkið, hvort sem það var naut, kjúklingur eða sjávarréttir. Held að allir hafi bara skemmt sér konunglega. Setið við að kjafta eða leikið smá við krakkana, í badminton eða fótbolta. Og svo var bara setið við fram eftir kvöldi. Það var svo heitt úti að maður þurfti ekki einu sinni peysu. Fólk fór svo að týnast heim eftir miðnættið og síðstu gestirnir lentu í tiltekt leiddri af Frank áður en þeir sluppu heim. Við sáum nefnilega þrumuveður í fjarska og þegar fór að dropa þá var stokkið af stað að taka saman áður en veðrið kæmi. Um 3-leytið um nóttina leit garðurinn út eins og enginn hefði verið þarna. Og þrumuveðrið er ekki komið enn...

Kjartan var í essinu sínu. Leist að vísu ekkert á þetta þegar hann vaknaði eftir lúrinn, "hvað er verið að gera við garðinn minn???". En hann jafnaði sig fljótt á því og tók upp sitt venjulega sjarmahlutverk. Það komu líka fullt af krökkum til að leika við. Ein íslenska stelpan, Þóra, var voða dugleg að passa Kjartan, og svo kom líka lítill vinur, Ulrik. Hann er á svipuðum aldri og Kjartan og þeir voru góðir saman. Þar sem annar var þar var líka hinn, að baukast í sandkassanum, príla í kastalanum eða bara baukast um. Kjartani var alveg sama um allt þetta fólk. Kom að vísu reglulega til að tékka á mömmu og pabba, en var bara annars á vappi og sjarmeraði fólk. Við höfum samt smá áhyggjur af samneyti hans við grillarana því í eitt skiptið var hann gómaður með bjór yfirgrillarans þar sem hann hellti í sig af mikilli áfergju. Og hann var frekar heppinn því allir voru mjög duglegir að gefa honum brauð eða snakk af borðunum. Fann fljótt út úr því að það var nóg að standa við borðið og gefa til kynna löngun í matvælin á borðinu og þá kom einhver honum til bjargar! Góður!
Ég ætlaði svo bara að leyfa honum að vaka aðeins frameftir en það er ekki fyrir litla Kjartan. Hálf níu var hann alveg búinn á því og farinn að kjökra í fanginu á mömmu. Svo hann var þrifinn og skellt í náttföt, fékk pela og fór beint í háttinn. 2 mínútum síðar var hann dottinn í draumalandið! Tekur á að vera í svona partýum!
Foreldranir voru hins vegar að þar til síðustu gestirnir fóru....

Enda voru heimilismeðlimir frekar þunnir og þreyttir í gær. Öll familían svaf til 10, enda menn þreyttir, og svo leið dagurinn bara hjá í rólegheitum. Tókum aðeins til og lékum okkur í garðinum. Fórum í labbitúr út á róló og fengum ís á leiðinni heim. Og í allri letinni enduðum við á La Barchetta í kvöldmat! Ljúfur og góður dagur... svo er spurningin hvort andinn komi yfir okkur á þessum sunnudegi....

Gleymdi einu...

Það eru komnar nýjar myndir í myndasafnið! Munchen ferðin og fleira. Bara kíkið inn!

HEITT!!

Við Kjartan vorum að skríða heim og maður er á floti! Þvílíkur hiti!!! Og veðurspáin alltaf að draga í land hvenær hitinn lækkar aftur. Fyrst voru þeir búnir að spá rigningu á morgun og laugardaginn en líkurnar fara lækkandi með hverri mínútu sem líður. Sem er eins gott, hérna verða 50 manns + 10 börn í grillpartýi á morgun; ekki vill maður að það rigni á liðið. Annars væri nú lítið mál að færa liðið inn... stofan okkar er gerð fyrir annað eins!
Hér er búið að snurfusa allt. Skúrkurnar voru hér í dag og gerðu allt glansandi fínt og á meðan snurfusaði ég garðinn. Sló blettinn, klippti og sópaði. Tip-top fyrir garðpartýið. En ég komst að því að það er ekki sniðugt að slá og garðast í þessum hita. Ég er orðin eldrauð.... samt ekki eins bleik og eftir göngutúrinn okkar á sunnudaginn! Og svo varð ég fyrir barðinu á brenninetlu! Rak mig aðeins í hana og það var nóg til að svíða þvílíkt! Algjört eitur! Enda náði ég í klippur og fjarlægði helv... úr garðinum. En ætli hún komi ekki aftur...

Að blogga eða ekki blogga...

... það er spurningin!

Hei, hó, við erum á lífi! Erum bara löt við að blogga. Komum heim á mánudagskvöldið eftir góðan túr til Munchen og vorum frekar mikið þreytt, lákum bara ofan í rúm. Ég á eftir að setja inn ferðasöguna og myndir, lofa að það komi fljótlega.

Svo er lífið bara komið í sitt vanalega horf. Hrafnkell fór beint í vinnu aftur á þriðjudaginn, ekkert langt frí fyrir fólk sem ætlar að eyða fríinu í að gifta sig! Og við Kjartan erum bara búin að vera á fullu í okkar daglega amstri.

Fórum á markaðinn í gær og allsherjarinnkaupaleiðangur í Colruyt og Delhaize. Ættum ekki að svelta fjölskyldan næstu dagana. En það er alltaf jafn gaman að rölta á markaðinn. Þvældumst á milli sölubása og heilsuðum auðvitað upp á okkar reglulegu kaupmenn. Kjartan trompaðist í hvert sinn sem við gengum fram hjá jarðarberjasölum, svo á endanum gafst ég upp og keypti handa honum jarðarber. Meðan hann japlaði gat ég svo lokið öðrum viðskiptum. En mikið á ég eftir að sakna markaðarins. Ég fór til kvennanna 2ja sem við kaupum grænmeti af og keypti þar stóran poka með fullt af gúmmulaði, tómatar, paprikur, avókadó, bananar, appelsínur, hellingur af sítrónum og lime, salat og apríkósur og borgaði tæpar 9 evrur!!! Og það fyrir góða vöru! Ójá, ég á eftir að sakna markaðarins!

Svo er ég að hugsa um að leggja fyrir mig nýtt hobbý! Klippa runna í allskonar form! Ofur-garðyrkjumaðurinn og listamaðurinn komu fram í mér í gær. Ég tók mig til og mundaði hekkklipppurnar sem Hrafnkell hefur hingað til haft einkarétt á og réðst á alla skrautrunnana hér fyrir framan hús. Stóð mig svo vel að mér tókst að klippa 2 kúlulaga! Og það lítur bara sæmilega út. Hinir eru kannski ekki eins fínir... en ég vil meina að hráefnið hafi þar eitthvað að segja. Núna er hins vegar tunnan fyrir garðaúrgang full og því ekkert hægt að gera fyrr en búið er að tæma. Góð afsökun það! Svo er ég líka að deyja í harðsperrum í upphandleggjunum. Manni hegnist fyrir dugnaðinn!

Í morgun var ég svo svaka dugleg og skellti mér í ræktina. Kominn tími til, búin að vera dugleg að skrópa undanfarið. Mikið var gott að fara aftur, ég er öll endurnærð. Ætla að koma þessu aftur inn í reglulega dagskrá núna næstu vikurnar!

Hér er bara sól og sumaryl. Eiginlega of heitt. Maður er að bráðna. Ég var eitthvað að kvarta yfir skorti á gráðum um daginn, vildi fá nokkrar í viðbót því það var frekar svalt. Aldrei er maður ánægður því nú finnst mér þær vera of margar á hitamælinum, mætti alveg fækka. Glampandi sól, molla og loftið haggast ekki. Og þá er stór galli að vera í illa einangruðu húsi. Mollan á efstu hæðinni þar sem við sofum er þvílík að það er ekki sofið vel á þessu heimili. Vifturnar eru á fullu og það eru dæmi um að fólk skríði í sturtu um miðja nótt! Tja, maður getur ekki fengið allt. En það er samt ljúft að sumarið sé komið, enda er það óspart notað að sitja úti á svölum á kvöldin yfir drykk eða borða út í garði! Og enginn er kátari en Kjartan sem fær að leika sér úti eins og hann vill!

prufa

Ég er bara að prufa nýtt dót á blogger!

Nóg að gera!

Jæja, Kjartan kominn á crèche með öllum hinum rófunum og casalingan búin að taka smá til, vaska upp og setja í þvottavél! En nú er stefnan tekin út í góða veðrið. Það er nefnilega nóg að gera þessa dagana. Bæjarleiðangur númer 2! Eftir velheppnaðan skóleiðangur í gær þá er grillleiðangur í dag. Næsta föstudag eigum við von á sirka 50+ gestum í garðinn okkar, en þá verður haldin hin árlega grillveisla ESA í garðinum okkar! Og það er víst betra að eiga grill svo hægt sé að grilla ofan í alla þessa gesti! Og þar sem belgar eru ekki komnir svo langt á þróunarbrautinni að selja gasgrill á öllum bensínstöðvum þá tók það smá vinnu að leita uppi búðir sem selja gasgrill. Belgar eru nefnilega nýbúnir að uppgötva kolagrill, eiga langt í land að fara yfir í gasgrillin. En ég er komin með lista yfir 4 búðir víðsvegar um Brussel, svo ég verð í bílnum í dag!
Svo ætla ég nú líka að hitta sæta niðri í bæ og fara í smá fataleiðangur með honum. Kakíbuxur og fleira mikilvægt fyrir sumarið er á innkaupalistanum. Svo var ég að uppgötva að litla dýrið á ekki nema 3 stuttbuxur og þær voru allar skítugar í morgun. Sem betur fer eru þær með 1 aukapar á crèchinu og miðað við veðrið er hann eflaust kominn í þær! En ætli það sé ekki betra að bæta úr þessum skorti, sérstaklega í ljósi þess að spáin býður upp á 30° stiga hita og sól alla helgina.
Þegar heim er komið þá býður langur listi af hlutum sem þarf að undirbúa fyrir helgina, pakka og fleira svoleiðis skemmtilegt, því við ætlum að skreppa til Munchen, heimsækja góða vini og hana Theresu frænku! Gaman gaman!
Farin í bili, grillin bíða spennt!

