Rigningarhelgi

Þessi helgi varð dálítil leti-innipúkahelgi enda rigning mest allan tímann. Að vísu byrjaði helgin nú með trompi, útskrift og læti eins og þið fenguð nú að vita! Um kvöldið fórum við svo út að borða á voða góðan ítalskan stað með Óla og Laurence og skáluðum fyrir ýmsum tilefnum, eins og útskriftinni og útgáfu á mastersritgerðinni hans Óla.

Laugardagurinn fór svo bara í afslöppun og leti. Hrafnkell fékk að sofa út á meðan við Kjartan skriðum snemma niður, lékum okkur og höfðum það notó. Svo skelltum við okkur á markaðinn og keyptum í matinn, heimsóttum grænmetiskonurnar, slátrarann og fisksala. Alltaf gaman á markaðnum, sérstaklega að kaupa 2 úttroðna poka af grænmeti og borga 8 evrur fyrir!!! Restin af deginum fór svo bara í leti, bæði innan dyra og utan. Við Kjartan sváfum nú af okkur eftirmiðdaginn, svo það var seint tekið til við eldamennskuna. Dunduðum okkur við að útbúa borra (f. daurade) í Salsa verde sem virkaði bara svakalega vel og höfðum það svo bara gott á meltunni.

Sunnudagurinn var dagur 2 í leti. Þá fékk ég að sofa út og þeir feðgarnir fóru niður að dunda sér. Kjartan entist víst stutt í garðinum og var dottinn í Bangsímon þegar ég vaknaði. Eftir kaffi og helstu morgunverk afrekuðum við að panta okkur brúðkaupsferð! Ætlum að skella okkur til Ítalíu og fare niente í Sorrento í rúma viku. Vesúvíus, Pompei, Capri, Amalfi-ströndin og Napólí ! Sól og letilíf! Jei!! Eilíf gleði! Lágum á netinu, fundum ódýrt flug til Napólí (viva Virgin Express) og leituðum svo að næs hóteli með aðstoð TripAdvisor. Klikkar aldrei! Þótt ætlunin hafi verið að labba inn á eina ferðaskriftstofuna niðri á torgi og finna okkur góðan díl, þá bara kunnum við ekki að ferðast svoleiðis. Liggur við að ég fái hroll þegar ég labba inn í slíkar stofnanir, sérstaklega þegar þeir fara að bjóða "allt innifalið" díla. Hvað er hrikalegra en að hanga á sama hótelinu allan tímann og borða ALLTAF á hótelinu!! Ég skil ekki svoleiðis... svo netið er minn besti vinur í ferðalagaplönum...
Seinnipartinn, þegar það var orðið fullljóst að Kjartan vildi ekki taka lúr, skelltum við okkur í kaffi til Helgu og Sigurjóns. Það svignuðu borð undan kökum og kruðeríi, við skvísurnar gátum rætt óléttur og barneignir og karlarnir röbbuðu um flutninga og vínkjallara á meðan Kjartan tók ýmislegt í sundur! Eftir góðan eftirmiðdag var svo haldið heim í lasagna og meiri leti.

Okkur til mikillar gleði var löng helgi og þrátt fyrir mikil áform um udflugt þennan auka-helgi-dag, vorum við of löt í rigningunni. Kjartan fór nú bara í pollagallanum út í garð, þar sem hann sullaði í vatni og drullu og skemmti sér konunglega. Seinnipartinn, eftir aðra misheppnaða lúr-tilraun, héldum við svo í sund og skemmtum okkur konunlega. Það tók nú smá tíma fyrir lítinn gutta að venjast vatninu og þessu vatnssulli, enda hefur hann ekki farið oft í sund. En að lokum var þetta orðið mjög gaman og hann vildi helst ekki fara upp úr. Lítill stubbur endaði svo á því að steinsofna í bílnum svo við tókum smá rúnt á leiðinni heim til að leyfa honum að hvílast aðeins. Heima beið svo lasagna og videogláp.

Sem sagt algjör letilífs-familíuhelgi, enda þarf að byrgja sig upp af þeim. Næstu helgar munu fara í undirbúning fyrir flutninga og því lítið um letilíf framundan fyrr en í júní!!!

Litli verkfræðingurinn

Það er ótrúlegt hvað Kjartan hefur mikið verksvit þótt hann sé bara 2ja ára. Hann er svo fljótur að finna út úr hlutunum og vita hvað hann þarf að gera. T.d. bara að sækja sér stól til að ná upp í eitthvað sem er of hátt uppi eða finna út úr því hvernig á að taka hluti í sundur. Í heimsókn hjá Helgu og Sigurjóni í gær tókst honum t.d. að skrúfa hluta af skráargati af, okkur fullorðna fólkinu hefði ekki dottið í hug að það væri yfirhöfuð hægt!! Og svo vorum við heillengi að koma því aftur á!!!
En foreldrarnir voru mjög stollt í gær. Ég kom inn í stofu þar sem Kjartan var búinn að vera heillengi að bardúsa og sá að hann var búinn að dunda sér við það að leggja niður teinana fyrir Brio-lestina sína, og alveg sjálfur tókst honum að leggja hana í hring!! Ég hélt reyndar fyrst að Hrafnkell hefði hjálpað honum við þetta, en nei, litli stubbur hafði setið og dundað við þetta einn. Ætli hann verði ekki verkfræðingur einn daginn???

Súperman Grímsson

Við vildum óska vinum okkar Helgu Hrönn og Grími innilega til hamingju með litla soninn sem fæddist á laugardagskvöldið, fimm mínútum yfir sex. Stór og myndarlegur að sjálfsögðu, eins og hann á kyn til, 4215 gr og 53 sm. Innilega til hamingju!!!
Við bíðum spennt eftir myndum!

Útskrift

Ég útskrifaðist formlega frá Boston University Metropolitan College - Brussel í gær við hátíðlega athöfn! Þvílík formlegheit, með flata hattinn, dúskinn og skikkjuna og tók við skírteininu úr hendi rektors BU School of Management, Dean Michael Lawson, sem kom alla leið frá Boston til að útskrifa okkur. Athöfnin var voða formleg, með allt kennaraliðið, skólastjórann og alla dubbaða upp í viðeigandi búninga (mætti halda að maður væri í Hogwarts) en samt öll á léttu nótunum, svo þetta var voða gaman! Það var tekinn slatti af myndum en því miður var myndavélin okkar litla ekki að höndla ljósaskilyrðin á staðnum svo allar myndirnar eru frekar óskýrar! Því miður. En ég set hingað inn eina af mér að taka við skírteininu góða úr hendi rektorsins og svo eina af öllum útskriftarhópnum (eða þeim sem mættu í útskriftina) ásamt Deborah skólastjóranum okkar og áðurnefndum Dean Lawson.


Svo var gott partý á eftir! Kampavín og allskyns snarl og gúmmelaði. Mikil gleði og mikið gaman. Við létum okkur svo hverfa með fyrra fallinu, sirka kl. 7, en gleðin hefur eflaust haldið áfram fram eftir kvöldi.

Kjartan hegðaði sér vel alla athöfnina, leist nú ekkert á þetta í byrjun og þekkti svo varla mömmu sína í múnderingunni! Varð hins vegar voða glaður þegar hann fattaði hver þetta var undir hattinum.

Skóli fyrir Kjartan

Jedúdda mía! Ég var að skoða skóla fyrir Kjartan, en hann á að byrja í skóla í haust. Litla barnið mitt að verða stórt! Fæ alveg í magann við tilhugsunina að Kjartan sé að fara í skóla, mér finnst hann ennþá svo lítill. En svona er víst kerfið hér og maður bara fer eftir því.

En ég fór sem sagt áðan og hitti skólastjórann í litlum skóla sem er rétt hjá nýja húsinu okkar. Myndin er einmitt frá skólanum. Í raun er þetta ekki eitt stórt steypt hús, heldur fullt af litlum húsum sem eru staðsett í miðjum litlum garði, allt voða kósí og sætt, og mjög svo þægilegt andrúmsloft. Ég hitti líka kennarann sem sér um minnstu börnin og fékk að sjá svona það helsta sem þau eru að bralla, en fyrir utan tímana hjá kennaranum þar sem þau eru að leika, lita, mála, föndra og gera ýmislegt skemmtilegt, þá gera þau ýmislegt fleira í minni hópum. Það er t.d. leikfimi, dans, og músík. Svo koma "ömmur og afar" úr hverfinu reglulega og lesa fyrir þau og margvíslegt fleira í boði. En mér leist bara vel á, andrúmsloftið þægilegt og "familiale", þótt húsnæðið væri kannski ekki nýjasta nýtt. Svo nú þarf ég að fara í það að safna saman allskyns pappírum, heimsækja kommúnuna okkar og fá einhver vottorð, og fleiri formlegheit. Svo á ég deit með skólastjóranum í næstu viku til að skrá Kjartan formlega í skólann! Gúlp!

Róló

Í góða veðrinu í gær komum við Kjartan við á róló og skemmtum okkur konunglega. Á meðan stubbur dundaði sér við að leika, príla í kastalanum, renna sér, moka sand og fleira skemmtilegu, fór mamman á flipp með myndavélina. Eina mamman sem eltir barnið sitt út um allan róló með myndavél á lofti! Hér eru nokkrar vel valdar.

Kjartan er algjör klifruköttur og nú orðið vill hann frekar klifra í þessum kaðalstiga heldur en upp venjulega stigann. Hann er ótrúlega kaldur og flinkur að klifra upp, fipast örsjaldan. En mamman heldur sig samt MJÖG nálægt ef ske kynni....

Ein stelpan hafði tekið með sér sanddót á rólóinn (eitthvað sem þessi mamma gleymir alltaf) og Kjartan var svo heppinn að fá lánaðar skóflurnar hennar. Hann var mjög iðinn við að moka og moka sandi, og sandur var settur á allt, rennibrautina, rólurnar, skóna hennar mömmu og kerruna. Svo aðstoðaði hann sanddótsdömuna við að moka ofan í holur. Að vísu vildi litla skvísan moka UPP úr holunni, en Kjartan var ekki alveg sáttur við þessa holugerð og var iðinn við að setja sandinn AFTUR í holuna. Frekar skondið að fylgjast með þeim tveim, ég og pabbi stelpunnar skemmtum okkur konunglega yfir þessu!

Alveg óvart uppgötvaði Kjartan nýja leið til að renna sér niður rennibrautina: Á maganum!! Og honum þótti það svo skemmtilegt að hann fór óteljandi salibunur á maganum og þurfti ég að klappa fyrir honum í hvert skipti!!!

Sem sagt, stuð á róló!

Brosa svo

Prúðuleikararnir koma manni alltaf í gott skap!!!

Kommentaleysi!

Oh, bloggið hefur verið að gera mig geðveika undanfarnar vikur. Ég skildi ekkert í þessu kommentaleysi frá ykkur lesendur góðir, hélt nú fyrst að það vildi bara enginn skilja eftir sig komment hérna hjá okkur. Sniff sniff! Komst svo að því að svo var nú ekki, heldur tókst fólki ekki að kommenta á færslurnar. Og ég er búin að vera að hrissta hausinn yfir þessu, breyta stillingum og ég veit ekki hvað. Samt gerðist ekkert! Óþolandi! Nema ég var að fatta hvað var að. Álpaðist inn á síðu sem kallast "moderate comments" og þar biðu allir kommentarnir ykkar eftir því að ÉG samþykkti þá! Algjör sauður! En nú á þetta að vera komið í lag og ég bara sleppti þessu með að samþykkja komment enda man ég aldrei eftir svoleiðis hlutum. Svo gjörið svo vel og kommentið að vild!!!

Helgarpósturinn

Helgin okkar var yndislega afslöppuð úti í sólinni og góða veðrinu. Hún hófst reyndar strax á föstudagseftirmiðdaginn en þá gafst ég upp við að pína mig og son minn og opnaði dyrnar út í garð. Við vorum þar úti það sem eftir lifði dags!!! Yndislegt alveg. Ég ákvað bara að ég yrði að lifa með því ef honum slægi niður, en sem betur fer sleppti hann því nú bara, enda orðið hlýtt og notalegt í garðinum.

Á laugardaginn vöknuðum við svo öll með seinna fallinu, drifum okkur í fötin og fórum niður á torg. Byrjuðum á morgunmat á Pain Quotidien - ekkert jafnast á við kaffi og súkkulaðibrauð í morgunmat! Kjartan var auðvitað í því að sjarmera gömlu konurnar á næsta borði! Því næst skelltum við okkur á markaðinn þar sem við byrgðum okkur upp fyrir kvöldið, meðal annars voru keypt NÝ BELGÍSK JARÐARBER!!! Jumm jumm! Þvílík gleði og sæla.
Eftirmiðdagurinn fór svo bara í afslöppun, innkaup og matarundirbúning. Kjartan hafði það hrikalega gott úti í garði og fékkst varla inn. Á meðan höfðum við frið til að undirbúa grillið um kvöldið, setja kjöt í marineringu, pakka grænmeti í álpappír og útbúa jarðarberjadesertinn!
Helga og Sigurjón komu svo í grill og tókst það bara frábærlega vel þótt ég segi sjálf frá, sinnepslime-marinerað svín, grillað eggaldin og paprikur í hvítlauks-ólífuolíu, bakaðar kartöflur og öllu rennt niður með eðal-Borðeyrarvíni. Jarðarberjatilraunin mín í anda tiramísú og danskrar eplaköku - sem innihélt m.a. Sauðanesvín (Sauternes) varð alveg ágæt en samt ekki toppurinn á tilverunni. Uppskriftin þarfnast endurskoðunar....
Gestirnir voru svo sjanghæjaðir í spilerí og var setið yfir Trivial langt fram á nótt! Hið skemmtilegasta kvöld.

