Klipping

Kjartan var kominn með svo mikinn lubba að við ákváðum að klippa hann í dag. Sóttum skærin nema litlir menn voru ekkert á því að sitja kyrrir. Þannig að það var ákveðið að beita drastískari aðferðum og rakvélin sótt. Kjartan var því snoðaður og ekki par hrifinn, en lét þó sig hafa það. Hann var samt alveg kominn nóg af pjattinu í mömmu sinni, þegar hún var að laga til síðustu hárlufsurnar, og orgaði eins og honum einum er lagið.
Finnst ykkur hann ekki sætur með nýju klippinguna? Mér finnst eins og hann hafi elst um nokkur ár, þvílíkt mannalegur!

Hí hí hí

Iðnaðarmaðurinn er mættur í næsta hús og byrjaður að syngja. Ég er búin að sitja hérna í hálftíma undir frekar ó-fögrum söngi. Og nú byrjaði helv.. brothamarinn. NE! Ekki aftur!!!!

Iðnaðarmenn eru sérstakur þjóðflokkur. Ég bíð einmitt eftir símtali frá einum slíkum. Þegar þeir settu upp nýjan boiler hjá okkur í lok júlí þá náðu þeir ekki að tengja kyndingargræjurnar við termóstatið í stofunni og lofuðu öllu fögru um að koma í vikunni á eftir. Aldrei komu þeir og það skipti svo sem ekki máli, heitt úti og kynding var það síðasta sem við vorum að spá í. Svo fórum við til Íslands og þegar við komum aftur út vorum við heldur ekkert að spá í þessu, heitt í veðri, sumar og sól. Við samt ýttum á leigusalann í vikunni og nú bara bíðum við eftir símtali hvenær þeir ætla að koma. Fer að verða aðkallandi því það varð ansi kalt í nótt. Nema viðgerðarkallarnir eru svo svakalega busy plús einn er lasinn og einn er slasaður! Fjör!

Nei, ég gleymdi eflaust að segja það, en hér urðu smá flóð um helgina. Það kom þetta magnaða þrumuveður og ótrúlegt magn af regni. Magnið var svo mikið að það flæddi víða í borginni, m.a. ofan í göng og neðanjarðarlestina eins og sést á myndinni! Hún var lokuð í nokkra daga á meðan var verið að pumpa vatninu út. Víða flæddi líka ofan í kjallara hjá fólki og þar sem fólk er yfirleitt með kyndingargræjurnar í kjallaranum þá skemmdist víst mikið og kyndingarkallarnir sem ættu að vera að laga hér hjá mér, því út um allan bæ að laga aðrar kyndingargræjur. Fúlt!

Góðu fréttirnar eru auðvitað þær að við eyðum ekki krónu í kyndingu á meðan!!!

Lærdómi frestað...

... fram á kvöld!

Riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii....................

Með þetta endalaust í eyrunum gerir maður ekki mikið.

Ég fór í bæinn og fann þessa yndislegustu bókabúð, hún er orðið nýja uppáhaldið mitt. Fjárfesti þar í 2 námsbókum og einum Mankel til að lesa í pásum. Stalst svo til að kíkja aðeins í fatabúðir áður en ég hélt heim á leið.
Því miður var helv... iðnaðarmaðurinn enn að með brotvélina sína og hefur verið síðan ég kom heim. Hann er svo yndislegur að taka sér pásur inn á milli svo maður heldur að hann sé hættur, sest niður við námsbækurnar, kemst sirka 10 línur og þá byrjar allt aftur.

Riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii ...................

ARG!

Ég er því hætt í bili og hef frestað því til kvölds.

En núna er kominn tími til að sækja Kjartan...

Ég hef ekki nennt að blogga!!!

Síðustu daga hef ég setið og starað á námsbækurnar mínar og reynt að koma heilasellunum í gang. Það er erfitt, langt síðan þær hafa sumar verið notaðar og eru orðnar frekar ryðgaðar. Stressið aðeins farið að segja til sín, enda á ég strax að vera byrjuð að skila verkefnum. Sem betur fer kom svo ein bókin sem ég pantaði á Amazon í gær svo ég gat byrjað að fletta. En gúlp, þvílíkt torf... ég opnaði bókina og við blöstu þessi risastóru orð. Nú þarf maður að fara að glósa og skilja og ná jargoninu áður en maður getur farið að læra almennilega. Planið í dag er að vera ofurdugleg og massa þetta, nema hvað, hér var byrjað um 9-leytið með einhverja steypusög í næsta húsi og þeir eru enn að og virðast ekkert ætla að hætta! Ég er hrædd um að planinu þurfi að breyta, ætli ég skelli mér ekki bara strax í bæjarleiðangur og kaupi fleiri námsbækur. Maður lærir ekki mikið með þennan hávaða í eyrunum....

Nóg af námi, tölum um Kjartan.
Kjartan er orðinn svo duglegur, babblar og babblar en það eru farin að heyrast fleiri orð. Tute eða duda er farið að heyrast, "deda" þýðir þetta, þá er gjarnan bent með vísifingri á eitthvað og sagt deda? Þetta er mjög vinsæll leikur, bent á hlutina og þá á maður að segja hvað það heitir sem hann bendir á. Í einum slíkum leik um daginn þá byrjaði hann að segja nafnið sitt. Ég benti á mig og sagði mamma, síðan á pabba og loks á Kjartan. Þá benti hann á sjálfan sig og endurtók "Kjatan". Og hefur gert það nokkrum sinnum síðan. Í morgun benti hann svo á stafina sína á hurðinni inn í herbergið og sagði "Kjatan". Stafirnir hafa alltaf verið mjög vinsælir og við iðulega stoppað til að lesa þá, svo hann vissi alveg að þarna stæði Kjartan.
Svo er hann alltaf jafn duglegur, á fullu spani og alltaf jafn glaður og kátur. Dvölin á crèchinu leggst vel í hann og hann er við það að hætta að skæla þegar mamma hans fer á morgnana. Það er líka greinilegt að hann skemmtir sér vel með fóstrunum og hinum krökkunum.
Besta var samt núna um daginn þegar við vorum að hlusta á músík. Hann kom til mín, skellir öðrum fætinum fram og byrjaði að taka mjaðmahnykki alveg eins og Elvis! Ég hélt ég yrði ekki eldri og hló svo mikið. Ætli hann verði Elvis-eftirherma?