Það er til líf eftir U2!

Jepp, við erum búin að gera ýmislegt fleira undanfarið en að fara á U2 tónleika. Ég var bara að leyfa þessu að standa þarna svo þið vissuð örugglega hvað það var nú gaman!!!!! (Stórt glott).

Á laugardaginn var svona fjölskyldudagur. Hann byrjaði samt ansi hægt, foreldrarnir frekar slappir eftir tónleikabrölt og að hafa farið seint að sofa (tók mann laaaaaangan tíma að róa sig niður í svefn þarna aðfararnótt laugardagsins). Svo við sváfum til skiptis meðan hitt lék við Kjartan og fóðraði barnið. Eftir lúrinn hans Kjartans gerðumst við hins vegar fersk og skelltum okkur í göngutúr til að prófa fína flotta burðarbakpokann. Við komumst sem sagt að því að þessi risastóri skógur, fôret des Soignes, sem er í vestur-suðvestur útjaðri Brussel nær næstum því til okkar. Við þurftum ekki að keyra meira en 5 mín og þá vorum við komin í skógarsæluna. Þræddum þarna skógarstíga og nutum alls þessa græna umhverfis. Inn á milli dáðumst við líka að íkornum og og Kjartan að hundunum öllum sem við mættum. Hressandi tilbreyting. Á eftir skelltum við okkur svo niður á torg, komum við hjá eðalbakaranum Mahieu sem býr líka til ofboðslega góðan ís og fengum okkur kúluís. Kjartan fékk þarna í fyrsta sinn sitt eigið kramarhús og var mjög glaður með það. Hámaði í sig ísinn með öllu andlitinu eins og honum einum er lagið. Þegar heim var komið settum við svo í orkugírinn, Hrafnkell baðaði og háttað lítinn stubb og eldaði marsalakjúkling, en ég hélt út í garð og sló blettinn! Ofurduglegt fólk.

Sunnudagurinn var líka í rólegra lagi svona framan af. Fengum matargesti um kvöldið svo eitthvað fór nú í undirbúning. Fórum t.d. ferð númer tvö til Mahieu og keyptum ístertu og dúlluðumst svo við þetta. Við vorum svo róleg að við vorum frekar fegin þegar tafir urðu á gestunum. Um 7 voru allir mættir, Helga og Sigurjón, Margrét, Pétur og Benedikt, og skálað í mojito. Það átti að vísu að vera úti í garði en sólin ákvað að hverfa þegar fór að líða á daginn. Svo það var bara mojito inni. Og svo bara notið þess að borða góðan mat og spjalla. Margrét og Pétur eru einmitt á heimleið svo þetta var m.a. til að kveðja þau. Kjartan og Benedikt voru algjörir englar og ótrúlega góðir að leika sér. Það urðu auðvitað smá átök, báðir vildu hafa tígrisdýrið góða, eða báðir sitja á bílnum. Og Kjartan hefur sjaldan grátið jafn sárt og þegar Benedikt fékk að prufa róluna hans. En þrátt fyrir það voru þeir voða góðir. Litla familían fór svo snemma heim enda þurftu þau að vakna snemma til að skila íbúðinni. Helga og Sigurjón fóru hins vegar hvergi, það var dregið fram Popppunktsspilið og spilað fram á nótt! Að vanda vann Hrafnkell.... þrátt fyrir yfirlýsingar Helgu. Svo er spurning hvort þau þori aftur!!!

Aftur fórum við seint að sofa svo að mánudagurinn minn leið eiginlega hjá í einhverri móðu. Var frekar framlág eftir svona svefnlitla helgi. Kjartan var sem betur fer á crèche og skemmti sér konunglega. En ég bara svaf standandi mest allan daginn og lognaðist út af um svipað leyti og Kjartan.
Í gær var svo mikið stuð og mikil jarðarberjaveisla. Við Kjartan byrjuðum daginn á því að fara á markaðinn, þar sem við keyptum grænmeti og ávexti... og jarðarber að ósk Kjartans. Hann linti ekki látum þegar við röltum framhjá einum jarðarberjasölubásnum fyrr en hann var kominn með ber í munninn. Og allan tímann var ég að gefa honum jarðarber.
Eftir hádegið fórum við svo í mömmuklúbb til Steinu og hún bauð upp á jarðarber. Kjartan borðaði á sig gat af jarðarberjum þennan daginn! Segið svo að hann hafi ekki eitthvað frá mér! En við höfðum það voða notalegt í garðinum hjá Steinu, við fínu frýrnar kjöftuðum frá okkur allt vit og borðuðum á okkur gat af fínum veitingum og jarðarberjatertu, á meðan krakkarnir voru dugleg að leika sér. Voða notalegt. Og við vorum svo seint á ferðinni heim að Hrafnkell var kominn á undan okkur!!!! En svakalega var lítill maður þreyttur. Hann tók sér engan síðdegislúr því hann vildi ekki sofna í kerrunni á leiðinni til Steinu. Og þegar þangað kom var svo mikið af spennandi dóti að hann mátti ekkert vera að því að lúra. Svo hann steinsofnaði á leiðinni heim. Og þegar hann vaknaði af þeim lúr vildi hann bara fara í rúmið sitt!

Í dag var svo bara crèche dagur, fótbolti í garðinum í góða veðrinu og fleira skemmtilegt. Á meðan skellti mamman sér í bæinn í góða veðrinu og gerði megaleit að skóm við brúðarkjólinn. Úff! Ég er búin að fara í ALLAR skóbúðir í miðbæ Brussel! Og mér tókst að finna skó! Voða fína og sæta, í réttum lit, og með opna tá, svo það er hægt að vera með eitthvað fönkí naglalakk!!! Svaka gaman!
En eftir alla hitasvækjuna í dag þá kom bara hellirigning á okkur þegar við vorum á leiðinni heim svo það varð ekkert úr rólóferð, komum frekar heim að hanga við tölvuna! Við sjáumst ekki hérna nema veðrið sé vont!!!!

Það var svooooooooo gaman!!!!!

Geggjaðir tónleikar hreint út sagt, fyrir þá sem vilja vita!!! Ótrúlega skemmtilegt. Ég fékk meira að segja svona nærbuxna throwing moment og kikknaði í hnjánum þegar fyrstu tónarnir af "New Years Day" heyrðust strax í 3ja lagi. Nú veit ég alveg hvernig gömlu kvensunum líður á Tom Jones tónleikum! Alveg geggjað!
Þessir 4 herramenn sýndu og sönnuðu að þeir hafa engu gleymt. Byrjuðu strax af miklum krafti, Vertigo í botni, og maður var strax farinn að hoppa! Svo voru þeir rosalega duglegir að spila gömul lög, hafa eflaust ekki spilað nema helminginn af nýju plötunni, restin var allt gamalt og gott. Vantaði nú ýmist uppáhald en maður getur ekki fengið allt!
Við vorum nú ekki upp við sviðið en rétt hjá einum rampinum svo alltaf þegar Bono eða einhver þeirra fékk sér labbitúr þá sá maður þá vel. Annars upplifði ég tónleikana eins og venjulega, með vegg af fólki í kringum mig! En ef maður stóð á tám þá sá ég oft glitta í einhvern. Sérstaklega fékk ég oft sjónlínu við The Edge og Clayton. Flottast var samt þegar þeir byrjuðu á "Where the streets have no name", þá fékk ég að sjá alla hljómsveitina í einu í þó nokkurn tíma. Frekar flott móment!
Annars kom það ekki að sök þótt maður sæi stundum lítið, mest var maður að upplifa tónlistina og stemminguna og gleðina í fólkinu. Svo voru líka risaskjáir þar sem maður gat fylgst með öllu. Það var Bono-cam, Larry-cam, Edge-cam og Clayton-cam, gast bara ákveðið hverjum þú vildir helst fylgjast með! Það er greinilega mesta vinnan að vera á Bono-cam... greyið tökumaðurinn þarf að vera á fullu að elta Bono um sviðið! Svo voru þeir auðvitað með svaka ljósashow og læti á risastórum skjá! Mjög duglegir að koma með vísanir í gamla túra, það kom oft ýmislegt sem minnti á það gamla. Og auðvitað komu þeir á framfæri uppáhalds góðgerðarverkefninu. Þessa dagana er það að fella niður lán Afríkuríkja. Bono hélt langa ræðu um það mál og svo var látið rúlla yfir skjáinn Mannréttindayfirlýsingunni. Mér fannst þeir reyndar aðeins fara of langt, kemur ekki alveg rokktónleikum við, en eflaust erfitt að hemja sig að nota ekki tækifærið til að koma skilaboðunum áleiðis. Þrátt fyrir þetta, þá var þetta geggjað! Og allra aura virði!