Á sunnudeginum vöknuðum við svo öll mjög seint. Meira að segja Kjartan svaf út, enda fékk hann að vaka lengur kvöldið áður. Eftir morgunmat skelltum við okkur út í labbitúr í góða veðrinu. Parkeruðum bílnum okkar rétt við nýja húsið og tókum labbitúr um hverfið. Bak við liggur mikill göngu- og hjólastígur þar sem einu sinni lá járnbraut. Þessi stígur var vel pakkaður af fólki, bara eins og Ægissíðan á góðum sumardegi! Þar fundum við líka park með læk og tjörn og Kjartan var fljótur að finna út úr því að kasta steinum og drasli í lækinn. Við fundum líka þennan fína róló og uppgötvuðum hvar helst er að finna hinar ýmsustu búðir og veitingastaði í hverfinu.
Þegar heim kom var snarlaður hádegismatur (eða frekar eftirmiðdagsmatur) og svo endaði öll familían á því að leggja sig aðeins.... Þegar við skriðum úr rotinu var bara kominn kvöldmatartími og eftir ljúfan mat var bara legið í leti þar til rúmið kallaði aftur! Næstum algjör letidagur sem sagt!

Ég væri til í svona!!!

Myndin er fengin að láni héðan.

Ég elska vor

Yndislegt veður úti og við Kjartan að hanga inni. Hér er bara sól og blíða, 20 stiga hiti, og ljúft veður. Er eiginlega orðin þunglynd á því að hanga inni, en þori ekki öðru. Vil heldur að Kjartan verði orðinn hress á morgun og geti gert eitthvað um helgina, en að hlaupa með hann út of snemma. Svo við horfum bara á sólina skína úti.

Það var kominn svo mikill vorfílingur í okkur í gærkvöldi að við hreinlega urðum að setjast út með einn drykk. Að vísu þurfti maður að vera í peysu, og við entumst ekki mjög lengi, sirka hálftíma. En úti sátum við og sötruðum drykkina okkar! Mjög rómantískt í kvöldkyrrðinni. Fuglarnir flögruðu um og við tókum sérstaklega eftir tveim sem voru duglegir í tilhugalífinu akkúrat í garðinum okkar og flugu reglulega inn í sýprus-tréið. Nema eftir að hafa fylgst með þeim smá stund tókum við eftir að þetta voru ekki fuglar, heldur litlar leðurblökur!! Leðurblökurómantík í garðinum!!! Og þær hafa hreiðrað um sig í sýprus-tréinu. Held ég vilji ekki vita þetta!!!

Hér er líka orðið mjög vorlegt. Rétt fyrir páskana fóru fyrstu runnarnir að blómstra og allt varð gult. Nú hafa epla- og kirsuberjatréin bæst í hópinn, sem og magnólíutréin, svo hér eru hvít- og bleikblómstrandi tré út um allt. Yndislegt! Og allir belgarnir komnir á fullt í vorverkunum. Það heyrist í sláttuvélum og hekkklippum úr öðrum hverjum garði. Nýju nágrannarnir okkar eru líka komnir á fullt að smíða sér pall og ég hef dundað mér við það í innipúkastandinu að fylgjast með framgangi mála. Aðferðirnar sem þeir beita eru nú skrautlegar, pabbi myndi nú hrissta hausinn yfir þessum hellulögnum. Því þeir hreinlega lögðu hellurnar beint á grasið og steyptu svo í kring og inn á milli. Ekkert verið að skipta um jarðveg, þjappa sandi undir og dútlast og ditta, hallamæla eða nokkuð. Svo núna er hann að smíða pall ofan á hellurnar og smíðaaðferðirnar eru svipað flóknar. Jamms!

En nú er að koma helgi og veðurspáin er sko ekki amaleg. Það verður setið út í garði, leikið út í garði, rölt á markaðinn og grillað. Hlakka til að sleppa út í vorið!

Komin heim með lasinn stubb

Jæja, við komum heim í gærkvöldi eftir velheppnað afslöppunarfrí til Bourgogne og Lyon. Það er ýmislegt sem seint gleymist eins og hringekjan í Beaune, vínsmakk hjá M. Génot í Mersault, piknik í hádeginu eftir ferð á markaðinn í Mersault, að hafa fundið vínekruna Derrière chez Edouard í St-Aubin, göngutúr um Corton hæðina, maturinn hjá M. et Mme Sanchez í Ladoix-Serrigny, að hafa rekist á Matthildi og stórfamilíuna hennar á röltinu í Nuits-Saint-Georges, páskasteikin hennar Jónu Dóru, píanótónleikar Kjartans, lyftan í húsinu við 65 Cours de la Liberté, labbitúr um gamla bæinn í Lyon, afhending brúðkaupsgjafarinnar í kjallaranum, bjórsúkkulaðikakan og allt hitt súkkulaðið! Nánari ferðasaga bíður betri tíma....

En við komum heim í gærkvöldi eftir heilan dag af keyrslu. Lögðum af stað frá Lyon um hálf 11 og vorum komin í hlað hálf 7! Og það með stoppum og meira að segja viðkomu í búð til að verlsa í matinn.
Kjartan stóð sig eins og hetja og var afskaplega þægur og stilltur alla leiðina. En kannski engin furða því hann var hálfslappur, enda var hann með smá hita. Hins vegar var hann orðinn verulega slappur og vælinn þegar heim var komið og þegar nánar var að gáð var hann kominn með 40 stiga hita!! Svo hann var háttaður á staðnum og hringt í lækninn. Við fengum tíma 40 mín síðar en máttum gefa honum hitalækkandi stíl áður en við kæmum. Og þvílík breyting á einu barni. Þegar við komum til doksa mátti ekki sjá að það væri nokkuð að barninu, hann var bara hress og kátur og sami óþekktarormurinn. En doksi fann út að Kjartan er með hálsbólgu svo hann verður víst heima næstu dagana að ná þessu úr sér! Ekki það, við höfum bara gott af smá afslöppun heima, mæðginin. Eini gallinn er að það er komið svo gott veður að mig langar mest að liggja út í garði... það bíður víst betri tíma.

Próf og veðurfræðingar

Jibbí skibbí, ég er búin með prófið mitt. Var að klára skriflega hlutann af síðasta prófinu. Þá er bara það munnlega eftir, sem verður í kvöld! Svo býður kennarinn upp á kampavín á eftir. Eins gott fyrir hann, fyrst hann er að láta okkur ganga í gegnum munnlegt próf. Hnuss.... (sést rjúka úr eyrunum á mér???)

Mér til ánægju rölti ég svo niður á torg eftir að ég kláraði prófið. Í sól og blíðu! Eitthvað eru veðurfræðingarnir hérna ekki með hlutina alveg á hreinu eða hreinlega ljúga að manni því þeir voru búnir að spá rigningu. En það er svo sem ekkert nýtt eða týpiskt belgískt. Undanfarið hefur sí og æ komið fyrir að veðurspáin standist ekki, sólin skinið þrátt fyrir rigningarspár eða öfugt. Ekki að ég kvarti, það hefur einmitt frekar verið mér í hag, meiri sól!

Oh, svo hlakka ég bara til að klára prófið. Eftir það verður svo bara sett í pakk-fluggírinn og fötum skóflað ofan í ferðatösku því á morgun leggjum við af stað í páskafrí. Verðum fyrst 2 daga í Bourgogne, að slaka á, borða góðan mat og smakka vín. Svo förum við til Jónu Dóru í Lyon og það verður sama upp á teningnum þar, slaka á, borða góðan mat og hitta familíuna. Eflaust drukkið eitthvað vín líka! Amk fer vænn skammtur af víni með til baka, en við eigum alltaf eftir að sækja brúðkaupsgjöfina okkar sem er geymd ofan í kjallara í Lyon!

Grillhelgin mikla!!

Síðasta helgi var algjör grillhelgi enda kjörið veður til grillunar, sól, að vísu með skúrum inn á milli, og bara milt hitastig (s.s. ekki ennþá orðið heitt!!!).

Helgin byrjaði nú fyrst á miklu fjöri. Við Kjartan sóttum Hrafnkel snemma í vinnuna og svo skelltum við okkur í afmæli til Sillu. Þar var margt góðra gesta og ljúffengar líbanskar veitingar. Fullorðna fólkið gat mikið skrafað og spjallað, skálað og hlegið. Þarna voru líka nokkrir litlir ormar, öll á sama aldri, fædd í febrúar og mars 2004, plús einn örlítið yngri, og þeim leiddist sko ekki neitt. Kjartan var nú samt framan af mest að dunda sér einn og lét "gengið" alveg vera, en þegar leið á var hann kominn á fullt span með hópnum. Virkilega skemmtileg og notaleg stund, en svo stungum við af upp úr 8 til að koma litlum stubbi í rúmið.

Á laugardagskvöldið ætluðu Óli og Laurence að koma í mat til okkar og ætlunin var að grilla, svo laugardagurinn skildi tekinn í að koma grillinu í nothæft ástand, kaupa nýjan gaskút og þrífa af því drulluna eftir veturinn. Hrafnkell hélt af stað í gas-leiðangur á bensínstöðina niðri við torg (sirka 5 mín í burtu) um 11-leytið. 2 og hálfum tíma síðar kom hann heim með gaskút! Þá var bensínstöðin góða hætt að selja gaskúta svo hann hélt í leiðangur að finna aðrar bensínstöðvar með slíka kúta. Eftir nokkur stopp og langa leit kom hreinlega í ljós að þeir eru alveg hættir að selja þessa kúta. Þegar þarna var komið sögu var Hrafnkell kominn lengst upp í sveit! Eftir nokkur símtöl og með aðstoð netsins tókst okkur að finna stað sem seldi gaskúta, ásamt öðrum "nauðsynjavörum" eins og hundamat og garðverkfærum. Eigandinn talaði bara flæmsku (enda í sveitinni) og sem betur fer kunni Hrafnkell nóg til að redda okkur gaskút! Algjört bíó!
Eftir að gaskúturinn var í höfn var svo grillið þrifið hátt og lágt og ég get lofað að það hefur aldrei verið svona fínt, aldrei! Nema kannski þegar það kom glænýtt úr búðinni.
Á meðan foreldrarnir stóðu í þessu veseni með grillið, dundaði Kjartan sér að leika bæði úti og inni. Mest gaman var þó að vera úti. Í þessu vorveðri sem hefur verið hér undanfarið, rigningarskúrir við og við, þá er garðurinn að líkjast meir og meir drullusvaði. Og litlum strumpi þykir fátt skemmtilegra en að drullumalla í garðinum. Ég dró hann inn um hálf sjö leytið á laugardaginn og þá leit hann svona út! Auðvitað háskælandi yfir því að þurfa að koma inn!

Óli og Laurence komu svo til okkar um hálf 6 á laugardaginn. Við byrjuðum á því að velja úr öllum uppskriftahugmyndunum en svo fóru Óli og Hrafnkell út að versla á meðan við Laurence sátum og kjöftuðum, aðallega um brúðkaupsplön og þá þjáningu að setja saman gestalista!
Síðan var tekið sameiginlegt átak í eldhúsinu og úr varð þessi líka veislumatur: soja-hunangs-marineraður kalkúnn og svínakjöt, franskt kartöflusalat og grilluð olíuborin paprika og eggaldin í hvítlauk og ferskum kryddjurtum. Algjört nammi! Og tíramísú í desert, klikkar aldrei. Svo var setið við að skrafa og ræða málin fram eftir kvöldi.

Á sunnudaginn var svo afslöppunardagur. Við sátum lengi vel með vínguida og ferðahandbækur og spáðum í hvað við ætluðum að gera í Bourgogne, pikkuðum út vínbónda sem væri áhugavert að heimsækja og hvaða staði væri gaman að sjá. Svo Bourgogne ferðin okkar er að verða vel plönuð. Seinnipartinn skelltum við okkur í bíltúr í fína gluggaveðrinu, skínandi sól en kalt. Enduðum í Leuven, þar sem við tókum okkur smá labbitúr í góða veðrinu og spókuðum okkur. Vorum svo heppin að ramba á sömu ísbúð og við fundum síðast, svo auðvitað splæstum við okkur í smá glaðning. Við vorum voða fegin að Kjartan vildi fá ís í þetta sinn, ég var farin að hafa áhyggjur!
Þegar heim kom drógum við svo aftur fram grillið og göldruðum fram þessa líka dýrindis hamborgara, með osti, beikoni og öllu... og auðvitað voru franskar frá Charles með! Þeir slá nú samt varla Vitaborgurum við.... Kjartan vildi nú ekki borða hamborgarann sinn, en hámaði í sig þeim mun meira af frönskum. Hann er svo mikill Belgi þessi elska!

Sem sagt, fjölbreytt og fjörug grillhelgi...

Myndir

Leopold stækkar!

Tilvonandi verðandi kríli nr. 2 hefur fengið vinnuheitið Leopold, að sjálfsögðu í höfuðið á Leopold II Belgíukonungi. (Við ætlum greinilega barninu mikla hluti). Það gengur ekki lengur að kalla það rækjuna, því það er víst orðið stærra en rækja, enda komnar 14 vikur! Það er orðið svo stórt að mamman er þegar komin með bumbu.... frekar snemma að mér finnst, magavöðvarnir greinilega slappari en þegar ég gekk með Kjartan! Sjáið bara!
Sem betur fer er mamman öll að koma til, ógleðin er á undanhaldi þótt hún blossi upp við og við, og orkan er eitthvað að koma til baka. Suma daga væri þó best bara að vera í rúminu og sofa....

