Afi í heimsókn, pabbi í fríi og nóg af skemmtilegum hlutum til að gera

Við fengum langa helgi að þessu sinni. Á fimmtudaginn var Allra heilagra messa, svo Hrafnkell var í fríi í vinnunni og tók sér svo líka frí á föstudeginum. Tilefnið var koma afa. Afinn var nefnilega á ráðstefnu í Antwerpen í vikunni og kom svo yfir til okkar í smá heimsókn.

Við byrjuðum því daginn á fimmtudaginn (eftir morgunkaffið) að keyra til Antwerpen og sækja afa. Það urðu því gleðilegir endurfundir fyrir utan hótelið hans afa þann morguninn og Kjartani þótti ekkert verra að hafa afa hjá sér alla leiðina til baka.

Afinn kom að sjálfsögðu færandi hendi, með kaffi og hlynsíróp handa mömmu og pabba, afmælisgjöf og bækur. Litlu gaurarnir urðu þó ríkastir, fengu senda boli og ullarföt frá ömmu, leikföng og bækur. Kjartan er greinilega farinn að þekkja sitt fólk því hann óskaði eftir því að afinn færi strax í það að taka upp úr töskunum. Vissi greinilega að það leynist ýmislegt í afa-tösku. Það fyrsta sem kom upp var Bubba byggis legó og þar hitti amman algjörlega í gegn, því það var varla leikið með annað alla helgina. Og Tobbi skríkti af gleði þegar hann fékk gírafann sinn!

Eftir hádegismat héldum við svo í leiðangur með afa á sjóræningjaróló. Kjartan þurfti að sýna afa öll tækin og hvað hann væri duglegur að klifra og príla. En lang mesta lukku vakti vegasaltið. Kjartan gat setið þar endalaust og Tobba þótti alls ekki leiðinlegt að vega salt. Hann hló og hló í hvert sinn sem hann var settur á vegasaltið. Kjartani þótti það ennþá skemmtilegra og vildi ítrekað fá bróður sinn með á vegasaltið.

Þegar heim kom var svo bara leikið og slappað af. Kjartan fór út í garð að leika og þegar hann kom aftur inn voru þeir afi duglegir að leika saman, lesa bækur og skemmta sér. Eitthvað fékk Tobbi líka að vera með. Um kvöldið göldruðum við svo upp steik, kartöflur og salat handa afa og höfðum það svo náðugt fram eftir kvöldi.

Á föstudaginn sváfu allir út... eða lengur en nokkru sinni. Fólkið í húsinu var ekki komið á fætur fyrr en um 8 (þótt Tobbi vaknaði 7). Afinn hljóp í bakaríið eftir morgunbrauðum og með'í og eftir langt og gott morgunkaffi héldum við öll á markaðinn. Allur kræklingur var búinn hjá fisksölunum svo matseðlinum var snarlega breytt og við keyptum bæði skötusel og villisveppi.

Heima fóru afi og Kjartan í það að leika Bubba byggi. Tóku fram skiptilykla og skrúfjárn, lím og spartsl og hófu viðgerðir á hinum ýmsu hlutum. Kjartan fylgdist vandlega með og fékk að reyna sig við að skrúfa og spartsla og mála. Honum þótti það ekki leiðinlegt!!! Þegar þeir tóku sér pásu frá verkunum fóru þeir á róló og léku sér heillengi. Um kvöldið kokkuðum við svo skötusel í villisveppasósu og þótt 3 kokkar hefðu komið að sósunni varð hún hrikalega góð.

Á laugardeginum, afmælisdegi pabbans, brugðum við okkur af bæ. Fyrst áttum við náðuga stund yfir morgunkaffinu og gáfum svo pabbanum pakkana sína. Síðan keyrðum við til Kessel-Lo, sem er risastór leikjagarður og þar var sko heldur betur hægt að leika sér. Foreldrarnir og afinn fundu líka barnið í sjálfu sér og voru ekkert síður dugleg en Kjartan að fara salíbunur í rennibrautinni, róla eða príla. Síðan héldum við í smá rölt um garðinn og sýndum afa sullugarðinn, þar sem krakkarnir geta prófað vatnspumpur, stíflað árfarveginn og sullað eins og þeim lystir. Eftir dágóða stund á róló keyrðum við til Leuven, röltum inn í miðbæinn þar sem við fundum okkur kósí brasseríu og fengum okkur góðan hádegismat. Mikið var gott að fá góðan mat í magann og strákarnir stóðu sig þvílíkt vel, hegðuðu sér eins og englar og borðuðu vel. Eftir smá rölt um Leuven keyrðum við svo aftur heim áður en síðustu sólargeislarnir hurfu.