Svo var nú bara upplifun að koma á svona stóran atburð í Belgíu sem þeim tókst að skipuleggja alveg ágætlega. Það var aldrei neinn troðningur eða læti, allt bara í jolly fíling. En það voru svona smávægilegir belgisims. Eins og ef maður vildi kaupa sér eitthvað að borða eða drekka þá þurfti maður fyrst að fara í laaaaaaaanga röð til að kaupa miða. Svo fórstu í drykkjarröðina og gast skipt 2 miðum fyrir stellu (ekki-bjór), kók eða vatn. Í næstu röð gastu svo fengið hamborgara eða pylsu og í þeirri þriðju franskar. Og auðvitað var líka röð fyrir vöfflur! Ég eyddi drjúgum tíma í þetta vesen en það hafðist fyrir rest. Þegar við vorum orðin svöng létum við okkur hafa belgískan skyndimat. Hrafnkell fékk sér pulsu sem var víst alveg ágætt en ég ákvað að prufa hamborgara. Humm... belgísk upplifun. Kjötfarsborgari, skringilega kryddaður, djúpsteikur, settur í e-r brauð sem líktist í engu hamborgarabrauði og slumma af tómatsósu ofan á. Get ekki mælt með þessu en þetta var upplifun!
Svo var nú enn eitt dæmið þegar tónleikunum var lokið. Við höfðum tekið metróið til að lenda nú ekki í því að sitja föst í bílnum í 2 tíma. Nema þegar við komum út þá voru allar metróstöðvarnar lokaðar. Okkur var nú ekkert farið að lítast á blikuna, höfðum endað á því að ganga einhverja langa leið þar sem við héldum að væri ein önnur stöð, sem reyndist svo ekki vera. Gátum gómað eina löggu sem sagði okkur að þetta væri gert fyrir "security reasons" og stöðvarnar yrðu opnaðar eftir 5-10 mín. Svo við fórum til baka og þá rákum við augun í skilti sem vísaði á réttan inngang. Þá hafði öllum inngöngum í þær 2 stöðvar sem eru við leikvanginn verið lokað nema einum sem var hvað lengst í burtu. Þvílíkt skipulag! Þegar við loksins komum þangað þá var bara tekið á sprettinn og reynt að troða sér inn í pakkfulla lestina! Og við komumst heim að lokum... en við vorum virkilega farin að halda að við yrðum strandaglópar!

Ok!

Allt klappað og klárt. Er komin í tónleikagallann (þægilegar buxur, bolur og skór með mjúkum sóla. Hefði farið í U2 bolnum mínum frá síðustu tónleikum ef ég hefði bara ekki týnt honum á Kúbu!! Djö..), búin að taka til lúdó og bók til að lifa biðina af (leikvangurinn opnar kl. 5 og höfðingjarnir byrja að spila upp úr 9!!!!), búin að taka til kvöldmat fyrir litla stubb og setja pela í ísskápinn, stilla upp tannameðalinu, raða náttfötum og bossakremi á sinn stað. Allt komið held ég, svo nú er bara að bíða eftir barnapíunni.
Ekki laust við að það sé kominn fiðringur í mig, ekki á hverjum degi sem maður fer á U2. Og sem einlægur aðdáðandi verður maður nú að mæta þegar þeir spila í heimabæ manns. Þetta eru nú reyndar U2-tónleikar númer 2 sem ég fer á í mínum heimabæ, tæknilega séð. Ég var nú bara nýflutt frá Montpellier þegar við skvísurnar fórum út AFTUR bara til að sjá þessa góðu menn. Og það var alveg þess virði. Skemmtileg ferð! Þá var ýmislegt lagt á sig til að vera fremst við sviðið, held ég standi ekki í því núna. En við ætlum samt að vera komin þegar húsið opnar.
Ég skil það ekki, húsið opnar kl. 5, fyrsta upphitunarband er 6.30, næsta byrjar sirka korter í 8 og svo koma heiðursmennirnir í U2 upp úr 9!!! Ég væri alveg til í að mæta bara rétt um hálf níu og sjá þessa kalla, nenni ekki að standa í öllu hinu veseninu. Það gerist þegar ég verð orðin ríkur landfræðingur og ofur-VIP. Þangað til lætur maður sig hafa það.... við skötuhjúin verðum í því að spila lúdó (og þá meina ég alvöru lúdó!!!). Á síðustu U2-tónleikum var það kani sem hélt okkur stelpunum gangandi, það voru kana-tónleikarnir... þessir munu ganga undir nafninu lúdó-tónleikarnir!

U2, umsóknir, sól og fleira

Með U2 í eyrunum sit ég við að hamra saman umsóknirnar mínar. Nú skal ég koma þeim út! Allaveganna einhverjum fyrir helgi. Ef þið þekkið mig ekki þá þykir mér fátt leiðinlegra en að "selja" mig svona, reyna að sýna einhverju fólki út í heimi fram á hvað ég sé gáfuð og sniðug, með nokkra galla en þeir eru samt svo smávægilegir, og hvað ég sé metnaðargjörn, með þvílíku framtíðarplönin, sem eru líka allt öðru vísi en allir hinir ætla að gera, og hvernig akkúrat þeirra kennsla muni hjálpa mér við að ná þessum háleitu markmiðum mínum. "Creative writing" kallar Naysa vinkona þetta og það er alveg rétt hjá henni. Úff púff! Er að verða búið, bara nokkrar línur í viðbót!!!

Á meðan ég svitna yfir þessu skín sólin úti og bakar alla. Ég gæti s.s. verið út í garði að dúlla mér við að klippa og reita arfa, slá gras, planta litlu sætu matjurtabeði eða bara liggja og sleikja sólina með góða bók. Mann langar alltaf að gera eitthvað allt annað þegar manni leiðist það sem maður er að gera. Þetta er sama tilfinning og kemur alltaf yfir mig í prófum, ég fer frekar að þrífa heldur en lesa!!! Þið sem þekkið mig ekki, þá þríf ég helst aldrei, er efst á listanum yfir hluti sem eru leiðinlegir. Enda fengum við okkur skúrkur þegar við komum hingað... og talandi um skúrkurnar, þau eru á fullu hérna eins og litlar vinnubýflugur og húsið er þegar farið að ilma af hreinlæti!

Kjartan hins vegar sleppur við allt svona leiðinlegt og er bara í skemmtilegheitum í dag. Hann er á crèche og þykir það ekkert leiðinlegt. Alexandra vinkona hans var mætt í morgun, mjög spennt yfir að Kjartan væri mættur. Hún er voða hrifin af Kjartani, mætir alltaf til að taka á móti honum. Barnið er að verða algjör kvennaljómi, í gær á leikvellinum var hann búinn að sjarmera 2 skvísur sem eltu hann út um allt og vildu allt gera eins og hann. Það átti að vera full dagskrá á crèche í dag, þangað á að koma sagnakona, sem segir þeim sögur og leikur hluta með brúðum, og svo átti að mála. Er einmitt að hlaupa út og sækja stubb og ætli hann sé ekki hæstánægður og dauðþreyttur eins og venjulega. Svo kíkjum við nú á leikvöllinn aftur, alltaf gaman þar í góðu veðri.

Bara 2 dagar!

Júbbí skúbbí!
U2 eftir 2 daga! Veit ekki hvort ég geti beðið, en mér hefur tekist að bíða svona lengi, ætti að geta lifað af 2 daga!!
Er sem sagt byrjuð að hita upp, bara safnið allt í botni, One, In the name of love, Beautiful day, Staring at the sun, In a little while, I will follow, I still haven't found what I am looking for..... Listinn er endalaus! Jei, ég verð í sæluvímu fram yfir helgi!!!!

Tala meira

Það eru komin fleiri orð í safnið hjá litlum manni. Í morgun fékk hann "nanana" í morgunmat og áðan var hann að lesa bók og var voða upptekinn af "dida", reyndi meira að segja að kyssa kisu. Svo skondinn, hann talar alveg heilmikið á sínu eigin tungumáli sem maður á nú alveg í vandræðum með að skilja, svo spyr maður hann að einhverju og þá kemur "djá" og haldið áfram að kjafta. Jánkar orðið öllu sem maður segir við hann. Stundum er hann í þeim gírnum að endurtaka allt sem ég segi, apar orðin upp eftir mér, en á öðrum tímum hefur hann engan áhuga. Nennir ekkert að standa í þessu og talar bara á sínu máli. Gaman að fylgjast með þessu.

Eitt er samt víst, hann verður alltaf betri og betri í því að tæta og trylla. Það er alveg ótrúlegt hvað hann getur rústað einu herbergi á stuttum tíma. Nú er allt dótið orðið frekar óspennandi, mest spennandi að leika með "dótið" sem mamma og pabbi eiga. Í gær var t.d. baðkarið orðið fullt af öllu snyrtidótinu sem var inn í skáp á baðinu. Hann er orðinn einstaklega laginn við að opna og tæma allar hirslur og dreifa því um gólfin. Stundum væri ágætt að hafa bötler sem myndi bara sjá um að tína upp eftir hann!!!!

Vá!

Það eru bara komnar rukkanir á bloggið!!!
Sorrí sorrí sorrí Tóta og Halli, ég veit, ég hef verið löt.... eða frekar busy... og ekki tekið tillit til tilfinninga ykkar! Biðst innilega afsökunar!

En við Kjartan vorum bara frekar busy á meðan Hrafnkell fundaðist í Noregi og bætti Nojarasögum í safnið.

Á miðvikudaginn meðan Kjartan skemmti sér á crèche fór ég í fyrstu kjólamátunina. Ferlega flottur! þarf að vísu smá að laga hann en hann verður geggjaður. Ég dró Margréti með mér, til að fá álit og taka myndir. Er búin að fela myndirnar vel svo Hrafnkell fær ekkert að sjá! Ef þið biðjið fallega gæti vel verið að ég sendi ykkur kópíu. Eftir mátunina skelltum við okkur svo á kaffihús og kíktum í búðir. Voða næs. Eftir crèche fórum við Kjartan út að leika og dunduðum okkur fram eftir kvöldi.

Á fimmtudaginn var meira búðarráp fyrir mömmuna og Kjartan aftur á crèche. Þar var mikið um að vera, stóru krakkarnir fengu að mála og voða stuð. Kjartan hefur hins vegar voða lítinn áhuga á að mála, ekki hans svið. Honum finnst miklu meira gaman að framleiða hávaða, músíkalskur þessi elska. Og þennan dag var fyrsti dagurinn sem hann fékk að sitja til borðs með stóru krökkunum og hann stóð sig bara vel, var sá eini sem stakk ekki af frá borðum! Voða gaman hjá honum. Ég hins vegar eyddi deginum í búðum með mínum sérlega brúðkaupsráðgjafa, henni Helgu. Við þræddum allskyns litlar og sætar búðir og skoðuðum skartgripi, skó og nærföt. Eins og kvenna er siður tókum við okkur líka langt morgunkaffi og langan hádegismat og helsta umræðuefnið var auðvitað BRÚÐKAUP! Það komu fram ýmsar góðar hugmyndir... en þetta kemur svo allt í ljós.