Netpróf eru skemmtileg þegar maður er í prófi!

You Are an Excellent Cook

You're a top cook, but you weren't born that way. It's taken a lot of practice, a lot of experimenting, and a lot of learning. It's likely that you have what it takes to be a top chef, should you have the desire...

Are You A Good Cook?

Að verða foreldri

Að verða foreldri breytir öllu í lífi þínu. Foreldrahlutverkið breytist líka með hverju barni. Hér eru nokkur dæmi um hver breytingin verður frá fyrsta til þriðja barns.

Föt
1.barn: Þú ferð í óléttufötin um leið og þú ert búin að pissa á pinnann og fá tvö strik.
2.barn: Þú ert í þínum venjulegu fötum eins lengi og þú mögulega getur.
3.barn: Óléttufötin eru þín venjulegu föt.

Undirbúningur fyrir fæðingu
1.barn: Þú gerir öndunaræfingar, mjög samviskusamlega.
2.barn: Þú nennir ekki að æfa, vegna þess að þú manst að síðast gerðu öndunaræfingarnar ekkert gagn.
3.barn: Þú pantar mænudeyfingu strax á 8. mánuði.

Barnafötin
1.barn: Þú þværð öll litlu sætu fötin, straujar og brýtur saman og raðar í kommóðuna.
2.barn: Þú rennir í gegnum fatabunkann, hendir því sem er mjög blettótt og þværð restina.
3.barn: Strákar geta alveg verið í bleiku, er það ekki?

Áhyggjur
1.barn: Við fyrsta kjökur eða tíst sem heyrist úr vöggunni,rýkurðu til og tekur barnið upp.
2.barn: Þú tekur barnið upp, svo það veki ekki eldra barnið með vælinu.
3.barn: Þú kennir þriðja barninu að trekkja sjálft upp óróann yfir vöggunni.

Snuðið dettur í gólfið
1.barn: Þú tekur það upp og notar ekki aftur fyrr en þú ert búin að sjóða það rækilega.
2.barn: Þú skolar það undir næsta krana, eða bara með svolitlum ávaxtasafa úr glasi barnsins.
3.barn: Þú þurrkar það mesta af því í bolinn þinn og stingur því aftur upp í barnið.

Bleyjur
1.barn: Þú skiptir um bleyju á klukkutíma fresti, hvort sem þess er þörf eða ekki.
2.barn: Þú skiptir á 2-3 klst. fresti, ef þess þarf.
3.barn: Þú reynir að vera búin að skipta um bleyju, áður en aðrir fara að kvarta undan lyktinni, eða bleyjan dettur niður fyrir hné á barninu.

Afþreying
1.barn: Þú ferð með barnið í ungbarnasund, ungbarnanudd og barnaleikfimi.
2.barn: Þú ferð með barnið í ungbarnasund.
3.barn: Þú ferð með barnið í Kringluna og Smáralind.

Pössun
1.barn: Í fyrsta skipti sem þú ferð út, þá hringirðu heim 5 sinnum.
2.barn: Þú rétt manst eftir að skilja eftir númer þar sem hægt er að ná í þig.
3.barn: Þú segir barnfóstrunni að hringja bara ef það sést blóð.

Heima
1.barn: Þú eyðir góðum hluta dagsins í að stara á barnið.
2.barn: Þú eyðir góðum hluta dagsins í að stara á eldra barnið svo það klípi ekki eða poti í augun á nýja barninu.
3.barn: Þú eyðir góðum hluta dagsins í að fela þig fyrir börnunum.

Urr... Icelandair

"Elskulegir" Flug-leiðir eru að gera mér gramt í geði þessa dagana. Verst að ég þarf að skipta við þá því ekki dettur Iceland Express eða nokkrum öðrum að fljúga Brussel-Ísland.
En við vorum sem sagt búin að ákveða að senda Kjartan með ömmu og afa til Íslands í byrjun júní og koma svo að sækja hann um miðjan mánuðinn. Og síðustu daga höfum við verið að ganga frá miðum. Fyrst ætlaði bara annað okkar Hrafnkels að koma en ákváðum svo að reyna að koma bæði, hann þarf að finna "Gulu hættunni" nýjan samastað og ég þarf að skoða öll nýju krílin sem eru komin eða koma í heiminn þetta vorið.
Nema hvað, á fimmtudaginn í síðustu viku fór ég að leita að verðum á netinu og sá að flug til Íslands frá Amsterdam var nú "ekki nema" 26.000. Hægt að lifa það af. Tveim dögum síðar þegar við settumst við tölvuna að bóka flugið var gjaldið komið upp í 33.000... og er orðið enn hærra núna. Við létum okkur nú samt hafa það og keyptum miða fyrir mig eina! En djö... er þetta dýrt!!! Ætlum svo að sjá til hvort það komi ekki net-tilboð eftir páskana, eða sendum Hrafnkel í 3ja tíma akstur til Hahn og þaðan með IE á Klakann.
Síðan hefur pabbi staðið í samskiptum við Flugleiði til að bóka Kjartan, en það þarf að fara eftir krókaleiðum þar sem hann fer til Íslands með ömmu og afa og til baka með mér. Ekki einfalt en alveg hægt. Og farið hans báðum við um að væri tekið út af vildarpunktunum okkar. Fengum það uppgefið í vetur að fargjald fyrir barn ætti að kosta 19.900 punkta! Nema hvað, pabbi fékk tilkynningu frá þeim í gær að við ættum ekki nægilega punkta og kemur þá í ljós að þeir ætla að rukka FULLA 38.000 punkta, alveg eins og fyrir fullorðna manneskju!!!! Ég var að fá símtal frá þeim og er enn urrandi...
Ef ég gæti myndi ég sko EKKI skipta við þá!!!!

Smá update: Það kom í ljós að þeir slógu inn vitlausa kennitölu á Kjartan, þannig að hann var skráður miklu eldri en hann er!!! Pabbi hringdi og skammaðist og konan í fjarsölunni ætlaði ekki að kannast við að hafa gert mistök. Skildi samt ekkert í því að nafnið og kennitalan pössuðu ekki saman! Skrýtið!! En sem betur fer fékk hann samband við aðra sölukonu sem greinilega hefur hausinn á réttum stað og hún gat reddað þessu!

Til hamingju með afmælið Tóta móða!!!

Tóta móða á afmæli í dag! Til hamingju með afmælið skvís!

Garðálfurinn Kjartan

Mamma spurði mig í gær hvort Kjartan væri alltaf jafn duglegur að leika sér út í garði alveg sjálfur, og ég játaði því. Sem hann er. Maður bara sendir hann út í garð og hann getur endalaust dundað sér, eitthvað annað en innandyra, þar sem hann vill frekar fá félagsskap þegar hann er að leika sér.

En ég fór að hugsa í gær. Það er ekkert skrýtið að honum þyki gaman að vera úti, hann er algjör gaur, vill vera í aksjón og bralla með stóra hluti, ekki dunda sér við eitthvað dútl. Ég meina, hans uppáhalds iðja frá því áður en hann fór að ganga er að færa til húsgögn!!!
Úti í garði fær hann útrás fyrir að vera gaur, hann göslast um með dótið sitt, hefur algjört frelsi til að væbblast allsstaðar um og tekur regluleg áhættuatriði þar sem hann prílar upp rennibrautina og svo niður stigann! Miklu skemmtilegra en að fara venjulegu leiðina.

Svo dettur honum ýmislegt í hug sem kannski ekki allir foreldrar væru ánægðir með. Ein hans uppáhaldsiðja er að burðast með eina og eina spýtu úr eldiviðarbunkanum og troða henni inn í hundahúsið sem er þarna undir svölunum!! Ég held að það sé orðið verulega fullt!!! Um daginn þurfti pabbi hans að fara út og hreinlega taka hann inn því lítill drengur var orðinn svo reiður og farinn að hágráta því honum gekk ekkert að koma bílnum sínum inn í gegnum eitt gatið á kastalanum!!! Bæði loftaði hann illa bílnum og svo er gatið hreinlega ekki nógu stórt!! En þetta voru auðvitað ástæður sem lítill drengur var ekki ánægður með og reyndi samt áfram...

Best í heimi er samt að fá að sulla! Oftast hafa menn verið gallaðir í regnföt frá toppi til táar, stígvél og allar græjur. Svo kemur hann inn með reglulegu millibili til að fá áfyllingar á garðkönnurnar sínar, fer síðan í leiðangra og vökvar það sem á vegi hans verður og sjálfan sig í leiðinni. Ég hef komist að því að regngallar eru algjör nauðsyn fyrir svona gaura. Nema í gær var lítill stubbur bara úti á úlpu og skóm því veðrið var svo gott. Eftir langa dvöl í garðinum kom hann svo inn með fötu og vildi fá vatn í hana. Og ég sem var á kafi í eldamennskunni lét gott heita, vissi samt alveg að litla dýrið kæmi rennandi blautt inn að lokum! Hann kom nokkrum sinnum og fékk vatn í fötuna og merkilegt nokk, tókst að bleyta sig fremur lítið. Síðan hætti fatan að vera spennandi og orðið meira spennandi að hanga í eldhúsinu. Eitthvað sinn er ég að sækja nýtt viskustykki í skápinn og þá vildi Kjartan endilega fá það, sem hann svo fékk. Stuttu seinna fer ég að heyra þvílíku skvamphljóðin frá svölunum og fór að gá. Var þá ekki lítill maður farinn að þrífa svalirnar!! Hann stakk viskustykkinu ofan í fötuna og þar sem svona litlir gaurar eru ekki farnir að læra þetta með að vinda tuskur, þá gekk hann um með rennandi blauta tuskuna og þreif. Svalirnar, stólarnir, borðið, grillið, handriðið, gluggarnir, allt fékk sinn þvott. Mamman setti hins vegar stopp þegar hann ætlaði inn og þrífa þar!!! Eftir allan þennan vatnsaustur leit barnið svona út þegar hann kom inn... var orðinn svo holdvotur að hann hágrét. Og það þurfti að skipta um hverja einustu flík....

Humm...

Áhugavert að vita:

How Will I Die Quiz You will die at the age of 61 You will die in a freak accident with a banana Find out how you will die at Quizopolis.com

Helgarfregnir

Ég sit hér við tölvuna að vinna í prófinu mínu. Sem betur fer var einn af kennurunum mínum svo vinsamlegur að láta okkur hafa heimapróf, svo maður hefur nokkra daga til að dunda sér. Nema ég er ekkert alltof dugleg, aðallega dugleg við að láta trufla mig, láta hugann reika og gera allt annað en að vinna í prófinu. Ákvað því að blogga, bara svona til að hrissta upp í heilasellunum og fá skriftarandann yfir mig!

Þessi helgi var nú með rólegasta móti hjá familíunni í Hlynsstræti. Á föstudagskvöldið djömmuðu reyndar foreldrarnir smávegis, í sitthvoru lagi. Hrafnkell fór með Óla og fékk sér bjór eftir vinnu, rakst svo á kollega á leið heim og spjallaði meira við þá, þannig að hann kom heim þegar Kjartan var farinn að sofa og ég komin í fullt sving að sjæna mig til. Ég fór svo út að borða með skvísunum í bænum, skelltum okkur á Le Mess og fengum geggjaðan mat, spjölluðum um allt á milli himins og jarðar og þá aðallega bókina sem við höfum allar verið að lesa, en það var jú tilgangurinn, að ræða bókina góðu! Djammið var nú reyndar með penna móti enda 3 af 5 óléttar (jepp, þetta er smitandi). Við mættum nú samt í háum hælum og með vænt lag af augnskugga!!!

Á laugardaginn leyfði Kjartan foreldrum sínum að sofa alveg til 9, en við lágum öll áfram og kúrðum í rúminu. Skriðum svo loks á fætur og skelltum okkur í morgunmat niður á Pain Quotidien. Alltaf hressandi! Fórum svo á markaðinn, eyddum formúgu í fisk í fiskbúðinni og heilsuðum upp á Phil í vínbúðinni.
Dagurinn leið svo bara í leti. Í mig hljóp fídonskraftur á meðan ég beið eftir prófinu mínu svo ég bakaði möffins, og slæpptist svo bara um. Hrafnkell sat og las, en Kjartan eyddi mestum eftirmiðdeginum í garðinum, lét ekki einu sinni rigningu stoppa sig. Að vísu fór hann að háskæla þegar úrhellið hófst, enda var hann bara á peysunni, svo pabbi hans þurfti að hlaupa út á bol og inniskóm til að sækja hann. En um leið og hann var kominn í regnjakkann var honum alveg sama! Inn kom svo barnið rennandi blautt inn að beini. Á meðan Hrafnkell eldaði dýrindis fiskrétt úr rándýra fiskinum sem við keyptum, vorum við Kjartan að kubba og horfa á Bangsímon. Eftir að Kjartan var kominn í rúmið settumst við svo yfir Dave Allen og Yes Prime Minister og skemmtum okkur konunglega!

Sunnudagurinn var svo annar í letidegi. Ég fékk prófið mitt sent um miðnættið og var búin að plana allan daginn í skriftir, en þegar ég sá prófið þá var það mun léttara en ég bjóst við. Svo við ákváðum að gera eitthvað skemmtilegt og undirbjuggum sundferð þegar við skriðum á fætur. Nema hvað, þessi sundlaug sem við ætluðum í er lokuð í hádeginu um helgar, svo það tók því ekki að fara ofan í þegar við mættum á svæðið. Í staðinn fórum við í smá bíltúr, enduðum á Capoua og fengum okkur ís! Kjartan er greinilega enn að jafna sig eftir síðustu heimsókn, en þá borðaði hann svo yfir sig að hann sat skjálfandi á eftir! Hann neitaði að borða nokkurn ís!!! Við skiljum ekki að hann sé okkar barn....
Seinnipartinn settist ég svo yfir prófið mitt og vann eitthvað í því. Á meðan léku þeir feðgar sér bæði innan- og utandyra. Það var mikið sullað, spilaður fótbolti og fleira skemmtilegt! Svo leið kvöldið bara við venjuleg störf... og allir skriðu snemma í háttinn!