Ó nei, iðnaðarmennirnir hérna hinu megin eru farnir að syngja líka! Ekki á það bætandi... ég er farin!

Nokkrar myndir frá sumarfríi á Íslandi

Fleiri myndir má skoða á myndasíðunni okkar!

Yndislegur morgunn...

Við Kjartan röltuðum á crèchið í morgun eins og venjulega og í þetta sinn var hann bara kátur að koma þangað. Fór beint í fangið á fóstrunni og horfði spenntur á krakkana, en setti upp skeifu og það kom smá grátur þegar mamman veifaði bless. En hann var hættur að skæla áður en ég var komin alveg niður stigann (talandi um að láta mann fá samviskubit). Við vorum svolítið sein fyrir svo það var allt komið á fullt fyrir að undirbúa morgunsönginn og minn maður datt beint inn í það. Þau syngja alltaf saman lítið lag á morgnana þar sem öllum er boðið "góðan daginn" og allir bjóða "góðan daginn", mikið klappað og hvert og eitt slær í lófann á fóstrunni þegar þau bjóða góðan daginn. Voða sætt!

Ég rölti hins vegar á markaðinn á þessum ljúfa föstudegi. Óli og Laurence ætla að koma í mat í kvöld og það verður grillað. Við duttum niður á aftar spennandi grein í Good Food um asian bbq sem á að prófa á þeim. Ég byrjaði á fuglaslátraranum þar sem hann úrbeinaði fyrir mig kjúklingalæri. Alveg frábærir þessir slátrara, þeir gera allt fyrir mann. Á meðan ég beið slefaði ég bara yfir hinum ýmsu fuglategundum sem voru til í borðinu og velti því fyrir mér hvernig maður kokkar þær! Tilraunakokkarnir þurfa að komast í stuð og tækla þetta challenge.
Síðan rölti ég um markaðinn, fann bónda sem ræktar maís og verslaði af honum nokkra. Þar komst ég að því að það er ekki bara til 1 tegund af maís heldur nokkrar! Alltaf lærir maður eitthvað nýtt. Fór svo til kvennanna minna og keypti af þeim grænmeti og auðvitað stakk ég með jarðarberjum líka fyrst þeir eru enn að selja belgísk jarðarber. Annars eru komnar hrúgur af girnilegum vínberjum, plómum og bláberjum. Og sveppirnir farnir að mæta. Alltaf gaman að rölta um markaðinn, maður sér alveg hvaða grænmeti er í "season". Ég geymdi hins vegar heimsókn til ostakallsins okkar þangað til á morgun, veit að sæta þykir svo gaman að heimsækja hann. Heim labbaði ég svo með 3 troðfulla poka...

Vá, þetta er að breytast í algjört matarblogg, eða hefur það kannski verið það allan tímann?? Ég þarf greinilega að vera duglegri að setja inn Kjartans-sögur, bloggið var upphaflega til þess að segja sögur og fréttir af honum!!!

Kvöldmatur

Ég vildi óska að það væri til græja sem hreinlega segði manni hvað á að vera í kvöldmatinn. Það koma svona dagar þar sem ég hef ekki hugmynd hvað það gæti verið. Reyndin hingað til hefur verið að hringja í Hrafnkel og heyra hvað honum langar í, en málið vandast þegar hann veit það ekki heldur og okkur tekst ekki einu sinni í sameiningu að detta eitthvað í hug. Ég hef núna það verkefni að ákveða hvað verður í kvöldmatinn, má ekki vera flókið, og svo þarf ég að skoppa út í búð og fjárfesta í hráefni ef það er ekki til!
Til að leysa þetta vandamál tókum við okkur til í vetur og skráðum allar þær uppskriftir sem við höfum prófað úr kokkabókunum okkar og þykja góðar inn í Excel skjal (ég veit, við erum nördar). Núna er ég meira að segja búin að fara yfir allan listann 2svar og langar ekki í neitt.

Ég er matarlega andlaus! Kann einhver lausn á vandamálinu?

Komin heim í heiðardalinn...

Ójá, mikið var nú gott að koma heim til sín eftir langa útlegð á Ísalandinu. Þótt útlegðin hefði verið yndisleg í alla staði, gaman að hitta vini og vandamenn, undirbúningurinn og svo stóri dagurinn sem verður seint toppaður, þá var samt svo gott að koma heim, í sitt dót, sitt rúm og aftur í rútínu.

Ferðalagið heim var nú sögulegt. Ég get aftur farið að hata Icelandair fyrir troðning, lélegt skipulag og lélega þjónustu. Alveg óþolandi! Svo biðum við heillengi á Skiphóli eftir töskunum okkar, þeir eru alveg sérfræðingar í að slóra við þetta. Og vegna óliðlegrar flugfreyju biðum við enn lengur eftir kerrunni hans Kjartans!! Fyrir vikið misstum við af lestinni og biðum í heilan klukkutíma eftir þeirri næstu. Lestarferðin var svo frekar óskemmtileg og lööööönng. Kjartan orðinn þreyttur og vildi ekkert sofa, grét og var pirraður. Auk þess var vagninn troðinn og mikil molla þar inni. Hann sofnaði sem betur fer síðasta klukkutímann og við foreldrarnir hétum því að næst myndum við fljúga í gegnum Köben! Mig langar helst að senda þessum íslensku flugfélögum bréf og spyrja af hverju það sé ekki beint flug til Brussel!!! Ótrúlegt að ríkið þrýsti ekki á það, þeir myndu spara ótalmarga þúsundkalla því þeir eru alltaf að senda einhverja bjúrókrata á fundi til Brussel. Humm... þarf að standa fyrir mótmælum eða eitthvað...
Litla familían var mjög fegin þegar hún kom inn um dyrnar um 6-leytið á laugardaginn, eftir 13 tíma ferðalag.