Heima tók svo afi við völdum í kotinu. Við hjónakornin fórum og shænuðum okkur til og héldum út að borða á voða góðan og notalegan spænskan matsölustað. Fengum að sjálfsögðu gott að borða og drekka með. Á meðan kokkaði afinn kjötbollur fyrir strákana, svo léku þeir sér og héldu svo í draumalandið.

Snemma á sunnudagsmorgni hélt svo afinn í'ann á ný. Ég skutlaði honum á lestarstöðina strax 8 um morguninn, og eftir smá ævintýri komst afinn í lestina á leið til Schipol. Við hins vegar héldum okkar striki, sátum lengi yfir sunnudagsmorgunkaffinu og tókum því rólega. Seinnipartinn héldum við svo í túristastrætótúr um Brussel. Settumst um borði í tveggja hæða strætó og létum hann keyra okkur um borgina í fallegu haustveðri. Strákunum þótti þetta mikið sport, Kjartan sat andagtugur allan tímann og fylgdist með. Tobbi skríkti og hló og skemmti sér konunlega... lak að vísu út af og steinsvaf seinnihelming ferðarinnar... en þeir skemmtu sér vel.

Afmælisdagur

Hann Hrafnkell á afmæli í dag!

Í tilefni dagsins voru kaffi og súkkulaðibrauð í morgunmat, á meðan afmælisbarnið tók upp pakkana. Við ætlum svo að skemmta okkur í dag, ásamt afa, á risaróló í Kessel-Lo. Í kvöld ætlar afi svo að passa litlu gaurana og við hjónin að fara uppdressuð og sæt út að borða á einhvern fínan og góðan stað. Þetta verður vonandi góður afmælisdagur.

Til hamingju með daginn sæti minn!

Halloween

Við mæðginin fórum í dag og hittum fleiri mömmur og krakka í Crousse garðinum í yndislegu haustveðri. Í Centre Crousse, sem er nokkurs konar "félagsheimili" fyrir hverfið okkar, var Halloween hátíð fyrir krakkana í hverfinu og við ákváðum að kanna málið.


Við ætluðum að mæta í búningum en öðruvísi fór en ætlað var. Mér tókst ekki að hafa upp á nornahatti handa mér né búningi fyrir Tobba. Kjartan var sá eini sem á grímubúning og hann þverneitaði að klæða sig í hann. Hann fór því bara sem næstum-því-sjóræningi.

Hanna mætti hins vegar sem nornin Sara, Dísa var púki og Stefanía vampíra. Jón William var mjög reffilegur sjóræningi og Andri Thor hefði getað verið gírafi (gírafa-búningurinn var með).





Crousse var voða flott skreytt sem draugahús og nóg um að vera, sérstaklega fyrir eldri krakka. Nema Kjartani og Hönnu leist ekkert á málið, voru hálf hrædd inn í draugahúsinu, með öll draugahljóðin og hlæjandi nornir.

Við brugðum því á það ráð að fara út á róló sem er í garðinum og leyfðum krökkunum að leika sér þar. Jón William bauð svo upp á Halloween kökur sem hann hafði hjálpað pabba sínum að baka, svo allir fengu smá hressingu.


Eftir rólóferðina voru litlar nornir og sjóræningjar til í að fara inn í "Draugahúsið", svo við fórum inn og skoðuðum okkur betur um. Krakkarnir fengu smá nammi og lékum okkur smá stund á leikjasafninu sem er á efri hæðinni. Svo var haldið heim á leið.

Tímabreyting

Á aðfararnótt sunnudags var klukkunni breytt hér á meginlandinu. Að sjálfsögðu vissi maður undir niðri að sú breyting yrði en alltaf kemur það manni jafn mikið á óvart.

Tobbi vaknaði kl. hálf sjö á sunnudagsmorguninn og ég staulaðist niður með hann, grúðsyfjuð og grumpí. Eftir að hafa gefið okkur morgunmat ákvað ég að leggjast yfir morgunfréttirnar, nema hvað, þá komst ég að því að í raun var klukkan rétt að verða 6 en ekki 7. Þótt ég hefði í raun sofið til 7 þá er bara eitthvað heillinn minn ekki að höndla það að vera vakandi kl. 6!!! Svo ég varð enn morgunfúlari fyrir vikið.

Það er margt gott við þessa tímabreytingu. T.d. fær maður að vakna í birtu, sem er alltaf betra en að reyna að skríða á fætur í myrkri. Þá kemur maður sér varla út úr rúminu. Og núna er ekki nema klukkustundar munur á Íslandi og Brussel, sem hentar okkur mömmu mun betur. Fyrir vikið heyrum við mun oftar í ömmu og afa og öllum hinum á Klakanum.