Það var og...

Mig hefur oft langað til að fara aftur upp í MH og heilsa upp á Miðgarðsorminn, en við eyddum ófáum stundunum í það að prjóna búta í orminn góða. Ekki bjóst ég við að sjá hann svo í sjónvarpinu....
Hehe, ég vorkenndi greyjunum þegar þeir voru að skófla orminum inn í bílinn. Það voru nú nokkrar ferðirnar sem við fórum með orminn, heim úr fríum og svo aftur í skólann, og alltaf var þetta sama baslið! Skil stundum ekki hvernig við komumst öll í Skrölta, ormurinn og 4-5 ormaberarar!!!

Fjölskyldan stækkar

Ég held að við höfum alveg haldið kjafti á blogginu og kominn tími til að bæta úr því, þar sem við höfum ekkert verið að halda þessu neitt mikið leyndu við ættingja og vini. Held nú reyndar að flest ykkar viti þetta núna...

En fjölskyldan fer stækkandi og von er á kríli #2 sirka í byrjun október. Doksi segir 6. okt en ég er viss um að krílið finnur sér sinn eigin dag!
Ég var einmitt í skoðun í gær og læknirinn minn skoðar mann alltaf í sónar í hverri skoðun. Ekki slæm þjónusta!! Tók einmitt Hrafnkel með þar sem þetta var stór sónarskoðun, verið að mæla hnakkaþykktina og fleira, svo við fengum að sjá litlu "rækjuna" sem er orðin heilir 7 sm að stærð!!!! Krílið hafði það voða notalegt í byrjun, lá þarna í makindum sínum en fór á þvílíkt flug, hoppaði og skoppaði, boxsaði og var með almenn læti. Eflaust annar pönkari! "Rækjan" vildi nú ekkert hlýða og snúa sér á þann veg að læknirinn gæti mælt, svo við fengum alveg extra langa sýningu á krílinu. Voða gaman og komum út brosandi hringinn!!! Og auðvitað er það strax farið að sýna sig að þetta er barn nr. 2 því við hreinlega steingleymdum að biðja um mynd!!! Það verður þá bara næst....

Og ég hef það bara fínt, takk fyrir að spyrja! Er endalaust þreytt og gæti hreinlega sofið nokkra daga í einu. Svo hefur helv.. ógleðin verið að bögga mig eins og síðast svo matarlystin er ekki upp á marga fiska!!! Enda lítur út fyrir að þessi meðganga verði alveg jafn góð megrun og sú síðasta!!!

Svo ef þið hafið verið að kvarta yfir bloggleysi undanfarna mánuði þá er það sökum þreytu og andleysis... og ég segi bara, sem betur fer er skólinn að verða búinn, hef ekki orku lengur í að hugsa um hann...

Nokkrar nýjar myndir

Setti inn nokkrar nýjar myndir í "vorið er komið" albúmið á myndasíðunni!

Stutt en hlý helgi

Helgin okkar var alveg yndisleg. Mikil afslöppun og leti ÚT Í GARÐI!!!!

Vorið kom sko með stæl, hækkandi hita og meira að segja smá sunnudagssól.

Á laugardeginum var nú reyndar rigning en við gölluðum Kjartan samt upp og sendum hann út í garð. Þar getur hann bara endalaust unað sér. Reyndar stytti svo upp svo við skelltum okkur í leiðangur á markaðinn, keyptum fisk í matinn, grænmeti og ávexti og útréttuðum ýmislegt. Stoppuðum í barnaskóbúðinni og fengum ný stígvél á Kjartan því grænu krókódílastígvélin eru orðin of lítil. Barnið stækkar svo hratt!!!
Eftirmiðdagurinn leið svo í almennri leti og afslappelsi þar til kom að því að gera sig sætan. Við foreldrarnir skelltum okkur nefnilega út að borða, í smá kósíheit og rómantík. Nathalie kom og passaði Kjartan, honum líkaði það reyndar ekki í fyrstu, grét þegar við fórum, vildi bara hafa mömmu og pabba heima. En sá grátur entist víst stutt og þau skemmtu sér konunglega. Við fórum hins vegar að borða á Fin de Siècle, fínum ítölskum stað og fengum alveg ægilega gott að borða. Svo gott að Hrafnkel dreymir enn um matinn og smjattar í svefni!

Á sunnudeginum var svo komið alveg agalega gott veður, sól og um 18 stiga hiti. Við Kjartan leyfðum pabbanum að sofa út en vorum sjálf komin snemma út í garð, fundum til garðstólana og borðið á svalirnar og lékum okkur heilmikið. Svo þegar pabbinn vaknaði fékk hann morgunmatinn og morgunkaffið úti á svölum.
Þessi vorboði hleypti svo miklum fítonskrafti í okkur að ég tók mig til og skrúbbaði svalirnar, umpottaði blómum, henti þeim sem lifðu ekki veturinn af og snyrti stjúpurnar. Þannig að svalirnar eru orðnar voða fínar og bíða næsta sólardags. Hrafnkell skellti sér í að þrífa, bóna og ryksuga bílinn svo hann er orðinn skínandi hreinn! Ofvirkt fólk!
Um miðjan daginn uppgötvuðum við svo að við áttum að vera búin að færa klukkuna fram um 1 tíma, svo við töpuðum heilum klukkutíma af þessum góða degi. Sem betur fer þurfti maður ekki að mæta neitt, því síðan hefur maður heyrt af hrakfallasögum annarra sem hreinlega gleymdu að færa tímann og mættu of seint!! En þetta hringl með klukkuna varð til þess að lúrinn hans Kjartans varð óvenju stuttur!
Seinnipartinn fórum við svo í göngutúr um hverfið með Kjartan á þríhjólinu sínu og enduðum á róló. Þegar heim var komið var svo eldaður dýrindis skötuselur eftir uppskrift frá Óla, algjört sælgæti, og síðan lagst í að glápa á Yes Prime Minister áður en haldið var í bólið.

Vorið er komið og grundirnar gróa...

... gilin og lækirnir fossa af brún.....

Jei, hér er sko komið vor. Loksins fóru hitatölurnar almennilega yfir tíuna og maður getur virkilega farið að hlakka til sumarsins. Að vísu fylgdi hækkandi hiti rigning, en inn á milli rigningarskúrana finnur maður hlýjuna í loftinu! Og maður verður eitthvað svo glaður... eins og belja að vori!

Í tilfefni hækkandi hita höfum við Kjartan verið dugleg að fara út að leika, það er komið við á róló á leiðinni heim af crèchinu eða haldið beint heim í garðinn. Myndin er einmitt frá garðskemmtun okkar Kjartans í gær og þær eru fleiri í myndaalbúminu. Ég setti litla sulldýrið bara í regngallann fína og krókódílastígvélin og út í garð í hellidembu. Og fyrst barnið var svona vel gallað var ekkert því til fyrirstöðu að leyfa honum að sulla, svo hann bardúasðist um allan garð með garðkönnurnar sínar og helti vatni yfir sig og aðra viðstadda. Þrátt fyrir varnargallann var barnið blautt inn að beini þegar við komum inn!

En af Kjartans vígstöðvum er allt gott að frétta, barnið stækkar og þroskast hreinlega fyrir augunum á okkur. Eftir heimsókn Matthildar um síðustu helgi er eins og að málstöðvarnar hafi tekið kipp því allt í einu hefur orðaforðinn stórlega aukist og maður er farinn að greina fjölmörg orð í orðaflaumnum hans, sem hingað til hefur ekki skilist nema af Kjartani sjálfum.

Í vikunni var hann svo að tala við ömmu og afa í gegnum web-cam, var voða heillaður að sjá þau á skjánum og endurtók sífellt: "amma" og "afi". Nema svo tók hann eftir litlum glugga á skjánum þar sem hann sjálfur var í mynd og ég sagð að þarna væri Kjartan. Þá benti litli maðurinn á sjálfan sig og sagði: "Etta Kjartan"! Samþykkti ekki að hann væri inn í einhverri tölvu!!!

Önnur stórtíðindi gerðust líka í vikunni á sviði bleyjulosunar. Þjálfun af því tagi að losa barnið við bleyjur er hafin á heimilinu, nema hingað til hefur Kjartan hreinlega ekki viljað nota koppinn nema til að leika með og öll tilþrif foreldranna til að plata hann á koppinn hefur hreinlega verið mætt með hrossahlátri! Mamman meira aðsegja prófaði að láta uppáhaldsbangsann Jansen sitja á koppnum og "pissa" í hann nema Jansen var hreinlega hent í baðið fullt af vatni fyrir að svíkja málstaðinn!

Svo gerðust þau undur og frímerki í vikunni að barnið hreinlega klæddi sig úr buxunum og bað um að pissa í klósettið! Honum fannst þá greinilega koppurinn bara svona barnalegur! Kjartan pissaði því í klósett eins og stór strákur í heila 2 daga, en um leið og foreldrarnir voru farnir að monta sig af því út um allan bæ þá hættu menn snarlega og eru enn í fýlu út í klósettið! Svo foreldrarnir eru aftur hálf ráðalaus með klósettþjálfunina...

Stubbur klipptur!

Litli lubbalínus var tekinn og klipptur á mánudaginn. Þetta gekk ekki lengur, barnið var orðið svo loðið. Í hvert sinn sem ég horfði á lubbann á honum hugsaði ég, nú þarf ég að fara að klippa hann!!!! Nema hvað, klippingin varð að gerast fyrir þriðjudag, því þá kom ljósmyndari á crèchið og tók myndir af öllu liðinu. Þannig að þegar við Kjartan komum heim á mánudaginn, voru skærin dregin fram og barnið klippt. Hann að vísu skældi næstum allan tíman þrátt fyrir að mamman mútaði honum með kexi og djús. Hann er ekki mikið fyrir klippingar! Hatar allt þetta hár sem hrynur út um allt og situr fast á honum. Svo toppaði mamman allt saman með því að ná í ryksuguna og ryksuga allt upp. Litlir drengir eru nefnilega ekkert hrifnir af heimilistækjum sem heyrist hátt í. Svo mamman skuldaði honum stóran knús, kúr og hnoð á sófanum, lestur bóka og gláp á Bangsímon. En þegar allt var búið og mamman búin að hugga lítinn mann þá brostu menn sínu breiðasta!!!!

Góðir gestir frá Lux

Það var sko fleira skemmtilegt brallað þessa helgina en að skrifa undir leigusamning. Nonni, Jóhanna og Matthildur komu í heimsókn og þótt heimsóknin væri stutt (sirka sólarhringur) var mikið líf og fjör. Luxarar mættu galvösk seinnipartinn á laugardaginn og var strax sest við að skrafa og ræða málin. Matthildur fór strax í það að kanna dótið hans Kjartans en var ekki alveg ánægð með það að strákurinn væri ekki vakandi. Svo hún var mjög kát þegar hún fékk að koma með og vekja strákinn. En svipurinn á Kjartani þegar þessi litla dama kom og strauk honum og vakti, hann vissi ekki hvað hann ætti að halda. Tók hann svo smá tíma að taka þessa gesti í sátt, en fyrr en varði voru þau skötuhjúin farin að leika sér saman. Matthildur kom líka færandi hendi með stóran afmælispakka handa Kjartani, sem hún var mjög spennt að gefa honum. Kjartan tætti auðvitað utan af pakkanum eins og fagmaður, og átti mjög erfitt með að bíða eftir því að pabbanum tækist að losa allt dótið úr kassanum. Matthildur var hins vegar svo pen að hún tók til allt bréfaruslið sem Kjartan var búinn að tæta út um allt!
Þegar búið var að gefa gestunum smá hressingu skelltum við okkur í smá bíltúr. Fórum á leikvöllinn í Cinquantenaire garðinum til að viðra litlu stubbana og leyfa gestunum að sjá eitthvað fleira en bara húsið okkar. Krökkunum fannst ekkert smá gaman að leika þarna, róla og renna og leika í völundarhúsinu. Hins vegar var alveg skítkalt úti svo það var ákveðið að hafa ferðina ekkert of langa. Svo við héldum aftur heim á leið. Krakkarnir voru á fullu að leika sér og við gestgjafarnir skelltum okkur í eldhúsið, leyfðum þreyttum gestum að hvíla sig aðeins. Krakkarnir fengu svo að borða og voru voða dugleg. Svo var þeim komið þægilega fyrir framan sjónvarpið að horfa á Bangsímon á meðan fullorðna fólkið gæddi sér á kvöldmat og rauðvíni með. Fullorðna fólkið fékk þó ekkert mikinn frið, því það var kominn galsi í litlu stubbana og þau þurftu mikið að vera að sýna sig, tæma dótakassann svo hægt væri að príla ofan í hann og svona.
Eftir að búið var að koma krílunum í rúmið drógum við fram Popppunkt og tókum eitt spil. Það þarf svo sem ekkert að segja ykkur það, Hrafnkell auðvitað rúllaði okkur upp! Ég tók þá ákvörðun að fara að læra meira um íslenska tónlist, þá vonandi get ég einhvern tíman keppt við drenginn!!!! Fullorðna fólkið var nú ekkert síður lúið en litlu stubbarnir svo það var farið snemma í rúmið (ef 1 telst snemma!!!).