Við komum aftur í sumar og sól. Hér hefur verið sól, 25 stig og molla alla daga, svo enn á ný þurftum við að draga fram sumarfötin. Kjartan var hlaupandi um á bleyjunni í gærkvöldi. Ekki leiðinlegt að fá smá sumarauka.

Svo erum við bara að komast aftur inn í hið daglega líf. Hrafnkell kominn aftur í vinnuna og Kjartan á crèche. Hann fer núna 5 daga vikunnar og það virðist leggjast vel í hann. Fyrsti dagurinn var víst erfiður, mikið skælt og hann reyndi mikið að frekjast og óhlýðnast. En það var víst fljótt að renna af honum, og hann bara orðinn fyrirmyndarbarn, glaður og kátur og duglegur að borða sjálfur.

Ég hef svo bara verið að dunda mér við húsmæðrastörf og byrja í skólanum. Ég sótti um nokkra skóla í vor og komst inn í 3. Ákvað að skella mér í kúrs í Project Management. Þetta eru 4 kúrsar sem ég tek á 2 önnum og fæ þá Graduate Certificate. Nú og ef námið leggst vel í mig get ég alltaf fengið þetta metið inn í MBA námið hjá þeim. Ágætt að hafa þetta aðeins sveigjanlegt því þetta gæti þess vegna verið síðasti veturinn okkar hér í Brusslu.
Á mánudaginn var kynningarfundur og það varð nú ansi skrautlegt. Hann átti að vera kl. 10 en ég hafði haldið að hann byrjaði hálftíma seinna. Þetta uppgötva ég kl. hálf tíu. Hafði ákveðið að taka metróið en þarna ákvað ég frekar að stökkva út í bíl og koma mér þannig. Sem voru fyrstu mistök dagsins. Fyrir vikið var ég lengi að leita að götunni sem skólinn er við og síðan að leita að rétta húsinu. Það var mikil umferð, framkvæmdir í gangi og ég þegar orðin of sein. Ég endaði á að hringja í skólann og fékk þá góðar leiðbeiningar. Fann húsið... nema þá tók við leit að bílastæði. Aftur keyrði ég fram og aftur götuna, í heví umferð, villtist fram og aftur. Eftir annað símtal við skólann endaði ég lengst í burtu og labbaði í skólann. Þegar ég svo kom voru dyrnar læstar og enginn svaraði bjöllunni. Þriðja símtalið leysti þó þann vanda og kl. 11 var ég komin í hús. Kynningin auðvitað löngu búin en ég náði í skottið á nokkrum nemendum og hitti allt starfsfólkið, skráði mig og svona. Algjört klúður... en það reddaðist.
Fyrsti tíminn var svo á þriðjudagskvöldið. Eitt ofurkvendi sem mun kenna project management. Þetta lofar mjög góðu, var mjög gaman þetta kvöld, en þetta á eftir að vera mikil vinna! Ég er strax komin með verkefni sem ég á að skila 20. sept!!!! Gúlp! Tími tvö er svo í kvöld, project risk and cost management.

Þessi kvöld sem ég er í skólanum kemur Hrafnkell snemma heim og sér um Kjartan. Hann samdi við vinnuna að mæta fyrr og vinna af sér í hádeginu svo hann geti komið fyrr heim. Svo eru þeir feðgar bara að leika sér, elda mat og fleira skemmtilegt.

Verður spennandi vetur....

Brúðkaupsdagurinn

var meiriháttar!!! Svo ekki sé meira sagt.
Ef það er einhver dagur sem ég væri til í að upplifa sem minn "groundhog day" þá er það þessi! Plús við fengum svo frábært veður! Bjóst ekki við því...

Framan af var dagurinn ósköp afslappaður, bara verið að láta dekra við sig í hárgreiðslu og förðun. En síðasti klukkutíminn var nú svolítið stressaður, koma sér í kjólinn og halda geðheilsunni! Allir að klæða sig upp hver fyrir öðrum og komast á réttum tíma í kirkjuna. Var frekar skrautlegt þarna í Efstasundinu.
Það var ekki laust við að það væri smá fiðringur í manni. Richard kom og sótti okkur á fína Rollsinum sínum og rúntaði með okkur um bæinn. Nágrannarnir komu og veifuðu og allt, bara royal treatment. Bílstjórinn vildi nú helst taka meiri rúnt en pabbi var á klukkunni, hann ætlaði sko ekki að láta okkur koma of seint! Hjartað barðist alveg í brjóstkassanum rétt áður en dyrnar opnuðu en það fór fljótt! Ótrúleg tilfinning að ganga inn kirkjugólfið, svo gaman. Held ég hafi brosað hringinn alla athöfnina. Presturinn, Sr. Kristinn, var frábær - guðleg forsjón að þessi prestaskipti urðu - Bergþór söng eins og engill, og mér fannst bara athöfnin líða svo hratt! Síðan var ótrúlega skondið að koma út úr kirkjunni og þar var fullt af fólki á förnum vegi að bíða eftir að við kæmum út!

Við skemmtum okkur síðan konunglega í ljósmyndatökunni, eins og gestirnir tóku eflaust eftir, en þeir vonandi skemmtu sér vel í sinni!!! Viðtökurnar sem við fengum þegar við komum í veisluna voru frábærar, strákarnir á saxófóna og allir sungu hástöfum. Brilliant! Og svo hrísgrjónarigningin... Ásta, ég veit að þú stóðst fyrir þessu!!!! Það voru enn að hrynja hrísgrjón úr hárinu á mér daginn eftir!