En það er líka margt skrýtið við að hræra svona í klukkunni. Fyrsta daginn er maður alveg ruglaður því birtan úti passar ekki við klukkuna. Manni finnst alltaf eins og klukkan sé miklu meira en hún í raun er. Fyrir vikið verður dagurinn miklu lengri en venjulegir dagar, enda fékk maður heilan auka klukkutíma! Svo hjálpar heldur ekki að hafa vaknað 6... þá verður dagurinn mjööööööööög langur!

En verði maður sjálfur ruglaður, þá verða börnin ennþá ruglaðri. Þeirra tímaklukka fer algjörlega úr skorðum og það tekur nokkra daga að koma rútínunni aftur í rétt horf. Tobbi fór t.d. að verða þreyttur upp úr 6 (sem er í raun 7) og er kominn á orgið áður en klukkan verður 7. Svo hann er lagður í rúmið, hálftíma til klukkkutíma á undan áætlun ... og er vaknaður 6 um morguninn, en ekki 7 eins og hann var orðinn vanur! (En hann er svo sem algjörlega að rulga í sínum svefntíma þessa dagana, var með partý í nótt milli 1 og 2, og vildi ólmur fá foreldrana með í geimið).

Bara rokk og ról!

Matargatahelgi nr. 2

Þessi helgi varð að algjörri matargatahelgi, og það önnur helgin í röð!

Ég hafði verið á ferð í Stockel fyrr í vikunni og sá að fuglaslátrarinn góði var farinn að bjóða upp á villibráð, dádýr, rádýr, villiendur, villisvín (fyrir þá sem vilja fá Steinrík í mat) og allskyns furðulega fugla (kallast það furðufuglar???), fashana, villidúfur og annað slíkt. Eftir að hafa kannað kokkabækurnar var ákveðið að kaupa filet af dádýri og kokka með villisveppasósu og ýmiskonar bakað grænmeti.
Matarveislan byrjaði því með ferð á markaðinn. Fórum reyndar allra fyrst og fengum okkur kaffi og súkkulaðibrauð á "Hinu daglega brauði", heimsóttum svo fuglaslátrarann, en þar þurftum við að bíða heillengi í röð enda fleiri í sömu hugleiðingum. Að lokum lá leið okkar um markaðinn í leit að ýmsu góðgæti, grænmeti, villisveppum, ostum og fiski.

Um eftirmiðdaginn tókum við reyndar hlé frá matarpælingum og færðum okkur yfir í vínpælingar. Anne kom og passaði strákana á meðan við Hrafnkell kíktum í vínsmakk á Bourgogne vínum. Það var svo gaman hjá þeim að Kjartan háskældi þegar hún fór. Greinilegt að við verðum að fá hana aftur sem barnapíu. Í vínsmakkinu fengum við að smakka helling af góðum vínum, sæmilega góðum vínum, allt í lagi vínum en líka nokkur sem mér þóttu hreinlega ekki góð. Ágætt að fá þau inn á milli. Þegar heim var komið vorum við komin í svo mikið Bourgogne stuð að það lá beinast við að velja eðal-búrgúnd með dádýrinu. Hluti af brúðkaupsgjöfinni okkar varð fyrir valinu, Echezeaux 2001, frá Kapteininum.

Við tókum svo til við kokkeríið eftir að búið var að fóðra strákana á dýrindis kjötbollum með tvennu af kartöflum (sætum og eðal-normandí kyni) og koma þeim í bólið. Bökuðum allskyns grænmeti í ofni - gulrætur, sætar kartöflur og panais - krydduðu með timiani. Hrafnkell galdraði upp eðal villisveppasósu og steikti svo dádýrið. Algjör dýrindis máltíð og svo lögðumst við bara á meltuna.

Á sunnudaginn var algjör letidagur og við hreyfðum okkur varla út úr húsi. Reyndar fór Hrafnkell með Kjartan í leikfimi en annars gerðum við sem minnst, nema leika og hafa það notalegt. Til að auka á leti okkar var ákveðið að fara á La Barchetta í kvöldmat. Þangað höfðum við ekki komið lengi, en einhvern vegin tókum við pásu frá veitingahúsaferðum með strákana, bæði eftir að Kjartan komst á "ég get ekki setið kyrr" aldurinn, og Tobbi kom til sögunnar. Þetta var því nokkurs konar frumraun að fara út að borða með báða strákana.