Á sunnudeginum voru pabbarnir svo sætir að vakna með stubbunum og fara með þá niður, svo mömmurnar fengu að sofa aðeins lengur. Svo skelltu þeir sér út í garð að leika með krakkana, róla og renna og brumma um á jeppanum hans Kjartans. Svaka fjör! Það voru ánægðir en kaldir litlir stubbar sem komu inn úr garðinum.
Þegar mömmurnar voru komnar á ról var ákveðið að skella sér í aðra túristaferð og skoða Atomium en það er nýbúið að opna það aftur eftir endurbætur. Eftir smá villing fundum við loksins Atómið og tókum nokkrar myndir. Hins vegar var löng röð til að komast inn í það og skoða svo við hættum við, enda var frekar kalt úti og við með 2 óþolinmóða 2ja ára stubba. Svo það var blásið til undanhalds og ákveðið að fara í hádegismat á La Barchetta (sem ég held að allir gestir okkar hingað til séu farnir að kannast við). Þar sátum við lengi og gæddum okkur á pasta, pizzum og steik. Allir fengu svo desert og voru stubbarnir ekkert smá ánægðir með ísinn sinn. Kjartan og Matthildur voru algjörir englar og skemmtu sér konunglega. Sátu að vísu ekkert kyrr allan tímann, voru á þvælingi um allan staðinn og heilluðu aðra gesti og þjónana upp úr skónum. Eftir hádegismatinn var svo kominn tími á kveðjustund og gestirnir okkar héldu aftur heim á leið til Lúx!!!! Stutt gaman en skemmtilegt, og gott að sjá þau öll aftur. Það er víst að við gerum þetta fljótt aftur!

Nýtt hús!

Við erum búin að vera ofuröflug síðustu tvær helgar, tókum síðustu helgi í að finna okkur nýtt hús og núna á laugardaginn skrifuðum við undir leigusamninginn! Ójá, hlutirnir gerast hratt!

Við ákváðum núna eftir áramótin að fara í það að finna okkur nýtt hús, bæði er þetta sem við erum í of stórt fyrir okkur og við vildum komast nær bænum og vinnunni hans Hrafnkels. Sögðum upp húsinu okkar frá og með 1. mars og vorum búin að gera okkur gott action-plan fyrir það að finna nýtt hús. Bjuggumst auðvitað við því að það tæki nú sinn tíma. Vorum búin að fara og skoða sirka 3 hús sem ekki heilluðu okkur. ´

Á fimmtudaginn fyrir rúmri viku áttum við svo stefnumót við einn fasteignasala til að fara og skoða nokkur hús. Heimsóknin gekk nú heldur brösulega, fyrst seinkaði okkur á staðinn þar sem við áttum að hittast, svo var hún með voða vesen yfir því að við vildum ekki koma með í hennar bíl (fannst of erfitt að vera á 2 bílum - sem var svo reyndar rétt) og allt mögulegt annað kom upp á. Svo mætti eigandinn að fyrsta húsinu sem átti að skoða ekki á svæðið. Þar að auki var Kjartan með í för og í húsi nr. 2 varð hann alveg óður ef hann fékk ekki að valsa um og príla í stiganum. Kjartan endaði svo á því að brjóta risastóran spegil í því húsi en þá gáfumst við upp. Fasteignasalinn var sem betur fer svo næs að bjóða okkur að hitta sig bara á laugardeginum til að skoða hús.

Á laugardeginum var Steina svo sæt að taka Kjartan, svo hann fór þangað að leika við Hönnu og Dísu á meðan við skoðuðum 4 hús. Og þrátt fyrir mótmæli okkar að vilja ekki skoða hús á þessum ákveðna stað (vorum búin að setja okkur smá landamæri á hvar við vildum búa) fór fasteignasalinn samt með okkur þangað. Sem betur fer, því við heilluðumst svo að húsinu og leigusölunum að á leiðinni aftur á fasteignasöluna vorum við búin að ákveða okkur að gera tilboð. Og sem betur fer samþykktu leigusalarnir það, svo núna á laugardaginn fórum við aftur í nýja húsið og skrifuðum undir leigusamning! Svona geta hlutirnir gerst hratt. Svo við erum að flytja í lok maí.... og ef þið vitið um einhvern sem vantar stórt og gott hús við Stockel þá er okkar á lausu!

Carnaval á crèchinu

Isabelle setur reglulega inn myndir af því sem er að gerast á crèchinu á myndasíðuna þeirra (Sorrí, læst albúm og ég má ekki gefa út aðgangsorðið). Ég fékk lánaðar nokkrar myndir frá Carnavalinu um daginn og skelli þeim hingað inn. Sú fyrsta er af öllum stóru-krakka hópnum, eflaust að syngja fyrir framan myndavélina. Þá ein af sorgmædda sjóræningjanum Kjartani og sú síðasta er af öllum hópnum sem er á crèchinu og fóstrunum. Á þeirri mynd rétt glittir í Kjartan alveg aftast, þar sem hann situr við hliðina á Chevrije, uppáhalds fóstrunni sinni þessa dagana!

Rigning, svo kuldi og fuglaflensa!

Hér er kalt kalt kalt! Það var aftur orðið hlýtt eftir að við komum frá Róm, var hellirigning og tveggja stafa tölur á hitamælinum. Maður lét sig hafa rigninguna af því að hitinn hækkaði! Og þvílíka gleðin sem braust út innra með manni, nú er vorið að koma! Nema hvað, auðvitað voru veðurguðirnir að stríða okkur, því nú um helgina hætti að rigna og í staðin komið frost! Brrr... Við Kjartan vorum nú samt hörkutól og fórum út í garð að leika okkur í frostinu og sólinni.
Og frostið hefur bara haldið áfram...

Annars er fuglaflensu umræðan þvílík á þessum slóðum. Ég vaknaði einmitt í morgun við fréttirnar og þá var verið að ræða ný tilfelli hér og hvar, að vísu ekkert ennþá í Belgíu. Svo hafði einhver kall skjögrast inn á spítala í fyrradag, nýkominn frá Kína og dauðlasinn. Honum var auðvitað skellt í einangrun og rannsóknir og öll þjóðin stóð á öndinni, en svo reyndist hann bara með venjulega flensu. Eflaust smitast í batteríuverksmiðjunni flugvélinni á leiðinni heim!
En í tilefni af öllu þessu þurfum við að senda sveitarfélaginu nákvæma talningu á fjölda ali-fugla sem við höldum í garðinum (ef við værum með einhverja). Maður þarf að gefa upp fjöldann á hænsnum, öndum, akurhænum og öllum þeim kvikindum sem manni gæti dottið í hug að rækta í bakgarðinum. Jafnframt þarf að gefa upp ef þú ert með emúa, strúta eða annað álíka fiðurfé í bakgarðinum! Já, ég er með 2 emúa í bakgarðinum!!!!
Þessi fuglaflensu umræða hefur auðvitað haft þau áhrif að sala á fuglakjöti hefur snarlækkað. Held að það sé lítið að gera hjá fuglaslátraranum okkar þessa dagana. Og það skal alveg viðurkennt að við erum ekkert betri, einhvern veginn langar mann lítið í kjúkling! Svo allskyns annað kjöt og fiskur er komið inn á matseðilinn hér! En því miður er spaghetti carbonara dottið út, því ekki er mælt með neyslu á hráum eggjum. Sniff sniff! En við hlýðum.

Myndir og meiri myndir!

Ég var að setja inn myndir frá Rómarferðinni, nokkrar frá því í lok febrúar og svo sjóræningjamyndir frá því í morgun!

Róm 2.-7. mars

Snjór og sjóræningi

Lok febrúar

Lítill sjóræningi

Það verður líf og fjör hjá Kjartani í dag því það á að halda upp á Carnaval á crèchinu í dag. Carnaval var um daginn (á sprengidag) nema það þurfti að aflýsa öllum hátíðarhöldum á crèchinu tvisvar vegna veikinda. Lítið gaman að halda hátíð þegar meirihluti barnanna var heima með hlaupabólu og/eða rotavírus. En í dag eru loksins allir mættir aftur hressir og kátir og því skyldi haldið Carnival.

Það var því kátur Kjartan sem klæddi sig í sjóræningjabúning í morgun. Amma Sigga og Tóta móða höfðu græjað búninginn, keypt á hann röndóttan bol og röndóttar sokkabuxur, saumað mittislinda og hárklút, og reddað sjóræningjahatti, hálsfestum og sverði. Og mamman græjaði gamlar buxur svo hann yrði nú ekta Jack Sparrow!!! Kjartan var að vísu ekki alveg sáttur við alla múnderinguna. Hárklútinn neitaði hann að hafa og vildi alls ekki hálsfestarnar. Það tók hann smá tíma að samþykkja klipptar buxurnar og mittislindann en lét sig hafa það að lokum. Hatturinn var voða sport en sverðið er samt það allra flottasta! Að lokum fannst honum hann vera svo flottur að hann var í því að spegla sig áður en við fórum! Ég reyndi að ná nokkrum myndum í morgun en litli sjóræninginn var ekkert á því að sitja kyrr!!! Reyni að ná betri myndum þegar hann kemur heim aftur....

En við erum sem sagt komin heim frá Róm og lífið að komast í venjulegar skorður. Ferðasagan bíður betri tíma...

Ciao!!!

Við erum farin til Rómar!!!

Allt klappað og klárt, föt og dót komin ofan í tösku, búið að græja afþreyingarefni fyrir Kjartan og nesti fyrir flugið. Sitjum bara og bíðum eftir leigubíl sem fer með okkur á Midi-stöðina. Þaðan verður farið með rútu til Charleroi og á ég von á því að litlum stubbi, sem þykja trukkar og rútur alveg ógurlega spennandi, finnist það mikið ævintýri. Síðan er bara beint flug frá Charleroi til Rómar!!! Jibbíííí....

Tímans í Róm ætlum við bara að njóta í botn. Slaka á saman fjölskyldan og leika okkur á götum eða í görðum Rómarborgar. Veðurspáin segir 16 stig og léttskýjað svo þetta gæti ekki verið betra! Ekkert hefur þó verið ákveðið hvernig fyrsta deginum verður eytt, við finnum eflaust út úr því í fyrramálið eftir góðan morgunverð og ljúfan kaffibolla.

Giolitti's here we come....

Nú er frost á Flandri

Hér er bara allt á kafi í snjó!!! Og það er fyrsti mars!
Ég var nú farin að búast við tveggja stafa hitatölum og ljúfara veðri þegar mars myndi mæta á svæðið, en nei! Hér fór bara að snjóa í gær og það var ekkert smá magn sem kyngdi niður. Og það hefur greinilega haldið áfram í nótt því það er allt þakið snjó, algjört vetrarríki. Við Kjartan létum samt okkur hafa það að þramma niður á crèche og það í kerru sem hefur engan séríslenskan aukabúnað eins og snjódekk. Það var örlítið erfiðara en venjulega að ýta kerrunni á undan sér, sumstaðar hreinlega dró ég kerruna á eftir mér Kjartani til mikillar skemmtunar!
Svona er lífið á tímum gróðurhúsaáhrifa og fleiri nútímakvilla. Janúar hefur sjaldan verið kaldari í Belgíu og á ég von á að svipað kuldamet verði sett í febrúar, því hér hefur ríkt Síberíukuldi síðustu tvo mánuði (fyrir utan sirka 2 daga!!!). Ég þakka fyrir fínu lopapeysuna mína sem amma mín prjónaði handa mér á hverjum degi, því ekki þýðir að kynda húsið meira, eins óeinangrað og það er. Svo það er lopapeysan og ullarsokkar sem blíva, jafnvel tvennar peysur köldustu dagana. En vonandi bætir mars úr þessu ástandi, mig er farið að langa í vor....
Hugsið ykkur bara, fyrir 3 árum síðan voru komnar 2ja stafa hitatölur á þessum árstíma og fólk farið að sitja út í garði að snæða kvöldmatinn... Þetta var auðvitað hitabylgjuárið mikla 2003. Síðan við fluttum hefur veðrið að vísu ekki verið svo frækilegt, en af gömlum myndum má sjá að það var alveg leikið úti á svölum í mars! Svo ég krossa fingur.
Sem betur fer tökum við núna smá forskot á sæluna. Róm ætlar að ylja okkur aðeins, veðurspáin bíður 13-16 stig og ég get ekki beðið!!! Samt vissara að taka regnhlífina með... Róm, eftir aðeins einn dag... en fyrst þarf ég víst að klára prófin mín!!!

Rigning!!!

Hér bara rignir og rignir og rignir! Veðurspáin segir að það eigi eftir að rigna áfram ALLA vikuna! Hreinlega deprimerandi veður. Það svo mígrignir að það er ekki hundi út sigandi, hvað þá mömmu með lítið Kjartansskott. Það verða víst fáar rólóferðirnar þessa vikuna.

Lífið er loksins komið í eðlilegar skorður aftur. Kjartan er hættur öllum uppköstum og niðurgangi, þetta var víst rotavírus sem hann fékk og er algengur í svona litlum börnum. Á föstudaginn var hann laus við þennan fjanda en þá þurfti bara að plata barnið til að borða aftur. Hann var sjálfur kominn með leið á þessum óþægindum og hreinlega kominn í hungurverkfall. En með kexinu tókst mömmunni að plata barnið til að smakka mat aftur og þá var ekki aftur snúið. Hann borðaði svo eins og hestur alla helgina, það var eins og hann væri að ná upp öllum matarskortinum yfir vikuna! Í gær var hann svo kominn í sinn venjulega gír og mættur á crèche kl. 9 í morgun. Að vísu er frekar fámennt á crèchinu. Flest börnin eru heima lasin með hlaupabólu eða þennan bévíða rotavírus. Svo þegar Kjartan kom var sirka fóstra á hvert barn. Litla dýrið var eflaust dekraður í dag.