Á föstudeginum vorum við Kjartan saman að væbblast. Tókum því rólega um morguninn en skelltum okkur svo í helgarinnkaupin. Eftir lúrinn fórum við að hitta Sillu og Steinu og krakkana. Sátum út í garði hjá Steinu í voða ljúfu veðri og krakkarnir léku sér á meðan við plönuðum smá sprell fyrir Margréti. Hún er nefnilega að kveðja okkur og flytja til Íslands. Þar að auki ætlar hún að gifta sig í sumar svo við urðum að sprella svolítið í henni og var ákveðið að láta hana gangast undir húsmæðrapróf. Hún var nefnilega búin að bjóða okkur í meyjarboð á laugardeginum og ætluðum við að láta hana þreyta prófið þá. Voða gaman.
Yfir kvöldmatnum um kvöldið lauk svo góða veðrinu, það kom þessi þvílíka rigning og rosa þrumuveður, við sáum eldingunum ljóstra niður bara í næstu görðum! Svaka sjóv út um stofugluggann!
En púff hvað ég dáist að einstæðum mæðrum. Ég var ein með Kjartan þessa dagana og ég var alveg búin á því. Samt var hann á crèche 2 daga af þessum 3! Eftir að vera búin að koma honum í bólið og ganga frá eftir daginn þá hreinlega lak ég ofan í rúm! Svo við vorum bæði fegin að Hrafnkell kom heim á laugardaginn.

Laugardagsmorguninn stukkum við af stað að sækja Hrafnkel út á flugvöll... villtumst aðeins í öllum slaufunum á hraðbrautinni en komumst að lokum. Að finna bílastæði í bílastæðahúskraðakinu var svo annað mál þannig að Hrafnkell var kominn út með farangur og allt þegar við skondruðumst loksins inn í flugstöðina. Og vorum svo fegin að sjá hann.
Skelltum okkur svo beint í kaffi og croissant niður á torg, Kjartani til mikillar skemmtunar. Hann fékk sjálfur croissant sem er í miklu uppáhaldi og svo annað sem er miklu betra, djús í glasi með röri. Orðið voða sport að fá að drekka með röri. Enda hvarf djúsinn eins og dögg fyrir sólu! Við slæptumst svo aðeins í búðir en fórum svo heim í rólegheit. Um 5 leytið keyrðu þeir feðgar mig í meyjarboð. Þar vorum við mættar 6 skvísur, allar í kjólum til að skemmta okkur saman. Skáluðum í freyðivíni og svo bar Margrét á borð þvílíkar kræsingar. Eftir matinn var hún svo tekin í húsmæðrapróf. Látin setja í sig rúllur og hárnet yfir, setja upp svuntu og gúmmíhanska með blómum. Svo þurfti hún aðeins að staupa sig á vanilludropum (sem var reyndar skipt út fyrir sherry) og í þessari múnderingu þurfti hún að sauma út í skyrtu bóndans! Þetta vakti mikla lukku og mikið fliss og hlátur! Á meðan var lesið fyrir hana ýmis góð ráð úr húsmæðrahandbókum frá fyrri öldum. Og svo var haldið áfram gleðskap fram eftir kvöldi.
Þeir feðgar höfðu það mjög notalegt á meðan, fóru út að leika og auðvitað þurfti að róla LENGI! En Hrafnkatli tókst að plata Kjartan í kastalann þar sem farnar voru margar salíbunur. Þeir elduðu sér svo pasta í matinn og Kjartan át á sig gat.

Sunnudagurinn leið svo bara hjá í rólegheitum. Ég fékk að sofa út á meðan þeir feðgar fóru í morgunmat. Þeir helltu svo upp á kaffi þegar ég skreið fram úr. Þetta var meira að segja svo mikill sunnudagur að þegar Kjartan tók lúrinn sinn skriðu foreldrarnir aftur í bólið og lögðu sig! Alveg uppgefin. Seinnipartinn hringdi svo Bjössi í okkur en hann var að lækna fartölvuna mína og hafði tekist að gera kraftaverk á henni! Svo hún virkar aftur!! Jei. Við skruppum því til Gunnu og Bjössa eftir tölvunni, nema þegar við komum stóð Bjössi við að baka pönnsur svo við lentum í ekta sunnudagskaffi hjá þeim skötuhjúum. Voða notó og geggjaðar pönnsur hjá Bjössa. Á meðan gekk Kjartan sinn vanalega berserksgang, tætti og tryllti, bara svona til að venja þau við áður en krílið kemur. Takk fyrir okkur!
Heima skelltum við svo á okkur svuntunum og skveruðum upp einni sunnudagssteik. Boeuf bourgignonne með frönsku kartöflusalati og bökuðum sveppum fylltum með gráðosti! Jum jumm! Og auðvitað búrgúndur með! Svo þetta varð bara ekta sunnudagur upp á gamla móðinn með sunnudagskaffi og sunnudagssteik! Svo sofnuðu bara allir á sitt græna....

Er þetta nóg í bili elskurnar mínar??? Heldur ykkur uppteknum fram á þriðjudag kannski....

Grasatími!

Jæja, fyrsti dagur í grasinu! Hrafnkell floginn til Heja Norge! (honum til mikillar gleði eins og ykkur öllum er kunnugt). Við söknum hans nú þegar! En ætli við þraukum ekki fram á laugardag.

Kjartan er búinn að vera í súperstuði þessa dagana, svo glaður og kátur, og alltaf til í knús! Hann þarf reglulega að koma til manns og fá knús. Algjör rúsína. Þær á crèchinu eru svo ánægðar með hann því hann er svo glaður og kátur og duglegur að leika sér. Hann er að vísu enn að því að skæla aðeins þegar mamma yfirgefur hann á morgnana, bara til að láta hana hafa smá samviskubit, en það endist víst ekki lengi. Veit einhver hvenær þau hætta þessu?
En það er alltaf stórt bros á mínum manni þegar ég kem að sækja hann á daginn.

Hann er að stækka svo mikið og þroskast þessa dagana. Maður finnur fyrir greinilegum mun. Málþroskinn er allur að aukast og ég tek allt til baka um að hann hafi aldrei sagt neitt. Ava er búið að heyrast lengi og um daginn tók hann upp símann, bar hann upp að eyranu og sagði "ama, ava, ama, ava". Alveg á því að hringja í ömmu og afa. "Mamma" kom loksins en það er svona spari, það hefur ekki heyrst aftur. "Baba" heyrist oftar en hann hefur samt aldrei sagt það við pabba sinn. En núna eru að koma svona smáorð eins og "já" og "eta". Hann kemur til mín og segir "mam mam" og vill þá fá að borða. Og svo er hann farinn að segja "vava" þegar hann sér hund. Hundar eru mjög spennandi, sérstaklega eftir að hafa búið með Týra heima á Íslandi.
Svo er skilningurinn orðinn svo miklu meiri, maður segir við hann "eigum við að koma niður" og þá er farið að stiganum og mundast við að klifra niður stigann. Ef ég segi "eigum við að búa til mat" þá er farið inn í eldhús. Hann er farinn að fatta hvernig hlutirnir virka. En glaðastur er hann nú þegar maður stingur upp á því að fara út. Spái því að það verði næsta orð sem hann fari að nota!!!!

Ég gleymdi því mikilvægasta!

Kjartan sagði "mamma" í dag. Loksins!
Hann var nú byrjaður á því reyndar en í því samhengi þýddi það ekki "mamma" heldur "namm namm". Alltaf þegar hann var orðinn svangur og átti að fara að borða heyrðist "mamm mamm mamm". Mamma hans var nú ekkert svakalega hrifin (en fannst það samt sætt).
Nema í dag hljóp ég út í búð í næsta sveitarfélagi til að kaupa það sem innkaupastjórinn gleymdi fyrir lasagnað. Þegar ég kom aftur þá varð Kjartan voðalega glaður, kom hlaupandi til mín og sagði greinilega "mamma". Svona lykilorð eru greinilega bara geymd fyrir mikilvægar stundir!
Mamman er ennþá hrikalega stollt og ánægð!

Hitabylgjunni lokið

Og tími til að blogga aftur, ekki satt! Held að heilinn hafi nú bara hreinlega soðnað í hitanum. Við vorum mikið úti að bauka ýmislegt skemmtilegt, mér tókst nú að brenna á öxlunum fyrsta hitabylgjudaginn og hef því þurft að passa þær. Passaði hins vegar vel upp á litla gaur svo hann hefur alveg sloppið við bruna.

Á fimmtudaginn fór Kjartan aftur á crèche, okkur báðum til mikillar gleði. Í góða veðrinu þann daginn voru þau meira og minna út í garði að leika sér, svaka fjör. Þegar ég kom að sækja hann þá heyrði enginn í dyrabjöllunni því allir voru út í garði. Greyið Kjartan átti engar stuttbuxur svo hann fór á síðbuxum á crèche og var að kafna. Hann var komin á samfelluna þegar ég kom að sækja hann. Ég hins vegar skellti mér í bæjarferð og jazzaði upp fataskápinn þennan fyrsta frídag minn í langan tíma. Og keypti stuttbuxur á barnið. Dró svo Hrafnkel með mér út að borða í hádeginu. Voða ljúft hjá okkur. Héldum á ekta belgískan stað sem við höfðum fundið áður en þá hafði verið fullt, nema nú fengum við borð og fengum gott að borða. Og það var þarna í sólinni sem mér tókst að brenna svona ofur vel.