Og það tókst svona glimrandi vel. Okkur var heilsað með virktum af öllum þjónunum (held þeir hafi saknað okkar) og það lá við að við gætum bara beðið um "það sama og venjulega". Við fengum okkur öll pasta, Kjartan vildi sitt með beikoni og fékk það auðvitað, Hrafnkell og Tobbi deildu lasagna og ég fékk mér spaghetti alle vongole. Maturinn var að sjálfsögðu góður og strákarnir stóðu sig eins og hetjur. Kjartan sat stilltur og prúður allan tímann í sætinu sínu, og borðaði svo eins og hestur þegar maturinn kom á borðið. Ég er ekki viss hvort það segi meira um matreiðslu þeirra á La Barchetta eða okkar foreldranna, þori ekki að spyrja einu sinni!!! Og það þurfti ekki að spyrja að Tobba, eins og ljós, enda er hann alltaf kátur og glaður þegar hann fær að borða. Í lokin var hann reyndar farinn að skæla en litli stubbur var líka orðinn dauðþreyttur og við höfðum klikkað á því að taka með svefntuskudýrið hans, en hann sofnar helst ekki án þess. Því var blásið til undanhalds að aðalrétti loknum, en veitingahúsaferðin tókst svo vel að við munum ekki hika við að taka strákana með aftur.


Svo tók nú við skrautlegt kvöld og nótt, því Tobba litla leið ekki nógu vel í maganum sínum. Var alltaf að rjúka upp á milli þess sem hann dormaði og þá helst í fanginu á okkur. Hann sofnaði að lokum á milli okkar (sem þýðir lítinn svefn fyrir foreldrana) en rauk upp tvisvar í nótt. Líkleg skýring er einhverslags vægt óþol fyrir mjólk. Okkur var farið að gruna eitthvað slíkt eftir að við hættum að gefa honum þurrmjólk og fórum út í að gefa honum soyamjólk í stað nýmjólkur. Í gær ætluðum við svo að prófa að gefa honum aftur nýmjólk en það endaði svona. Í nótt var hann svo líka kominn með smá hita svo þetta gæti þess vegna verið tennurnar. Maður veit aldrei og heldur bara áfram að giska.

Kjartan og vélarnar

Ég er farin að hafa áhyggjur af Barbapabba-glápi Kjartans. Barbapabbi er vinsælasti DVD-diskurinn þessa dagana og varla horft á annað. Reyndar eru bækurnar líka vinsælar svo það er hægt að fá barnið til að gera annað en að glápa bara á Barbapabba. Fyrir vikið þykir Kjartani fátt sjálfsagðara en að allir geti breytt sér í hvað sem er. Það er enginn skortur á ímyndunarafli hjá guttanum. Honum þótti t.d. sjálfsagt að mamman væri hús í morgun (ég sat í sófanum og var með fæturnar upp á stofuborðinu. Hann sat undir, "inni í húsinu"). Svo gat mamman breytt sér aftur í mömmu til að standa upp og hugga Tobba, en sest svo niður og breytt sér aftur í hús. Kjartan breytir sér reglulega í eitthvað annað og þá iðulega einhverja vél - þar kemur hans áhugasvið sterkt fram! Oft er hann eyðileggingarvél (vélarnar sem koma og brjóta niður húsið hans Barbapabba) og þá að rífa og tæta í stofunni - það er samt ekki hann sjálfur, það er eyðileggingarvélin sem "skemmir". Stundum er hann grafa, sérstaklega þegar hann er að moka upp í sig jógúrtinni. Hann getur verið bíll, lest eða flugvél - þá yfirleitt á leiðinni til Íslands að hitta ömmu og afa og ömmu Síu. Í morgun var hann svo banana-maukunarvél. Pabbi hans var að fóðra hann á banana og til að koma ofan í hann matnum voru þeir búnir að fara með þennan "breta sér í vél - leik" í nýjar hæðir. T.d. þurfti vélin að fara í þjónustuskoðun, það var skipt um rúðuvökva, hún fékk ný batterí og var stillt. Svo fékk vélin nýjan kælivökva sem settur var í sérstakt box, það svo sett í samband við vélina (djús hellt í glas og Kjartan drakk úr glasinu). Reyndar fékk vélin líka meiri olíu á sama máta. Að lokum fór bananamaukunarvélin á verkstæði - alveg sjálfur - og lét tappa af sér (hann fór á klósettið). Þá var bananamaukunarvélin tilbúin til brottfarara en þeir feðgar héldu í leikfimi í Little Gym í hádeginu. Það verður svo forvitnilegt að vita í hvað hann breyttist í leikfiminni. Hoppivél, kollhnísavél eða eitthvað annað....