Í gær skelltum við mæðginin okkur í bíltúr til Skiphóls og sóttum eiginmann og föður. Kjartan var ekkert smá ánægður að sjá pabba sinn aftur, hljóp beint í fangið á honum. Og þið getið rétt ímyndað ykkur hvað ég er ánægð að vera búin að fá hitapokann minn aftur!
Eftir langan bíltúr heim þar sem ég fékk skýrslu frá heimsókninni og ástandi mála í Reykjavíkinni, þá var hreinlega fjölskyldustund og letilíf. Og þegar Kjartið var komið í rúmið, hrundu foreldrarnir í sófann yfir Barchetta-pizzum og CSI Miami. Og hrundu svo í rúmið....

Leti leti leti!

Það liggur yfir mér þvílík skriftarleti, eins og þið hafið kannski tekið eftir! Ekki einu sinni sagt frá fjörinu um afmælishelgina þegar Tóta móða kom í heimsókn, óvæntum gestum frá Þýskalandi (og Íslandi), skóla, veikindum né öðru!!! Hnuss, kominn tími að bæta úr þessu, sérstaklega þegar manni eru farin að berast kvörtunarbréf!!!

Afmælishelgin (sú fyrir 2 vikum, tíminn flýgur!!!) var ansi fjörug. Tóta móða kom í heimsókn, mætti á fimmtudeginum og var alveg fram á þriðjudag. Reyndar var það amma Sigga sem ætlaði að koma í heimsókn og vera með Kjartani á afmælisdaginn, en hún var svo óheppin að detta í stiganum í Efstasundinu, snúa sig illa og ristarbrotna, að hún komst hvorki lönd né strönd. En Tóta móða kom í staðin sem fulltrúi fjölskyldunnar og burðardýr undir alla afmælispakkana. Hún var svo á fullu með mömmunni í undirbúningi og stóð fyrir skreytingunni á afmæliskökunni sem varð auðvitað stórglæsileg!!! Á mánudeginum gátum við systurnar svo tekið einn chill dag, kíkt í bæinn að skoða skrítnar búðir og sætar litlar götur!!!

Á mánudagskvöldinu fengum við svo óvænta og skemmtilega heimsókn, Hallur vinur okkar var staddur í Munster í Þýskalandi hjá Ásgeiri vini sínum, og þeir félagarnir brugðu undir sig betri fætinum og skelltu sér til Brussel í kvöldmat og Popppunkt. Þeir voru mættir um 5-leytið og um leið og Hrafnkell var kominn heim hófst Popppunkts-spilun sem stóð langt fram á kvöld, að vísu með lasagnapásu! Tóta, Hrafnkell og Hallur börðust um sigurinn fram á síðasta metra en Halli tókst að vinna spilið! Held að Hrafnkell sé enn að jafna sig á því, enda vinnur hann alltaf!!!

Vikan á eftir var svo með rólegra móti, ég á fullu í skólanum. Kennararnir hreinlega elska að setja fyrir heimanám og það versnar þegar maður hefur ekki hugmynd um hvernig á að leysa dæmið!!! Skerí! Hreinlega efni í aðra bloggfærslu.

Síðasta helgi var svo frekar róleg. Við fengum barnapíu á föstudeginum og fórum út að borða með Óla og Laurence. Fórum á Les Brigittines, stað sem við höfum farið á áður og líkað vel, nema það kom í ljós að eigandi staðarins og kokkurinn er vinur Laurence, svo við urðum auðvitað að fara aftur og fá súper-service. Kokkurinn hreinlega tók á móti okkur við dyrnar, mælti með víninu með matnum og kom svo og kjaftaði eftir matinn. Fengum hrikalega góðan mat, eins og alltaf. Algjört gúrmet-kvöld! Enduðum svo á kjaftatörn heima hjá Óla og Laurence, enda búa þau steinsnar frá staðnum.
Að öðru leiti var helgin algjör letihelgi. Fórum reyndar í góðan bíltúr á sunnudeginum að skoða krika og skúmaskot Brusselborgar, í SNJÓKOMU!!!. Frekar súrrealísk sjón!!! Og eins og sönnum Íslendingum sæmir enduðum við að sjálfsögðu á ísstað, Capoue, og fengum okkur jummí ísrétt! Kjartan hreinlega át á sig gat, borðaði sirka fullorðinsskammt af ís! Hann borðar aldrei eins vel og þegar ís er í boði.

Á mánudagsmorgun byrjaði svo fjörið!! Kjartan vaknaði gubbandi, sem síðar þróaðist yfir í niðurgang og greyið litla var svakalega lasinn mánudag og þriðjudag. Hann hefur nú verið betri síðan, en lítið viljað borða enda er enn að koma niður af honum. En þetta virðist vera að mjakast í rétta átt, nema barnið vill sem minnst borða. Ég vona nú að þetta sé að lagast, erfitt að sjá litla kallinn sinn sem venjulega er ofurhress, svona slappan og máttlausan, og vill helst hvergi vera nema hjá mömmu. Þannig að þið getið ímyndað ykkur hvað þessi vika hefur farið í!!!!

Hrafnkell skellti sér svo til Íslands á fimmtudaginn og mætti eldhress beint úr flugi í fögnuð yfir 10 ára útskriftarafmæli úr lögfræðinni. Var víst voða gaman og svaka stuð. Hann er því núna að spóka sig á Íslandi, hitta ættingja og vini, og byrgja okkur upp af íslensku dóti, eins og kaffi frá Kaffitári og nýrri Stubbaspólu!!!. Helgin verður því róleg hjá okkur mæðginunum því Hrafnkell kemur ekki fyrr en á sunnudag. Okkur er reyndar boðið í smá kvæmi á morgun, og við förum ef litli stubbur er orðinn hress. Á sunnudagsmorguninn ætlum við svo að brumma upp til Skiphóls og sækja Hrafnkel, enda erum við farin að sakna hans!!!

Jæja, gott yfirlit yfir síðustu 2 vikur. Lofa að skrifa skemmtilegan póst fljótlega. Þetta passar akkúrat, núna er litli lasni gormur farinn að skæla, búinn með lúrinn!!! Ciao í bili!

Kjartan orðinn 2ja ára!!

Ótrúlegt hvað tíminn líður! Mér finnst eins og það hafi bara verið fyrir stuttu sem við Hrafnkell héngum á fæðingardeild Landsspítalans bæði í gleðivímu (og ég í verkjalyfjavímu), með risasólheimaglott á andlitinu og kynntumst þessari nýju mannveru!!!

Hann hefur heldur betur stækkað síðan!!! En það er ennþá sami svipurinn.

Hér var heljarinnar partý í tilefni dagsins á sunnudaginn. Hingað mættu 4 skvísur og 1 töffari til að halda upp á afmælið með Kjartani ásamt foreldrum. Þar að auki komu líka góðir krílalausir vinir okkar, sem létu sig hafa barnaafmæli þrátt fyrir krílaleysi! Og það var mikið stuð. Kökur og kræsingar á borðum, sungið fyrir afmælisbarnið sem sat dolfallið undir söngnum og fannst þetta skondið þegar hann átti að blása á kertin, svo skondið að hann reyndi ekki einu sinni að blása, svo mamman bara sá um þá hlið mála!

Kjartan fékk svo heilan helling af gjöfum og bar sig fagmannlega að við að tæta utan af pökkunum. Vissi strax hvað hann átti að gera!!! Amma Sigga og afi gáfu honum teiknitöflu og ýmislegt fleira, amma Sía sendi nýja sæng og sængurföt, flotta lopapeysu og fullt af nýjum bókum, og langamma og langafi gáfu honum peysu. Frá foreldrunum fékk hann sinn eigin hægindastól til að sitja í við vídeógláp. Svo fékk hann fullt af bókum, trukkabók frá Helgu og Sigurjóni, nokkrar skemmtilegar smábarnabækur frá Theodóru og Bríet, nornabók frá Svanhildi frænku og bók um týnd verkfæri og litabækur frá Jónu Dóru og fjölskyldu í Lyon. Ísak gaf honum lest og lestarteina og Lilja og Hanna gáfu gröfu og gröfukalla. Þá komu Óli og Laurence færandi hendi með bensínstöð/bifreiðaverkstæði, með lyftu og rennibrautum fyrir bíla og þessi græja hefur sko verið vinsælust af öllu dótinu!!! Eins og þið sjáið af upptalningunni þá hefur stofan verið yfirtekin af dóti Kjartans! Og enn leynast nokkrar gjafir á Íslandi...

En hér var fagnað fram á kvöld, gestunum tókst að hesthúsa megninu af veitingunum. Fullorðna fólkið skemmti sér á spjalli og börnin hreinlega rústuðu stofunni! Nóg var af dóti og bæði teiknitaflan og bensínstöðin voru vinsæl. Þá höfðum við blásið upp blöðrur sem voru út um öll gólf og það vakti líka mikla lukku! Vel heppnað partý og við þökkum enn og aftur fyrir barnið!!!

Nýjar myndir

Loksins búin að setja inn síðustu janúarmyndirnar!

Innipúkamyndir!

Eintómir lasarusar

Jæja, þá er stóru lasarusavikunni lokið og Kjartan kominn aftur á crèchið. Hann var yfirsig ánægður að komast út í morgun en ekki svo ánægður með að vera skilinn eftir ÁN mömmu sinnar, svo það var aðeins skælt. Mamman var hins vegar fegin því það hefur ekki verið auðvelt að sjá um lasinn og pirraðan strák þegar hún sjálf er hálf slöpp!!! Kjartan nefnilega smitaði mömmu sína af kvefinu og ennisholubólgum svo ég hef verið hálf slöpp yfir helgina líka! Endaði meira að segja hjá doksa á sunnudagskvöldið út af stíflum og eyrnaverk! Jukk, hata kvef!

Að ráði læknisins héldum við Kjartani inni yfir helgina og var hann alveg merkilega góður þrátt fyrir allt. Ef til vill af því hann fékk athygli beggja foreldra! En þegar honum leiddist þófið þá tók hann sig til við að myndskreyta veggi og gólf, svo foreldrarnir þurftu að hafa sig við að þrífa eftir hann tússið (takk takk Bref Power!!). Í einu listræna kastinu ákvað sá stutti að úlpan hans væri ekki nógu skrautlega og tússaði hana líka! Engin power efni dugðu á úlpuna svo drengurinn verður í grænni úlpu með svörtum tússstrikum á þar til það fer að hlýna! Ég fer að sækja um nafnabreytingu til Hagstofunnar, bæti við milli nafninu ORMUR. Kjartan ORMUR Hrafnkelsson hljómar vel!
Hins vegar er ekki hægt að kvarta yfir því að þegar barninu alveg drepleiðist þá tekur hann sig til við að þrífa! Sækir sér tuskur og þrífur öll borð, gólf og veggi. Og svo er drengurinn mjög myndarlegur við heimilisstörfinn. Eitt uppáhaldsherbergið hans þessa dagana er þvottahúsið, hann veit fátt skemmtilegra en að hjálpa mér að setja í eða taka úr þvottavélinni eða þurrkaranum. Dregur mann reglulega með sér niður og heimtar að opna þvottahúsdyrnar. Þá þarf auðvitað að setja í vél og gera svoleiðis skemmtilega hluti. Skilur ekkert í því að mamman nenni því ekki alltaf.
Ekki veit ég hvaðan hann hefur þenna svakalega þrifnaðaráhuga, því hvorugt foreldrið er mjög húslegt, við meira að segja borgum fólki til að koma og þrífa! Þarf að kanna þetta nánar, en ekki kvarta ég í bili, ágætt að fá smá aðstoð!


Reyndar vorum við ekki algjörir innipúkar um helgina. Fengum barnapíu handa Kjartani á laugardagskvöldið og fórum í partý! Fórum reyndar fyrst út að borða, á voða sætan stað og fengum hrikalega góðan mat. Skelltum okkur svo í innflutnings-afmælispartý til Einars, en hann keypti sér gamalt 400 fm hús á síðasta ári sem hann hefur verið að dunda sér við að gera upp. Búinn að gera heilmikið svo loksins var orðið partýfært, en á helling eftir. En húsið er flott og partýið var skemmtilegt!

Borgin eilífa

Við erum að fara til Rómar, jei!!!!

Aurelio vinur okkar hringdi í vikunni og var að rukka okkur um heimsókn, fannst ekki hægt að við værum ekki ENNÞÁ búin að sýna Kjartani borgina eilífu. Það þurfti svo sem ekkert mikið að sannfæra okkur, við erum búin að vera að spá í Rómarferð í nokkurn tíma. En símtalið við Aurelio inspíreraði okkur svo að við skelltum okkur á netið og tókst (eftir talsvert stapp) að finna ódýrt flug til Rómar. Svo fyrstu helgina í mars verðum við að spóka okkur á götum Rómar, leika í garðinum við Villa Borghese, borða pasta og sleikja ís hjá Giolitti. Hlökkum ekkert smá til!