Á föstudaginn vorum við Kjartan bara heima að leika okkur. Kíktum á markaðinn og byrgðum okkur upp af ávöxtum, m.a. jarðarberjum frá Wepion, jumm. Fórum líka út á róló þar sem Kjartan var í essinu sínu. Ég hélt að hann væri of lítill til að ná upp í tröppuna á klifurgrindinni/rennibrautinni en svo var ekki. Minn maður dró sig upp og klifraði upp, lét sig svo húrra niður rennibrautina þótt hún væri há! Algjör gaur! Á leikvellinum voru nokkrir krakkar aðeins eldri en Kjartan og ekki voru þau að þora. Hann verður skelfilegur þessi elska.
Eftir lúrinn fórum við svo út í garð að garðast smá. Ég dró fram sláttuvélina Kjartani til mikillar skemmtunar. Honum fannst svo spennandi að mamma væri að ýta þessu apparati á undan sér að hann vildi líka. Hann klifraði upp á svalir og náði í vagninn sinn, ætlaði svo með vagninn niður á gras. Bara ýta honum niður tröppurnar. Ég fékk þvílíkt sjokk að sjá aðfarir barnsins, hentist frá sláttuvélinni og æpti: NEI KJARTAN ÞETTA MÁ EKKI!!!! Hann fattaði sem betur fer að sleppa vagninum áður en hann fór með honum niður tröppurnar! Mamman var þarna í smá sjokki og Kjartan skældi, aðallega yfir látunum í mömmu sinni held ég. En hann hafði sig hægan það sem eftir var slátturs, hélt sig aðallega í sandkassanum. Hafði vit á að vera í skugganum.
Eftir 1 og hálfan tíma í sólinni vorum við bæði orðin eldrauð og ég hélt að við hefðum bæði brunnið þrátt fyrir vörn 30, en svo var ekki. Við sluppum. En það sem eftir lifði dags vorum við bara í kælingu inni í húsi. Of mikil sól í bili.

Í gær brugðum við okkur bæjarleið og skelltum okkur til Antwerpen. Voða sætur bær, verður að viðurkennast að þetta er í fyrsta sinn sem við förum þangað. Tilefnið var að sjálfsögðu skartgripakaup, fórum í þennan leiðangur til að skoða giftingarhringa. Kjartan stóð sig eins og hetja við að fara búð úr búð og skoða skartgripi. Margt fallegt að sjá en líka margt ljótt. Keyptum samt ekki neitt en erum margs vísari og vitum frekar hvað við viljum. Svo þarf bara að fara aðra ferð....
En Antwerpen er miðstöð demantasölu í heiminum og þarna eru demantasalar og skartgripasalar eins og mý á mykjuskán. Ótrúlega mikið af þeim og demantar eru greinilega ekki dýrir. Á einum stað kostaði bara 15€ að láta bæta einum slíkum í hringinn. Flestir skartgripasalarnir voru nú hneykslaðir á mér að vilja bara EINN! Þú getur fengið 5 eða 10!!! Og allsstaðar hægt að kaupa demanta í lausu (eða eins og einn salinn orðaði það á skiltinu sínu "lose diamonds at wholesale prices" Hahaha!) Mjög áhugaverð upplifun.
Við löbbuðum líka aðalverslunargötuna þeirra, mjög fjölbreytt og eflaust gaman að versla þar. Gallinn við Brussel að allar búðir eru svo dreifðar út um allt, á meðan þær er að finna á sömu torfunni þarna í Antwerpen. Hver veit, maður skellir sér kannski einn daginn í verslunarleiðangur þangað. Gamli bærinn er líka mjög sætur, fullt af litlum þröngum götum og litlum sætum torgum. Röltum þar aðeins um og hlóðum batteríin með ís.
Á bakaleiðinni stórgræddi Kjartan því við duttum inn í útivistarverslun og fjárfestum í einum Kjartan's carrier. Meira að segja mátuðum Kjartan í bakpokann inn í versluninni, afgreiðslufólkinu til mikillar skemmtunar. Og Kjartan fílaði sig strax vel í græjunni, svo nú þarf bara að prufukeyra hana.

Í dag höfum við svo bara verið í helgarleti. Vöknuðum öll seint, Kjartan bærði ekki á sér fyrir en korter í 11! Enda var hafður af honum lúrinn í gær. Erum svo bara búin að vera að dunda okkur, ítalski skítakokkurinn er að malla lasagna og á meðan Kjartan lúrði moldvarpaðist ég aðeins í garðinum. Nú skal takast að hreinsa beðið sem er aftast í garðinum og snúa því upp í eðal-matjurtagarð. Ætli við höldum svo bara ekki áfram að hafa það notalegt. Hlöðum batteríin fyrir vikuna. Á miðvikudaginn ætlar Hrafnkell að stinga okkur af, er að fara á fundi í Norge, svo við Kjartan verðum ein í kotinu fram á laugardag.

Heitt!

Úff! Það er sko heitt í dag. Jafnvel þótt það sé vindur þá er algjör pottur út í garði. Ágætt að það sé handklæðadagur, maður getur notað handklæðið til að þerra svitann! Þið spyrjið kannski hvað ég sé að hanga inni á svona góðum degi!!! Nú kæla mig auðvitað! Og fá mér smá í gogginn.

Kjartan fór sem sagt ekki á crèche í dag, útbrotin þurfa að vera alveg horfin til að hann megi fara sem þau voru ekki í morgun, svo við vorum bara heima enn einn daginn. En mér sýndust þau vera horfin áðan svo ætli við tölum ekki við doksa á eftir og fáum grænt ljós á crèche á morgun.
Lítill maður er bara orðinn svo sprækur aftur, meira að segja farinn að borða aftur, svo þá eru menn búnir að ná sér. Við vorum því bara úti í garði í góða veðrinu áðan. Hann að leika sér í dótinu sínu og ég að hreinsa upp afklippurnar af hekkinu frá því hekkklippumorðinginn gekk berserksgang um helgina. Það sem var nú mest spennandi hjá ungum manni var stiginn sem pabbi hans notaði og er ekki búið að ganga frá. Í einhverri vindkviðunni í gær fauk hann á hliðina og þetta fannst Kjartani mest spennandi að príla í, klifra undir og yfir, fara hringinn í kringum, endalaust. Meira spennandi en fíni kastalinn! Svo gat hann dundað sér lengi vel í sandkassanum, voða gaman, samt mest gaman að moka sandinum upp úr sandkassanum og út á grasið, eða smakka aðeins á honum. Pabbi hans var nú lítið hrifinn af því að barnið væri að borða sand og var að reyna að skamma hann fyrir það. Held að það virki nú lítið, barnið kominn af mikilli sandætu. Ég var víst skelfileg! Á eftir að spyrja tengdó hversu mörg kíló Hrafnkell innbirgði af sandi um ævina. Kæmi mér ekkert á óvart að þau væru nokkur. Svo Kjartan fær bara að japla á sandi. Hann hlýtur að gefast upp, ekki er þetta nú gott!!!

Jæja, ég ætla að garðast smá og svo er búðarrölt þegar stubbur vaknar. Það vantar bæði kvöldmat og sandala á lítill mann, hann er að soðna í fínu strigaskónum!

Fyrir snilldina!

Þetta minnir mig bara á að ég á eftir að hlaupa upp og finna mér handklæði til að þvælast með um í dag!

Leiðinlegt!

Kjartan er að tapa sér þennan morguninn, honum er farið að dauðleiðast að hanga inni. Hann var svo rellinn og vælinn upp í stofu áðan, sama hvað ég gerði fyrir hann, hann hélt bara áfram að væla og kvarta. Svo við skelltum okkur niður, tókum niður þvott og Kjartan var ansi duglegur að taka úr og setja aftur í þvottavélinna eða þurrkarann. Gekk á milli og setti inn og tók svo út aftur. Stór partur af þessu rituali var að loka maskínunum þegar hann var búinn að setja inn eða taka út. Algjör. Svo er hann bara búinn að vera að dunda sér og drasla til á meðan mamman hangir í tölvunni. Greinilegt að hann er bæði að hressast því í gær þýddi ekkert fyrir mig að láta hann leika sér sjálfan meðan ég var í tölvunni, hann bara hékk í mér vælandi. Og breyting á umhverfi er greinilega til góða.
Hitinn virðist vera farinn og deplarnir og bólurnar eru að minnka svo við krossum fingur og vonum að hann komist á crèche á morgun. Held að hann verði mjög glaður yfir því, löngu kominn með leið á mömmu og sama gamla dótinu.

Kemur ekki á óvart!

Your Inner European is French!

Smart and sophisticated. You have the best of everything - at least, *you* think so.

Who's" Your Inner European?

Ekkert alvarlegt!

Enda bjóst ég ekki við því. Doksi segir að þetta sé veirusýking og því ekkert hægt að gera nema lifa hana af. Lagði til að gefa Depli reglulega stíla yfir daginn og fylgjast með hitanum.
Kjartan hágrét yfir aðförum doksa þegar hann var að skoða hann, var sko ekki sáttur við þessa hlustunarpípu. En þegar því var lokið var hann yfirsig kátur og glaður, smælaði framan í doksa og beitti öllum sínum töfrum. Það er varla von að doksa þyki hann ekkert lasinn!

Jamm og jæja

Kjartan varð ekkert skárri í gær svo við innipúkumst enn. Að vísu virðist hitinn vera að mestu horfinn (37.5° kallast ekki hiti) en í gær fór hann að brjótast út í litlum bólum og rauðum flekkjum. Greyið litla, orðinn Depill aftur. Hann var líka frekar pirraður í gær, gæti verið út af veikindum eða bara af því að hanga inni. Og ekki er hann neitt skárri í dag, frekar stuttur kveikiþráðurinn í litlum manni. Hann vaknaði líka 5 sinnum í nótt hágrátandi, og rauk upp eftir stuttan lúr núna áðan. Og neitar að fara aftur að sofa.
Við förum sem betur fer til doksa á eftir að láta kíkja á hann. Ég var búin að hringja í doksa kl.9 í morgun en hann mátti ekki vera að því að tala við mig. Sagðist hringja aftur. Það hefur ansi oft komið fyrir að doksi hafi ekkert hringt aftur svo ég var orðin ansi pirruð út í hann um 12-leytið. Um 1, eftir að hafa hringt í hann 2svar og enginn svarað var ég búin að lofa mér því að finna annan lækni. Nema hvað, doksi kom á óvart og hringdi korteri síðar. Batnandi mönnum og allt það! Læt ykkur vita hvernig fer hjá doksa.