Nýtt orð

Í gærmorgun fór Hrafnkell og sótti Tobba þegar hann var glaðvaknaður og gólandi í rúminu sínu. Um leið og Hrafnkell lagði þann stutta á skiptiborðið til að skipta á honum heyrðist "pa-bi" í þeim stutta og hann endurtók orðið 3svar sinnum. Pabbinn var að vonum glaður með heiðurinn... en mamman smá abbó. Ég þykist reyndar hafa heyrt hann segja "ma-ma" nokkrum sinnum en það er víst bara óskhyggja í mér því yfirleitt er það um sama leiti og hann segir "namm namm"!!!

Neineineineineineinei

Þorbjörn er búinn að læra þrjú orð sem hann notar orðið óspart. Annað þeirra er hið klassíska "datt". Þessa dagana er allt látið detta á gólfið og svo heyrist "datt".

Annað orðið er "neineineineinei". Greinilegt að alltaf er verið að góma hann í einhverju sem hann má ekki fikta í og segja "nei" við guttann. Enda er svo komið að stundum veit hann alveg upp á sig skömmina, fiktar í einhverju sem hann á ekki að vera að fikta í og segir sjálfur "neineineineinei".

Þriðja orðið er "namm" og það þarf ekkert að útskýra það nánar. Það heyrist mjög mikið þegar verið er að gefa guttanum að borða. "Namm namm namm namm". Hann jafnvel notar það til að gefa til kynna að hann sé svangur.....

Beaker has coffee.

Þá vitum við það!!!!

Sænski kokkurinn eldar súkkulaði-múúúús

Einn af mínum uppáhalds skettsum úr Prúðuleikurunum!!!

Ég skil ekki börn!

Ég á einn strák sem getur matast sjálfur en hann vill alltaf að mamma sín mati sig. Svo á ég annan sem getur ekki matast sjálfur en hann vill bara sjá um það sjálfur, mamman má ekki koma þar nálægt!

Strákarnir eiga þvílíka magnið af leikföngum að það flóir út úr húsinu liggur við. Nema það er sjaldnast gaman að leika sér að þessum leikföngum (nema til að henda þeim út um allt). Dót mömmu og pabba er miklu skemmtilegra, eins og allt sem finna má í eldhússkápunum.

Og vitið þið hvað er langvinsælasta dótið um þessar mundir. Lítil bleik kúla sem hringlar í - fæst á 1€ í næstu dýrabúð! Um þessa kúlu geta þeir bræður endalaust slegist!

Markaðurinn og sunnudagsmorgunkaffi

Á meðan Kjartan var í íslenskuskólanum á laugardagsmorguninn fórum við Hrafnkell og Þorbjörn á markaðinn í Stockel og keyptum inn þær nauðsynjar fyrir helgina sem einungis er að finna á markaðnum. Þar fær maður t.d. girnilegasta grænmetið og besta og ódýrasta fiskinn í bænum.

Myndavélin var með í för og ég reyndi að festa markað-stemminguna á myndpixla.





Nú er farið að hausta og kvikasilfrið nær ekki eins hátt á hitamælinum. Þá birtast vöfflu-bakararnir á markaðnum og við létum (að sjálfsögðu) freistast.

Með haustinu koma líka sveppirnir og það var ákveðið að næstu helgi yrðu keyptir sveppir.



Fisksalinn okkar góði var búinn með allan þann fisk sem okkur langaði í svo við neyddumst til að ræða við samkeppnis-aðilann. Hann seldi okkur stóra og væna "sóla" (f. sole) á 35 evrur!!! Það er ódýrara að fá sér góða steik.


Rauðleitt úrvalið í fiskborðinu.


Nóg af blómum og grænmeti.


Á sunnudags-morguninn vorum við Tobbi vöknuð snemma svo við fórum í bakaríið fyrir 9 og gátum því keypt súkkulaði-brauð með morgunkaffinu. Súkkulaðibrauðin eru yfirleitt búin eftir kl. 9 og þrátt fyrir eftirspurn dettur bakaranum ekki í hug að baka meira.

Kjartan var heldur betur ánægður með súkkulaði-brauðið.

Myndataka í garðinum

No good for modeling, originally uploaded by ellainthesun.

Í sólinni í gær stillti ég þeim bræðrunum upp úti í garði og ætlaði að taka myndir af þeim. Það tók töluverðar fortölur að fá Kjartan til að setjast niður og Tobbi var gabbaður með stórum bolta. Nema hvað, þeir gátu engan vegin setið kyrrir, horfðu í sitt hvora áttina og létu öllum illum látum.
Þessi mynd er sú skásta úr seríunni...

Cheking on his brother

Cheking on his brother, originally uploaded by ellainthesun.