Annars er lítið að frétta héðan, við Kjartan innipúkumst eins og aldrei fyrr. Hann var orðinn alveg ágætur til heilsunnar svo hann fór á crèchið í gær, nema þar gaus allt upp aftur, hiti, hósti og nefrennsli. Greyið litla var dauðlasið þegar ég sótti hann svo við pöntuðum tíma hjá barnalækninum. Vorum hjá henni í morgun og þar kom í ljós að hann er með sýkingu í hálsi, ennisholum og í eyrunum. Litla greyið. Svo við komum heim með stóran poka af lyfjum úr apótekinu og fyrirskipanir um að halda barninu heima fram yfir helgina. Ég veit ekki hvort ég vorkenni honum eða mér meira fyrir innipúkastandið. Kjartani er farið að dauðleiðast svo að hanga inni, var svo glaður í morgun þegar við fórum út!!! Þótt það væri bara í stutta bílferð til doksa. Við hliðina á apótekinu er leikvöllur og hann varð ekkert smá glaður að sjá hann, reyndi mikið að draga mömmu sína út! Hágrét svo og tók þvílíkt frekjukast þegar hann mátti ekki fara og leika sér þar. Og tók annað slíkt kast þegar við komum heim og hurðinni var lokað. Litli stubbur. Held ég þurfi að finna upp á einhverju skemmtilegu að gera þegar hann vaknar eftir lúrinn því hann er kominn með dauðleið á ÖLLU dótinu sínu!

Reyndar gerðust undur og frímerki hér í gær því barnið bað um að "Stórmynd Grísla" yrði sett í videotækið í staðin fyrir Stubbana. Ég mátti þó ekki spila Gríslamyndina lengur en 10 mín, en nóg til að hann sat andagtugur og skríkjandi yfir sprellinu í Bangsímon, Tuma Tígur og þeim félögum. Hann vildi svo aftur sjá þá í morgun svo ef til vill er sjónvarpssmekkurinn að þróast og verða fjölbreyttari!

Innipúkar og iðnaðarmenn

Við Kjartan erum að innipúkast enn einn daginn. Hann var ennþá með hita í gærkvöldi og í dag, hóstinn er samt skárri en núna rennur stöðugt úr nefinu á honum. Svo við innipúkumst, lesum bækur og byggjum legókastala, og vonum að hann fari að losna við þetta kvef.
En það er svo sem ágætt að innipúkast. Við erum líka í dag að passa iðnaðarmenn. Leigusalinn er að láta taka í gegn niðurföllin hjá okkur, því þessi sem eru eru æfagömul og ekki með neinn vatnslás eða neitt. Liggja bara beint út í ræsi með tilheyrandi lykt!. Eftir 2ja ára kvartanir mætti hann svo með verktaka og þegar sá maður var að setja sinn mann inn í verkið í morgun, fussaði hann og sveiaði yfir þessu ástandi. Leist sko ekkert á þetta!!! En þeir ætla að vera að dunda sér í þessu næstu dagana, við fáum vonandi þvottahúsið okkar aftur fyrir næstu helgi!

Helgin síðasta var alveg yndisleg þótt það hafi verið mikið innipúkast. Á laugadaginn mættu Óli og Laurence ásamt aukagestinum Kristjáni Gunnari í kokkasamkrull. Kristján Gunnar, vinur þeirra og kunningi Hrafnkels, var veðurtepptur í Lúx en ákvað að skella sér í heimsókn til Brussel. Hann hefði ekki getað valið betra kvöld því Hrafnkell og Óli höfðu ákveðið að hafa kokkasamkrull þetta kvöld og elda dýrindis veislumat. Í boði voru tveir forréttir, foie gras með púrtvínshlaupi og svo prosciutto vafinn hörpudiskur með jummí sósu, í aðalrétt var önd í villibráðar-kóríandersósu með timianpúrtvíns-kartöflum og kaffi-kanil-ís í desert. Allt í boði gestgjafans nema ísinn, hann kom upp úr einni brúðkaupsgjöfinni okkar, ítalskri matreiðslubók. Allt var þetta mjög ljúffengt og borið fram með viðeigandi vínum, að sjálfsögðu! Svo var setið lengi frameftir við að kjafta og hjálpa húsráðendum með að ráða bót á uppsöfnun í barskápnum!

Í þreytu og leti á sunnudeginum var svo ákveðið að svindla aðeins blása til snemmbúins sólarkaffis, húsmóðirin stóð sveitt yfir eldavélinni, sveiflandi pönnukökupönnu, og sleif, bakaði pönnsur og lagaði kakó. Hingað mættu svo galvaskir Íslendingar, 8 manns og 4 börn, og hámuðu í sig pönnsurnar ásamt öðru gúmmilaði sem bættist í púkkið, heldur betur ánægð með óvænt boð. Krakkarnir skemmtu sér konunglega og Kjartan fékk góða aðstoð við að leggja stofuna í rúst. Jón William vinur hans var einn af gestunum og þeir voru hinir mestu mátar og skemmtu sér konunglega. Þeir eru greinilega að komast á þann aldur að hafa meira gaman af því að leika sér saman. Ótrúlega vellukkað og skemmtilegur eftirmiðdagur!

Urr, blogger neitar að leyfa mér að myndskreyta færsluna svo þið verðið bara að kíkja á myndasíðuna í staðin!

Mangó, mangó og veikindi

Á vafri mínu um bloggsíður nýrra og gamalla vina og kunningja rakst ég á þessa uppskrift og þar sem rækjur, mangó og cashew hnetur eru öll á uppáhalds-matar-listanum mínum varð ég auðvitað að prófa. Hins vegar er sá galli á gjöf Njarðar að mangó er ekki það sama og mangó. Mangó sem maður fær í súpermörkuðum er nefnilega óætur andskoti og ætti að banna. Þið sem hafið bara borðað þannig mangó hafið nefnilega aldrei smakkað alvöru mangó! Það er eitthvað sem ég kynntist fyrst á Kúbu og fékk svo líka í tonnatali bæði í Tælandi og Ástralíu og það er eitt það besta sem ég fæ, djúsí vel þroskað mangó. Ég var því ekkert smá glöð þegar ég uppgötvaði exótíska ávaxtasalann sem kemur stundum á markaðinn á Place Dumon. Ég segi exótískur, ekki af því maðurinn sé það, heldur selur hann exótíska ávexti á borð við mangó, papaya og fleira girnilegt. Hins vegar er maðurinn stórfurðulegur, velur fyrir mann hæfilega þroskaðan ávöxt með miklum tilþrifum og daðrar eins og honum sé borgað fyrir það. Svo það má kannski segja að maðurinn sé exótískur!!!
Nema hvað, í morgun átti ég leið á markaðinn og rakst á exótíska ávaxtasalann í fyrsta sinn eftir langt hlé og auðvitað varð ég að kaupa mangó! Því var tækifærið notað og búið til þetta girnilega salat, sem ég get vottað að er hrikalega gott. Enda var mangóið gott!!! Dökkappelsínugult og svo safaríkt að borðið var á floti eftir að ég skar mangóið. Bragðið bar mig alveg til baka til þeirrar stundar þegar ég var á ferð um sveitir Kúbu og okkur hafði tekist að heimta að rútubílstjórinn stoppaði, út í vegkanti einhversstaðar í miðri sveitinni. Ekki man ég af hverju, en allir voru voða fegnir að komast út! Út á einum akrinum voru menn að vinna og mjög fljótlega fóru þeir að tína ávexti af trjánum og komu með þá í fötu til okkar. Þetta var full fata af mangói sem við keyptum af þeim fyrir 1$. Ég get fullyrt að þetta er besti mangó sem ég hef fengið, djúsí og safaríkur, þetta var subbulegra en að borða appelsínu!!! Eftir þetta varð ég húkkt!

Mangósalatið kætti mig mjög á þessum innipúkadegi. Kjartan er heima lasinn í dag. Litla greyið vaknaði hóstandi og hefur varla stoppað síðan. Hann virtist samt hress svo ég fór með hann á crèchið, nema hálftíma seinna hringdi Isabelle í mig en þá var hann kominn með 38,5 og var frekar lasaralegur. Hann fékk svo stíl þannig að hann var í fullu fjöri í morgun en var orðinn frekar slappur og aumur um hádegið, steinsofnaði eftir matinn og sefur enn. Ég veit ekki hvað er að angra litla manninn, er búin að liggja í símanum að reyna að ná í doksa en ekkert gengur. Vonandi verður stubbur ekki lengi að hrissta þetta af sér!

Málþroski og hitatölur

Það hefur orðið ótrúleg framför á málþroska Kjartans frá því um jólin, orðaforðinn stórauks við það að einungis íslenska var töluð í kringum hann, auk þess að fá 3 í íslenskumælandi í viðbót inn á heimilið. Og stöðugt er hann að bæta við nýjum orðum, og alveg hreint ótrúlegustu orðum stundum! Mamman reyndir stöðugt að fá barnið til að endurtaka ný orð en hann er ekkert mikið fyrir að sýna kúnstir sínar þegar hann á að gera það. Frekar að hann laumi inn orðum þegar lítið ber á. "Já", "nei" og "jæja" eru öll komin í notkun, auk þess sem hann masteraði "hættu" á snilldarlegan hátt. "Nei" og "hættu" eru alveg notuð ef mamman er að reyna að láta hann gera eitthvað sem hann vill ekki (eins og að borða mat sem honum líkar ekki). Hann notar samt body-language alveg óspart, bendir á þá hluti sem hann vill fá og tekur svo frekju-grenjukast þegar mamman skilur ekki hvað sá stutti vill!
Afi kenndi honum að segja "fiskur" og núna þegar hann sér gardínurnar sínar þá er bent og sagt "fiskur", enda nóg af fiskum á þeim! "Bíla" er líka farið að heyrast, nema pabbi hans er búinn að koma honum upp á það að það er ekki nóg að segja bíll þegar maður sér bíl, heldur þarf að tilgreina tegundina! Mamman er að verða góð í að þekkja á milli bílategunda! Svo núna þegar við löbbum á crèchið eða niður á torg, þá er bent á alla bíla og mamman þarf að segja tegundina. Í gærmorgun benti Kjartan hins vegar á fyrsta bílinn sem við sáum og sagði "Volvo". Híhí, ég vissi ekki hvert pabbinn ætlaði þegar hann frétti af þessu, reyndi í kjölfarið mikið að kenna barninu nöfn á öðrum bílum, A-u-d-i, F-o-o-o-r-d og so videre. "Renó" (= Renault) er líka á orðalista Kjartans, en stórir trukkar og rútur ganga almennt undir orðinu "VÁ". Þeim mun stærri sem trukkurinn er, þeim mun stærra "vá" heyrist, jafnvel fleiri en eitt, "vá vá vá".
Já, það eru alveg ótrúlegustu orð að detta úr munni þessa unga manns þessa dagana. Hins vegar heyrist lítið af frönskunni, kannski af því hún einskorðast við crèchið. Nú hef ég ekkert heyrt hvort hann sé farinn að segja meira þar. Hins vegar uppgötvaði mamman eitt um daginn. Alltaf þegar hann bendir á hluti heyrist "da" eða "sa" og mamman var ekkert að kveikja. Svo rann upp fyrir henni ljós að auðvitað var barnið að segja "ça" eða "þetta" upp á frönskuna! Ýmislegt sem kemur í ljós.

Að öðru leyti er allt við það sama, ég á að sitja við og læra, en get verið ansi löt. Gladdist mjög þegar tímanum í gær var frestað og henti frá mér öllum bókum. Það var líka gott tækifæri til að eiga notalegt kvöld með feðgunum. Svo gleðst ég mjög þessa dagana því tölurnar á hitamælinum fara hækkandi, sýndu í gær í fyrsta sinn í langan tíma tveggja stafa tölu!!! Heilar 10 gráður... sem þýðir bara eitt, sumarið nálgast, og ég get ekki beðið. Komin með leið á lopapeysum og ísköldu húsi, rigningu og gráma. Hlakka til að fá sól og sumar, taka fram pils og sandala, leika í garðinum og sötra hvítvín á svölunum!

Kossar og stubbar

Kjartan hefur stækkað og þroskast þvílíkt síðustu vikurnar, miklar breytingar orðið hjá þessum unga manni yfir jólin. Nú er hann orðin algjört kelidýr, búinn að uppgötva þetta með að kyssa og knúsa. Hann þarf alltaf að vera að gefa mömmu sinni knús eða fá koss. Fyrst setti hann upp kossasvipinn sinn, reigðu hausinn upp á við og beyglaði varirnar saman. Þá átti mamma að kyssa hann. Síðan hefur hann færst upp á skaftið og núna fær maður stút næstum framan í sig, jafnvel tunguna út! Og þá á að kyssa. Einn eftirmiðdaginn þegar ég náði í hann úr crèchinu fórum við á róló. Um leið og hann var sloppinn úr kerrunni þurfti hann að fá koss og með reglulegu millibili kom hann til mömmu að fá sinn koss. Þegar hann kveður fóstrurnar á daginn er líka mikið kossaflens, þær þurfa allar að fá sinn "bisou" og sumum stelpunum er hreinlega sendur fingurkoss! Algjör sjarmör þessi drengur! Svo er hann líka í því að kyssa ýmsa hluti, dýrin í bókunum hans fá iðulega koss, sem og Jansen og önnur tuskudýr. Um daginn tók hann sig svo til og kyssti einn bíl sem honum leist vel á!!! Hins vegar er hann ekkert á því að leyfa pabba að kyssa mömmu. Nú gerist það iðulega þegar mamma og pabbi faðmast og knúsast að lítill drengur treður sér á milli þeirra og hreinlega reynir að ýta öðru hvoru í burtu. Hann vill nefnilega eiga mömmu einn!!!