Og svo var veislan alveg frábær og vinir og vandamenn komu okkur skemmtilega á óvart! Allt heppnaðist svo vel og allir svo kátir! Heyrist nokkuð að ég er enn í gleðivímu! Hehe... Góður matur, gott vín (þótt ég hafi fengið minnst af því), skemmtilegar ræður og atriði - vespudansinn mun seint gleymast (og ég á hann meira að segja á video!!!) - og svo var hljómsveitin alveg punkturinn yfir i-ið. Þeir eru snillingar! Enda tímdi maður ekkert að fara....

Frábær dagur og takk fyrir okkur!

Stóri dagurinn!

Vá, þvílíkt góða veðrið!!! Greinilega borgar sig að halda reglulegar fórnarathafnir til veðurguðanna og leggja inn pöntun snemma! ;-) Vonum að þetta haldist til 4 og jafnvel lengur.

Úúúú, það er ekki laust við að það sé kominn fiðringur í mann. Allt einhvern vegin að smella saman. Ótrúlegt að það sé komið að þessu, eftir að hafa verið að undirbúa þennan dag í meira en ár! Eða kannski ekki.... Við redduðum tveim hlutum fyrir ári síðan og þeir hafa báðir klikkað. Fyrir 2 mánuðum þurftum við að redda nýjum sal og kokki og fyrir 2 vikum redduðum við nýjum presti. Svo mín reynsla er sú að það er óþarfi að byrja að plana nokkuð fyrr en 2 mánuðum fyrir stóra daginn!
Svo er einhvern vegin allt undir kontról, mamma og vinkonur hennar búnar að gera þvílíka köku, Gunna skreytti salinn eins og herforingi, er ekki orðinn neitt smá flottur, pabbi er að sækja blómin og við Hrafnkell bara í chilli. Nú þarf ég bara að mæta í greiðslu og förðun, skrýðast kjólnum og ganga inn kirkjugólfið! Verður svooooooo gaman!!! Fiðrildin eru nú samt á fleygiferð....

3 dagar...

jepp, þetta flýgur eins og áður hefur komið fram!

Við erum búin að vera voða dugleg og ég held bara að allt sé undir kontról. Sumt er bara hægt að græja daginn áður, eins og að skreyta salinn, svo það þýðir lítið að hafa áhyggjur af því. Við tökum þessu yfirmáta rólega og erum lítið að stressa okkur, tekur því ekki. Maður á bara að hafa gaman að undirbúningnum. Það var nú voða gaman hjá mér í undirbúningi í morgun, fór og lét dekra við mig frá toppi til táar. Er nýklippt, með hreint andlit, vel nudduð og með lakkaðar tær! Eldrauðar, nema hvað!

Og svo njótum við þess að vera barnlaus, maður veit varla af því lengur að maður eigi lítinn orm. Ömmurnar keppast um að passa og afinn lætur ekki sitt eftir. Amma og afi í Efstasundinu voru með guttann um helgina, var voða gaman hjá þeim, mikið leikið úti í pollagallanum. Við hjónaleysin nutum þess hins vegar að vera barnlaus, röltum um í menningunni í bænum, fórum út að borða og sváfum út! Ekki amalegt.

Tíminn flýgur...

Og einhvern vegin er það þannig að þegar ég er á meðal ykkar, lesendur góðir, á Klakanum þá finnst mér ég ekki þurfa að blogga. Svo flýgur bara tíminn enda nóg að gera.

Við Kjartan höfðum það hrikalega gott hjá ömmu og afa í Efstasundinu. Það var nóg fyrir stafni fyrir litla menn, amma og afi alltaf tilbúin að fara út að leika, svo var nú farið í húsdýragarðinn og fleira gert skemmtilegt á meðan mamman dundaði sér við undirbúning.
Hrafnkell kom svo til okkar á sunnudaginn og þá fluttum við okkur um set yfir á Grenimel. Hér erum við í góðu yfirlæti hjá ömmu Sigrúnu, Kjartan leikur við ömmu á meðan við foreldrarnir erum í undirbúningnum. Við erum búin að setja í fluggírinn og ætlum að vera búin að græja allt fyrir 27. ágúst!

Komin á Klakann!

Við Kjartan lentum á Klakanum í gær eftir langt ferðalag. Lögðum af stað frá Brusslu um 9-leytið og brummuðum á Skiphól. Ferðin gekk nú alveg ágætlega. Lentum í smávægilegum ævintýrum á flugvellinum, lyftu sem vildi ekki með okkur á rétta hæð, röð út að dyrum bæði í tékk-inn og öryggiseftirlitið og fleira skondið, það var amk skondið svona eftirá. Við Kjartan fengum svo að fara strax út í vélina og flugfreyjurnar voru voða næs við okkur. Hann fékk sérsæti svo ferðalagið var lítið mál. Hann var bara að baukast í sínu sæti, skreið stundum undir sætið og fékk að hlaupa aðeins fram og aftur ganginn. Hámaði í sig flugvélamatinn (veit nú ekki alveg hvaðan hann hefur þann smekk...) og undi sér bara vel. Sofnaði svo í fanginu á mér 5 mín fyrir lendingu! Það var því þreyttur stubbur sem hitti ömmu sína og afa í Leifsstöð. Klakinn tók svo á móti okkur í þvílíkum veðurham, bara svona að minna á sig!
Heima hjá ömmu og afa erum við svo bara búin að vera í letigír, amk mamman. Kjartan fékk einhverja orkusprautu um leið og hann kom inn um dyrnar, var strax kominn í dótið, bæði að kanna það sem var hérna síðast og því sem amma hafði bætt í safnið. Eitt af því eru forlátar hjólbörur og afi er mikið búinn að reyna að kenna stubbi að lyfta þeim upp og ganga um með þær, nema hann ýtir þeim bara á undan sér. Algjör óþarfi að lyfta! Kjartan var líka voða glaður að sjá Týra, nema Týri er ekkert glaður að sjá hann, nema á matartímum. Verður spennandi að sjá hvernig þeirra samband þróast.
Kjartani finnst alls ekki leiðinlegt að vera hjá ömmu og afa, fær nóg af athygli. Amma og afi eru alltaf tilbúin að leika, afi er meira að segja búinn að fara með lítinn stubb út að leika í rigningunni. Enda heyrist mikið "afi, afi". Og amma er ekkert síðri til að knúsa en mamma.
En mamman er bara í letigír og lætur dekra við sig. Með 2 barnapíur á staðnum sem bara sjá um litla manninn, svo maður er í hálfgerðu "freiheitshock" og veit varla hvað maður á af sér að gera. Ágætt að taka smá afslöppun áður en maður leggst í undirbúninginn af fullum krafti. Og nýt þess að láta dekra við okkur...