Kjartan var sendur í skammarkrókinn í kvöld, nema um leið og hann var kominn út úr herberginu elti Tobbi. Tobbi sat svo frammi hjá Kjartani, beið og fylgdist með honum.
Ég varð bara að smella af...

Mental note to self

Aldrei að nota soyamjólk út í kaffið... jukk!!!

Það var þetta með að fá allt í hausinn....

Í vikunni þurfti ég að fara í búðir með báða strákana með mér. Ég sá áður en við fórum að hafa okkur af stað að Kjartan var byrjaður á pissu-dansinum sínum, en hann þrjóskast við það fram á síðustu mínútu að fara á klósettið þessa dagana, stígur frekar villtan dans til þess að halda í sér. Svo ég bað Kjartan um að fara á klósettið, aftur og aftur, því ég ætlaði ekki að fara að leita að klósetti um alla verslunarmiðstöðina, en strákurinn þrjóskaðist við.

Þessa dagana erum við í því að hvetja hann til að fara sjálfan að pissa, sem hann vill alls ekki. Hann getur það alveg sjálfur, nema honum finnst svo miklu skemmtilegra að hafa einhvern með sér... og lætur mann miskunarlaust hjálpa sér til að sýna að hann þurfi hjálp. Svo þessa dagana heyrist oft: "Kjartan, farðu sjálfur á klósettið, þú getur það alveg sjálfur".

En áfram með söguna. Ég ýtti ítrekað á barnið að fara á klósettið svo við kæmumst nú einhvern tíman út úr dyrunum, en ekkert gekk. Þá ákvað ég að reyna aðra aðferð, reyna að lokka hann með mér og segi: "Kjartan, komdu með mér á klósettið". Heyrist þá í litla dýrinu: "Mamma, farðu á klósettið, þú getur það alveg sjálf"!!!!!!!!!!!!!!!!!

Tobbi fær pakka

Tobbi fékk pakka frá Svanhildi frænku í vikunni

Hummm... hvað á maður eiginlega að gera við þetta dót?

Hei, það má tromma með þessu! Svaka stuð!!!!

Nú, eða bara smakka aðeins á þessu...

Afsakanir

Kjartan er alveg kominn með það á hreint hvernig maður býr sér til afsakanir og kjaftar sig út úr snúnum aðstæðum.

Áðan kom hann gangandi upp stigann til mín þar sem ég var að skipta á Tobba, með tuðru í hendinni sem ég hef í veskinu mínu. Tuðran var opin og hann búinn að grafa upp úr henni pakka af tic-tac myntum. Hann var að sjálfsögðu spurður hvað hann væri að gera við tuðruna og svarið lét ekki á sér standa: "Mamma, veskið bara datt og þetta datt líka, og það bara fór allt út um allt og líka mynturnar. Ég var bara að taka til!!!"

Rétt áðan var hann hér frammi á gangi, að príla í stiganum upp á háaloft og ég skammaði hann fyrir það. Þá kom hann niður, tók í hurðarhúninn og sagði: "Mamma, ég skal bara loka hurðinni, þá geturðu ekki sagt þetta".

Mömmustrákur

Vá hvað ég þarf að fara að koma Tobba í smá pössun. Barnið er að plata mömmu sína í það mynstur að sofna fyrir morgunlúrinn sinn í fanginu á mömmu sinni á meðan hún skoðar tölvuna og les bloggrúntinn. Litla dekurdýr... sem veit alveg hvað hann vill!

Lífið eftir afmæli....

Ég veit nú ekki hvort það er hægt að tala um líf eftir barnaafmælisveislu, það var varla líf á þessum bæ. Á mánudaginn var ég algjörlega eftir mig, enda búin að eyða orkunni í að gera veisluna sem skemmtilegasta, nema dagurinn fór ekki í neina leti, heldur tiltekt og skúringar. En slík óskemmtilegheit fylgja víst í kjölfarið á skemmtilegheitunum.....

Reyndar get ég ekkert kvartað því ég fékk skemmtilega pásu á mánudagskvöldið. Stebba frænka kom til okkar í 3 nætur, því hún var á fundi hér í borg, og á mánudagskvöldið fórum við stelpurnar saman út að borða og skemmtum okkur konunglega í slúðri og öðru spjalli.

Nema hvað, á þriðjudagsmorgun vöknum við Tobbi bæði með magapest. Litla greyið byrjaði daginn á því að æla yfir allt eldhúsgólfið og hafði þar að auki ælt í rúmið sitt um nóttina, nema svefndrukknir foreldrarnir höfðu ekki tekið eftir því í myrkrinu - og þið getið rétt ímyndað ykkur samviskubitið sem mamman hefur yfir því!!!! Svo við Tobbi eyddum deginum heima, sofandi mest allan daginn. Ég var svo slöpp að ég þurfti að kalla Hrafnkel heim til að passa strákana og hreinlega lá í móki í rúminu langt fram á kvöld.