Innipúkastand, mömmuklúbbur og Júróvisjón

Við Kjartan erum búin að vera að innipúkast í marga daga núna. Algjörir sveppir. Litla greyið er búinn að vera með hita frá því á fimmtudaginn. Hefur verið svona í kringum 38° en rauk upp í 39,5° á föstudagskvöldið, foreldrum sínum til mikillar skelfingar. Hann var frekar slappur í gær og var kominn í 39° þegar hann fór að sofa, en vaknaði svo sprækur og hress í morgun. Við erum því að vona að þetta sé yfirstaðið. Ég hef verið að giska á að þetta sé af völdum tannanna því það virðist ekkert annað ama að barninu. Það eru tvær augntennur á leiðinni (2 komnar) og svo 2 öftustu jaxlarnir. Uppgötvaði í gær að enn einn jaxl er kominn í gegn, svo það styttist í að hann verði kominn með allar barnatennurnar! En þrátt fyrir þetta þá hefur hann verið ótrúlega ljúfur og góður og duglegur að leika sér. Hins vegar held ég að hann sé komin með alveg jafn mikið nóg af því að hanga inni eins og mamma sín! Við skulum því vona að hann verði orðinn sprækur fyrir crèche á morgun.

Til að kæta okkur kom mömmuklúbburinn í heimsókn á föstudaginn. Voða stuð, bæði fyrir mömmur og stubba. Mikið skrafað og skeggrætt, sérstaklega um brúðkaup því ein var að gifta sig fyrir 2 vikum og við erum tvær að gifta okkur í ágúst. Svo umræðurnar snérust varla um annað. Stubbarnir skemmtu sér konunglega, voru búin að snúa við stofunni á augabragði, en skemmtilegast var þó að komast út í garð og príla í fína kastalanum hans Kjartans. Kjartan svaf nú reyndar af sér mest allt fjörið, svaf í 3 og hálfan tíma, svo hann rétt náði í skottið á stubbunum. Þegar hann loksins vaknaði var hann voðalega lítill og leist ekkert á þetta lið sem var mætt að drasla í dótinu hans, en þegar það var loksins runnið af honum þá voru stubbarnir allir á heimleið. Verður bara meira fjör næst.

Í gær innipúkuðumst við Kjartan meira á meðan pabbi hans var voða duglegur og klippti hekk í garðinum. Nú er garðurinn orðinn svo fínn, bæði búið að klippa hekkið sem lá mest á og búið að hreinsa allan arfa úr rósabeðinu fyrir framan húsið, þekja það með dagblöðum og dreifa kurli yfir. Orðið svaka fínt og þessar aðgerðir verða vonandi þess leiðandi að við þurfum ekki að reita arfa næsta árið eða jafnvel árin! Krossum fingur.
Eftir puð og streð vorum við svo fegin að hlamma okkur fyrir framan júróvisjón í gærkvöldi. Ég, júróvisjónfanið, að vera búin að gera júróvisjónfan úr Hrafnkatli líka. Híhí! Við héldum auðvitað með Noregi en því miður virðist Evrópa ekki vera tilbúin fyrir endurkomu glam-rokksins! Því miður. Ef Nojararnir hefðu unnið hefði keppnin fyllst af rokki á næsta ári, kominn tími til að hrissta upp í hefðbundna júróvisjónpoppinu. Mér fannst gríska lagið bara frekar týpiskt vinningslag í júróvisjón, ekkert sérstakt þar á ferð. Samt skárra að þeir unnu heldur en Lettland eða Sviss! Úff! Aðaldjókið voru samt kynnarnir, það var eins og stelpan hefði lært ensku korter áður en hún kom á sviðið! Jamms, þetta var þokkalegt og ágætis skemmtun. Gaman að fá sinn skammt af United Kingdom 2 points, Royaume-Uni deux points, Norway 3 points, La Norvège 3 points.... og allri pólitíkinni á bak við stigagjöfina. Híhí! BTW, þessi 3 stig sem Belgar gáfu Noregi eru okkur að þakka, við sendum skrilljón sms og kusum Noreg! Hefði samt alveg verið sátt við Moldavíu eða Bosníu á toppnum. En gott á stóru löndin 4 að vera á botninum, segir þeim kannski eitthvað. Mesta svindlið er samt að þau geta sent hvaða rusl sem er í keppnina og fá alltaf að vera með! Æði!

Gleymdi einu...

Það er komin enn ein tönnin, nú hefur ein augntönn bæst í safnið! Og það eru tvær í viðbót á leiðinni...
Foreldrarnir verða útbitnir þar til yfir líkur!

Fjörug hvítasunnuhelgi

Ég held ég skuldi ykkur öllum langt og mikið blogg. Orðið svolítið síðan ég bloggaði og svo var svo mikið að gera um helgina að það er nóg frá að segja.

Á laugardaginn var afmælið mitt og þeir feðgar voru svo sætir að leyfa mér að sofa út. Skriðu svo upp í rúm til mín um 10-leytið með fullt af pökkum. Kjartani fannst pakkarnir ógurlega spennandi og vildi ólmur hjálpa mér að opna, en hafði svo engan áhuga á innihaldinu. Þeir voru svo sætir að gefa mér nýjstu bók Umberto Eco á frönsku (jepp, nú þarf ég að vera dugleg að lesa), baðolíu fyrir kuldaskræfur og nuddolíur. Svo sætir! Og kuldaskræfubaðolían virkar!!!
Eftir gott kaffi og pain au chocolat brettum við upp ermar og skelltum okkur í verslunarleiðangur. Fórum í Brico og græjuðum okkur fyrir garðvinnu og fórum svo í dótabúð í leit að garðdóti handa litla prinsinum. Og Kjartan græddi ansi hreint vel! Ætlunin var að kaupa sandkassa og kannski litla rennibraut... við keyptum sandkassann og sanddót og heilan kastala með rennibraut!!! Jepp!! Það er svona þegar foreldrunum leiðist heldur ekki í dótabúðum. Til að koma öllu þessu fyrir þurfti aldeilis að troða og þjappa í bílinn.. og það hafðist án þess þó að ég þyrfti að liggja á gólfinu eins og síðast!
Á meðan Kjartan svaf síðdegislúrinn sinn voru svo foreldrarnir duglegir að garðast, ég næstum því slátraði einum runna og mokaði ansi miklu af græna djöflinum úr beðinu. Hrafnkell var ofurfrískur á rafmagnsklippunum svo nú er allaveganna 1 hekk sem við þurfum ekki að skammast okkar fyrir.
Á laugardagskvöldið hættum við nú öllu puði og skelltum okkur út að borða. Kjartan var heima með barnapíunni Melanie og nú hefur enn ein barnapían verið sjarmeruð. Sæti bauð mér hins vegar út að borða á Aux armes de Bruxelles, gamlan og gróinn stað rétt hjá Grand Place. Hann stóð nú ekki alveg undir væntingum en maturinn varð betri með hverjum rétti, desertinn var toppurinn!!! Þarna sátum við innan um alla lúðalegu túristana og einn og einn uppstrílaðann belga. Frekar skondin samsetning af fólki!

Á sunnudaginn gerðumst við dugleg og fórum í udflugt. Keyrðum til Dinant og skoðuðum bæinn. Á leiðinni keyrðum við í gegnum bæina Jambes (Fætur) og Bouge (Hreyfa sig). Stoppuðum svo í Wepion, höfuðborg jarðarberjaræktunar í Belgíu og keyptum okkur alvöru jarðarber. Þvílíkar hlussur og þvílíkt góðgæti. Það var ekkert eftir korteri seinna þegar við komum til Dinant. Í Dinant byrjuðum við á lunch í litlum local pub, þar var decorið ekkert sérstakt en maturinn góður og þau áttu til barnasæti fyrir Kjartan. Eftir matinn var Kjartan svo búinn að sjarmera allt liðið þarna inni. Síðan röltum við að kirkjunni þeirra sem hefur verið endurbyggð 3svar sinnum, það er alltaf verið að eyðileggja hana. Hún var lokuð svo við skelltum okkur með kláfinum upp að virkinu fyrir ofan bæinn. Fórum með guide í gegnum virkið, sem var svo sem áhugavert. Lærðum aðeins meira um sögu Belgíu. Virkið var bæði notað í bardögum gegn prins-biskupunum í Liège, af Hollendingum fyrir 1830 og fyrri heimstyrjöldinni. Kjartani fannst nú samt ekkert sérstaklega gaman að skoða svona virki svo eftir að við höfðum komist til að sjá útsýnið yfir bæinn og ánna Meuse stungum við bara af. Síðan röltum við í gegnum bæinn, fundum okkur ís og lítinn garð til að borða ísinn. Þar var litlum mönnum hleypt á sprett, enda nóg að kanna á nýjum slóðum.
Hér var orðið ansi framorðið og Kjartan ekkert fengið sér lúr svo við ákváðum að fara í bíltúr. Kjartan auðvitað steinsofnaði um leið og komið var í bílinn. Og við keyrðum til Frakklands!! Það er tota sem gengur upp úr Frakklandi inn í Belgíu svo við vorum ekki nema korter í burtu. Gerðum þetta bara fyrir kikkið, keyruð um bæinn Givey, og héldum svo áleiðis til Namur meðfram Meuse ánni. Þetta er mjög fallegt svæði, minnir um margt á Mosel-dalinn nema hér eru engir vínviðir. Nóg af sumarhúsum hins vegar. Við keyrðum líka fram hjá Chateau de Freyr, en kastali sá (sem er rosa flottur) dregur nafn sitt af goðinu sjálfu sem á víst að hafa komið þangað... eða sverðið hans! Belgíski upplýsingafulltrúinn okkar var ekki alveg með söguna á hreinu. Og við fórum aftur í gegnum Wepion. Mér til mikillar gleði eru til geggjuð hús þar alveg niðri við ánna. Sé þetta alveg fyrir mér að eiga geggjað hús/kastala í jarðarberjahöfuðborginni!!!!
Við komum til Namur um kvöldmat og áttum þá rendez-vous við Óla, Laurence og Bjart, bróður hans Óla, við dómkirkjuna. Eftir smá hringakstur fundum við þau og þennan fína stað, Henrys Bar, þar sem við fengum okkur kvöldmat. Staðurinn fékk stórt prik fyrir að eiga barnasæti og bjóða upp á rétti fyrir börn. Svo Kjartan sat meðal okkar eins og kóngur og hámaði í sig brauð og kjötbollur, á milli þess sem hann terroríseraði aðra við borðið með bókinni um Elmar! En hann stóð sig eins og hetja og við fengum öll gott að borða. Kjartani fannst samt eftirrétturinn bestur! Var duglegur að sníkja ís þótt hann hafi þegar verið búinn að græða kex!
Dauðþreyttur ungur maður steinsofnaði á leiðinni heim og foreldrarnir hafa sjaldan verið jafn fegnir að komast í bólið sitt! Mjög góður dagur!