Pakka pakka pakka!

Það er rétt rúmur sólarhringur þar til við förum í loftið frá Skiphóli svo ég er á fullu að pakka. Það er ekki auðvelt!! Mánaðardvöl á Íslandi með lítinn pjakk svo það þarf að fara með nóg af fötum, bæði á stóra og smáa, stígvél, pollagalli og allskyns dót, þar að auki verður þessi stórviðburður 27. ágúst og nóg af dóti fyrir það, svo verður nú að gera ráð fyrir matarboðum og útstáelsi svo ekki má gleyma sparifötum, jakkar og úlpur á línuna en maður veit varla lengur hvað það er, snyrtidót og lyfjaskápurinn, leikföng til að lifa af flugferðina og ýmislegt fleira sem þarf að rata ofan í töskur.
Það að pakka hefur aldrei verið mitt uppáhald, að þurfa að yfirgefa fataskápinn minn í heild sinni er bara kvöl og pína. Helst vildi ég geta tekið hann bara með! Mér finnst svo erfitt að velja úr öllum fataskápnum einhver nokkur "outfitt" sem ég á að nota næstu dagana. Það er helvíti. Ég veit aldrei í hvaða skapi ég er á hverjum morgni og í hvaða föt mig langar að fara!!! Maður lifir það nú samt alltaf af....
En okkur tekst að komast yfir þennan hjall og hlökkum mikið til að koma til Íslands, hitta afa og ömmur, langömmu og langafa, vini og ættingja! Verður stuð. Verst að ég þarf að skilja sæta minn eftir í heila viku, en ætli sú vika verði ekki fljót að líða og hann mættur á Klakann fyrr en varir!
Hlakka til að sjá ykkur á Klakanum. Íslenski gemsinn verður virkjaður: 698-7657. Tekið er á móti bókunum nú þegar!

Afmælisbörn!

Halli "litli" bróðir á afmæli í dag, til hamingju með daginn elsku bróðir! Hann stefnir núna óðfluga á gamalmennaaldurinn!

Og ekki nóg með það, heldur er litli stubbur eins og hálfs árs í dag!!! Jibbí skibbí!
Ótrúlegt hvað tíminn flýgur, en það er víst svo "time flies when you're having fun" eða "time's fun when you're having flies"????

Ójá, mér fannst það vera í gær sem hann lág í fanginu á manni og hjalaði. Ekki lengur svo, nú eru menn orðnir stórir, sem hann þreytist ekki á að sýna mér. Teygir báðar hendur langt upp í loft og bíður eftir viðbrögðum (Ennnn hvað þú ert stór!!!! Klapp klapp klapp). Á eftir þarf svo líka að sýna hvað maður er sterkur (teygir út handlegginga og herpist allur saman í rembingi). Til að klára syrpuna þarf svo að kíkja aðeins á tærnar, jafnvel láta telja þær svo maður sé viss um að þær séu allar á sínum stað.
Þá eru litlir stubbar orðnir svakalega duglegir að borða sjálfir, helst má ekki hjálpa. Hann situr til borðs með okkur og hámar í sig með skeið eða gaffli. Þeim mun stærri sem skeiðin er því betra. Því eins og við öll vitum er aldrei gott að borða mat með lítilli skeið.
Aðalsportið þessa dagana er samt að herma eftir öllu sem foreldrarnir gera. Ef við setjumst í sófann þarf Kjartan líka að setjast þar. Þegar ég var að ryksuga um daginn þá þurfti hann líka að ryksuga og var að því heillengi. Passaði að fara út í öll horn og allt! þvílíki húsvörðurinn. Ef ég er að þurrka upp eitthvað sem hefur sullast þarf Kjartan líka að fá tusku og þurrka upp. Ef ég sit og pikka á tölvuna vill hann líka. Og þar fram eftir götunum.
Alveg yndislegt að fylgjast með þessu kríli og uppátækjum hans.

Annars eru litlir menn frekar mikið litlir í dag, rellin og vælinn og hreinlega sofnaði grátandi í fanginu á mér áðan. Greinilegt að honum líður ekki vel, en er samt ekki með hita og ekkert sem virðist vera að hrjá hann. Það er samt grunur um tönn. Enn eru eftir 3 jaxlar og hugsanlega er einn að koma fram. Okkur hefur verið að gruna þetta undanfarna daga og ekki ætlar þessi að koma átakalaust. Vona að hann hressist fyrir ferðalagið á sunnudaginn.

Allt sem þið vilduð vita...

Ég snaraði upp eitt stykki brúðkaupssíðu. Þar er að finna smá upplýsingar um stóra daginn og linkur og leiðbeiningar um gjafalistann okkar víðfræga. Sérlegur gagnrýnandi hefur tekið þetta út og telur að þetta sé ekkert of flókið!

Stóri dagurinn

Tíminn flýgur við undirbúning!

Vá, það er kominn ágúst! Það var janúar hjá mér í fyrradag. Mig langar að vita hvert þetta ár hefur flogið.