Og þetta var dagurinn þar sem nóg var á dagskrá, kaffihúsadeit við stelpurnar í morgunkaffi, hádegismatur og búðarráp með Stebbu eftir hádegið... og svo ætlaði Stebba að passa strákana fyrir okkur á meðan við færum á Police-tónleika í Antwerpen!!! Svo ég lá heldur súr í rúminu yfir að missa af öllu þessu og þá sérstaklega tónleikunum!!!! Seinnipartinn reyndum við nú að koma miðunum út þar sem augljóst var að ég færi ekki langt, nema enginn gat stokkið inn og nýtt sér miðana með svo stuttum fyrirvara.....

Haldið ekki að Óli hafi þá ekki hringt með mjög gleðilegar fréttir, amk fyrir okkur! Laurence hafði séð í fréttunum að Sting hafi líka orðið veikur svo það var búið að aflýsa tónleikunum!!!! Ekki skemmtilegt fyrir hann... en gleðifréttir fyrir okkur!!!! Ætli greyið hafi ekki bara fengið í magann?

Svo þriðjudagskvöldinu eyddum við í rólegheitum og spjölluðum við Stebbu um alla heima og geima. Hún hélt svo aftur heim til Íslands á miðvikudagsmorgun. Kjartani finnst hún vera svo skemmtileg að hann hágrét við útidyrnar eftir að hún var farin!

Leikrit dagsins #15

Kjartan er inn í stofu að leika sér og mamman frammi í eldhúsi.

Kjartan: Andskotans!!!

Stráksi kemur svo hlaupandi inn í eldhús og segir við mömmu sína: "Mamma, ég sagði andskotans bara óvart. Það er bara pabbi sem segir svoleiðis þegar Tobbi er búinn að taka hveiti og hella því út um allt".

Afmælisveislan

Við héldum upp á afmæli Tobba í gær með pompi og prakt. Hér mættu 12 krakkar á öllum aldri og skemmtu sér konunglega, úðuðu í sig sykursætindum og glæsilegri afmælisköku.

Matthildur var fyrsti gesturinn, en hún kom með foreldrum sínum strax fyrir hádegið. Hún og Kjartan fóru svo saman í Little Gym og skemmtu sér konunglega. Á meðan hjálpaði Jóhanna mér að setja lokahönd á veisluna. Við kláruðum að skreyta glæsilegu afmæliskökuna, eitt stykki Tígri í laginu eins og talan 1, og rigguðum upp afmælisborðinu.

Um 3-leytið fóru svo gestirnir að mæta, í góða skapinu og sparifötunum, klyfjaðir af þvíllíkum gjöfum handa Tobba. Við bara þökkum kærlega fyrir drenginn. Ég held að hann eigi núna næstum allt settið af Little People seríunni!!!! En ég veit ekki hvor var ánægðari yfir gjöfunum, Tobbi eða Kjartan stóri bróðir!!!

Svo var sest til borðs og sunginn afmælissöngurinn.

Tobba fannst nú lítið til þess koma. Var mest undrandi á þessu og ennþá meira undrandi þegar pabbi kom með afmæliskökuna og hjálpaði honum að blása á kertið.

Svo var etið og drukkið og allir voru glaðir. Tobba þótti ekkert leiðinlegt að fá væna sneið af afmæliskökunni og hámaði hana í sig af bestu lyst.

Þegar krakkarnir voru búin að borða voru þau klædd í peysur og hent út í garð í góða veðrinu. Í fyrstu var Siggi, sá elsti í hópnum, algjör foringi og stýrði litlu púkunum með harðri hendi, og það var mjög skemmtilegt að fylgjast með þeim.

Þegar Siggi leikstjóri var farinn heim voru pabbarnir sendir út í garð að passa krílin og njóta góða veðursins á meðan mömmurnar sátu og slúðruðu yfir leyfunum af kræsingunum.

afmælisundirbúningur

Hér er allt á fullu í undirbúningi fyrir afmælið hans Tobba, en við höldum litla veislu á morgun fyrir litlu vini hans úr baby-klúbbnum. Eldri systkini fá að koma með svo það verður líka fjör hjá Kjartani.

Búið er að baka muffins og skinkuhorn og mamman er í miðju kafi að gera afmæliskökuna. Búið að baka súkkulaðiköku í laginu eins og 1 og maka á hana appelsínugulu kremi. Lokið verður við skreytingarnar í dag. Svo á bara eftir að baka eina eplaköku, skera ávexti og osta, blása upp blöðrur og leggja á borðið.