Mánudagurinn var svo letidagur í garðinum enda geggjað veður. Við byrjuðum nú á því að setja saman nýja dótið hans Kjartans svo núna er heill kastali út í garði! Kjartani fannst þetta allt voða spennandi og var ótrauður við að leika með dótið, þótt verið væri að reyna að púsla því saman! Hann var svo ekki lengi að finna út úr því að príla upp stigann og svo skellir hann sér á maganum niður rennibrautina! Voða stuð!
Sandkassinn var líka tekinn í gagnið og voru litlir menn duglegir við að moka. Og borða sand! Kjartan er hrifnari af þeim rétti en foreldrarnir. Eftir góðan lunch í garðinum gerðumst við Hrafnkell svo ógurlega dugleg og réðumst á rósabeðið fyrir framan. Við kláruðum að reita úr því græna djöfulinn og byrjuðum að þekja það með dagblöðum og kurli en komumst að því að við höfðum keypt of lítið. Svo það bíður mín víst núna! En við vorum voða dugleg og puðuðum í rúma 2 tíma. Fórum í pásu út í garð öll lurkum lamin, rifin og klóruð eftir rósirnar. Og eldrauð enda ekki passað okkur nógu vel á sólinni! Í gærkvöldi fannst okkur við því alveg eiga skilið letilíf. Sem við gerðum!

Ég tók auðvitað skrilljón myndir um helgina, kannski verð ég dugleg á eftir og set þær inn, ásamt öllum hinum sem eru eftir!!!

Ammli

Ég á afmæli í dag
ég á afmæli í dag
ég á afmæli í dag
ég á afmæli í dag!!!

Gott veður og klipping

Við erum búin að vera svo heppin með veður undanfarna daga, bara verið voða ljúft þótt það sé ekkert voðalega heitt. Við Kjartan höfum því notað tækifærið og verið dugleg að leika út í garði eftir að hann kemur heim af crèchinu. Honum finnst svo gaman í garðinum. Það er hlaupið út um allt í grasinu eða klifrað upp og niður stigana. Svo er hann búinn að finna út úr því að hann kemst undir stigann og þannig getur hann hlaupið hring eftir hring. Önnur uppgötvun eru hellurnar fyrir framan skúrinn, á þeim er mjög spennandi að stikla. Þar getur hann dundað sér að fara fram og til baka endalaust. Og svo er það rólan! Best af öllu. Yfirleitt það fyrsta sem hann gerir er að fara að rólunni og svo stendur hann þar og heimtar að fá að róla. Svo getur hann endalaust setið í rólunni og auðvitað á mamma að ýta. Má ekki stoppa. Stundum virðist nú svo að hann sé ekkert að skemmta sér, hann hangir bara fram af og sést ekki í bros, en það er alltaf kvartað jafnmikið yfir því að fara úr rólunni. Honum virðist líða vel þar.
Ég er búin að taka helling af myndum út í garði og þykist ætla að vera dugleg núna og setja eitthvað inn á myndasíðuna. Ég fékk nefnilega nýja myndavél í afmælisgjöf, svaka flotta græju. Það tók nú smá tíma að fatta að ég þyrfti að fókusera sérstaklega svo fyrstu myndirnar eru svolítið úr fókus... en hún er ferlega flott og tekur fínar myndir. Best af öllu er að hún tekur litlar videomyndir, kannski ég skelli nokkrum myndskotum inn líka.

Annars var ég voða dugleg í gær í baráttunni við græna djöfulinn (góður frasi Íris!!!). Það er allt annað að sjá beðið, eða sirka 2/3 af því. Er ekki enn búin... humm.. og svo er allt hitt eftir. Og ég er öll lurkum lamin eftir þetta, með harðsperrur í lærum og stirð í bakinu. Ég ætlaði að vera ennþá duglegri í dag og klára þetta en veðrið er nú ekki að leika við okkur í dag. Fínt að nota það sem afsökun. Það á víst aftur að birta til um helgina svo ætli það verði ekki tæklað þá. Fínt að koma þessu frá, auk þess sem það bíða okkar ansi margir metrar af hekki til að klippa, plús alla skrautrunnana! Ég veit ekki alveg hvernig ég á að tækla það að klippa þá í kúlur! Kemur í ljós!

Talandi um að klippa, Kjartan var orðinn svo síðhærður eftir Íslandsdvölina að ég skellti honum í stólinn í morgun og klippti hann. Hann er orðinn voðalega sætur. Ég er ágætis strákaklippari þótt ég segi sjálf frá. Kjartani var haldið góðum með hrúgum af dóti og kexi. Handklæðið reif hann hins vegar af sér, svo það voru hár út um allt! Hann er ennþá sjálfur allur út í hárum. Ég neyddist til að draga fram ryksuguna til að ryksuga allt upp... það var freistandi að smella henni á Kjartan sjálfan en ég lagði nú ekki í það. Kjartani fannst hins vegar ryksugan voða spennandi og hún hefur verið aðal leikfangið núna í morgun! Skrýtin þessi börn.

Bráðum verða komnir...

... heilir 5000 gestir á þessa síðu! Hver verður númer 5000?

Komin aftur heim!

Jæja þá, við Kjartan erum komin aftur heim í heiðardalinn! Það var mikil gleði að hitta pabbann aftur og heilsa upp á öll leikföngin.
Við lögðum af stað rúmlega 5 úr Efstasundinu, öll frekar syfjuð og mygluð, út á flugvöll. Þar kvöddum við ömmu og afa og héldum í ævintýraferð. Kjartan var ósköp ljúfur alla ferðina. Var nú samt í smá stuði þarna í morgunsárið út við gate-ið. Rölti út um allt og heilsaði upp á fólk. Þar var líka stigi sem var mjög spennandi en mamma hans bannaði honum að fara þar niður í hvert sinn. Svo lítil frekjudolla henti sér í gólfið og gólaði af öllum lífs og sálarkröftum. Ég stóð bara og ignoreraði barnið, eins og maður á að gera skv. öllum uppeldishandbókum. Og hann hélt alltaf áfram að orga. Þagnaði þó að lokum! Allir á svæðinu voru farnir að fylgjast með okkur og skemmtu sér konunglega yfir þessari litlu frekjudollu. Ein amerísk hjón sem stóðu þarna sögðust eiga barnabarn á sama aldri sem væri einmitt að taka svona frekjuköst þessa dagana og þau voru bara í því að hvetja mig að gefast ekki upp fyrir litla frekjulíusi.
Eitt atriði var nú samt fyndið, Kjartan var á miklum spretti þegar hann sá par sem sat á gólfinu og var að kyssast og faðmast. Hann stoppaði og stóð og horfði á þau í forundran. Stóð þar alveg heillengi og hakan komin niður á gólf. Eftir nokkra stund var strákurinn farinn að taka eftir honum og brosa til hans. Síðan fóru þau bæði að brosa til Kjartans og reyna að spjalla við hann en alltaf stóð hann eins og frosinn og horfði á þau með undrunarsvip. Að lokum gekk hann til mín, hélt í buxurnar mínar og hélt áfram að stara!! Svo fyndið, eins og hann hefði aldrei séð fólk kyssast áður!
Flugferðin var mikið fjör. Tímasetningin var auðvitað á besta tíma fyrir lítinn mann svo hann lúrði ekki neitt. Hafði nóg að gera við að baksast með dótið sitt, skoða öryggishandbókina, væbblast upp og niður úr sætinu sínu. Þær voru svo almennilegar í innrituninni að passa að við fengjum laust sæti fyrir Kjartan. Þvílíkur munur! En Kjartani fannst hins vegar mesta fjörið að rölta fram og tilbaka um flugvélina. Hann var á útopnu fram og aftur ganginn, á milli þess sem hann heilsaði upp á fólk. Þetta var svo gaman að hann nýtti öll tækifæri til að stinga af, skreið undir sætin okkar til að komast fram á gang. Það var nokkrum sinnum sem ég þurfti að biðja aðra farþega um að góma barnið fyrir mig! Mikið stuð á ungum manni.
Þegar við lentum á Schipol var auðvitað bið eftir töskunum og þá var lítill maður orðinn dauðþreyttur. Hann var við það að sofna í fanginu á mér þegar við lentum. En þegar við komum fram og hittum pabba var mikið stuð, og enn meira fjör að sleppa úr kerrunni og hlaupa um í flugstöðinni. Lítill maður var hins vegar ekki lengi að sofna þegar hann var kominn í bílinn og svaf næstum alla leiðina heim.