Ég veit allaveganna hvað varð um þessa vikuna, hún hefur öll farið í undirbúning. Ekkert stress, bara skemmtilegur undirbúningur. Hver segir að maður eigi að vera stressaður, á það ekki einmitt að vera öfugt?
Við sæti erum bæði búin að sækja fötin okkar. Ég fór í gær og mátaði kjólinn í síðasta sinn, hann er geggjaður. Og rölti svo með hann með mér heim. Búin að fela hann, að vísu ekkert vel, bara á bak við hurð, en Hrafnkell er búinn að lofa að kíkja ekki. Ég treysti honum! Þær saumakonan og aðstoðarstúlkan hennar höfðu miklar áhyggjur af þessu. Pokinn utan um kjólinn er hvítur svo það sést alveg í gegn að kjólinn er rauður. Ég fullvissaði þær um að Hrafnkell vissi af því að ég yrði í rauðum kjól svo það yrði í lagi!
Hrafnkell fór líka í gær og sótti smókinginn. Mátaði hann fyrir mig hérna heima, hann verður voða flottur! Svona James Bond fílíngur bara! Nú bíðum við spennt eftir pakka, ég pantaði á netinu smóking á litla stubb líka, sá verður flottur. Ég krossa bara fingur og vona að pakkinn fari að koma...
Á kvöldin höfum við setið við að mixa partýtónlist. Förum í gegnum diskana okkar og veljum... mjög skemmtilegt. Held við séum komin með tónlist sem dugi í 3 daga, svo ætli við verðum ekki að henda út einhverju. En þetta verður nú bara undir borðum og til að hita upp fyrir hljómsveitina. Já, þið sem vissuð það ekki, það verður hljómsveit sem mun halda uppi stuðinu fram á nótt!!! Eins gott að mæta á dansskónum!
Í fyrrakvöld sátum við með myndaalbúmin okkar og fórum í gegnum gamlar myndir. Guð hvað það er fyndið! Það er alveg merkilegt hvað maður hefur gengið í gegnum mörg púkaleg tímabil í klæðaburði og klippingu, en líka alveg merkilegt hvað maður hefur gert margt skemmtilegt um ævina. Fullt af skrýtnum og skondnum myndum! Og enn eigum við eftir að komast í myndaalbúm foreldra og systkina. Ef þið skilduð luma á góðri mynd af okkur 2 megið þið endilega koma þeim til okkar!
Í gær fór ég svo á markaðinn og keypti fullt af rósum í öllum litlum. Var að experimenta með borðskreytingar. Og ég skemmti mér konunglega við þetta. Ég hefði kannski átt að fara í blómaskreytingar?? Fyrir vikið er ég komin með góða hugmynd að skreytingum, svo virkja ég bara hana Gunnu mína í þetta, hún ætlar að vera yfirskreytinga- og blómameistari. Getur vel verið að ég þurfi að kalla út liðsauka, hafið það bak við eyrað!
Síðast en ekki síst þarf maður að eyða slatta af tíma í búðum. Hehe, það finnst mér ekki leiðinlegt. Alltaf eitthvað eftir, skór á Kjart, nærföt og fleira smálegt. Mánudeginum eyddi ég nú nánast öllum í búð. Bara svo þið vitið það þá ætlum við að vera vond. Við ætlum að vera með gjafalista í Inno, stóru vöruhúsi hérna úti, en þeir setja listann á netið og er hægt að velja og kaupa af listanum í gegnum netið. Ekki flókið, bara eins og að versla á Amazon, eini gallinn er að þetta er á frönsku. En það ætti samt ekki að vera svo flókið, ferlið er mjög einfalt. Fylgist bara með, við munum setja tengil á listann hingað inn um leið og hann er tilbúinn og gefa ykkur góðar leiðbeiningar. Við bara hreinlega nenntum ekki að standa í því að velja hluti án þess að hafa séð þá, og svo að þurfa að flytja öll herlegheitin hingað út. Svo ég eyddi mánudeginum í að rölta um Inno og fylla út listann. Við vorum að vísu búin að velja okkur matar- og kaffistell og hnífapör, svo ég var í því að bæta við allskyns eldhúsdóti, pottum og pönnum, dúkum, rúmfötum og fleira skemmtilegu.

Og svo er nóg eftir...

Kveðjustundir, veikindi, skólavist og Harry Potter

Að vanda er svo mikið að gera að ég má ekkert vera að því að blogga. Við höfum verið á kafi síðan við komum heim. Held ég taki brúðkaupsundirbúninginn bara sérstaklega fyrir síðar því það er nóg sem við þurfum að segja ykkur.

Þurfti aftur að eyða degi í að bíða eftir iðnaðarmönnum á miðvikudaginn en ég náði að gera helling í myndashowinu, kannski of mikið, á meðan þeir settu upp nýja boilerinn. Að vísu þurfa þeir að koma aftur til að tengja termóstatið í stofunni (vantaði rafvirkja), þannig að kyndingin er ekki komin í lag, en við höfum heitt vatn. Að vísu máttum við ekki strax nota heita vatnið, þurftum að bíða þar til morguninn eftir. Grr... vorum að fara út að borða um kvöldið og enduðum bæði á því þennan mollulega dag að fara í ískalda sturtu. Brrrr... það sem maður leggur ekki á sig til að vera sætur!!!

Á fimmtudaginn vorum við svo að kveðja góða vini. Gunna og Bjössi eru stungin af til Íslands. Við stelpurnar (Gunna, Helga og ég) tókum okkur góðan lunch á fimmtudaginn og síðan komu þau skötuhjú til okkar um kvöldið en þau fengu að gista síðustu nóttina í Brussel. Það var borðaður góður matur og svo átti að taka í eitt spil svona síðasta kvöldið, nema ég þurfti endilega að verða veik. Var bara orðin hrikalega slöpp þarna um kvöldið, komin með hita og læti, svo það endaði með því að allir skriðu snemma í rúmið!