Það verður líf og fjör á þessum bæ á morgun!

Leikrit dagsins #14

Kjartan og mamma koma niður í eldhús í morgunsárið, vöknuð og komin á ról.

Mamman: Hvað viltu fá í morgunmat Kjartan?

Kjartan: Ég vil fá jógúrt.

Mamman sækir jógúrt og setur á borðið, en Kjartan sest ekki við borðið, heldur fer að hoppa og skoppa og leika sér.

Mamman: Kjartan, komdu þá og sestu í sætið þitt og borðaðu jógúrtina.

Kjartan sest.

Mamman: Hvað dreymdi þig í nótt Kjartan?

Kjartan: Mig dreymdi ryksuguna. Mig dreymdi ryksuguna hennar ömmu. Og Tobba dreymdi ryksuguna okkar!!!!

Maður fær allt í hausinn

Kjartan orðasvampur er ótrúlegur hvað hann pikkar upp af orðum, frösum og jafnvel hegðun okkar foreldranna.



Við eigum það bæði til að blóta, auk þess sem afinn blótar eins og honum sé borgað fyrir það, svo barnið er fyrir löngu farið að blóta og sama hvað við reynum, hann hættir því ekkert. Við reyndum að leiða blótið hjá okkur, láta eins og það væri ekkert merkilegt að nota slík orð, en það virkaði ekkert. Og skammir virka ekki heldur. Núna er hann að brauka eitthvað inn í herbergi og tuðar: Andskotans! Andskotans! Andskotans!



Um daginn reiddist ég við Kjartan, þolinmæðin var á þrotum og allir orðnir þreyttir í lok dagsins. Ég byrsti mig við hann og barði hnefanum í borðið máli mínu til stuðnings. Ég man ekki hvort það hafði nokkur áhrif á guttann, nema hvað, núna þegar hann reiðist þá þarf hann líka að berja hnefanum í borðið. Daginn eftir þetta umrædda atvik reiddist hann mikið við litla bróður sinn sem var að tæta dótið hans, en þeir voru þá að leika sér inn í stofu. Kjartan þurfti að ganga alla leið inn í eldhús, þar sem hann barði í borðið og skammaðist svo í bróður sínum. Þá missti ég andlitið af hlátri....



Í vikunni var ég að skamma Kjartan fyrir eitthvað sem hann mátti ekki gera. Heyrist þá ekki í litla dýrinu: "Mamma, þú mátt ekki segja svona. Mamma, það má ekki segja þetta."



Jamms, allt sem maður segir eða gerir fær maður í hausinn fyrr en seinna....

P.S. Myndin sem fylgir færslunni ber titilinn Kúkú í kókómalt.

Svipmynd frá New York

Fyrir framan Starbucks á 58th Ave lá heimilisleysingi sem var eins og aftan úr miðöldum, einstaklega óhrjálegur með sítt hár og skegg. Þegar ég kom þar að var hann að halda þrumuræðu yfir tveimur ungum stúlkum (háskólastúdínum alveg örugglega) þess efnis að eina tónlistin sem væri líf í, væri Black Sabbath og Ozzy. Til áréttingar sýndi hann á sér hnúana, þar sem hann var búinn að tattóvera O-Z-Z-Y. Önnur stúlkan hló við og sagði að pabbi sinn væri alveg sammála – og hún reyndar líka.

Sabbath-aðdáendur eru af mörgu sauðahúsi.

Myndir frá Cinquantenaire-garðinum

Ég er svona stór!!!!

Tobbi að elta bróður sinn um garðinn.
Kjartan á harðahlaupum í laufblöðunum. Sjaldnast nógu kyrr til að mamman nái honum í fókus!!!!

Tobbi á kafi í laufblaðahrúgu. Honum fannst þessi grikkur mömmu sinnar og stóra bróður ekkert skemmtilegur, en mömmunni fannst hann svo sætur!

Kjartan að klifra í nýju flottu klifurgrindinni. Drengurinn er þvílíkt fimur og heldur vel jafnvægi.

Nokkrar myndir frá helginni

Kjartan að "prófa" rigninguna eftir smá nestispásu.

Hangið í klifurgrindinni þegar aðeins dró úr regninu.


Tobbi að opna pakkann frá ömmu Síu að morgni afmælisdagsins. Honum leist mjög vel á pakkann og slaufurnar, vildi helst bara leika með það.

Upp úr pakkanum kom falleg peysa og Einars Áskels bók. Tobbi byrjaði strax að lesa...

Komin í Cinquantenaire-garðinn í nýju peysunni frá ömmu Síu. Er ég ekki flottur???