Eftir að við komum heim höfum við bara haft það gott. Tókum því rólega á þriðjudagskvöldið, borðuðum saman fjölskyldan pasta að hætti ítalska skítakokksins og lítill stubbur fór snemma í bólið. Svo feginn að finna sængina sína og rúmið sitt aftur að það heyrðist ekki múkk í honum. Og það þurfti hreinlega að vekja hann kl. hálf níu í gærmorgun.
Lífið er svo að komast aftur í sinn vanagang. Kjartan er á crèche þessa dagana. Var nú frekar lítill og vælinn þegar við mættum þangað í gærmorgun, en það dugði víst skammt. Hann var kominn á fullt að leika sér 5 mínútum eftir að ég fór. Núna eru byrjuð fullt af nýjum krökkum, búið að bætast aðeins í stelpuhópinn og nýr strákur byrjaður sem er svipað gamall Kjartani og norskur í þokkabót! Svo þarna eru tveir litlir ljóshærðir norðurlandabúar innan um belgana. Kjartan var nú iðinn við að sjarmera stelpurnar við matarborðið. Svo komu víst listrænir hæfileikar í ljós því hann var yfir sig ánægður að fá tússliti í hendurnar og litaði af miklum móð, brosandi út að eyrum. Þessi elska.
Mínir dagar hafa hins vegar farið í tiltekt og frágang. Pakka upp úr töskum, þvo og ganga frá. Svo beið mín fjall af arfa hér úti í garði. Beðin orðin fagurlega græn af illgresi! Svo eru runnarnir og hekkin að verða úr sér vaxin. Enda kom leigusalinn í gær og bauð fram garð-vinnudýrið sitt, sem við þyrftum auðvitað að borga fyrir. Ég sagði henni nú að við ætluðum að gera þetta sjálf, er ekki viss um að hún hafi trúað mér!!!
Jæja, best að skella sér bara út. Á meðan ég blaðra og blaðra heldur illgresið bara áfram að stækka! Eins gott að fara að tækla þessa vitleysu! Heyrumst!

Líf og fjör á Klakanum

Við mæðginin erum svo upptekin þessa dagana að við megum varla vera að því að blogga. Og ég skal alveg viðurkenna að ég hef verið löt við að setja inn myndir því það er svolítið vesen að gera það í tölvunni í Efstasundinu.
En það er sko búið að vera gaman hjá okkur. Á fimmtudaginn fórum við upp í sumarbústað til langömmu og langafa í súperveðri. Kjartan var bara klæddur í fínu nýju pollabuxurnar og sleppt lausum. Það er svo mikið af pöllum, römpum og tröppum út um allt sem lítill maður var voða duglegur að væbblast um, fann leynistíga, klifraði upp á brúsapallinn og skemmti sér konunglega. Nóg af mold og grasi til að verða skítugur upp fyrir haus. Svo var vatnið voða spennandi, alltaf þegar hann kom fram á bryggjuna stóð hann og horfði út á vatnið og klappaði. Það var svo gaman. Hann var orðinn svo svangur eftir allt erfiðið að hann át heila dollu af skyri og nokkrar bollur (Týri fékk samt einhverja bita).
Á hverjum degi hefur Kjartan farið út með ömmu og afa. Það er farið í langa labbitúra, oftast niður í Laugardal. Einn daginn fór hann með okkur Tótu móðu að skoða endurnar. Þær voru voða spennandi en mest gaman var að príla fram og tilbaka yfir eina brúnna. Lítill maður varð mjög reiður þegar hann var dreginn í burtu af mömmu sinni sem var alveg komin með nóg eftir 20 ferðir yfir brúnna góðu. Svo er nú bara mikið stuð að fara út í garð með afa og Týra, leika með bolta eða dröslast með kúst út um allt.
Kjartan kom líka með mér í heimsókn á gamla vinnustaðinn og í hádegismat með Kalla, gamla kennaranum mínum út í Norræna hús. Kjartan var þvílíkt yfirvegaður yfir þessu öllu saman, alveg saman hvar hann var eða hvern hann hitti. Fann sér bara eitthvað til að dunda sér að. Enda vakti hann þvílíka aðdáun hvert sem hann fór.
Á kvöldin erum við svo á kafi í matarboðum. Að vísu stingur mamman stundum af og skilur hann eftir hjá ömmu og afa, en það kemur ekki að sök, þau eru mjög ofarlega á vinsældarlistanum. Í gærkvöldið var svo lúxusmatur í Efstasundinu og litli ormur borðaði á sig gat af humri. Í fyrsta sinn sem hann fékk slíkar kræsingar og það var sko ekki fúlsað við því. Hann opnaði munninn meira heldur en þegar honum er boðinn banani! Núna hefur barnið staðist öll próf, hann er örugglega sonur okkar!!!!
Á dagskránni er svo meira líf og fjör. Pönnsukaffi hjá ömmu Sigrúnu í dag, e.t.v. afmælisveisla hjá Svövu litlu og enn eitt matarboð. Á morgun verðum við svo eflaust á fullu að redda öllu á síðustu metrunum áður en við hoppum upp í flugvél á þriðjudaginn.

Hundalíf

Kjartan og Týri eiga í ástar-haturssambandi, Kjartan elskar orðið Týra en Týri þolir ekki Kjartan.
Greyið Týri féll niður um nokkra vinsældarflokka þegar Kjartan kom í heimsókn, hann er eltur út um allt, Kjartan smakkar matinn hans og nýjasta uppátækið, það er stokkið á hann úr öllum áttum. Ótrúlegt en satt, þá lætur hann Kjartan alveg vera, urrar samt á hann ef hann er orðinn mjög pirraður.
En Kjartan er hins vegar voðalega hrifinn af Týra. Strax og við komum þá fór hann að elta Týra út um allt og Týri er oft uppspretta af miklum hlátri. Litlum stubb þykir Týri nefnilega svo fyndinn og skemmtilegur. Núna reynir Kjartan mikið að knúsa Týra. Í gær fór lítill drengur hreinlega að háskæla af því að Týri fór alltaf þegar hann reyndi að knúsa hann. Það nýjasta er hins vegar að læðast að Týra eins hægt og hljótt og mögulegt er fyrir lítinn dreng og svo stekkur hann á hundinn. Einn daginn sat Tóta móða á bekknum í stofunni, og Týri til fóta við annan endann. Kjartan skreið upp á bekkinn á hinum endanum, skreið framhjá frænku sinni, yfir að hinum endanum og lét sig falla ofan á Týra, grey hundinum til mikillar skelfingar. Þá var sko urrað á Kjartan!
Það verður fróðlegt að sjá hvernig þeirra samband þróast næstu dagana!!!

Fjörug helgi

Það var nóg að gera hjá okkur Kjartani um helgina, mikið líf og fjör. Hann þessi elska er vaknaður kl. 7 á morgnana og strax kominn á fullt. Ég er hins vegar svo heppin að ömmu og afa þykir ekkert skemmtilegra en að fá lítinn mann inn til sín á morgnana og svo fara þau öll niður í morgunmat á meðan ég sef áfram á mitt græna. Ekki hægt að kvarta yfir slíkri þjónustu!
Á laugardaginn kíktum við í heimsókn til ömmu Sigrúnar sem var ansi gaman. Ég er ekki frá því að Kjartan hafi kannast við sig og ömmu sína, því hann var fljótur að taka allt í sátt. Lék sér heillengi með dótið sem amma fann fyrir hann uppi á lofti og svo las hún líka fyrir hann Einar Áskel. Svo var heilmikið að gera við að kanna allar vistarverurnar og skoða nýja fína baðið. En loks voru öll batteríin búin í litlum manni og lítið að gera nema fara aftur í Efstasundið og leggja hann.
Á laugardagskvöldið stakk svo mamman af, fór að hitta Kúbufjölskylduna sína í kúbumat og kokteila, þar sem djammað var fram á nótt, en Kjartan var hjá ömmu og afa og hafði það voða notalegt. Hámaði í sig fisk og draslaði allt til eins og honum einum er lagið.

Í gær var lítill maður hins vegar orðinn lasinn, kominn með hita og þvílíkt kvef svo hann var skikkaður innipúki yfir daginn. Þegar ég skreið á lappir var hann búinn að rústa stofunni, yfirsig ánægður með allt dótið út um allt. Held að amman og afinn hafi verið orðin þreytt því ég fékk strax að eiga hann um leið og ég kom niður.
Eftir miðdegislúrinn komu Matthildur og Jóhanna mamma hennar í heimsókn. Kjartan var nú samt voða lítill, vildi voða mikið vera bara hjá mömmu sinni, var hálffeiminn við þessa sætu stelpu. Mömmurnar kjöftuðu voða mikið og glaðar að hittast en litlu stubbarnir voru lítið að leika sér saman. Voru helst í því að rífa dótið af hvort öðru. En það var gaman að sjá þær mæðgurnar.
Um 4 leytið mætti svo ítalska stórfjölskyldan, systkini afa, makar og börn. Þá var aldeilis líf í tuskunum. Mikið af frændum og frænkum til að atast í litlum manni og fullt af krökkum til að leika við. Kjartan var eins og hani í hænsnahópnum með allar litlu frænkurnar í kringum sig. Það var mikið líf og fjör og lítill maður var orðinn mjög þreyttur í gærkvöldi, lognaðist út af upp úr 7. Hins vegar vaknaði hann upp um 10-leytið, var þá orðinn mjög kvefaður og hóstaði mikið. Gat ekkert sofið greyið litla og það lagaðist ekki fyrr en Tóta móða fór út í apótek og keypti nefdropa og hóstasaft. Ég var nú að vona að hann svæfi nú aðeins lengur fyrst hann var vakandi alveg til miðnættis en því var ekki að heilsa. Hann spratt upp kl. 7 í morgun og fór með ömmu og afa í morgunmat. Slappleikinn virðist hins vegar hafa runnið af honum því hann er búinn að vera á fullu í allan morgun, það er sko nóg að gera hjá ömmu og afa (enda lítur stofan út eins og eftir loftárás!).

Jamms... en nú tekur alvaran við (og fjörið). Best að ég nýti nú aðeins miðdegislúrinn hjá sprengjuherdeildinni og taki til við brúðkaupsundirbúningslistann!