Morguninn eftir kvöddum við þau svo með virktum... sjáum þau að vísu aftur fljótlega á Klakanum, en það verður tómlegt í Brussel án þeirra. Lítið um spilakvöld í vetur. Ætli við Hrafnkell verðum ekki bara að redda okkur lestarspilinu góða og sitja tvö við að spila á síðkvöldum!!! Eftir að þau fóru skreið ég bara aftur upp í rúm og datt út úr heiminum. Sem betur fer gat Hrafnkell tekið frí svo þeir feðgarnir dunduðu sér saman allan daginn. Fóru á markaðinn, léku sér og skemmtu sér bara vel. Voru voða sætir og vöktu mig um hádegið með jarðarberjum og súkkulaði. Kjartan endaði nú á því að stela næstum öllum jarðarberjunum, hámaði þau í sig af mikilli áfergju. Mikill rólegheitadagur. Seinnipartinn var ég nú orðin nokkuð hressari og lág þá bara í rúminu og naut þess að þurfa ekki að gera neitt annað en að lesa Harry Potter. Ég var svo heppin að Ásta gaf mér aukaeintak sem hún átti þegar hún var búin með það í ferðinni okkar góðu um daginn og ég hef verið að glugga aðeins í hana síðan. Tókst svo að klára hana í veikindunum. Harry Potter er alltaf jafn góður og ekki bjóst ég við þessu tvisti! Segi ekkert ef einhver ykkar eiga eftir að lesa.

Í gær tókum við því líka rólega framan af degi en fórum svo í gjafalistaleiðangur. Mjög gáfaðir foreldrar að fara í postulínsbúð með 17 mánaða barn, án snuddu!! Getið rétt ímyndað ykkur hvað Kjartani fannst gaman!!! Hann var ekki sáttur en var keyptur framan af svo við gætum skoðað og pælt í friði. Þegar öll mútuefni voru uppurin ákváðum við að blása til undanhalds og héldum heim á leið. Í stofunni getur hann allaveganna rasað út og gert það sem hann vill. Það er búið að fjarlægja allt sem hann getur brotið eða skemmt! En við höfum allaveganna fengið hugljómun.... en allt um það síðar!

Skemmtilegustu fréttirnar eru hins vegar þær að ég er búin að skrá mig í skóla. Er orðin tilvonandi nemandi í Boston University eða útibúinu þeirra hér í Brussel. Því miður fékk ég nei frá þeim skóla sem mig langaði helst í, en hef svo fengið tvö já. BU er ofar á óskalistanum svo ég er búin að skrá mig! *Gleðidans*
Þannig að það verður ekkert frí eftir brúðkaupið. Við fljúgum aftur heim 3. sept og skólinn byrjar strax 5. sept. Svo það er eins gott að njóta frísins næsta mánuðinn og skemmta sér við undirbúning fyrir daginn stóra!

Hvernig lýst ykkur á?

Ég fékk nýju gleraugun mín í gær! Voða fín... Ég er hrikalega ánægð með þau en þau eru allt sem ég ætlaði ekki að kaupa þegar ég lagði af stað í gleraugnaleiðangur, ferköntuð, rauð og flassí! En þau eru flott!

Það besta er að ég fékk sólgleraugu með mínum styrk í kaupbæti, svo nú get ég verið voða pæja með sólgleraugu!

Það er alltaf svo skemmtilegt að fá ný gleraugu, sérstaklega ef sjónin hefur breyst, því allt í einu fer maður að sjá svo svakalega vel. Fyrst þegar ég setti þau upp panikaði ég smá og hélt að augnlæknirinn hefði mælt vitlaust, en þá var það bara af því ég var ekki vön að sjá svona vel! Nú sé ég skýrt hluti sem eru langt langt í burtu og skemmti mér konunglega við að horfa. Þetta vonandi hjálpar okkur Hrafnkatli þegar við erum að villast, nú sé ég allaveganna á skiltin með götuheitunum!!!!

Ferðasagan úr Mósel

Helgin okkar í Móseldalnum var alveg yndisleg í alla staði, þvílík afslöppun og gott frí. Það var líka svakalega gaman að hitta Ástu og Einar aftur, ég var að fatta að það er komið næstum eitt og hálft ár síðan við sáumst síðast. Þá var Kjartan ekki nema 2 vikna og grét mikið, og þau á leið í heimsreisu.

Við fundum ótrúlega heimilislegt og notalegt hótel rétt hjá Bernkastel og vorum þar í góðu yfirlæti. Ekkert stress, máttum koma í morgunmat þegar við vildum, eigandinn og allir starfsmennirnir yfir sig hrifnir af Kjartani (auðvitað!) og svo var bara hinn þokkalegasti veitingastaður á hótelinu. Mæli með þessum stað!!

Við vorum bara í afslöppun og í engu stressi að komast yfir "að sjá allt". Við komum um 6-leytið á fimmtudeginum til Mülheim (töfðumst aðeins því við þurftum að snúa við... ég alltaf gleymin), komum okkur fyrir á hótelinu og skelltum okkur svo út á Hahn flugvöll að sækja Ástu og Einar. Þau höfðu komið aðeins fyrr en áætlað var og biðu fyrir utan, nema okkur tókst algjörlega að missa af þeim og ég tók ekki einu sinni eftir sms-inu sem þau sendu. Svo við þrömmuðum flugvöllinn enda á milli í leit að þeim skötuhjúum. Enduðum svo á því að ramba alveg óvart fram á þau!!! Þetta voru fagnaðarfundir, eftir knúsa og kossa var svo brunað í bæinn.
Klukkan var orðin margt svo við fengum okkur nú bara borða á hótelinum, hinn þokkalegasta mat... auðvitað snitsel og franskar með... og sátum og kjöftuðum heillengi yfir hvítvíni (sem ég fékk að vísu minnst af, vorkenni mér svakalega að hafa þurft að taka pensílín akkúrat þessa helgina). En þetta var mjög notaleg kvöldstund hjá okkur.