Fyrir jólin tók Kjartan svo upp á því að glápa á sjónvarpið, og það var sko ekkert hvaða sjónvarpsefni sem er sem heillaði hann svona. Það voru sko Stubbarnir!
Þegar hann var lasinn fékk hann nú að horfa að vild og það gat farið upp í 5 sessjónir af Stubbunum yfir daginn. Svo fóru nú foreldrarnir að kontrólera sjónvarpsglápið og núna fara Stubbarnir ekki í nema 1 sinni á dag, oftast um kvöldmat þegar mömmur og pabbar eru bissí í eldhúsinu. Kjartan veit orðið alveg hvar spólan er geymd, með auknum málþroska er meira segja farið að heyrast "stubba" þegar hann vill glápa. Svo er hann alveg með á hreinu hvert spóla á að fara, hvar maður kveikir á tækjunum og á hvaða takka á að ýta.
Nema hvað, þessi sjónvarpsáhugi hefur ekki náð til neins annars en Stubbanna. Amma og langamma hafa verið duglegar að gefa Kjartani nýjar spólur og á hann orðið nokkrar Bangsímon myndir, Mikka og Latabæ. Við prófuðum í eitt skiptið að setja Bangsímon í tækið, nema barnið lagðist hágrenjandi í gólfið og hætti ekki fyrr en Stubbarnir voru komnir í tækið! En fyrir vikið eru foreldrarnir farnir að kunna (helv...) Stubbaspóluna utanbókar, fá lögin á heilann og geta þulið upp heilu textana.... Þetta er sýrðasta sjónvarpsefni sem ég hef nokkurntíman séð og ég get endalaust furðað mig á því að þetta skuli vera samið af barnasálfræðingum! Líklega barnasálfræðingum á sýru!!!! Ég vona bara að barnið fari fljótlega að þroskast yfir í annað sjónvarpsefni... eða hann eignist nýja Stubbaspólu!!!!

Síðastliðin vika

Síðastliðinn mánudag komst lífið í Hlynsstræti aftur í sínar hversdagslegu skorður. Kjartan fór aftur á crèchið, pabbinn í vinnuna og mamman settist niður við lærdóminn. Kjartan var þó ekki alveg sáttur við að byrja á crèchinu, búinn að vera mömmulaus alla helgina, og vanur því að vera heima hjá sér og hafa nóg af fólki að leika eftir 3 vikna jólafrí. Það var því háskælt þegar mamman var að fara og fóstrurnar voru hálfsvekktar yfir því að hann vildi ekki koma til þeirra. Það tók hann alveg alla vikuna að venjast crèchinu aftur, á fimmtudag og föstudag var hann farinn að leika aftur við krakkana og taka þátt í öllu fjörinu. Það var samt skælt þegar mamma eða pabbi fóru um morguninn, bara svona til að láta okkur hafa samviskubit.
Annars leið vikan bara í mestu rólegheitum, ég er aftur farin í skólann 2 kvöld í viku. Það verður mikil vinna á þessari önn, enda er einn kúrsinn "Advanced Project Management" og þar eigum við að læra að setja alla theoríuna sem við erum búin að læra í praksís! Og kennarinn hreinlega grillar okkur í tímum, svo það er eins gott að vera búin að læra heima!

Það voru því allir fegnir þegar aftur kom helgi og við gátum átt smá notalegan tíma saman. Á föstudagskvöldið fengum við góða gesti í heimsókn, Helga og Sigurjón mættu færandi hendi með pizzur og svo var setið við að spila og kjafta fram á nótt! Á laugardaginn brugðum við undir okkur betri fætinum og skelltum okkur til Lúx. Matthildur María varð tveggja ára á föstudaginn og það var haldið upp á afmælið með stórri veislu á laugardaginn. Mikið af krökkum og mikið fjör. Jóhanna bauð auðvitað upp á glæsilegt afmælisborð og allir fóru saddir og sælir heim á leið. Það var mjög skemmtilegt að fylgjast með þeim skötuhjúum, Kjartani og Matthildi. Í byrjun leist Matthildi nú ekkert á þennan dreng og passaði vel að hann færi ekki í dótið hennar. Svo gafst hún nú reyndar upp þegar komið var fullt af öðrum krökkum í partýið. Þau sýndu hvort öðru lítinn áhuga á meðan öllum hamaganginum stóð en þegar aðeins var farið að róast um voru þau hlaupandi á eftir hvort öðru, að þrífa! Voru með sitt hvorn blautklútinn og hlupu um og þurrkuðu af öllu. Voða dugleg. Svo var farið í eltingarleik og fleira skemmtilegt! Hins vegar vildi hvorugt þeirra sitja kyrrt þegar mömmurnar ætluðu að stilla þeim upp til myndatöku, svo þær myndir urðu ansi skrautlegar!

Í gær var svo alveg yndislegt veður svo við skelltum okkur út strax eftir morgunmatinn. Fórum í Cinquantenaire garðinn og löbbuðum þar um í góða veðrinu og leyfðum Kjartani að fara í landkönnuðarleik. Við tókum hjólið hans með og hann sat á því til að byrja með, en svo vildi han bara labba sjálfur og ekki sjá hjólið. Veit ekki hvenær hann tekur það í sátt!!! Við stoppuðum auðvitað í vöffluvagni eins og sönnum Belgum sæmir og gæddum okkur á vöfflum. Ég er búin að setja fullt af myndum úr gönguferðinni inn á myndasíðuna, ásamt öllum artí myndunum sem ég tók!
Restin af sunnudeginum fór svo bara í rólegheit og dundur. Það var smá tekið til, bílinn þrifinn, litað og leikið. Kjartan fór svo snemma í rúmið, orðinn dauðþreyttur því litli þrjóskupúkinn tók sér engan eftirmiðdagslúr eftir allan göngutúrinn. Foreldrarnir settust hins vegar að borðum og gæddu sér á ljúffengum lambalundum, með grilluðum kartöflum og parmesan-bökuðum endívum. Frekar ljúft og allt í boði Nigel Slater!

Árið, jólin og allt búið!

Ömmurnar, Sía og Sigga, mættu galvaskar ásamt afanum 29. des og þá hófst sko fjörið. Þau komu færandi hendi og hreinlega troðfylltu allt af pökkum undir jólatréinu. Það voru sko fleiri pakkar þá en á aðfangadagskvöld. Svo það var tekinn annar í pakkadegi og ég held að allir hafi verið ánægðir. Það bættist heldur betur í dóta og bókasafn Kjartans, meira legó og fleiri bækur, pabbinn fékk nýtt bílamódel og mamman slökunarkitt - veitir ekki af! Einnig fengum við góðar bækur og fleira skemmtilegt. Þá voru ömmur og afi einnig með ýmislegt góðgæti í farangrinum, kaffi frá Kaffitár, harðfisk, skötusel og lúðu, humar og Rúdolf. Og amma Sía kom með góðan bunka af nýjum Einars Áskels bókum. Nema Kjartan er enn að taka þær í sátt!! Svo gleði foreldrana varð skammvinn... en hann lærir eflaust að meta þær líkt og hina fyrstu!¨

Dvöl afa og ammanna tveggja var nú með rólegra móti, enda hrikalega kalt hérna og strákarnir tveir, Hrafnkell og Kjartan urðu aftur lasnir. Svo það var mikið innipúkast. Yfirleitt voru mikil rólegheit á morgnana, afinn búinn að fara í bakaríið og hella upp á kaffið, og svo var setið lengi yfir brauði, ostum og kaffi og spjallað fram undir hádegi. Hins vegar hafði þessi tími góð áhrif á Kjartan, hann hafði mikla athygli og alltaf einhvern leikfélaga. Hann heyrði bara íslensku allt í kringum sig og málþroskanum því mikið farið fram. Nú er hann farinn að nota miklu fleiri orð og er sífellt að endurtaka ný.

30. des mætti Sverrir móðurbróðir ásamt börnunum sínum í kaffi og mat. Það var mikið spjallað og mikið leikið. Karen var voða dugleg að leika við Kjartan og passa hann. Þau komu færandi hendi með köku með sér, nema við mamma höfðum staðið á haus og bakað súkkulaðiköku, svo úr varð kökuveisla. Kjartan þótti það ekki slæmt, hámaði í sig súkkulaðiköku en vildi sko ekki sjá skyrkökuna hans Sverris! Hrafnkell og amma Sía höfðu hins vegar skellt sér í bæjarleiðangur, kíktu á listasafn og kaffihús, en komu svo tímanlega heim í lasagna, frumraun húsmóðurinnar í þeim efnum. Held ég láti ítalska skítakokkinum það eftir í framtíðinni! Milli rétta fóru Sverrir og afinn með öll börnin út í göngutúr í snjókomunni, nema hvað Kjartan varð svona svakalega reiður út í snjóinn. Honum varð ekkert um hann gefið, vildi ekki fá þetta hvíta dót framan í sig og varð hreinlega reiður! Ég held að afinn sé enn að hlæja!

Gamlársdagur rann svo upp bjartur og fagur. Eftir verslunarleiðangur á markaðnum og aðrar viðeigandi búðir, leið dagurinn í rólegheitum og undirbúningi. Þegar kvöldið fór að nálgast hvarf afinn reglulega inn í eldhús og við fórum að punta okkur upp. Kjartan var sá eini sem fór í smóking en við hin reyndum nú að vera eins sæt og við gátum. Svo var humar borinn á borð, mallaður í hvítlauk og rjóma, og hann rann sko ljúflega niður. Kjartan lét sko ekki segja sér tvisvar að það væri kominn matur, var sestur á undan öllum, og svo hafði amma Sigga ekki undan við að skelfletta humar ofan í unga manninn. Fegna fjölda áskorana frá yfirkokkinum var Rúdolf snarlega endurskírður Hjörleifur, gengur ekki að hafa útlent nafn á íslenskri afurð. Eftir ýmsar kúnstir í eldhúsinu komst hann á borð ásamt kartöflum, salati og jummí púrtvíns-villisveppasósunni, og rann heldur betur ljúflega niður! Sá eini sem borðaði ekki var Kjartan sem var enn stútfullur eftir allan humarinn! Kvöldið var svo með rólegasta móti. Kjartan fékk að vaka eins lengi og hann þoldi við, sem varð eftir allt saman ekki svo lengi. Við fullorðna fólkið settumst við að skrafa og spjalla yfir kaffibolla og staupi. Síðan var boðið upp á hindberja-limoncello-semifreddo sem hitti beint í mark... og þá var nú farið að bíða eftir áramótunum. Hér voru nú mikil rólegheit, engir flugeldar og ekkert skaup (skilst að maður hafi ekki misst af miklu). Um miðnættið skáluðum við í kampavíni og uppgötvuðum að við eigum nokkra brjálaða nágranna, því einhverjum flugeldum var skotið á loft. Held við höfum talið sirka sjö! Eftir að hafa heyrt í ættingjum á víð og dreif um heiminn, sem margir hverjir voru í mjög sprengjuglöðu ástandi, var svo skriðið í bólið.

Á nýársdag var sofið út. Þá voru Kjartan og Hrafnkell orðnir lasnir svo þeir voru skildir eftir heima og ég hélt í bæinn með ömmurnar og afa. Við kíktum á Grand Place og röltum yfir á St. Catherine. Jólamarkaðurinn var enn opinn svo það var ýmsilegt að skoða. Við settumst svo inn á eitt gamalt og gróið kaffihús og fengum okkur hádegismat. Það er orðið pínu sjúskað en gamli sjarminn er þar enn, og við fengum gott að borða. Röltum svo aðeins meira um bæinn, upp Rue des Bouchers og skoðuðum Les Arcades og fleira.

Næstu daga var svo ýmislegt skemmtilegt brallað, kíkt í bæinn og í búðir. Fórum út að borða eitt kvöldið á lítinn týpiskan belgískan stað og það eru sko meðmæli með staðnum að Kjartan var eins og engill allt kvöldið. Hámaði að vísu bara í sig franskar kartöflur en hva, það er ekki oft sem litlir menn fara út að borða með ömmum og afa. Foie gras maison var í forrétt og svo fengu flestir sér fashana, ég prófaði dádýr og Hrafnkell fékk sér góða steik. Auðvitað var ís í desert og Kjartan lá sko ekki á liði sínu. Var duglegur að hjálpa mér með minn ís og aðstoðaði svo aðra eftir þörfum. Kjartan þurfti mikið að vera að sýna sig, dást að ljósum og skemmta sér vel. Ég var oft að banna honum að leika með jólaseríuna í glugganum og sagði oft "hættu þessu", nema litli púkinn pikkaði þetta upp og sagði "ættessu" þegar ég reyndi í eitt skiptið að setja upp í hann kjötbita. Viðbrögðin voru auðvitað mikil svo hann fór að endurtaka "ættessu" aftur og aftur, hreinlega æpti það yfir allan veitingastaðinn og hló svo mikið!

Einn daginn var svo farin frúarferð til Gent. Mamman fór með ömmurnar og við kíktum í blúndubúðir og eldhúsdótabúðir, settumst á kaffihús, röltum um bæinn og skoðuðum kirkjur og fleira. Voða notaleg ferð á meðan afinn og Kjartan brölluðu ýmislegt heima.

5. jan brummuðum við Kjartan svo með ömmurnar og afa til Schipol. Það varð mikil stressferð því við festumst í umferðarhnút við Rotterdam í heilan klukkutíma og vorum ekki komin að innritunarborðunum fyrr en 45 mín fyrir brottför. Check-inið gekk svo svakalega hægt en hafðist að lokum og ömmurnar og afi hlupu inn um öryggishliðið hálftíma áður en vélin fór í loftið. Þar veifuðum við Kjartan bless en ég held að hann hafi ekki verið að skilja hvað var í gangi. Það var ekki fyrr en heim var komið og næstu daga sem hann var að leita eftir þeim, kíkja inn í gestaherbergin og gá hvort þau væru nú ekki þar.