Eftir morgunmat á laugardeginum héldum við til Bernkastel, röltum um bæinn, kíktum á túristaskrifstofuna og fundum okkur hádegismat. Seinnipartinn hafði Hrafnkell svo reddað okkur vínsmakki, þrátt fyrir tilraunir starfsmanna túristaskrifstofunnar að koma í veg fyrir það og senda okkur frekar í vínbúðina Porn. Hrafnkell hafði bara hringt í Fritz Haag, einn betri vínbóndann í sveitinni, og það var bara kallinn sjálfur sem svaraði og bauð okkur að koma. Og annað eins vínsmakk hefur ekki sést. Okkur var bara boðið inn í húsið þeirra af vínbóndanum sjálfum, sátum þar inn á setustofu ásamt gömlum vinum hans. Svo dró kallinn fram hverja flöskuna af fætur annarri, held við höfum fengið að smakka úr amk 10-12 flöskum. Og þarna sátum við og spjölluðum um landsins gagn og nauðsynjar (amk þeir sem skildu) á milli þess sem var smjattað á hvítvínunum. Við keyptum auðvitað slatta af kallinum og kvöddum hann með virktum eftir 3 tíma smakk! Ekki afleitt það. Hins vega verður erfitt að fara í vínsmakk eftir þetta, því standardinn hefur hækkað svo!!!
Þetta langa smakk hafði hins vegar af Kjartani lúrinn sinn svo við skelltum okkur í bíltúr upp með Mósel, til Traben-Trarbach og tilbaka. Fundum okkur svo pizzeríu í Bernkastel og á leið tilbaka í bílinn álpuðumst við fram á þvílíkt glæsilegan ísstað sem við urðum auðvitað að prófa. Algjört nammigott. Svo var bara brunað upp á hótel, Kjartan svæfður og við hin tókum eina Canöstu. Okkur Hrafnkatli tókst að vinna ferðafélagana, en þau bara baunuðu á okkur á móti hver væri nú heppinn í ástum! Förum ekkert að taka því alvarlega.
Næsta dag sváfum við nú vel út en héldum svo áleiðis til Koblens. Á leiðinni stoppuðum við aðeins í litlum bæ þar sem var markaðsdagur, til að leyfa Kjartani aðeins að spretta úr spori. Þar fann hann hoppukastala og skemmti sér konunglega. Aftur var svo stoppað í Cochem til að teygja úr fótunum og fá sér hádegismat. Röltum aðeins um bæinn til að örva matarlistina og fundum loks þenna fína stað, ekta þýskan, og demdum í okkur enn einu snitseli! Áfram var svo haldið í leit að hinum merka kastala Burg Eltz en hann er með þeim flottar. Svona eins og kastalar eiga að vera. Það er enn sama fjölskyldan sem á kastalann síðan hann var byggður og sú hefur alltaf verið voldug þannig að honum hefur alltaf verið haldið vel við. Mjög flott að sjá hann bæði að innan og utan. Kastalin stendur ofan á kletti ofan í litlum dal. Maður kemur að honum ofan frá, gengur svo ofan í dalinn og yfir brú. Kastalagarðurinn er svo í miðjunni. Ferlega flottur. Við létum okkur hafa það að fara með Kjartan í guided tour á þýsku bara til að sjá kastalann að innan. Við máttum hins vegar ekki hafa bakpokann með svo það þurfti að halda á litlum manni. Sá var nú ekki sáttur að mega ekki hlaupa um, en oftast fundum við eitthvað spennandi að sjá, eins og brynjuna og bjarndýrsfeldi. Eftir túrinn var klukkan orðin margt svo við brunuðum heim á hótel, svæfðum lítið Kjart og fengum okkur svo að borða út í garði á hótelinu. Enn eitt snitselið! Þegar hér var komið sögu var ég orðin frekar södd áður en ég fékk matinn! Því miður tókst okkur ekki að ná einni Canöstu fyrir svefninn en það verður bara bætt upp síðar!
Á sunnudeginum byrjuðum við á því að pakka og kveðja starfsmenn hótelsins. Skelltum okkur svo í siglingu á Mósel í ljúfu veðri. Kjartani til mikillar skemmtunar voru tröppur út um allt svo hann gat brölt og prílað, auðvitað með foreldrana í eftirdragi. Það er vísindalega sannað að maður verður svangur af siglingum, svo við röltum inn í Bernkastel og fundum okkur hádegismat. Vorum svo heppin að finna stað þar sem fékkst salat, loksins! Eftir hádegismatinn keyrðum við í rigningunni til Trier til að sjá þann margrómaða bæ. Í Trier hellirigndi svo það stytti rölt okkar um bæinn... og ekki var heldur spennandi að setjast niður og fá sér drykk. En þótt hann rigndi eins og helt væri úr fötu þá fengum við okkur samt ís! Við röltum aðeins um gamla bæinn, kíktum á dómkirkjuna og skoðuðum Porta Nigra, borgarhliðið frá dögum Rómverja. Beint fyrir framan hliðið var stoppistöð fyrir litla túristalest. Ég hélt að hún væri að fara af stað svo ég ákvað að bíða og ná "ómengaðri" mynd af Porta Nigra. Undir skýli húktum við í örugglega korter og Kjartan orðinn frekar leiður á þessu. Þá loksins fór lestin en um leið kom önnur í staði! Oh, það sem ég var svekkt... og það sem hinir hlógu! Ég var nú líka farin að hlæja eftir 5 mínútur... en það besta var, ég smellti af "mengaðri" mynd og við héldum af stað. En þá fór lest nr. 2!!!! Algjörir sveppir!
Eftir stutt stopp í Trier héldum við svo heim á leið. Skutluðum Ástu og Einar tilbaka á hótelið, en þau ætluðu að vera eina nótt í viðbót, þar sem við kvöddumst með virktum. Verður nú styttra þar til við sjáum þau næst. Bara 2 vikur... Þá verður nú hóað í 3ja hlutann af Canöstuklúbbnum og tekið aðeins í spil.
Jamms, ljúf og notaleg ferð í alla staði. Held við gerum þetta oftar, að hlaða batteríin í Móseldalnum! Íbúarnir þar eru eitthvað svo afslappaðir, held það sé allt vínið...